Author Topic: Kodeks Hammurabiego  (Read 1743 times)

Offline BladyMamut

  • Administrator
  • WyBudzony
  • *
  • Posts: 2 554
  • Reputacja: +12/-0
Kodeks Hammurabiego
« on: (Sat) 19.04.2014, 12:53:36 »
Kodeks Hammurabiego, czyli oko za oko, ząb za ząb

Quote
„Bogowie wezwali mnie, abym w kraju zaprowadził sprawiedliwość, bym wytracił złych i nikczemnych, tak by silny nie mógł krzywdzić słabego”.
Dzisiaj słowa te, które król Hammurabi zawarł we wstępie do swojego słynnego Kodeksu, śmiało możemy nazwać preambułą do ustawy.



Przez lata tworzenia się stosunków społecznych powstawało tak zwane prawo zwyczajowe. Wystarczyło tylko ułożyć je w artykuły, paragrafy i gdzieś zapisać.Inskrypcja z kodeksu Najwybitniejszy bodaj władca Babilonii, Hammurabi, wstąpił na tron ok. 1792 r. przed Chrystusem. Opanował wiele ludów i ziem, tworząc jak na owe czasy potężne imperium, a przy tym nakazał, aby zapisywano jego dokonania. Powstały tedy tablice fundacyjne, na których opisano okoliczności budowy nowych pałaców, kanałów, świątyń itp. Kazał także dla swoich poddanych spisać listę praw i kar za ich łamanie. I tak powstał Kodeks Hammurabiego, a sam władca dzięki niemu znalazł znaczące miejsce w historii świata, pomimo nawet, że po jego śmierci rola tego kodeksu stopniowo malała, aż do całkowitego zapomnienia.

 Był rok 1901 kiedy to francuska ekspedycja archeologiczna prowadziła badania w Suzie, mieście Persji, na terenie dzisiejszego Iranu. Gdzieś pod koniec tegoż rokuScena figuralna wykopali słup o wysokości 2,25 m. Składał się z dwóch części – górnej, która przedstawiała dwie postacie oraz dużo dłuższej, dolnej, która była wypełniona inskrypcją zapisaną w piśmie klinowym. Jakież musiało wywołać u uczonych zdziwienie, gdy z tej steli zbudowanej z czarnego diorytu jeden asyriolog odczytał inskrypcję, która okazała się być tekstem Kodeksu Hammurabiego. Na Bliskim Wschodzie w starożytności nadawanie praw zawsze miało charakter religijny. Dlatego na górnej części steli widzimy postać Hammurabiego stojącego przed bogiem słońca, którego domeną była również sprawiedliwość.

Tekst klinowyKodeks zawierał 282 prawa. W rzeczywistości jest to lista kar, jakie może ponieść każdy obywatel łamiący normy życia społecznego. Miał charakterny kazuistyczny i wywodził się z powszechnego u ludów semickich prawa talionu. Najpełniej oddaje to maksyma „oko za oko, ząb za ząb”. Ponieważ tamtejsze społeczeństwo było podzielone na trzy klasy społeczne to i kary były inne dla ludzi wolnych i niewolników. Przykład? Proszę bardzo: „Jeżeli obywatel wybił ząb obywatelowi równemu sobie, należy wybić jego ząb. Jeżeli wybił ząb poddanemu, zapłaci 1/3 miny srebra”. Niektóre postanowienia tam zapisane były bardzo postępowe jak na owe czasy, wyprzedzające nawet słynne prawo rzymskie. Dotyczyły przede wszystkim babilońskich kobiet, którym nadano status prawny, jak np.: mogły pracować zawodowo, zeznawać w sądach czy pełnić funkcje publiczne.

Zdjęcia do tego artykułu wykonałem w Muzeum Pergameńskim w Berlinie, gdzie znajduje się kopia Kodeksu. Oryginał zabytku prezentowany jest w Luwrze.

Źródło: [url=http://www.archeo.udl.pl]www.archeo.udl.pl[/url]


Kodeks Hammurabiego[/color]

Jam jest król, który zmusił do posłuszeństwa cztery strony świata, ulubieniec bogini Isztar. Gdy bóg Marduk polecił mi, abym dobrze ludźmi rządził, abym dał krajowi dobre kierownictwo, włożyłem prawo i sprawiedliwość do ust kraju, zapewniłem ludziom pomyślność!
§ 1: Jeśli ktoś kogoś oskarżył o zabójstwo i tego nie udowodnił, poniesie karę śmierci.
§ 3: Jeśli obywatel wystąpił w sprawie z fałszywym zeznaniem a prawdziwości słów, które wypowiedział, nie dowiódł, jeżeli jest to sprawa gardłowa, człowiek ten zostanie zabity.
§ 4: Jeśli wystąpił z zeznaniem dotyczącym zboża lub pieniędzy, poniesie karę tej oprawy.
§ 5: Jeżeli sędzia wydał orzeczenie na tabliczce z pieczęciami, a później udowodni się mu zmianę wyroku, sędzia uiści dwunastokrotną wysokość roszczenia. na zgromadzeniu pozbawi sie go sędziowskiego krzesła i nie będzie zasiadał z sędziami podczas sądzenia.
§ 8: Jeśli obywatel ukradł albo bydlę (rogate), albo owcę, albo osła, albo wieprza, albo łódź czy jest to (mienie) boże, czy jest to (mienie) pałacu, zapłaci trzydziestokrotną (wartość) rzeczy; jeśli jest to (mienie) poddanego pałacu, zapłaci dziesięciokrotną (wartość) tego; jeśli złodziej nie ma co dać, zostanie zabity.
§ 15: Jeśli ktoś pozwolił wyjść z miejskiej bramy niewolnikowi pałacu albo niewolnicy pałacu, albo niewolnikowi poddanego, albo niewolnicy poddanego, poniesie karę śmierci.
§ 16: Jeśli obywatel ukrył w swoim, domu albo niewolnika, albo niewolnicę zbiegłych z pałacu, albo od poddanego pałacu, a na wezwanie herolda nie wyda ich, ten właściciel domu zostanie zabity.
§ 21: Jeśli ktoś dopuści się rabunku i zostanie złapany, człowiek ten poniesie karę śmieci.
§ 22: Jeśli rabuś nie został złapany, obrabowany poda wobec boga wszystko, co zostało mu zrabowane, a przełożony, miasto i gmina, na której terenie rabunek został dokonany, wynagrodzą mu za wszystko, co zostało zrabowane.
§ 23: Za jego życie, gmina i przełożony dadzą rodzinie jedną minę srebra.
§ 26: Jeśli bądź "człowiek drużyny", bądź "rybak", którym rozkazano iść na królewską wyprawę wojenną, nie poszedł lub najął najemnika i posłał jako swego zastępcę, ten "człowiek drużyny" albo ten "rybak" poniesie karę śmierci. Ten, kto został przez niego najęty weźmie jego domowe mienie.
§ 35; Jeśli obywatel kupił z ręki żołnierza nierogaciznę lub bydło rogate, które król dał żołnierzowi, straci swe pieniądze.
§ 36: Pole, ogród lub dom żołnierza, lub dzierżawcy nie mogą być sprzedane.
§ 37: Jeśli obywatel kupił pole, ogród lub dom należący do żołnierza albo dzierżawcy, jego tabliczka zostanie złamana i straci swe pieniądze: pole, ogród lub dom powrócą do ich właścicieli.
§ 38: Żołnierz lub dzierżawca nie zapisze (nic) ze swego służbowego pola, ogrodu, lub domu swej małżonce albo swej córce, ani za dług nie odda.
§ 39: Z pola, ogrodu lub domu., które nabył w drodze kupna, może swej małżonce albo swej córce (coś) zapisać lub oddać za dług.
§ 50: Jeśli ktoś przy umacnianiu grobli przy swoim polu złożył ręce na łonie (tzn. był opieszały) a nie umocnił swej grobli i w grobli okazała się szczelina, wynagrodzi za zboże, do zniszczenia którego dopuścił.
§ 55: Jeśli ktoś otworzył kanał w celu nawodnienia, złożył ręce na łonie i pozwolił wodzie znieść glebę do sąsiedniego pola, odmierzy zboże według pola swego sąsiada.
§ 88: Jeśli kupiec dał(...) srebro na procent, weźmie za jeden szekel srebra jako procent jedną szóstą szekla.
§ 109: Jeśli szynkarka, w której domu zbierali się przestępcy, przestępców tych nie pojmała i do pałacu nie doprowadziła, szynkarka ta poniesie karę śmierci.
§ 110: Jeśli kapłanka zakonna, arcykapłanka, która nie mieszka w klasztorze, otworzyła szynk lub weszła do szynku po napój alkoholowy, tę osobę się spali.
§ 128: Jeśli obywatel żonę sobie wziął, a umowy z nią nie zawarł, kobieta ta nie jest jego żoną.
§ 129: Jeśli żona obywatela na spaniu z innym mężczyzną została przyłapana, zwiąże się ich i do wody wrzuci; jeśli jednak małżonek żonie swej życie daruje, także król poddanemu swemu życie daruje.
§ 134: Jeśli obywatel został uprowadzony (w niewolę) i w domu jego do jedzenia (nic) nie ma, (a) żona jego do domu innego (mężczyzny) weszła, kobieta ta kary nie poniesie
§ 135: Jeśli obywatel został uprowadzony i w domu jego do jedzenia (nic) nie ma, (a) przed powrotem jego żona jego do domu innego weszła i dzieci urodziła, potem, gdy mąż jej wrócił i do miasta swego dotarł, kobieta ta do swego pierwszego męża wróci, dzieci za ojcami swymi pójdą.
§ 138: Jeśli ktoś porzucił swoją małżonkę, która nie urodziła mu dzieci, da jej pieniądze w wysokości wiana oraz zwróci jej posag, który przyniosła z domu swego ojca i może ją odprawić.
§ 142: Jeśli kobieta męża swego odtrąciła i powiedziała mu "Nie posiądziesz mnie (więcej)", sprawa jej przez władze okręgu jej zostanie rozpatrzona, i jeśli dobrze się prowadzi i występku nie ma, a mąż jej wciąż wychodzi (z domu) i bardzo poniża ją, kobieta ta winna nie jest, posag swój odbierze i do domu ojca swego pójdzie.
§ 170: Jeśli obywatelowi jego małżonka urodziła dzieci i jego niewolnica urodziła (mu) dzieci, (a) ojciec powie za swego życia do dzieci, które urodziła mu niewolnica „(Jesteście) moimi dziećmi" i zrówna je z dziećmi małżonki, (to) potem, gdy ojciec pójdzie za losem (to jest umrze), dzieci małżonki i dzieci niewolnicy podzielą się po równo majątkiem domu ojca; syn pierworodny, syn małżonki, wybierze i weźmie (swoją) część.
§ 195: Jeśli syn uderzył swego ojca, utną mu jego rękę.
§ 196: Jeśli obywatel wybił oko jednemu z obywateli, należy wybić jego oko.
§ 197: Jeśli złamał kość obywatela, należy złamać jego kość.
§ 198: Jeśli wybił oko poddanego pałacu lub złamał kość poddanemu pałacu, zapłaci jedną minę srebra.
§ 199: Jeśli wybił oko niewolnika obywatela lub złamał kość niewolnika obywatela, zapłaci połowę jego ceny kupna.
§ 200: Jeśli wybił obywatel ząb obywatela równego sobie, należy wybić jego ząb.
§ 201: Jeśli wybił ząb poddanego pałacu, zapłaci jedną trzecią miny srebra.
§ 202: Jeśli obywatel uderzy; w twarz obywatela, godniejszego niż on, zostanie na zgromadzeniu uderzony 60 razy bykowcem.
§ 203: Jeśli obywatel uderzył w twarz obywatela równego sobie, zapłaci l minę srebra.
§ 204: Jeśli poddany pałacu uderzy w twarz poddanego pałacu, zapłaci 10 szekli srebra.
§ 205: Jeśli niewolnik obywatela uderzy w twarz jednego z obywateli, należy obciąć jego ucho.
§ 206: Jeśli obywatel uderzył podczas bójki obywatela i zadał mu ranę, obywatel ten przysięgnie: „Umyślnie go nie uderzyłem" i opłaci lekarza.
§ 218: Jeśli lekarz obywatelowi operację ciężką nożem z brązu wykonał i spowodował śmierć obywatela lub łuk brwiowy obywatela nożem z brązu otworzył i oka obywatela pozbawił, rękę mu utną.
§ 227: Jeśli obywatel oszuka golibrodę i ten zgoli znak niewolniczy niewolnikowi nie należącemu do niego, należy obywatela zabić i przy bramie jego zakopać, golibroda zaś przysięgnie; „Nie zgoliłem świadomie" (i) zostanie zwolniony.
§ 229: Jeśli budowniczy wybudował komuś dom, a dzieła swego nie wykonał trwale i dom, który wybudował, zawali się i zabije właściciela domu, budowniczy ten poniesie karę śmierci.
§ 230: Jeśli przez to zabił syna właściciela domu, będzie zabity syn tego budowniczego.

[…]

www.konflikty.pl]http://www.konflikty.pl]www.konflikty.pl

http://www.konflikty.pl/a,1703,Starozytnosc,Kodeks_Hammurabiego.html

Źródło:www.konflikty.pl]http://www.konflikty.pl]www.konflikty.pl
« Last Edit: (Sat) 16.08.2014, 01:24:11 by fistraist »
“Zacznij tam gdzie jesteś, użyj tego co masz, zrób co możesz”
Nie negocjuje na rozsądnych warunkach z ludźmi, którzy zamierzają mnie pozbawić rozsądku.


Jeśli widzisz uszkodzony post - kliknij "Zgłoś do moderatora". Dziekuje