Author Topic: Eksperyment - David staje się Brendą  (Read 2371 times)

Offline BladyMamut

  • Administrator
  • WyBudzony
  • *
  • Posts: 2 560
  • Reputacja: +12/-0
Eksperyment - David staje się Brendą
« on: (Wed) 26.02.2014, 09:11:04 »
David staje się Brendą

W roku 1965 na świat przyszedł kanadyjski chłopiec – David Reimer. Gdy w wieku kilku miesięcy trafił do szpitala w celu poddania się zabiegowi obrzezania, jego członek został trwale uszkodzony. Przerażeni rodzice wkrótce trafili do psychologa, Johna Moneya, który zasugerował im, by wobec tych okoliczności, zgodzili się na operację zmiany płci chłopca.

Bezsilni państwo Reimer przystali na propozycję. Ani przez chwilę nie podejrzewali, że ich synek stał się przedmiotem eksperymentu dra Moneya. Psycholog chciał udowodnić poprzez to nieludzkie doświadczenie, że wewnętrzne poczucie płci i seksualności człowieka zależy nie od natury, lecz od czynników zewnętrznych. David, jako dziewczynka o imieniu Brenda, został wychowany w typowo „żeński” sposób.

Natura okazała się jednak silniejsza. Brenda zachowywała się jak typowy chłopiec, mimo roli, którą narzucili „jej” rodzice i lekarze. W efekcie, ten żywy „królik doświadczalny” przez całe życie borykał się z problemem własnej tożsamości. Prócz rozterek samego dziecka, w wyniku eksperymentu ucierpieli także jego rodzice – matka popełniła samobójstwo, a ojciec popadł w chorobę alkoholową. Sam David w wieku 38 lat odebrał sobie życie.

Źródło: odkrywcy.pl

Bruce-Brenda-David, czyli skąd się bierze płeć

Radykalne poglądy, które głosił Dr Money, opierały się na założeniu, że dzieci rodzą się tak naprawdę bez płci i za pomocą odpowiedniego sposobu wychowania można z nich "zrobić" chłopców lub dziewczynki.

4 maja tego roku 38-letni Amerykanin z Winnipeg popełnił samobójstwo. W tym smutnym fakcie nie byłoby w zasadzie nic niezwykłego, gdyby nie tożsamość samobójcy - David Reimer był bratem bliźniakiem Briana, który popełnił samobójstwo 2 lata wcześniej i obiektem jednego z najciekawszych, ale też niewątpliwie najbardziej kontrowersyjnych eksperymentów psychologiczno-seksuologicznych naszych czasów. Eksperyment ten miał dowieść słuszności tezy, że o naszej płci nie decyduje biologia, lecz jedynie wychowanie. Teza ta zdobyła dość znaczną popularność w czasach, gdy feminizm stawiał swe pierwsze kroki, gdy zastanawiano się nad słusznością społecznych różnic pomiędzy płciami, zaś ludzie z życzliwym zainteresowaniem traktowali poglądy, że jakaś ważna część ich jestestwa nie jest wrodzona i zależna od biologii, mając jeszcze świeżo w pamięci nazizm oparty na przekonaniu, że niektórzy - Żydzi, Słowianie - są gorsi i powinni zostać wyniszczeni tylko z racji swych cech genetycznych.

Historia Davida Reimera zaczęła się w 1966 r., gdy jako 8-miesięczne niemowlę (wówczas o imieniu Bruce) miał przejść wraz ze swoim bratem-bliźniakiem Brianem standardowy zabieg obrzezania, zalecany przez lekarza ze względu na problemy z oddawaniem moczu. Niestety, przeprowadzający operację lekarz, posługując się nietypowo nie skalpelem a igłą kauteryzującą, popełnił prawdopodobnie jakiś błąd (jak w wielu momentach tej historii, nie ma tu jasności), co skończyło się całkowitym i nieodwracalnym spaleniem penisa chłopczyka. Sytuacja wydawała się być tragicznie bez wyjścia - Bruce miał pozostać na zawsze okaleczony, ponieważ ówczesna chirurgia plastyczna była całkowicie w powijakach i o rekonstrukcji narządu nie mogło być mowy.

Kiedy więc kilka miesięcy później zrozpaczeni rodzice zobaczyli w telewizji program z udziałem dr Johna Money’a, wydał się im jedyną deską ratunku. Money, psycholog i seksuolog z Uniwersytetu w Baltimore, wydawał się oferować ich dziecku szansę na normalne życie. Radykalne poglądy, które głosił, opierały się na założeniu, że dzieci rodzą się tak naprawdę bez płci i za pomocą odpowiedniego sposobu wychowania można z nich "zrobić" chłopców lub dziewczynki. Dr Money głosił również dużo bardziej radykalne tezy na temat seksualności człowieka i jego życia płciowego, posuwając się niekiedy wręcz do zawoalowanej aprobaty pedofilii czy kazirodztwa, a na pewno gloryfikując zgodne z duchem czasów "wyzwolenie płciowe", ale tego rodzice bliźniaków raczej nie byli świadomi, zwracając się do niego o pomoc.

Dla Money’a genetycznie identyczne bliźniaki były idealnym materiałem eksperymentalnym - za jego radą Bruce’a miano wychowywać jako dziewczynkę, dając mu na imię Brenda, zaś Brian miał do odegrania rolę niezbędnej "grupy kontrolnej", pozostając chłopcem.

Zmiana płci Bruce’a-Brendy była pierwszym takim eksperymentem przeprowadzonym na normalnie rozwiniętym dziecku (Money pracował przy podobnych eksperymentach przeprowadzanych na dzieciach urodzonych jako hermafrodyty) i - zgodnie z publikowanymi przez Money’a raportami - eksperymentem w pełni udanym. Po przeprowadzonej operacji chirurgicznego usunięcia resztek penisa dziecka rodzina wróciła do Winnipeg ze ścisłymi zaleceniami trzymania całej historii w tajemnicy przed wszystkimi. Brenda nie mogła się nigdy dowiedzieć prawdy. Według raportów Money’a rozwój dzieci przebiegał zgodnie z przewidywaniami - Brian był ruchliwym i nieco hałaśliwym chłopcem, Brenda miłą i grzeczną dziewczynką.

Rzeczywistość jednakże była zupełnie inna. Brenda nie miała jeszcze dwóch lat, a już nie chciała ubierać się w sukienki, które z siebie agresywnie zdzierała. Kiedy poszła do szkoły, sytuacja jeszcze się pogorszyła - zachowywała się jak chłopak, wdawała w bójki, chciała sikać na stojąco, nie bawiła się z dziewczynkami, co było powodem szykan i izolacji. Wkrótce niezbędna okazała się psychoterapia, którą początkowo prowadził dr Money. Sesje terapeutyczne z nim okazały się niszczącym przeżyciem dla dzieci - Money prawdopodobnie próbował przekazać im swoje poglądy na sferę seksualną człowieka, pokazywał zdjęcia nagich ludzi, zmuszał do paraseksualnych zachowań. Już w dorosłym życiu David wspominał, że są to jedne z jego najgorszych wspomnień.

Brenda próbowała samobójstwa, nie chciała zgodzić się na kolejną operację narządów płciowych, niechętnie przyjmowała estrogen, który wywoływał wzrost piersi (nie powstrzymał jednak rozwoju męskiej sylwetki - szerokich ramion i karku). Pozostawała pod stałą opieką psychiatry - ale już nie dr Money’a, który tymczasem nadal twierdził, że eksperyment jest sukcesem. Jej rodzina razem z nią płaciła cenę eksperymentu - matka chciała popełnić samobójstwo, ojciec popadł w alkoholizm, Brian w uzależnienie od narkotyków i depresję.

Wreszcie przyszedł moment zwrotny całej historii. To prawdopodobnie od swojego psychiatry - lub od ojca za jego radą - Brenda jako czternastolatka dowiedziała się prawdy o sobie. "Nagle to, jak się czułem, zaczęło mieć sens, okazało się, że nie jestem jakimś dziwadłem, że nie zwariowałem". W ciągu kilku tygodni Brenda podjęła decyzję o zmianie (przywróceniu?) płci. Kolejna operacja narządów płciowych, usunięcie piersi, terapia hormonalna, przyjęcie imienia David - przed człowiekiem, który poznał swoją tożsamość wydawała się otwierać nową droga życia.

Ta nowa droga życia okazała się jednak bardziej bolesna, niż można było tego oczekiwać. David cierpiał na depresję, której ofiarami byli już jego matka i brat; do niej dochodziło jeszcze przekonanie o swej niepełnowartościowości w roli mężczyzny, poczucie braku wywołane niemożliwością posiadania dzieci. Małżeństwo z samotną matką trójki dzieci uczyniło jego życie szczęśliwszym tylko na pewien czas.

Co spowodowało samobójstwo - można tylko spekulować. John Colapinto, który poznał Davida pod koniec lat 90-tych twierdzi, że złożyło się na nie wiele przyczyn. Na pewno nie można - jego zdaniem - pominąć znaczenia trudności finansowych, w jakie David wpadł na jakiś czas przed śmiercią, a także faktu, że długo pozostawał bez pracy. Największe znaczenie przypisuje jednak Colapinto wcześniejszemu zaledwie o dwa lata samobójstwu brata-bliźniaka, depresji i ciężarowi doświadczeń całego życia. Chyba trudno wątpić, jaki wpływ mogło mieć na życie człowieka doświadczenie tego, co stało się udziałem Davida Reimera. Nam, poznającym historię Bruce’a-Brendy-Davida z perspektywy czasu i wygodnej pozycji zewnętrznego obserwatora, pozostaje refleksja, jak bardzo złożonym zjawiskiem jest ludzka płeć - i jak delikatnym tworem, przy którym majstrować wolno jedynie z największą ostrożnością.
Uschi "Sass" Pawlik

Data publikacji w portalu: 2004-10-07
Dzięki pracy dwóch ludzi (i ich niechęci do ideologii, którą szafował dr Money) świat nauki dowiedział się, że eksperyment z "wychowaniem do płci" się nie powiódł. W 1997 r. dr Milton Diamond i dr Keith Sigmundson opublikowali artykuł poparty wynikami badań, na które zgodził się David, kiedy dowiedział się, że eksperyment, który Money ogłosił pełnym sukcesem, służył jako uzasadnienie zmiany płci w przypadkach dzieci urodzonych jako hermafrodyty lub przy poważnych uszkodzeniach narządów płciowych.
John Colapinto napisał o Davidzie Reimerze książkę "As Nature Made Him. The Boy Who Was Raised As A Girl [Jak go stworzyła natura. Chłopic wychowywany na dziewczynkę]", wydaną w 2000 r.


Źródło: kobiety-kobietom.com


Nieoczekiwana zamiana płci. Historia makabrycznego eksperymentu

Na ekrany kin wszedł film „Skóra, w której żyję” Pedro Almodovara, w którym dokonywany jest brutalny gwałt na człowieku w postaci zmiany jego płci. Warto przy tej okazji przypomnieć historię Davida Reimera, chłopca z Kanady, którego zamieniono w dziewczynkę, by udowodnić lewacko-feministyczne fantazje naukowe.
Thriller Almodovara jest poświęcony przekraczaniu płci i jak to bywa u hiszpańskiego mistrza, film na kilometr pachnie prowokacją i skandalem; w końcu przekraczanie tabu jest specjalnością tego reżysera. Nie wolno nam zdradzać scenariusza, wystarczy powiedzieć, że traktuje on o zmianie płci, której lekarz dokonuje samowolnie. Widz, który zna lewackie przesłanie filmów Almodovara może myśleć, że reżyser opowie się za poglądem, że płeć można dowolnie kształtować. Mało kto pamięta, że był moment, kiedy tego rodzaju idea była poważnie głoszona przez „postępowców”. „Nie rodzimy się kobietami, tylko stajemy się nimi” – te słowa Simone de Beauvoir związani z lewicą naukowcy traktowali dosłownie.

W 1967 roku w szpitalu w Baltimore dokonano pierwszej operacji przemiany 22-miesięcznego chłopca z Kanady, Bruce’a Reimera w dziewczynkę. Wcześniej penis chłopaka został spalony podczas pionierskiej operacji usunięcia napletka. Rodzice odwiedzili wielu specjalistów, którzy nijak nie mogli zaradzić nieszczęściu. W końcu udali się do Baltimore do dr Johna Money, psychologa i seksuologa, którego znali z telewizji. Money przekonał rodziców dziecka, że najlepszym wyjściem w tej sytuacji jest zmiana płci. - Lepiej żyć ze sztuczną waginą niż sztucznym penisem - przekonywał rodziców i wmówił im, że płeć w tym wieku można dowolnie kształtować. Dla Dr Money, który marzył o przeprowadzeniu takiego eksperymentu, chłopiec był „idealnym materiałem badawczym”, bo posiadał brata bliźniaka o imieniu Brian wyglądającego kropla w kroplę jak on sam. W 1970 roku dr Money sporządził raport z którego wynikało, że eksperyment okazał się sukcesem. „Time” ogłosił owego szarlatana nauki jako nowego mesjasza nauki, który miał stworzyć „nowe rozumienie płci”. „Szalony doktorek” triumfował i głosił: „Płeć jest rezultatem wychowania, a nie natury”, co po angielsku brzmi to lepiej: „Nurture Instead of Nature”. W pewnym sensie dr Money przypominał niezrównoważonego naukowca granego przez Antoniego Banderasa w filmie Almodovara. Przełożony i współpracownik napominają go, że brnie w zło dokonując transgenicznych operacji, ale szalony geniusz kontynuuje swoje eksperymenty.

Prawda w przypadku dziecka państwa Reimerów była inna od wersji dr Money: okazało się, że Brenda (jak nazwano chłopca po zabiegu) już w wieku dwóch lat darła sukienki  i nie chciała za nic w świecie w nich chodzić. Jako mała dziewczynka unikała towarzystwa koleżanek i wolała bawić się w wojnę z kolegami. W szkole wyśmiewano ją z powodu jej chłopięcych zachowań i gestów. Rodzice po jakimś czasie poczuli, że wyrządzili dziecku straszliwą krzywdę, ale bali się przyznać publicznie do błędu. Przywozili regularnie oboje dzieci na „konsultacje” i „terapie” do dr Money. Po latach okazało się na czym one polegały; gdy obaj z bratem mieli siedem lat diaboliczny pseudonaukowiec dziecku pokazywał im  roznegliżowane zdjęcia kobiet i mężczyzn. Kazał im symulować seksualne pozycje i nawzajem się obmacywać i pobudzać seksualnie. Nazywał to „inspekcjami rodnymi”. W swoich raportach pisał o Brendzie Reimer: „Dziecko swoim dziewczęcym zachowaniem bardzo mocno odróżnia się od chłopięcego brata”.

W wieku 13 lat Brenda powiedziała rodzicom wprost: „Jeśli jeszcze raz zawieziecie mnie do doktora Money, zabije się”. Rodzice zerwali z nim wszelkie kontakty. Rok później Brenda zaczęła sama siebie nazywać Davidem, a nowi specjaliści, którzy zajęli się dzieckiem przekonali rodziców, że musi ono powrócić do swojej pierwotnej płci. Dziecku usunięto jej piersi, doczepiono sztuczny penis – operacje plastyczne i hormonalne Reimer przechodził jeszcze w dojrzałym wieku.

Matkę bliźniaków zaczęły trawić wyrzuty sumienia, próbowała się nawet zabić, a ojciec stał się alkoholikiem. W związku z tym, że cała uwaga rodziców koncentrowała się na Brendzie-Davidzie, brat Brian czuł się odtrącony i już, jako nastolatek zaczął ćpać. Szybko stał się pospolitym przestępcą, cierpiał też na kliniczną depresję. David także nie odzyskał szczęścia. Mówił, że okrutny dr Money przychodził do niego w snach. Po ukończeniu 20. roku życia co najmniej trzykrotnie próbował się zabić.

Kiedy dobiegł trzydziestki, zainteresował się nim dr Milton Diamond, psychiatra z Uniwersytetu Hawajskiego, długoletni rywal dr Money. Zaczął szukać kontaktu z chłopakiem, bo zauważył, że samozwańczy demiurg płci nagle przestał chwalić się jego przypadkiem. W 1997 roku Diamond zdemaskował w specjalistycznym piśmie szarlatanerię naukową Money, a gazety na całym świecie napisały o prawdziwym życiu Davida Reimera. Ten zaś zgodził się, by powstała książka o jego życiu pod wymownym tytułem „As Nature Made Him” („Jak natura go stworzyła”).

David był pewny, że nigdy się nie ożeni. Stało się jednak inaczej; pojął za żonę Jane, ciepłą i mądrą kobietę, która była przez 14 lat jego oparciem, choć sama często miała dość jego wybuchów złości i napadów depresyjnych. David po operacji był już seksualnie sprawny. Nie mógł mieć własnego biologicznego potomstwa, ale stał się ojczymem dla trojga dzieci Jane. Wydaje się, że choć przez moment David czuł się szczęśliwy: „Nie zamierzam wylewać rzeki łez, bo mam wspaniałe dzieci, życie i dom” – powiedział w 2000 roku.

Nigdy jednak nie podniósł się psychicznie po eksperymencie, jaki dokonano na jego psychice i ciele. Dodatkowym obciążeniem była depresyjność, jaką odziedziczył po matce. W żadnym miejscu długo nie pracował, a w końcu w ogóle stracił pracę. Jakby nieszczęść było mało, w wyniku oszustwa stracił sporą sumę, a umęczona jego neurotycznymi atakami żona zażądała tymczasowej separacji. Trzy dni po tym ostatnim wydarzeniu, 5 maja 2004 roku, David pociągnął za spust pistoletu i raz na zawsze zakończył swoje cierpienia. Dwa lata wcześniej samobójstwo popełnił jego brat; połknął całą fiolkę tabletek, którymi leczył swoją schizofrenię. Bardzo prawdopodobne, że „seksualne gry” w jakie wciągnął jego i Davida w dzieciństwie dr Money miały wpływ na rozwój choroby.

Dr Money nigdy nie poczuwał się do winy za faktyczną zagładę rodzeństwa Reimerów. Wszystko zwalał na „bigoterię prawicowych mediów” i „fanatycznych przeciwników ruchów feministycznych”. „Twierdzenie, że męskość i kobiecość przenoszona jest w genach jest na rękę tym, którzy chcieliby zagonić kobietę jedynie do kuchni i do sypialni” – powiedział w jednym z wywiadów broniąc swojej teorii „nabywania płci”. Money tłumaczył się, że widywał Davida czy też „Brendę” raz do roku i podczas tych wizyt dziecko nie zdradzało żadnych negatywnych zachowań. Trudno jednak uwierzyć, by rodzice mogli udawać, że wszystko jest w porządku. W imię czego? Im przecież nie zależało na powodzeniu eksperymentu naukowego. Po tym jak David skończył 13 lat Money przestał się z nim kontaktować. I właśnie rok później inni psychologowie przekonali rodziców, by powiedzieć dziecku prawdę o jego pierwotnej tożsamości.

Dr Money przez lata zajmował się hemafrodytami, a jako przypadku Davida Reimera prezentował do późnych lat 90. jako dowód na kompetencję w tej dziedzinie. Sam był nieodrodnym dzieckiem rewolucji obyczajowej lat 60. Twierdził np. że heteroseksualność jest „sztucznym konceptem”, ponadto uważał, że istnieje „uczuciowa” czy też „miękka” pedofilia, która nie powinna być karana, bo chodzi w niej o miłość do dzieci, a nie seks z nimi.  Reporter „The Slate” ujawnił, że Money posiadał w swoim archiwum domowym ogromne ilości materiałów pornograficznych – od zdjęć pedofilskich do fotografii aktów nekrofilskich. Chętnie pokazywał je swoim studentom na zajęciach.

Dziś wiadomo, że nie można zmienić płci poprzez proces wychowawczy, ale jeszcze w 1986 roku Margaret Mead, znana socjolog, jedna z pionierek teorii o kulturowym nabywaniu tożsamości seksualnej w książce „Płeć i charakter w trzech społecznościach pierwotnych” napisała: "(…) liczne, jeżeli nie wszystkie cechy osobowości, jakie nazwaliśmy męskimi i żeńskimi, są równie luźno związane z płcią jak odzież, sposób postępowania czy sposób uczesania przypisywane przez jakieś społeczeństwo danej płci w określonym okresie." W naukach humanistycznych takich jak etnologia czy antropologia ciągle zdarzają się specjalistki i specjaliści z tytułami profesorskimi, którzy takie brednie powtarzają. Humaniści bardziej mogą sobie pozwolić na opowiadanie niestworzonych rzeczy, inżynierowie czy lekarze raczej nie, bo w świecie nauk ścisłych i medycznych szybciej dochodzi do weryfikacji poprzez eksperyment. Ten przeprowadzony na Davidzie Reimerze i jego rodzinie okazał się wyjątkowo bolesny i makabryczny.

Dziś operacji zmiany płci u dzieci na masową skalę dokonuje się w krajach Trzeciego Świata, gdzie dziewczynki nie są w cenie. W Indiach to niezwykle częsta praktyka: trzy miesiące temu „Daily Mail” donosił o parze rodziców, którzy poddali swoją roczną córkę zabiegowi zmiany płci – przy okazji siedmiu lekarzy z miejscowego szpitala przyznało się dziennikarzom, że mają za sobą od dwustu do trzystu takich operacji! Indyjski Komitet Praw Dziecka zapowiedział kontrolę w szpitalu, ale powszechnie wiadomo, że tamtejsze władze przymykają oczy na tego rodzaju praktyki, bo uważają zmianę płci za „mniejsze zło”. W końcu rodzice mogliby dokonać aborcji, albo zabić dziecko zaraz po urodzeniu…

Rafał Geremek

Źródło: [url=http://www.fronda.pl" onclick="window.open(this.href);return false;]http://www.fronda.pl
« Last Edit: (Wed) 23.07.2014, 19:40:00 by BladyMamut »
“Zacznij tam gdzie jesteś, użyj tego co masz, zrób co możesz”
Nie negocjuje na rozsądnych warunkach z ludźmi, którzy zamierzają mnie pozbawić rozsądku.


Jeśli widzisz uszkodzony post - kliknij "Zgłoś do moderatora". Dziekuje

Offline BladyMamut

  • Administrator
  • WyBudzony
  • *
  • Posts: 2 560
  • Reputacja: +12/-0
Re: Eksperyment - David staje się Brendą
« Reply #1 on: (Sun) 29.06.2014, 20:21:15 »
David Reimer - Mężczyzna wychowany jako dziewczyna po utracie penisa przy obrzezaniu popełnia samobójstwo.
https://www.youtube.com/watch?v=T315XAJP1QI
« Last Edit: (Wed) 23.07.2014, 19:39:34 by BladyMamut »
“Zacznij tam gdzie jesteś, użyj tego co masz, zrób co możesz”
Nie negocjuje na rozsądnych warunkach z ludźmi, którzy zamierzają mnie pozbawić rozsądku.


Jeśli widzisz uszkodzony post - kliknij "Zgłoś do moderatora". Dziekuje

Offline BladyMamut

  • Administrator
  • WyBudzony
  • *
  • Posts: 2 560
  • Reputacja: +12/-0
Odp: Eksperyment - David staje się Brendą
« Reply #2 on: (Thu) 30.04.2015, 00:43:04 »
Chłopiec wychowywany jako dziewczynka

Towarzystwo poprawne politycznie wiele mówi oraz pisze na temat niestereotypowych ról przypisanych płciom, zapominając co będą przeżywały w przyszłości osoby oddane temu promowanemu eksperymentowi.

Każdej osobie, która popiera ostatnie propozycje reform w oświacie gorąco polecam film dokumentalny Chłopiec wychowywany jako dziewczynka, zamieszczony poniżej.

Chłopiec wychowywany jako dziewczynka - Fatalny eksperyment J. Moneya
https://www.youtube.com/watch?v=CQkea1vycSI

Główny bohater filmu Dawid Reimer  został poddany przez doktora John'a Money'a eksperymentowi wychowania jego jako dziewczynki. Historia Dawida Reimera zakończyła się tragicznie.

Czy chcielibyśmy, aby w przyszłości kręcone byłyby podobne filmy, których bohaterami byliby nasi RODACY?

Źródło: http://niewiarygodne.salon24.pl/631966,chlopiec-wychowywany-jako-dziewczynka
“Zacznij tam gdzie jesteś, użyj tego co masz, zrób co możesz”
Nie negocjuje na rozsądnych warunkach z ludźmi, którzy zamierzają mnie pozbawić rozsądku.


Jeśli widzisz uszkodzony post - kliknij "Zgłoś do moderatora". Dziekuje