Author Topic: Jaką będzie Rosja?  (Read 1078 times)

Offline BladyMamut

  • Administrator
  • WyBudzony
  • *
  • Posts: 2 560
  • Reputacja: +12/-0
Jaką będzie Rosja?
« on: (Mon) 16.06.2014, 11:22:07 »
Jaką będzie Rosja? – wg Aleksandra Zinowiewa 8 lat temu

Wielkimi krokami zbliża się epoka postdemokratyczna
Wprowadzenie MG:

„Sądzę, że przez najbliższe 10 lat procesami dominującymi będą globalizacja oraz jedna z jej postaci – amerykanizacja.” – tak twierdził, na kilka miesięcy przed swoją śmiercią w maju 2006 roku, Aleksander Zinowiew. Ja (MG) mam podobną na ten temat opinię. Także mój kolega z Belgii, Luc Michel (jego poglądy patrz http://xportal.pl/?p=10303n ) twierdzi, że „wyzwalanie Europy” trzeba zacząć od wypchnięcia Jankesów tam skąd oni do Europy przyszli, rozpoczynając swą INWAZJĘ dokładnie 70 lat temu od lądowania, zza Kanału La Manche, w Normandii. Posuwając się drobnymi kroczkami do przodu US Army stacjonuje już w Polsce – a za kilka lat ma w planach stacjonowanie także w Donbasie, na przedpolach Stalingradu. Czemu „prowadzący genialną i elegancką politykę prezydent Putin” – według opinii Dariusza Kosiura – wyraźnie swymi poczynaniami sprzyja: jak to ktoś dowcipnie zauważył na http://www.km.ru „wcześniej opłotkiewicze z Donbasu znajdą się pod Kijowem, niż Rosja zaprzestanie dofinansowywania ukraińskiego Bandersztatu za pomoca bezpłatnych dostaw gazu.”

Dlaczego tak się dzieje? Bo po prostu Putinowi – putanie też się marzy, że Rosja znajdzie swoje miejsce w „post demokratycznej Europie”. (Przypominam, według Platona, kolejnym po demokracji etapem rozwoju społecznego jest TYRANIA, zdefiniowana 2,5 tysiąca lat temu jako Rządy Niewolników Pieniądza, czyli polityków-kurew po prostu.)

A oto tekst wywiadu z Aleksandrem Zinowiewem, opublikowany w „Dzienniku.pl” pod koniec 2007 roku.

***

Zdaniem dawnego dysydenta Aleksandra Zinowiewa sytuację w dzisiejszej Rosji można opisać jednym słowem: degradacja; społeczeństwo jest totalnie zdemoralizowane, gospodarka znajduje się w stanie upadku spowodowanym m.in. dziką prywatyzacją. Do tego dochodzi ujemny przyrost naturalny oraz „klerykalizacja” – polityczna ofensywa prawosławia, które w obecnej postaci jest jedynie anachroniczną ideologią służącą interesom władzy. Deklarowane przez Władimira Putina odnowienie rosyjskiej państwowości sprowadza się do działań pozorowanych. Zinowiew twierdzi: „Dla mnie Putin to kontynuator jelcynizmu. Nie należy przywiązywać zbyt dużej wagi do tego, co deklaruje. To jest wszystko robione na pokaz i nie dotyka głębi problemu. Nic poważnego za tymi ruchami się nie kryje”.

Filip Memches: W latach 70. zasłynął pan jako autor terminu „homo sovieticus” i książki o tym samym tytule. Określenie to charakteryzowało mentalność ludzi uformowanych w społeczeństwie radzieckim. Cechowała ich swoista dialektyka myślenia: są jednocześnie zwolennikami reżimu i jego kontestatorami. Ta dwoistość sprawia z kolei, że pogardzają samymi sobą. Czy termin ten pozostaje nadal aktualny?

Aleksander Zinowiew*: W dzisiejszej Rosji pojęcie to straciło sens. „Homo sovieticus” jest określeniem stosowanym przeze mnie wobec człowieka, który wyrósł i ukształtował się w ramach społeczeństwa komunistycznego. A tego społeczeństwa już nie ma, zostało rozbite – i w Rosji powstały zupełnie inne warunki…

Przecież od rozpadu ZSRR upłynęło niecałe 15 lat. Czyżby „homo sovieticus” po prostu się ulotnił?

Trzeba podkreślić, że w ZSRR „homo sovieticus” podtrzymywany był przy życiu w znacznym stopniu sztucznie. Podejmowano ogromne wysiłki, by ten typ utrwalać i zachowywać. Jednak on się nawet nie zdążył należycie ukształtować. Rosja doświadczała wtedy olbrzymich przemian. Podczas II wojny światowej wybito całe pokolenia. Zostały zerwane więzi międzypokoleniowe. Potem w latach powojennych nastąpiła poważna degradacja substancji ludzkiej. To wszystko sprawia, że typ „homo sovieticus” był wbrew pozorom bardzo słaby i niestabilny, a po kolejnych dramatycznych przemianach zostało z niego na tyle mało, że w żaden sposób nie określa on zachowań dzisiejszych Rosjan. Są oni w znacznie większym stopniu poddani wpływom nowych warunków: z jednej strony tego, co niesie Zachód, z drugiej – reanimacji przedrewolucyjnego feudalizmu. Bo przecież następuje silny proces reanimacji przedrewolucyjnych form życia. W tej nowej mieszaninie „homo sovieticus” rozpuścił się i zniknął. Teraz Rosjanie – w znaczeniu nie etnicznym, lecz szerszym, jako mieszkańcy Rosji – znajdują się w takim stanie, iż mówienie o jakimkolwiek typie ludzkim nie ma sensu. Są tak zdemoralizowani, że trudno rozpatrywać ich jako ludzi społecznie normalnych.

Ale przecież Władimir Putin poprzez swą politykę historyczną próbuje dokonać rewaluacji epoki radzieckiej, a także na swój sposób zdefiniować i ustabilizować dzisiejsze rosyjskie społeczeństwo. Obecny prezydent przywrócił dawny hymn i – jak to się w Rosji mówi – „zrzucił z rosyjskiej klasy politycznej wór pokutny, który za zbrodnie przeszłości nosiła w czasach Borysa Jelcyna”.

Dla mnie Putin to kontynuator jelcynizmu. Nie należy przywiązywać zbyt dużej wagi do tego, co deklaruje. To wszystko robione jest na pokaz i nie dotyka głębi problemu. Nic poważnego za tymi ruchami się nie kryje. W Rosji nadal następuje degradacja substancji ludzkiej. Dotyczy to choćby systemu wychowania, edukacji. Warto przypomnieć, że Rosja w czasach radzieckich była krajem ateistycznym. Panowała w niej świecka ideologia. Teraz Rosjanom narzuca się ideologię religijną – w dodatku w jej najbardziej prymitywnej, średniowiecznej postaci. Oczekiwanie, że uda się zachować niektóre elementy sowieckości i pogodzić je z jakimiś elementami świata współczesnego, jest bezproduktywne. One się wzajemnie wykluczają.

A budowa gazociągu niemiecko-rosyjskiego na dnie Bałtyku? A walka z oligarchami i odzyskiwanie przez państwo przemysłu? Czy wreszcie obecny wzrost gospodarczy? Nie są to dla pana dowody, że za prezydentury Putina Rosja wychodzi z kryzysu?

Proszę nie przesadzać z tymi zjawiskami. To tylko świat wirtualny. W porównaniu z krachem, jaki nastąpił w Rosji, to drobiazgi. Kraj, który zaczął się utrzymywać z gazu i nafty, już przez sam ten fakt skazany jest na żałosną przyszłość. Traci suwerenność. ZSRR był potęgą przemysłową. Przemysł, który się zachował z tamtych czasów, został zupełnie zniszczony. Już go praktycznie nie ma. To, co nazwano sukcesem gospodarczym, wiąże się z ubożeniem społeczeństwa, upadkiem fabryk – ten sukces ma wymiar wyłącznie symboliczny, teoretyczny. Walka z oligarchami? A co to znaczy? Przecież to nie jest walka z reżimem oligarchicznym, lecz z ludźmi niewygodnymi dla władzy. Poza tym prywatyzacja toczy się w najlepsze. Nikt jej nie weryfikuje. Liczenie więc na jakieś radykalne zmiany jest bez sensu. Liczba ludności Rosji się kurczy. Z każdym rokiem jest nas o milion mniej. Taka sama jest liczba dzieci porzucanych przez rodziców.

Jednak w Polsce odnosimy wrażenie – i, co tu dużo mówić, wiążą się z tym nasze obawy – że Rosja odzyskuje dawną imperialną potęgę.

Społeczeństwo okresu radzieckiego przyjąłem dzielić na dwie części: społecznie użyteczną i społecznie nieużyteczną. W epoce radzieckiej proporcje były takie: 85 proc. ludności należało do części użytecznej, 15 – nieużytecznej. Teraz te proporcje są odwrotne. Proszę pospacerować po Moskwie, przejść się po sklepach, po firmach. Aparat biurokratyczny jest w dzisiejszej Rosji ze dwa razy większy, niż był w całym Związku Radzieckim. W samej tylko ochronie firm prywatnych pracuje ponad milion młodych, zdrowych ludzi. Czyli więcej niż w armii rosyjskiej. Zresztą w armii takich zdrowych ludzi nie ma. Oczywiście jest pułk reprezentacyjny, ale to, jak w carskich czasach, fasada. I taki teatr urządza się w kraju, gdzie ludzie głodują.

Co zatem jest dla pana przykładem „degradacji substancji ludzkiej” w Rosji?

Przestępczość i upadek moralny. Proszę pooglądać przez kilka dni telewizję rosyjską. Z ekranu płynie cyniczna, systematyczna pochwała przemocy. W Rosji ludziom narzuca się coś, czego już nawet na Zachodzie się wstydzą. W krajach zachodnich określony styl życia kształtował się przez stulecia (choć i tam mamy dziś do czynienia z degradacją). Tymczasem Rosja przez 70 lat funkcjonowała w komunizmie, systemie zupełnie szczególnym. Potem nastąpił błyskawiczny krach komunizmu i Rosjanom zaczęto narzucać inny styl życia, będący całkowitą negacją radzieckiego. Z kolei mówienie o „narodzie rosyjskim” – w sensie etnicznym – też nie ma sensu. Tego narodu po prostu nie ma. Są jeszcze jacyś ludzie, pozostały jakieś nawyki, lecz ludność Rosji nie zachowuje się już jak naród, jak pewna całość.

„Homo sovieticus” został więc wyparty przez „homo occidentalis” czy też może przez jego kiepską, peryferyjną imitację?

W czasach radzieckich, gdy używałem pojęcia „homo sovieticus”, miało miejsce formowanie się społeczności ponadnarodowościowej. Przedstawiciele mojego pokolenia nie doświadczali poczucia przynależności do jakiejś konkretnej grupy etnicznej. Doświadczaliśmy swej tożsamości jako ludzie radzieccy. Myślę, że problemy narodowościowe były rozwiązane w epoce radzieckiej lepiej niż gdziekolwiek i kiedykolwiek. To zostało zburzone. I mamy mnóstwo ludzi oszpeconych tym przełomem. A obecna okcydentalizacja Rosji to istotnie zabieg jedynie imitacyjny, a nie naturalny proces historyczny. Człowiek zachodni – powtarzam – kształtował się przez wieki. W Rosji naturalnego charakteru temu procesowi brak. Po prostu społeczeństwo uległo rozpadowi. Pojawił się chaos. Z porażającą szybkością odrodziły się waśnie międzyetniczne, np. między Rosjanami a Ukraińcami. W dodatku są one wywoływane sztucznie.

Czy pana zdaniem Rosja powinna była zatem podążyć inną drogą, choćby tą, którą kroczą Chiny: zachować system monopartyjny i maksymalne ograniczenie swobód obywatelskich przy jednoczesnym wprowadzaniu kapitalistycznych reguł gry?

Sądzę, że Chiny pójdą ścieżką ewolucji, którą niegdyś podążał Związek Radziecki. Tyle że w ZSRR władza sama zaczęła obalać panujący system, co w Chinach nie nastąpiło. Ale chcę tu zwrócić uwagę na pewne prawidłowości społeczne. We współczesnych warunkach wspólnota licząca poniżej 100 mln osób nie może zachować suwerenności. Jedną z przyczyn integracji europejskiej jest to, że żaden naród na tym kontynencie nie jest już w stanie samodzielnie sprostać wymogom suwerenności. Ale jest i maksymalna granica – gdy wspólnota okazuje się zbyt duża. Właśnie w Chinach tę granicę przekroczono. Jestem przekonany, iż w przyszłości – nie wiem, ile jeszcze dziesięcioleci upłynie – Chiny rozpadną się tak samo jak ZSRR. Proszę zwrócić uwagę na liczbę ludności Chin. Ilu w takim kraju musi być urzędników, by mógł normalnie funkcjonować? Setki milionów, minimum 300 mln osób! I teraz osoby te trzeba wyposażyć: potrzebują mieszkań, lodówek, telewizorów, samochodów i innych dóbr. Chinami zachwycają się ci, którzy nie znają prawdziwej sytuacji tego kraju. By Chiny choć trochę zbliżyły się do poziomu Zachodu, potrzebne są im zasoby i środki, których nie może dać nie tylko cała planeta, lecz i 10 takich planet jak Ziemia. Jedną z przyczyn upadku ZSRR było to, że system władzy stracił zdolność kontroli swego terytorium. Dziś Rosja nie może utrzymać tak dużego obszaru, jaki jeszcze posiada, i wszystkiego, co się na nim znajduje. Podobnie jest z Chinami.

Rosję czeka więc rozpad?

Tak. I nie rozpadła się jeszcze nie dlatego, że dzielnie się przed tym broni, lecz z innego powodu: jej rozpad jest nie na rękę globalizującemu się nadspołeczeństwu. Rosjanie sami występują jako strażnicy globalizacji we własnym kraju. I te same czynniki działają w przypadku takiego giganta jak Chiny. Natomiast Rosja nie jest już w stanie wykorzystać modelu chińskiego jako wzoru. Elita rosyjska nie rozumie, co dzieje się w jej kraju.

Krytykuje pan odrodzenie religijne w Rosji.

Niczego nie krytykuję. Jedynie konstatuję fakty. Nie mówię, że coś jest złe lub dobre. W Rosji odbywa się świadoma, sztuczna reanimacja prawosławia, z udziałem wszystkich liczących się sił politycznych. W rzeczywistości prawosławie przyjmuje rolę ideologii państwowej, i w znacznym stopniu tę rolę pełni. Obserwując bliżej życie wewnętrzne Rosji, zobaczyłby pan, że wszystko, co się obecnie dzieje, to wtargnięcie prawosławia w toczące się procesy. Rozdział Kościoła od państwa – zjawisko typowe dla Zachodu – w rzeczywistości u nas nie obowiązuje. W tej chwili Rosja to biurokratyczne, policyjne i klerykalne państwo.

Klerykalne?

Proces, o którym mówiłem w odniesieniu do Rosji, toczy się również na Zachodzie, lecz dużo słabiej. W Rosji odbywa się niemal jawne kształtowanie społeczeństwa klerykalnego. Prezydent jest tego żywym dowodem. Niemal wszyscy byli komuniści prezentują się jako wierzący, co nie znaczy, że ich wiara jest głęboka. To stało się po prostu formą zachowań społecznych. I w znacznym stopniu ludzie tutaj udają. Jednocześnie ma miejsce zjawisko totalnego ogłupienia mas ludności. Procesy zachodzące na skalę globalną angażują takie masy ludzi, że mimowolnie dochodzi do obniżenia poziomu intelektualnego i degradacji wielu innych cech ludzkich. W związku z tym naturalne jest ożywienie wszelkiej religijności. Aktywizują się sekty, w tym choćby scjentolodzy. Dynamizują się parareligijne ruchy społeczne. Widać silną tendencję zwrotu ku przeszłości.

Wielu współczesnych intelektualistów katolickich twierdzi jednak, że sojusznikiem oświecenia w batalii przeciw radykalnej postmodernie czy irracjonalizmowi New Age’u jest właśnie chrześcijaństwo. Mówi się o sojuszu rozumu i wiary.

W świecie istotnie trwa ofensywa pseudoreligijności. I rzecz jasna chrześcijaństwo, w tym prawosławie i katolicyzm, wykorzysta każdy pretekst, by umocnić swe pozycje w walce przeciw temu zjawisku. Ale to nie znaczy, że takie odrodzenie religijne wiąże się z postępem. W Rosji także prawosławie kreuje swój wizerunek jako religii ocalającej od obskurantyzmu. Ale ono samo jest obskuranckie. Dotyczy to także katolicyzmu. Nie nawołuję do działań skierowanych przeciw religii. Nie jestem politykiem. Ale dostrzegam fakty: wielkie religie świata przeżywają odrodzenie i zawdzięczają to również temu, że stoją w opozycji wobec czarów, szamanizmu, wróżbiarstwa – będących jeszcze prymitywniejszą odmianą kultu. Runęła najsilniejsza w historii ludzkości obywatelska, niereligijna ideologia: marksizm-leninizm. Ideologia ta upadła nie tylko w Rosji, lecz i w świecie zachodnim. Tymczasem ludzkość nie wypracowała na skalę globalną żadnej innej ogólnie przyjętej ideologii, która legitymizowałaby się wysokim poziomem intelektualnym i była bardziej efektywna. Pojawiła się ideologiczna równia pochyła, nadszedł ideologiczny chaos, kompletne zagubienie. Jeśli w marksizmie-leninizmie brać pod uwagę aspekt ateistyczny, ideologia sowiecka rzeczywiście poniosła klęskę. A jej konsekwencją jest umocnienie się ideologii religijnej. Obecnie nie widzę sił zdolnych doprowadzić do tego, by obywatelska, niereligijna ideologia odzyskała status, który miała do niedawna. Znajduje się wciąż w stanie kryzysu.

W latach 90. zaczął pan sporo pisać o globalizacji i okcydentalizacji Rosji. Można pomyśleć, że to jedno i to samo – kolonizacja Rosji przez globalne instytucje Zachodu – ale jednak dokonuje pan rozróżnienia tych pojęć.

Procesy te mają miejsce równolegle i niejednokrotnie na siebie zachodzą. Okcydentalizacja polega na narzucaniu krajom niezachodnim pewnego systemu społecznego. Można to obserwować w Rosji, w Polsce zresztą też. Wybory prezydenckie, parlamentarne, system wielopartyjny – zjawiska te są elementami zachodniej kultury politycznej. Globalizacja natomiast to proces podboju planety przez określone organizacje i instytucje. Na czele tego procesu stoją USA oraz inne państwa NATO. Rezultatem globalizacji jest integracja globalnej gospodarki światowej, globalnych środków masowego przekazu, globalnych systemów komunikacji. Gdy mówię, że mamy do czynienia z globalizacją, wymieniam podmioty, które ją realizują. I takim podmiotem jest „nadspołeczeństwo”, powstałe ponad państwami zachodnimi, w tym i ponad USA. Metropolia tego nadspołeczeństwa znajduje się w USA i dlatego cały proces może się jawić jako amerykanizacja, choć naród amerykański nie jest podmiotem tych zmian. Nie można sprowadzać globalizacji do amerykanizacji, gdyż chodzi tu o jednoczenie rozmaitych narodów, różnych struktur społecznych w jedną całość. Z tego powstaje coś, co nazywam „globalnym człekowiskiem” (neologizm od „mrowisko”). Natomiast okcydentalizacja zmienia na modłę zachodnią strukturę społeczną pojedynczych państw.

Jakiego rodzaju instytucje realizują proces globalizacyjny?

Wyodrębnienie w tym procesie jakichś struktur czy podmiotów jest trudne. Postawmy sprawę następująco: kto jawi się jako inicjator globalizacji, żywi ją, realizuje, kontroluje, ukierunkowuje? To oczywiste: nadspołeczeństwo. Jednoczy ono potężne siły: międzynarodowe korporacje, największe banki, wpływowe organizacje polityczne, siły zbrojne, wszelkiego rodzaju porozumienia międzynarodowe. Po drodze mamy rozmaite etapy pośrednie. Np. UE istnieje i umacnia się, jednak także ona włączona jest w proces globalizacji i rozwija się w znacznym stopniu jako część tego procesu. Ale jednocześnie integracja europejska nie jest tak po prostu elementem globalizacji. To coś, co pozostaje z globalizacją w konflikcie – ponieważ UE dąży, co się daje zauważyć, do samodzielności, chciałaby zachować własne parametry ładu społecznego…

Jak zatem objaśniłby pan stosunki między Unią a USA, panujące między nimi napięcie?

Integracja europejska jest pod pewnymi względami protestem przeciw globalizacji. Proszę sobie teraz wyobrazić: nagle wybuchają jakieś światowe kataklizmy. I to nadspołeczeństwo, o którym mówię, nie jest zdolne utrzymać procesu globalizacji pod swą kontrolą. Co się wtedy zdarzy? Wówczas wspólnota europejska będzie błyskawicznie walczyć o swoją suwerenność. I zechce się jak najszybciej wyzwolić spod wpływów amerykańskich. To przecież określona prawidłowość, niezależnie od tego, jakie byłyby europejsko-amerykańskie stosunki. Europa spodziewa się, że USA dotknie jakiś kryzys, że zostaną osłabione. To naiwność. Sądzę, że przez najbliższe 10 lat procesami dominującymi będą globalizacja oraz jedna z jej postaci – amerykanizacja. Już teraz następuje z jednej strony amerykanizacja wspólnoty europejskiej, z drugiej zaś – wspólnota ta staje się suwerenem. Zjawiska te występują równocześnie. I tu możliwe są wahania: to w jedną stronę, to w drugą. Ale póki na arenie międzynarodowej występują takie podmioty jak Chiny czy świat arabsko-muzułmański, i nie nastąpi przełom na miarę upadku ZSRR, dominującym procesem pozostanie globalizacja w amerykanizującym wydaniu oraz europeizacja krajów nieeuropejskich.

W roku 1999 po dwóch dekadach pobytu na emigracji powrócił pan do Rosji. Media informowały, że pański spektakularny powrót był wyrazem protestu przeciw antyserbskiej polityce państw zachodnich w sprawie Kosowa.

Decyzja dojrzewała już wcześniej, a to było raczej impulsem. Zwróciłem wtedy na siebie uwagę, także „Le Monde” opublikował mój artykuł. To był zapis mojego wystąpienia w Belgradzie. Określiłem w nim wojnę na Bałkanach jako wojnę przeciw demokracji i Europie Zachodniej. I ten punkt widzenia podtrzymuję do dziś. Globalne nadspołeczeństwo, o którym mówiłem, prowadzi batalię przeciw cywilizacji zachodnioeuropejskiej. Proces rozkładu tej cywilizacji trwa.

Ale w krajach dawnej Jugosławii interweniowała przecież cała koalicja państw zachodnich.

Co to znaczy koalicja państw zachodnich? Przecież w takich wojnach nie bierze udziału cała ludność Francji, Włoch, Niemiec itd. Wojny te prowadzą określone kręgi władzy przy niezbyt dużym zaangażowaniu obywateli tych państw. To samo dzieje się w USA. Przecież przeważająca część Amerykanów jest przeciwna tego typu działaniom. A gdy mówi się, że państwa zachodnie albo USA robią to czy tamto, wyobrażamy sobie tego typu akcje jako efekt jednogłośnej decyzji całego społeczeństwa. A tak nie jest. Obserwujemy schyłek „cywilizacji zachodnioeuropejskiej”. Jego najbardziej wyraziste symptomy to nasilenie tendencji amerykanizacyjnych, osłabienie zachodnioeuropejskich suwerennych państw narodowych i kształtowanie się rozmaitych instytucji gospodarczych, kulturowych o zasięgu globalnym, wychodzących poza granice tych państw. Za to wszystko Zachód słono zapłaci. Co do Europy Zachodniej, jej sytuacja najbardziej mnie boli. Po prostu uważam cywilizację zachodnioeuropejską nie za jedną z wielu cywilizacji, lecz za jedyną cywilizację. Wszystko pozostałe to nie są cywilizacje, ale relikty przeszłości. Gdy cywilizacja zachodnioeuropejska zostanie skutecznie osłabiona i w konsekwencji zburzona, będzie to objawem nadchodzącej zagłady ludzkości.

Czy to oznacza, że warto było występować w obronie kogoś takiego jak Slobodan Milosević?

Oczywiście, nie. To nie o niego przecież tu chodzi. Rzecz dotyczy podmiotów działających w Europie, tego, co one robią, jak oddziałują na proces światowy. To są amerykańskie siły zbrojne, banki, polityczne instytucje. Weźmy wojnę w Iraku. Amerykanie tam weszli i stamtąd nie wyjdą. Tak się dzieje również z innymi rejonami planety. Trwa już pierwsza ofensywa nowej wojny światowej, która – jak mi się zdaje – weszła już w stadium gorące. To wojna prowadzona przez te wszystkie organizacje, które realizują globalizację, amerykanizację, okcydentalizację.

W latach 90. pojawiły się głosy, że z antysowieckiego dysydenta zmienił się pan w narodowobolszewickiego „wieszatiela”. Nie szczędził pan ostrych słów pierestrojce, transformacji ustrojowej, polityce Zachodu, w pańskich publikacjach można było dostrzec nostalgiczne tony pod adresem rzeczywistości sowieckiej.

Nazywano mnie już i nacjonalistą, i rusofobem. Zdarzało mi się być syjonistą, ale także antysemitą. Przypisywano mi, co tylko się dało. W rzeczywistości nigdy nie byłem narodowym bolszewikiem. Nigdy z nikim się nie wiązałem. Moja pozycja była zawsze bardzo prosta: jestem suwerennym państwem jednego człowieka. I tego wciąż się trzymam. Do nikogo się nie przyłączam, do żadnych partii. Jestem tylko badaczem. Czy pan to rozumie? Czy mógłby pan znaleźć w Rosji jakiegoś człowieka ze świata polityki, który zachowywałby się tak samo jak ja? Wątpię.

Jednak w naszej rozmowie wielokrotnie dało się odczuć u pana nostalgię za ZSRR. Czy na historię Związku Radzieckiego nie rzucają się cieniem miliony ofiar „dyktatury proletariatu”?

Pan powinien wiedzieć, że nigdy nie byłem marksistą. Okres sowiecki był zawsze przedmiotem moich badań krytycznych. I krytycznie patrzę na tę epokę nadal. Jednak tego, co osiągnięto w czasie istnienia ZSRR, nie można porównywać z żadnymi innymi dokonaniami w historii świata. To jest fakt.

A gułagi? A świadectwa na ich temat?

Okres sowiecki przedstawia się jedynie jako koszmar: gułagi, represje, czystki itd. To ideologiczne fałszerstwo bez związku z rzeczywistością. Weźmy choćby „Archipelag Gułag” Sołżenicyna. To fałszowanie historii. Proszę zrozumieć – w procesie życiowym, nawet w niedługim przedziale czasu, mają miejsce miliony, miliardy faktów. I co robią fałszerze? Oni z tego miliarda wyciągają odrębne wydarzenia. Nie kłamią, ale z całego przepływu życia, z tego oceanu wydarzeń, wybierają fakty, które odgrywały zupełnie inną rolę niż ta, jaką się im teraz przypisuje. Tyle czasu upłynęło już od tamtych wydarzeń, a oni wciąż żują i przeżuwają: gułagi, zbrodnie, prześladowania… A to, że kraj przetrwał ogromną wojnę, stanął na nogi i został drugą potęgą planety, że dziesiątki milionów ludzi otrzymało wykształcenie, stało się inżynierami, profesorami, nauczycielami, lekarzami – tego wszystkiego może nie było? Nie jestem apologetą stalinizmu, domagam się jedynie prawdy. W Rosji z podręczników historii celowo i metodycznie wykreśla się wielki przedział naszych dziejów. Nie obejdzie się bez kary. Konsekwencje poniesie cały świat.

Jakie konsekwencje?

To oczywiste. Przekształcenie ludzkości w zbiorowisko idiotów. Będzie się intensyfikować manipulowanie masami ludzkimi za przyzwoleniem gospodarzy nowego świata. To już się staje możliwe, tu i teraz. Koszmar dzisiejszego świata nie tkwi w tym, że nadchodzi epoka postkomunistyczna. Lecz – że wielkimi krokami zbliża się epoka postdemokratyczna. Wszystkie najlepsze zdobycze świata zachodniego, demokracji, humanizmu, oświecenia są zagrożone.

Gdy pana słucham, przychodzi mi do głowy myśl, że pańskie opinie na temat ZSRR są równie śmiałe jak tych historyków, którzy kwestionują istnienie komór gazowych w Auschwitz. Mój niepokój – jako przedstawiciela narodu doświadczonego przez dwa totalitaryzmy XX-wieczne – budzi bagatelizacja ich zbrodni.

Dowodzenie, czym była III Rzesza, nie ma sensu. Tyle że Niemcy zostały na tę drogę popchnięte przez państwa zachodnie: USA, Wielką Brytanię… Czy myśli pan, że w innym razie Hitler zdecydowałby się na taką awanturę? Rzecz jasna – nie.

To teza typowa dla komunistycznej historiografii – kraje kapitalistyczne rzekomo ośmielały Hitlera, licząc, że wojna wykończy ZSRR.

Narastanie faszyzmu to bardzo skomplikowany historyczny proces, przed którego konsekwencjami uratował ludzkość dopiero ZSRR. Takie są fakty, mimo wszystkich negatywnych aspektów stalinizmu. A teraz świat może się przekształcić w dużo gorszy gułag niż ZSRR i III Rzesza. Według moich skromnych szacunków, w okresie od upadku komunizmu Rosja poniosła dużo większe straty niż w czasie samej Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Po wojnie nastąpił w Rosji wysoki wzrost demograficzny. Dziś nie wiem, czy za 50 lat ostanie się choćby jeden Rosjanin.

*Aleksander Zinowiew (ur. 1922) – pisarz, socjolog, logik. W czasach ZSRR był jednym z najbardziej znanych dysydentów. W latach 70. opuścił Rosję Radziecką, by zamieszkać w Monachium. Jego najsłynniejsze utwory prozatorskie i eseje (m.in. „Przepastne wyżyny”, „Świetlana przyszłość”, „Homo sovieticus”) publikowane były przez polskie wydawnictwa podziemne i emigracyjne. Z czasem stał się krytykiem pierestrojki i polityki państw zachodnich. W roku 1999 wrócił do Moskwy, protestując w ten sposób przeciw interwencji wojsk NATO w Jugosławii.

http://wiadomosci.dziennik.pl/wydarzenia/artykuly/174395,wielkimi-krokami-zbliza-sie-epoka-postdemokratyczna.html

http://wiernipolsce.wordpress.com/2014/06/12/jaka-bedzie-rosja-wg-aleksandra-zinowiewa-8-lat-temu/



Jaka będzie Rosja (2) – według Projektu Harwardzkiego oraz Houstońskiego sprzed 35 oraz 15 lat.


Wczoraj otrzymałem interesujący tekst po słowacku, wyjaśniający dlaczego PREZYDENT-CAR WŁADYMIR PUTIN zachowuje się tak a nie inaczej. Na potrzeby polskich „antysystemowych” internautów przetłumaczyłem jego zasadniczą część na język polski -MG

Jest to wyjątek z szerszego tekstu „AGENCI TAJNEGO WPŁYWU” opublikowanego na słowackim portalu http://www.vedy.in/hadanie-pravdy/dnena-spolonos/agenti-tajneho-ovplyvovania

Autor pisze:

Mamy twardą wojnę o naszą młodzież. Chodzi w istocie o to, aby nie szła ona drogą swych Przodków, ale za prymitywną zachodnią propagandą, która polega na sportowym seksie, narkotykach, alkoholu i podobnych rzeczach. (MG – to w zasadzie jest program „lewicowej” Partii Palikota „Twój Ruch”, patrz zdjęcie Przywódcy poniżej)


Na początku lat 1980-tych radziecki wywiad zdobył materiały opisujące detale tak zwanego Harwardskiego Projektu. Był to detaliczny plan zniszczenia ZSRR i całego Wschodniego Bloku. Projekt składa się z trzech działów 1): Pierestrojka-Reforma-Zakończenie i był rozpisany na trzy pięciolatki.

Podczas pierwszej pięciolatki, planowanej na lata 1985-1990, miała mieć miejsce Pierestrojka, która miała mieć następujące cele:

1. Glasnosť

2. Walka o socjalizm z ludzką twarzą

3. Przygotowanie reform „od socjalizmu do kapitalizmu”

4. Perestrojkę miał prowadzić głównie człowiek ze środowiska Komitetu Centralnego KPZR.

Pomimo iż te materiały dostały się do rąk służb bezpieczeństwa w latach 1980-tych, Gorbaczow – „Inside Man” z CIA już był zainstalowany i miał silną pozycję. Było już wtedy za późno…

(MG – ad pt. 2: w Polsce propagowaniem „socjalizmu z ludzką twarzą” zajmował się w PAN-ie mój starszy kolega, doc. Jan Strzelecki, doradca Solidarności pod koniec lat 1980. Został on zamordowany w lecie 1988 roku, gdy pt. 2 już się wyczerpywał. Jego ostatnia, wydana pośmiertnie książka nosi tytuł „Socjalizmu model liryczny”.) 

Drugi dział był poświęcony reformie przygotowanej na lata 1990-1995 i miał takie cele:

1. Likwidacja światowego systemu politycznego

2. Likwidacja Układu Warszawskiego

3. Likwidacja Partii Komunistycznej ZSRR

4. Likwidacja ZSSR

5. Likwidacja patriotycznej świadomości narodowej (MG –

6. Reformę miał już prowadzić kolejny przywódca

(MG – wszystkie te punkty dokładnie zostały wypełnione, co prawda nie w lat pięć ale osiem, gdy post-sowiecką Rosją rządził Borys Jelcyn od grudnia 1991 do 31.12.1999)

Trzeci dział nazywał się „Zakończenie”. Jego cele były/są następujące:

1. Likwidacja Armii Radzieckiej

2. Likwidacja Rosji jako państwa

3. Likwidacja atrybutów socjalizmu: bezpłatne wykształcenie oraz bezpłatna opieka zdrowotna

4. wprowadzenie atrybutów kapitalizmu w rodzaju „za všetko sa musí platiť”

5. Likwidacja spokojnego życia w Leningradzie oraz Moskwie

6. Likwidacja własności państwowej I wprowadzenie wszędzie własności prywatnej

7. Etap „Zakończenia” planowano zrealizować dosłownym „wymieraniem” głodnego narodu Rosji: budową nowoczesnych dróg w całej Rosji oraz rozszerzeniem i takim przestawieniem transportu, aby się dało wywozić wszystkie naturalne surowce Rosji za granicę.

8. Zakończenie już miał prowadzić trzeci przywódca

(MG – okazał się nim być nim „wymienialny” tandem Putin – Miedwiediew, ten ostatni z konsorcjum Gaspromu, wysyłającego gigantyczne ilości rosyjskiego gazu naturalny za granicę. Ta „pięciolatka” rozlazła się na lat kilkanaście, co zauważają autorzy obecnego opracowania.)

Typowym udanym zakończeniem (tego planu) jest rozwój Ukrainy, która z 55 milionowego państwa – jaki była przy ostatnim spisie ludności za czasów ZSRR – stała się w istocie dzisiaj państwem już nawet nie liczącym 40 milionów mieszkańców. Poza dalszymi detalami – z którymi był dobrze zaznajomiony architekt tego projektu – polityczny technolog Z. Brzeziński, przy ostatniej jego wizycie na Ukrainie przed kilkoma laty, celem jego podróży była inspekcja stopnia zaawansowania jego planu. Wtedy wdzięczni Ukraińcy jeszcze mu nadali tytuł honorowego mieszkańca miasta Lwów… Ukraina jest jedynym postsocjalistycznym krajem, który za dwa dziesięciolecia swej egzystencji miała 0 (zerowy) przyrost gospodarczy. W ten sposób prowadzili ją jej „właściciele”. Ale to nie wszystko.

Po zakończeniu projektu Harwardskiego pojawił się tak zwany Projekt Houstoński. Jest on wymierzony głownie przeciw Rosji, jako że rozbicie ZSSR, Bloku socjalistycznego oraz Układu Warszawskiego już nastąpiło. Houstoński projekt planuje rozbicie Rosji na strefy okupacyjne i na małe państewka. Syberia ma należeć do USA, Północny Zachód do Niemiec, Południe i Powołże do Turcji, daleki Wschód do Japonii. Tego projektu już się nie da zrealizować i w związku z tym USA wyraźnie zdenerwowaly się i przystapiły do przyspieszenia tempa na ile tylko to się da. Rosja bowiem wywozi 57 % dobywanej ropy, 40 % gazu ziemnego, 90% miedzi, 97 % niklu, 99% aluminium, ale zamiast „obsługi za darmo” zaczęła na tym zarabiać środki na modernizację armii, która według scenariusza amerykańskiego nie miała już istnieć. Pomimo to Zachód wciąż patrzy na Rosję jako na kolonię surowcową.

(…)

Jakie dzisiaj ogłądamy filmy? Jakie książki dzisiaj są sprzedawane? Jasno widać, że Zachód nie odstąpił od swoich planów. Jeden ze współautorów projektu Harwadskiego – Z. Brzezinski – na zamkniętym posiedzeniu powiedział:
Quote
„Nowy Światowy Porządek się tworzy przeciw Rosji, kosztem Rosji i na ruinach Rosji. Nie ma wątpliwości, że Rosja wcześniej lub później zostanie rozbita i przejdzie do niebytu.”

Specjalna część tego planu to los narodów słowiańskich, podobny do tego jaki był w hitlerowskim planie Barbarossa. Amerykanie w swym projekcie uwidocznili konkretne liczby. Totalna likwidacja 300 milionów Słowian, a wraz z nimi wszystkich Żydów. Tych najchętniej użyli w swym celu dla rozbicia oraz zniszczenia narodów słowiańskich, a potem czeka ich ten sam los. W procesie likwidacji Słowian dorobili się oni wielkich majątków, a tymi majątkami Władza Światowa nie będzie się chciała dzielić. Swoją rolę spełnili. Jest to w projekcie napisane w sposób jasny i niedwójznaczny, Żydzi są przeznaczeni na likwidację wkrótce za Słowianami.

Jak to przeczyta człowiek jeszcze zdolny do myślenia, to winien zacząć rozmyślać. Jeśli chodzi o biomasę to ostatnio nasz kraj (Rosja) nie jest w dobrym stanie. Rosja ma oficjalnie 144 milionów obywateli, przy czym właściwych Rosjan, to znaczy w dzisiejszym zrozumieniu Słowian, jest około 80 milionow. Przecież w samej Moskwie żyje już tylko 30 % Rosjan i podobnie jest w Piotrogrodzie. Rosjanie nie są wciąż pierwsi, ale są stale groźbą dla USA. A za nimi pójdziemy i my wszyscy – oni dobrze wiedzą, kim genetycznie jesteśmy i jaką groźbę możemy w przyszłości przedstawiać. Chcą mieć już absolutna pewność. No a u nas judasze kwitną – wciąż im nic nie przeszkadza, i wierzą że do niczego nie dojdzie. Przecież amerykańskie media o niczym takim nie mówią… i nie przypominają Goebbelsa i jego znany cytat (o powtarzaniu kłamstwa, które staje się prawdą)…

Główną metodą dla osiągnięcia tego celu jest nasza wzajemna likwidacja we wzajemnych wojnach. (MG – tę metodę likwidacji narodów Amerykanie zastosowali w XIX wieku, napuszczając jedno plemię indiańskie na drugie, aż rodzimi mieszkańcy Ameryki Północnej dość skutecznie nawzajem się wymordowali. Teraz tę „anglosaską metodę dziel i rządź”, zastosowaną także w trakcie II Wojny Światowej, kiedy to Anglicy napuścili Hitlera na ZSRR, obecnie samozwańczy Naród Wybrany próbuje zastosować wewnątrz byłego ZSRR)

Citát z plánu Houstonského projektu:
Quote
„Ukrainiec będzie myślał, walczy przeciw Rosji, że walczy o swoją wolność. Będzie sobie myślał, że w końcu otrzymał wolność,. No i właśnie wtedy znajdzie się w pełnej zależności od nas. To samo będą myśleć i Rosjanie, że walczą o swe narodowe interesy. To wszystko będziemy robić pod pozorem walki różnych suwerenności o narodowe ideały. A jednocześnie nie damy żadnej ze stron możności samookreślenia się na podstawie narodowych wartości oraz tradycji. W tej wojnie głupków słowiańscy debile będą osłabiać siebie i wzmacniać nas, głównych organizatorów wzajemnych wojen, przy czym sami nie będziemy bezpośrednio uczestniczyć w krwawych wydarzeniach.”
[/b]

Jeszcze jeden cytat z ich planu:
Quote
„Wiemy dobrze, ze nacjonalizm wzmacnia naród, robi go silnym. Hasło internacjonalizmu się zestarzało i już nie działa tak jak w przeszłości. Z tego powodu zamienimy je na wszechobecne wartości ludzkie, co wychodzi na to samo. Nie dopuścimy by się podniósł ani jeden nacjonalizm, a te narodowe ruchy, które się odważą wyprowadzać swe narody spod naszego dyktatu, zniszczymy ogniem i mieczem, tak jak to zrobiliśmy w Jugosławii, Serbii, Iraku.”
[/b]

Ďalší citát:
Quote
„W zamian za wartości narodowe damy patriotyzm, patriotyzm bałałajek i czułych łez. Nie dopuścimy żadnego Hi-Tech, co doprowadzi do całkowitego upadku przemysłowego, który zdegradujemy do produkcji przedmiotów pierwszej potrzeby dla ograniczonego kontyngentu niewolników, którzy nam będą dostarczać surowców. W ten sposób wytworzymy takie warunki życia, że będą sami uciekać ze swego kraju. Nasza główna dewiza to rozkład młodzieży, czym porazimy każdy naród. Pozbawimy społeczeństwa ich młodzieży, rozłożymy ją seksem, rockową muzyką, apoteozą gwałtu, alkoholem, paleniem, narkotykami, w ten sposób pozbawimy ja miejsca w społeczności i w przyszłości.

Hitler to był głupek, który działał otwarcie. Musiał wykonywać wielka pracę, spalić miliony ludzi, postrzelać, zakopać pod ziemią. Pozostawił za sobą krwawe ślady. Ale my działamy bardziej perfidnie, po nas nie pozostaną ślady, ale posiejemy między narodami strach, strach o przeżycie, którego wprowadzenie nie będzie nas nic kosztować. Strach o swoje miejsce pracy, które można w każdej chwili stracić. Strach o przyszłość. Strachem będziemy paraliżować narody. My pod pretekstem demokracji damy wolnym debilom monarchię. Każdego głupkowatego prezydenta będziemy wychwalać, trzymać w świetle reflektorów i traktować z pompą. Monarchia jest dobra w tym, że całą energię kieruje ku centrum i jednocześnie odprowadza od naszej tajnej, aktywnej pracy nad przekształceniem obywateli w kierunku przez nas pożądanym.

Za pomocą wymiany kadry na najwyższych stopniach struktur siłowych przesuniemy dalej naszych ludzi na czoło armii, ministerstwa spraw wewnętrznych, służby federalnej, jednostek specjalnych, które będą bezpośrednio podlegać prezydentowi, to znaczy nam. My będziemy mieli w rękach tylko sznurki, które idą do rąk prezydenta, a my będziemy za te sznurki pociągać tak, jak potrzebujemy by osiągnąć nasz grandiozny plan.”

Ale môžeme čítať aj ďalej:

(…)

Wszyscy Slowianie – 300 milionów – są przeznaczeni na likwidację. Za nimi mają iść Żydzi. Te dokumenty są obecnie odtajnione, da się je znaleźć Internecie i przeczytać. Poza tym można znaleźć i dalsze dokumenty i ciekawe materiały, zacytujmy na przykład generała Powella:

„Rosja winna zapomnieć, że ma jakieś interesy w republikach byłego ZSRR. Niedopuścimy by Rosja powróciła do struktur byłego ZSRR, jako że odtworzenie ZSRR nie należy do strategicznych celów władz USA”.

(MG – I o tym „zaleceniu” Mocodawcy z USA prezydent Putin – putana wyraźniej pamięta, w sytuacji obecnego kryzysu na terenie b. ZSRR wywołanego rebelią w Donbasie)


Popatrzmy na urywki z dyrektywy Rady Bezpieczeństwa USA nr VS 20/1:

„Na terytorium pozostałym po ZSRR nie śmie się zachować wojenno-ekonomiczny potencjał, który w przyszłości, niezależnie od socjalnego ustroju na tym terytorium, mógł by się znowu odnowić, skonsolidować i w ten sposób mógł by się stać potencjalnym zagrożeniem dla amerykańskiej hegemonii. Nie jest ważnym jaka będzie władza przyszłej Rosji, ona zawsze musi posiadać tylko ograniczony potencjał wojenny i musi istnieć w stanie pełnej ekonomicznej zależności od USA. Od Rosji się wymaga:

1. Demontaż wojskowych baz i pełne odzbrojenie.

2. Odejście z kluczowych geopolitycznych regionów planety.

3. Szybkie zniszczenie wojenno-ekonomicznego potencjału, a następnie całej przemysłowej bazy kraju obezwładnionego kraju.

(Autor opracowania zauważa), że Jak dotąd wszystko szło mniej więcej według planu. Nasza uwaga polega na zrozumieniu podstaw tego rozumowania, w celu by postępować w sposób świadomy zagrożeń, przekazując te plany społecznie wśród wszystkich Słowian, inaczej nie przeżyjemy. (…) Paradoksalnie na przykład już społeczny nastrój w Izraelu od dłuższego już czasu przeszedł na stronę Rosji w konflikcie z Ukrainą. (MG – o tym zjawisku szerzej pisał ostatnio mój kolega, Izrael Szamir – http://www.globalresearch.ca/the-fateful-triangle-russia-ukraine-and-the-jews/5386602 ). Żydzi –ci którzy myślą – już zrozumieli, że w nowej dobie już nie można działać przeciw Słowianom, gdyż i oni sami w tej sytuacji zginą. Tu trzeba rozróżniać między Żydami a Syjonistami, którzy się uważają za elitę i którzy nie uważają pozostałych Żydów za równych, a wręcz na odwrót. Idzie tutaj o wszystko. Nie zapominajmy, że powyżej wskazane fakty pochodzą wyłącznie z ich własnych materiałów, z materiałów tych, którzy się określają jako Władza Światowa.

SA – według ich własnych dyplomatów – zainwestowały w Ukrainę 5 miliardów dolarów, aby tam była taka wolna władza jaką chce mieć USA. (…) Sumę, którą Zachód realnie „zainwestował” w Ukrainę należy co najmniej potroić, jeśli weźmiemy pod rozwagę rozliczne granty UE oraz innych krajów NATO, granty ze źródeł służb specjalnych, które nigdzie nie są publikowane. (…) I gdyby Janukowicz zezwolił skutecznie wystąpić przeciw majdanowcom – co oczywiście mógł zrobić – to wtedy 20 lat zawziętej pracy amerykańskich dyplomatów i 15 miliardów dolarów by poszło z dymem w kominie. To nie mogło się stać. (…)

***

MG – No i mamy obecnie to co mamy i co bardzo celnie przedstawił Aleksander Dugin w wywiadzie udzielonym http://www.anna-news.info:

youtube.com/watch?v=vfV89owX-Fc (do poprawy)

Zgodnie bowiem z „projektem houstońskim” w Rosji obecnie rządzi CAR-PREZYDENT, którego to „głupkowatego prezydenta będziemy wychwalać, trzymać w świetle reflektorów i traktować z pompą. (Jak na przykład to zrobiono w trakcie niedawnych obchodów 70 rocznicy lądowania Anglosasów w Normandii – MG) On, Putin-car odsuwa zainteresowanie opinii publicznej od naszej tajnej, aktywnej pracy nad przekształceniem obywateli w kierunku przez nas pożądanym. Za pomocą wymiany kadr na najwyższych stopniach struktur siłowych przesuniemy dalej naszych ludzi na czoło armii, ministerstwa spraw wewnętrznych, służby federalnej, jednostek specjalnych, które będą bezpośrednio podlegać prezydentowi, to znaczy nam. My będziemy mieli w rękach tylko sznurki, które idą do rąk prezydenta, a my będziemy za te sznurki pociągać tak, jak potrzebujemy by osiągnąć nasz grandiozny plan.”


komentarz pod tekstem:

A tutaj moi „antyglobalistyczni” znajomi z Moskwy podesłali mi reportaż z „Szuster TV show” w Kijowie, w którym rosyjski fotograf „zbiegły”, wraz z oddziałem powstańczego batalionu”Wostok”, przed ostrzałem wojsk ‚kijowskich’ do Rosji, stara się przekonać słuchaczy, że ROSJA NIE POMAGA POWSTAŃCOM:


https://vk.com/video-72343254_168974050?hash=946af01d42909268

https://vk.com/video_ext.php?oid=-72343254&id=168974050&hash=946af01d42909268



A jeśli chodzi o to, że w materiałach „houstońskich” nie ma mowy o „carze”, to jest moja językowo „ruska” interpretacja zawartego ponoć w tych materiałach zalecenia NARZUCENIA PAŃSTWOM BYŁEGO BLOKU WSCHODNIEGO SYSTEMU „MONARCHICZNEGO”, w formie ustrojów PREZYDENCKICH, skupiających władzę nad wszystkimi strukturami siłowymi w rękach wybieralnego (jak Króla Polski w okresie Wolnej Elekcji) Prezydenta. I jak za czasów Wolnej Elekcji nasz król był marionetką możnowładztwa i obcych mocarstw, w tym Watykanu (Jan III Sobieski), tak i dzisiaj w Europie Wschodniej prezydenci są marionetkami ŚWIATOWEGO MOŻNOWŁADZTWA, skoncentrowanego głównie w USA. Ale także i w Moskwie, która oczywiście nie chce dopuścić do RENACJONALIZACJI zagarniętych przez GLOBALNĄ OLIGARCHIĘ majątków – co planuje doniecka (na razie) „Nowa Rosja”.
http://wiernipolsce.wordpress.com/2014/06/15/jaka-bedzie-rosja-2-wedlug-projektu-harwardzkiego-oraz-houstonskiego-sprzed-35-oraz-15-lat/
« Last Edit: (Fri) 22.05.2015, 21:55:35 by Anomalia »
“Zacznij tam gdzie jesteś, użyj tego co masz, zrób co możesz”
Nie negocjuje na rozsądnych warunkach z ludźmi, którzy zamierzają mnie pozbawić rozsądku.


Jeśli widzisz uszkodzony post - kliknij "Zgłoś do moderatora". Dziekuje