Author Topic: Liga Narodowo Demokratyczna, ZP Grunwald  (Read 1465 times)

Offline BladyMamut

  • Administrator
  • WyBudzony
  • *
  • Posts: 2 554
  • Reputacja: +12/-0
Liga Narodowo Demokratyczna, ZP Grunwald
« on: (Wed) 03.06.2015, 14:28:59 »
LND, ZP Grunwald - Doc. J. Kossecki 1/4
https://www.youtube.com/watch?v=ch_C5WBvD_8

LND, ZP Grunwald - Doc. J. Kossecki 2/4
https://www.youtube.com/watch?v=Wl7Wbw2bLEc

LND, ZP Grunwald - Doc. J. Kossecki 3/4
https://www.youtube.com/watch?v=S0sl65h2sis

LND, ZP Grunwald - Doc. J. Kossecki 4/4
https://www.youtube.com/watch?v=rrkbRVwq1Zo


Z archiwum Ligi Narodowo-Demokratycznej
Materiały z działalności w okresie 1960-1990 r.

„Mogę już teraz ujawnić jeszcze jedno ważne nazwisko człowieka, którego chroniłem podczas śledztwa w 1960 roku: profesora Witolda Sawickiego, który był ekspertem prymasa Wyszyńskiego do spraw masonerii.
Książka jego autorstwa pt. „Organizacje tajne w walce z Kościołem” była napisana na przełomie lat 50. i 60. W latach 60. została wydana w formie tzw. samizdatu (czyli maszynopisu z wykorzystaniem kalki i papieru przebitkowego), jako tekst anonimowy – ze zrozumiałych względów. Jej kopię maszynową otrzymałem w latach 60. od Pana Walentego, jako materiał szkoleniowo-naukowy dla tajnej naukowej części LND. Był to okres kiedy już – po smutnych doświadczeniach z pierwszego okresu naszej działalności, zakończonej wsypą – szeregi LND zostały oczyszczone z ludzi nieodpowiednich (niektórzy z nich dzisiaj przedstawiają się jako główne osoby w LND) i tekst pracował spokojnie, a jego egzemplarz się zachował (u mnie a nie w archiwum IPN).  Udostępniłem go autorowi strony socjocybernetyka, na której został on opublikowany jako materiał źródłowy – oczywiście bez podania nazwiska Autora, gdyż nie miałem upoważnienia od rodziny Profesora do ujawniania go. Z tych samych względów dotychczas tego nazwiska nie ujawniałem.
Dzisiaj otrzymałem przesyłkę z wydaną przez WYDAWNICTWO WERS w formie książkowej tą pracą, w której podane jest nazwisko Autora – prof. Witolda Sawickiego, wraz z informacją biograficzną o Nim, otrzymałem też list z prośbą o podanie o niej informacji, nie czuję się więc już zobowiązany do dyskrecji w tej sprawie.
Mogę też w związku z tym dodać informację, że z osobą prof. Witolda Sawickiego wiąże się ciekawa dla historii LND sprawa. Pan Walenty Majdański w 1957 roku własnoręcznie wpisał do mego notesu nazwisko Profesora, ale zastosował klasyczną metodę tzw. przesuwania źródła – zmienił imię profesora na Jerzy, zaś profesor Jerzy Sawicki był znanym jeszcze stalinowskim komunistycznym dygnitarzem pochodzenia żydowskiego (m.in. był obecny z ramienia Polski na procesie norymberskim).
Ten wpis w moim notesie, który zarekwirowano podczas rewizji w dniu 7 maja 1960 roku, od razu zwrócił uwagę przesłuchującego mnie kapitana Zbigniewa Cieślikowskiego, który też zapytał mnie co tu robi prof. Jerzy Sawicki (jak zauważył mimochodem jego profesor z Uniwersytetu) i czyje to pismo. Spokojnie odpowiedziałem, że profesora Jerzego Sawickiego wpisał do mego notesu własnoręcznie Walenty Majdański, dobry znajomy profesora. Cieślikowski rzecz jasna nie przesłuchiwał ani swego profesora, ani Pana Walentego. W rezultacie ani Pan Walenty, ani profesor Witold Sawicki nie byli w naszej sprawie przesłuchiwani. Warto zauważyć, że zastosowane przez Pana Walentego klasyczne przesunięcie źródła okazało się skuteczne w stosunku do oficerów śledczych SB. Nie należy się w związku z tym dziwić, że na analogiczny chwyt zastosowany w dzienniku rejestracyjnym PRL-owskiego MSW, nabierają się do dzisiaj badacze z IPN i nie tylko oni. Ignorantia iuris nocet można to skwitować, gdyż w tym wypadku chodzi o ignorancję w dziedzinie praw rządzących działalnością tajnych służb.”

J. Kossecki

https://socjocybernetyka.wordpress.com/archiwum/


Józef Kossecki: Program Ligi Narodowo-Demokratycznej

“Wstęp

System komunistyczny panujący obecnie w Polsce, na pierwszy rzut oka zawiera olbrzymią ilość nonsensów i pozornych paradoksów. Jeżeli jednak założyć, że system ten ma na celu nie żadne budowanie potęgi Polski, lecz jest systemem konsekwentnie zmierzającym do zniszczenia nas fizycznego i moralnego, do wyjałowienia zwłaszcza politycznego i sparaliżowania objawów niezależnego działania polskiego narodu, wtedy pozorne nonsensy i błędy stają się zrozumiałe- jako środki powolnie, ale skutecznie zmierzające do wytkniętego z góry celu. Czując się współodpowiedzialni za losy naszego Narodu uważamy, że nie ma takiej sytuacji z której by naród zorganizowany i świadomy swych celów nie mógł wyciągnąć korzyści w tej sytuacji możliwych.

Ponieważ obecny rząd komunistyczny nie tylko nie reprezentuje polskiej racji stanu, lecz także nie pozwala na jawne tworzenie organizacji, które by reprezentowały polskie interesy i niezależną polską myśl polityczną, dlatego uważamy za konieczne i przystępujemy do tworzenia wewnętrznej organizacji polskiego narodu, która będzie pracowała nad rozwojem niezależnej polskiej myśli politycznej, wychowywała społeczeństwo według jej zasad i w miarę możliwości zmuszała nas do liczenia się z polską narodową racją stanu. Jesteśmy kontynuacją obozu narodowego w nowych zmienionych warunkach polityczno-społecznych. Do zagadnień narodowego bytu podchodzimy uzbrojeni w zasady i metody polskiej szkoły myśli nacjonalistycznej, której twórcami byli: Roman Dmowski, Jan Ludwik Popławski i Zygmunt Balicki. Uważamy za swój obowiązek rozwijać twórczo i dostosowywać do zmienionych warunków polską narodową myśl polityczną. Nawiązując do tradycji Ligi Narodowej przybieramy nazwę Ligi Narodowo-Demokratycznej. Niemniej przeto obce są nam przesądy „patriotyzmu partyjnego” i uważamy, że w naszym ruchu jest miejsce dla wszystkich Polaków uznających naszą ideologię i nasz program. Ponieważ Liga nie może występować jawnie, wobec tego uważamy za konieczne, aby nasi członkowie wchodzili do organizacji jawnych działających obecnie w Polsce i wpływali na te organizacje w myśl zasad naszego programu.

Ponieważ zasadniczym warunkiem rozpoczęcia każdej pracy politycznej jest istnienie odpowiedniej kadry i posiadanie odpowiedniego programu, wobec tego działalność naszą dzielimy na dwa etapy:

Pierwszy  etap, który rozpoczynamy obecnie musi być poświęcony:
a)      kształtowanie kadry działaczy politycznych, zdolnych do samodzielnego realizowania programu Ligi w każdych warunkach, w jakich się znaleźli.
b)      rozbudowa sieci organizacyjnej opartej na kolejnych stopniach hierarchii.
c)      studia nad sytuacją polityczną oraz praca nad dostosowaniem polskiej myśli politycznej do zmienionych warunków.
d)      stopniowe przenikanie do wszystkich organizacji jawnie działających i do aparatu państwowego.
e)      w etapie I-szym wszelkie wystąpienia na zewnątrz muszą być wykluczone i wszystkich członków obowiązuje bezwzględne zachowanie tajemnicy co do szczegółów działalności Ligi.

Z chwilą gdy się wzmocnimy będzie możliwe przejście do etapu II-go poświęconego wprowadzeniu w życie naszego programu. Ponieważ jednak już w pierwszym etapie konieczne jest zdanie sobie sprawy z celu do którego dążymy, wobec tego już teraz formujemy zasady ideowe i program w imię którego będziemy w przyszłości walczyć.

Program nasz, będziemy w miarę gromadzenia doświadczeń rozbudowywać”.

“9 maja Prokuratura Wojewódzka dla m. st. Warszawy wszczęła śledztwo “w sprawie utworzenia i działalności  w Warszawie  w okresie od 1958 do 7 maja 1960 związku, którego istnienie, ustrój i cel pozostawały tajemnicą wobec władzy państwowej”. Wśród aresztowanych znaleźli się: Przemysław Górny, Henryk Klata, Józef Kossecki, Janusz Krzyżewski i Marian Barański” (Nurt Narodowy Opozycji Demokratycznej w PRL 1955-1990, Program konferencji naukowej IPN, Warszawa 2008, s 9)

Za użyczenie  archiwalnego programu Ligi Narodowo Demokratycznej redakcja Tajnej Wiedzy eXtremalnej pragnie podziękować jednemu z żyjących członków Ligi, który jest w posiadaniu Archiwum LND. Fragmenty zaznaczone w oryginalnym materiale zostały podkreślone na potrzeby śledztwa i miały świadczyć o “wrogim nastawieniu wobec socjalistycznego ustroju”.

Źródło „Program LND”, więcej informacji:  http://twx.bloog.pl
“Zacznij tam gdzie jesteś, użyj tego co masz, zrób co możesz”
Nie negocjuje na rozsądnych warunkach z ludźmi, którzy zamierzają mnie pozbawić rozsądku.


Jeśli widzisz uszkodzony post - kliknij "Zgłoś do moderatora". Dziekuje

Offline BladyMamut

  • Administrator
  • WyBudzony
  • *
  • Posts: 2 554
  • Reputacja: +12/-0
Odp: Liga Narodowo Demokratyczna, ZP Grunwald
« Reply #1 on: (Sat) 27.06.2015, 21:02:20 »
Liga Narodowo-Demokratyczna

PRZED CENZURĄ:

Liga Narodowo-Demokratyczna

Z Wikipedii (Przed zmianami wprowadzonymi 1 marca 2008)

Liga Narodowo-Demokratyczna (LND) - organizacja niepodległościowa w PRL działająca w latach 1958-1990. Założona i działająca początkowo głównie w Uniwersytecie Warszawskim. Głosiła hasła narodowo-chrześcijańskie oraz antykomunistyczne. Była jedną z pierwszych organizacji antyustrojowych w PRL.

Decyzję o stworzeniu tajnej niepodległościowej organizacji narodowej podjęli Przemysław Górny i Józef Kossecki podczas wycieczki w Tatry w sierpniu 1957 roku. Poznali się oni wówczas w duszpasterstwie turystycznym na Rusinowej Polanie, prowadzonym przez ojca Leona Szeląga. Organizacja powstała w 1958 roku jako "Liga Narodowo-Demokratyczna". Pierwszym szefem Ligi w latach 1958-1972 był Walenty Majdański. Była to informacja przez długie lata utajniona, ujawniona została dopiero 19 lutego 1992 r. na rozprawie rehabilitacyjnej członków LND. Liga wywodziła się częściowo z rozwiązanego przez władze PRL w styczniu 1957 roku Związku Młodych Demokratów (Przemysław Górny był jednym z przywódców ZMD związanego ze Stronnictwem Demokratycznym), częściowo ze środowisk endeckich (Kossecki był bliskim współpracownikiem dr Jana Bogdanowicza i mecenasa Leona Mireckiego). Była ona organizacją środowiskową. Skupiała początkowo głównie studentów, potomków przedwojennej szlachty, działaczy narodowych i funkcjonariuszy państwowych II Rzeczypospolitej, zwłaszcza wojskowych. Dzięki temu uzyskała dużą zwartość wewnętrzną i zewnętrzną. Przykładowo, w czasie jej działalności SB udało się zwerbować jedynie dwóch jej członków. Obaj zostali dość szybko zidentyfikowani przez kontrwywiad wewnętrzny Ligi i wykluczeni z organizacji.

Wzorem dawnej Ligi Narodowej - do której tradycji nawiązywała - miała strukturę, której kolejne szczeble organizacyjne miały formę stopni wtajemniczenia, przy czym członkowie niższego stopnia nie mieli prawa wiedzieć o istnieniu stopni wyższych - z wyższym stopniem miała kontakt i wiedziała o jego istnieniu tylko osoba kierująca danym stopniem niższym, zaś o działalności stopni niższych wiedzieli tylko członkowie kierownictwa danego stopnia. Tego typu struktura została opracowana przez działaczy narodowych pod zaborami i wykorzystywana była również w czasie rządów sanacji. Idee jej funkcjonowania poznali niektórzy członkowie Ligi w kontaktach z takimi działaczami narodowymi jak dr Jan Bogdanowicz[1] i mecenas Leon Mirecki. Wyższe stopnie wtajemniczenia miały też komórki zajmujące się zabezpieczeniem kontrwywiadowczym organizacji. Liga nigdzie na zewnątrz nie ujawniała faktu swego istnienia, jej członkowie mieli działać tylko w swoim własnym imieniu.

LND miała bardzo precyzyjnie opracowany program, składający się ze wstępu, deklaracji ideowej i właściwej części programowej. Jako podstawę doktryny LND przyjęto naukę o cywilizacjach Feliksa Konecznego. Program stwierdzał: "Będziemy dążyć do odrodzenia moralnego narodu, przez zwalczanie neomaltuzjanizmu, pijaństwa, seksualizmu, nieuczciwości, prywaty i nieodpowiedzialności. Poprawę bytu narodu należy uzyskać przez zmianę ustroju gospodarczego i politycznego. [...] cywilizacja polska, zgodnie z nauką Feliksa Konecznego, musi być cywilizacją łacińską".

Wśród organizatorów poszczególnych oddziałów i komórek Ligi byli m.in. Przemysław Górny, Józef Kossecki i Walenty Majdański. Kossecki działał głównie w Polsce południowej. Robił to pod kierunkiem Majdańskiego, z którym dość często się kontaktował. W Gliwicach Kossecki przeniknął do duszpasterstwa akademickiego, PAX-u, drużyny starszoharcerskiej na Politechnice Śląskiej, a nawet zorganizował kanały wpływu w POP PZPR w tej uczelni. W 1959 roku Kossecki został wyrzucony z harcerstwa za "klerykalno-nacjonalistyczne odchylenie". Jednak w ramach działalności w PAX-ie opracował program szkolenia kadry młodzieżowej i prowadził prelekcje z zakresu zakazanej i utajnianej wówczas przez władze tematyki, czyli nauki o cywilizacjach (Konecznego), problemów demograficznych kraju i historii ruchu narodowego. Oprócz Gliwic Kossecki działał również aktywnie w Krakowie i Zakopanym.

Jako pierwszy człon organizacji powstał Oddział Warszawski Ligi założony przez Józefa Kosseckiego i Przemysława Górnego i kierowany przez tego ostatniego. Działalność Kosseckiego, polegająca na rzekomym namawianiu do wstąpienia do legalnego PAXu, była kamuflażem dla działalności tej grupy. Bardzo szybko rozwijający się Oddział Warszawski liczył kilkudziesięciu członków. Z tego powodu trudno było utrzymać jego istnienie w tajemnicy przed SB, która 7 maja 1960 roku w pokoju 409 w akademiku przy placu Narutowicza w Warszawie aresztowała: Przemysława Górnego, Henryka Klatę, Józefa Kosseckiego, Janusza Krzyżewskiego, Mariana Barańskiego, Andrzeja Glazera i Zbigniewa Kwietnia. W sierpniu milicja aresztowała Jana Bogdanowicza i Leona Mireckiego, którzy działali jeszcze przed wojną i w czasie okupacji w Stronnictwie Narodowym. Byli oni podejrzani o kierowanie Ligą, jednak nie należeli do tej organizacji.

Po ponad 9 miesięcznym śledztwie i po ponad roku od aresztowania, 29 maja 1961 r. zakończył się tajny proces całej grupy. Kosseckiego i Górnego skazano na 2 lata więzienia, Krzyżewskiego i Klatę na 10 miesięcy, Barańskiego i Kwietnia na 6 miesięcy, a Bogdanowicza i Mireckiego uniewinniono. Wszyscy oprócz Kosseckiego zostali po wyroku zwolnieni z więzienia. Józef Kossecki1961 roku. W akcie oskarżenia napisano, że "brali udział w związku o charakterze politycznym wrogim Polsce Ludowej". Główne obciążające siebie i pozostałych, w tym nie należących do Ligi Bogdanowicza i Mireckiego, zeznania złożył Józef Kossecki. Przyznał się do utworzenia Ligi i napisania jej programu, wskazał na Bogdanowicza i Mireckiego jako przywódców Ligi[2]. Działał on zgodnie z poleceniem otrzymanym od komórki kontrwywiadowczej LND, a celem było odsunięcie wszelkich podejrzeń od Walentego Majdańskiego i wyższych szczebli organizacji i skierowanie śledztwa na ślepy tor. Cel ten został osiągnięty. SBPAXie oraz tekst jej programu. wyszedł z więzienia 19 grudnia uznała organizację za rozbitą, co ułatwiło jej dalszą opozycyjną działalność. W wyniku procesu "spalone" zostały tylko kanały wpływu Ligi w

Po procesie dalsza działalność Ligi była początkowo zahamowana. Działacze ujawnieni w trakcie procesu musieli na kilka lat zawiesić swoje związki z Ligą, ze względu na ewentualną kontrolę ze strony SB. Organizacja została uznana za rozbitą, jednak niesłusznie, a stanowiło to doskonały kamuflaż dla jej dalszej działalności. W późniejszych latach członkowie LND stopniowo przenikali do różnych organizacji społeczno-politycznych i do aparatu władzy. Mieli swoje kanały wpływu nawet w MSW i Ludowym Wojsku Polskim. Ich celem było wpływanie na te organizacje i organy władzy w celu realizacji programu LND - z którego duża część została zrealizowana. Tą działalnością kierował przez wiele lat Józef Kossecki, co opisał w książce "Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL" (powstałej z okazji 40 rocznicy założenia LND i przedstawiającej wiele informacji o jej działalności). Wpływanie polegało m.in. na publikowaniu różnych tekstów w organach prasowych PZPR oraz innych organizacji i organów państwa, takich jak Trybuna Ludu, Walka Młodych, czy nawet Wojsko Ludowe. W tym okresie działaczom Ligi chodziło głównie o odwrócenie niekorzystnych trendów demograficznych w Polsce. Kossecki osobiście dotarł do przedstawicieli centralnych władz partyjnych i w latach 70. polityka demograficzna państwa zmieniła się na pronatalistyczną. Było to możliwe m.in. dzięki istnieniu narodowego skrzydła w PZPR, które w myśl programu LND było programowane przez członków Ligi, przy pomocy nowych metod walki informacyjnej opracowanych przez Kosseckiego, a opierających się na cybernetyce społecznej.

Działacze Ligi na początku działalności organizacji zaplanowali jej działania na wiele lat i podzielili na dwa etapy. W pierwszym, mającym trwać kilkanaście lat, skupili się na samokształceniu i kształceniu kadry działaczy politycznych, stopniowo poszerzając krąg objętych nim osób i wychodząc z okrojoną wersją tego programu edukacyjnego na zewnątrz. W tym etapie rozbudowywano jednocześnie struktury Ligi, a odpowiednio przygotowani działacze przenikali do oficjalnie działających organizacji społecznych, politycznych, aparatu państwowego i PZPR, by je poznać i działając w nich starać się realizować elementy programu Ligi. W drugim etapie działalności planowano, że wszyscy członkowie Ligi w odpowiednich warunkach podejmą działania zmierzające do przejęcia władzy w kraju i pełnej realizacji jej programu. Mimo pewnych prób w trakcie działalności Ligi, ten etap jej działalności nie został zrealizowany.

Członkowie Ligi od początku istnienia tej organizacji śledzili zmiany wprowadzane od 1948 roku przez władze PRL w programach studiów, zmierzające m.in. do pozbawiania społeczeństwa wiedzy istotnej dla właściwego sterowania państwem (zarezerwowanej dla elity ówczesnej władzy partyjno-państwowej). Aby choć częściowo zapobiegać negatywnym skutkom tych działań Liga prowadziła wśród swych członków a także sympatyków intensywną działalność edukacyjną, uzupełniając brakującą wiedzę. Był to rodzaj konspiracyjnego uniwersytetu uzupełniającego. Niektórzy członkowie Ligi uważają nawet dziś działalność samokształceniową i kształcenie za najważniejszy element jej działalności. Kształcenie, co oczywiste, dotyczyło ideologii i historii Ruchu Narodowego, oraz niezafałszowanej historii Polski. Obejmowało ponadto teorię cywilizacji Konecznego, psychologię gospodarczą, socjologię władzy, psychologię prawa, prawo kanoniczne i demografię. Wykładowcami kursów organizowanych przez Ligę byli wybitni przedwojenni naukowcy i działacze, m.in. prof. Jan Bodganowicz, demograf dr Walenty Majdański, a także prof. Wiesław Chrzanowski. W późniejszym czasie własne teorie wykładał również Józef Kossecki. Ich pierwotne idee powstawały zresztą często w klimacie intelektualnym działaczy i współpracowników Ligi, a dopiero dojrzałą postać nadawał im Kossecki. Z czasem w miarę możliwości i przy pomocy członków i sympatyków Ligi publikowano je w oficjalnym obiegu naukowym. Bieżąca obserwacja wpływu polityki na działalność naukową w czasach PRL pozwoliła działaczom Ligi dostrzec wiele przejawów manipulowania nauką w Polsce, które opisał później Kossecki w książce "Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL" (1999).

Członkowie Ligi śledzili zmiany wprowadzane przez władze PRL w programach studiów, zmierzające m.in. do pozbawiania społeczeństwa wiedzy istotnej dla właściwego sterowania państwem (zarezerwowanej dla elity ówczesnej władzy partyjno-państwowej). Aby choć częściowo zapobiegać negatywnym skutkom tych działań Liga prowadziła wśród swych członków intensywną działalność edukacyjną, uzupełniając brakującą wiedzę. Jej członkowie, zwłaszcza Józef Kossecki, tworzyli również nowe metody walki informacyjnej. Przykładowo Kossecki w 1969 r. wykorzystał teorię cywilizacji Konecznego oraz teorię systemów autonomicznychMazura do opracowania maszynopisu własnej teorii cywilizacji, wydanej oficjalnie prawie 30 lat później jako "Podstawy nauki porównawczej o cywilizacjach". Wykładał tą teorię członkom Ligi i propagował jej wykorzystywanie do realizacji celów statutowych tej organizacji.

Na początku lat 70. kontrwywiad "Ligi Narodowo-Demokratycznej" ustalił, iż władze PZPR zabroniły organom partii sprawdzania kandydatów na jej członków w teczkach SB. Gierkowi chodziło wówczas o to, by Służba Bezpieczeństwa nie decydowała o tym, kogo partia będzie przyjmować w swe szeregi. Ewentualną kryminalną przeszłość sprawdzano w Centralnym Rejestrze Skazanych, a nie w teczkach SB. Dlatego wielu działaczy Ligi, w tym wcześniej skazani (po zatarciu ich wyroków), wstąpiło do PZPR, by skuteczniej realizować cele statutowe Ligi. Wstępowali również do stowarzyszeń politycznych, takich jak "Zjednoczenie Patriotyczne Grunwald", mających wpływ na skrzydło narodowe w PZPR. Działali także w różnych organach prasowych, w tym w tygodniku Rzeczywistość.

Infiltracja różnych organów PZPR i wpływ na część członków KC tej partii umożliwiły również publikację książek Kosseckiego pt. "Tajemnice mafii politycznych" (1978) oraz "Granice manipulacji" (1984). Pozornie poświęcone prezentacji historycznej działalności tajnych stowarzyszeń (zwłaszcza masonerii) oraz policji politycznej, zwłaszcza carskiej, w rzeczywistości powstały głównie po to, by móc ukazać metody działania służb specjalnych PRL w zakresie walki z organizacjami nielegalnymi. Było to możliwe, ponieważ polskie służby przejęły metody pracy służb radzieckich, a te wykorzystywały nieco zmodyfikowane metody carskiej Ochrany. SB nie mogła zapobiec ich publikacji, ale znając ich wagę dla działaczy opozycyjnych oraz wykorzystując oficjalnie znane przejawy infiltracyjnej działalności Kosseckiego w PZPR, poleciła swoim agentom w środowiskach opozycyjnych rozpowszechnianie fałszywych opinii, np. że Kossecki to beton partyjny i nie należy czytać jego książek. Osiągnęła w tym duży sukces. Kossecki natomiast był zapraszany do terenowych i zakładowych organizacji partyjnych, przybliżając ich członkom i osobom zainteresowanym treści tych książek. Wykorzystywano je również do szkolenia członków Ligi, niejednokrotnie w lokalach PZPR.

Licząc się z możliwością odkrycia przez SB archiwum Ligi, jej członkowie opracowali oryginalną metodę "kodowania" archiwizowanych wiadomości. Pozornie zawierały one zwykłe informacje, natomiast dzięki kodowaniu określonych części należało je rozumieć zupełnie inaczej. Ta metoda w części została wykorzystana w książkach Kosseckiego, w których walkę tajnych organizacji i policji politycznych w przeszłości należy rozumieć jako walkę organizacji opozycyjnych z policją polityczną PRL współcześnie. Dzięki kodowaniu części treści zupełnie innego znaczenia, dla wtajemniczonych lub domyślnych, nabierały przedstawione tam metody walki informacyjnej.

Strategia infiltracji przez członków Ligi oficjalnych organizacji społeczno-politycznych i aparatu władzy PRL spowodowała, że dla osób niezorientowanych w jej rzeczywistych celach i metodach działania, często, zwłaszcza po upadku PRL, ta działalność była postrzegana jako kolaboracja z reżimem komunistycznym.

LND była pierwszą i jedyną organizacją narodową, która swą doktrynę oparła na nowoczesnych podstawach naukowych. Od lat 50. była to nauka o cywilizacjach Konecznego, a od lat 70. Cybernetyka społeczna opracowana przez Józefa Kosseckiego. Dzięki ich zastosowaniu, stosunkowo mało liczna Liga osiągnęła znaczące sukcesy w realizacji swoich celów programowych.

Po tym jak wiosną 1990 r. Parlament uchwalił ustawę o partiach politycznych kierownictwo Ligi Narodowo-Demokratycznej uznało, że nie ma już konieczności działania w konspiracji i zawiesiło działalność organizacji. Wezwało jednocześnie byłych członków, w miarę ich chęci i możliwości, do realizacji z własnej inicjatywy programu Ligi w administracji państwowej oraz w legalnych partiach i organizacjach.

W dniu 19 lutego 1992 roku przed Sądem Najwyższym w Warszawie odbył się proces rehabilitacyjny członków Ligi Narodowo-Demokratycznej skazanych w 1961 roku. W trakcie tego procesu Józef Kossecki po raz pierwszy przedstawił oficjalnie wiele szczegółów z działalności LND w latach 1958-1990. Osobom zrehabilitowanym przysługiwało prawo do ubiegania się o wysokie odszkodowanie, co najmniej część z nich z niego zrezygnowała ze względów etycznych.

Przemysław Górny został odznaczony w 2006 r. przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za działalność opozycyjną.
Przypisy

    ↑ W latach 30. był on asystentem prof. Stanisława Grabskiego, a zarazem szefem wewnętrznej tajnej struktury obozu narodowego w Lwowie. Miał więc duże doświadczenie w metodach działalności konspiracyjnej.
    ↑ Byli to działacze narodowi nie należący do Ligi, a jedynie czasem kontaktujących się z jej członkami i nie znających rzeczywistego charakteru działalności aresztowanych członków Ligi. Po procesie nie mieli oni pretensji do Kosseckiego za te zeznania.

Zobacz też

*    Józef Kossecki
*    Związek Młodych Demokratów

Bibliografia

*    Friszke A., Opozycja polityczna w PRL 1945-1980. Wyd. Aneks, Londyn 1994. ISBN 1-897962-03-7
*    Kossecki J., Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL. Wyd. b.d., Kielce 1999.
*    Winni służby narodowi. [w:] „Nowy Świat", 20 lutego 1992.
*    Król Z., Liga Narodowo - Demokratyczna 1958 - 1960. Maszynopis pracy licencjackiej. Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Wydział Nauk Historycznych i Społecznych, Warszawa 2007, ss. 32.
*    Akta sprawy Józefa Kosseckiego i innych, Archiwum Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy, sygn. IV K. 51/61.
*    Akta Sądu Najwyższego w Warszawie, sygn. II KRN 360/91 (z procesu rehabilitacyjnego członków Ligi Narodowo-Demokratycznej).
*    Archiwum Ligi Narodowo-Demokratycznej.


PO CENZURZE:

Z Wikipedii:

Quote
  Skocz do: nawigacji, szukaj
   Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji.
Zajrzyj na stronę dyskusji, by dowiedzieć się, jakie informacje budzą wątpliwości.
   Ten artykuł może zawierać twórczość własną lub niezweryfikowane dane.
Pomóż Wikipedii dodając przypisy.

Liga Narodowo-Demokratyczna (LND) – organizacja niepodległościowa w PRL działająca w latach 1958-1990. Założona i działająca początkowo głównie w Uniwersytecie Warszawskim. Głosiła hasła narodowo-chrześcijańskie oraz antykomunistyczne. Była jedną z pierwszych organizacji antyustrojowych w PRL.

Decyzję o stworzeniu tajnej niepodległościowej organizacji narodowej podjęli Przemysław Górny i Józef Kossecki w sierpniu 19571958 roku jako "Liga Narodowo-Demokratyczna". Pierwszym szefem Ligi w latach 1958-1972 był Walenty Majdański. Była to informacja przez długie lata utajniona, ujawniona została dopiero 19 lutego 1992 r. na rozprawie rehabilitacyjnej członków LND. Liga wywodziła się częściowo z rozwiązanego przez władze PRL w styczniu 1957 roku Związku Młodych Demokratów (Przemysław Górny był jednym z przywódców ZMD związanego ze Stronnictwem Demokratycznym), częściowo ze środowisk endeckich (Kossecki był bliskim współpracownikiem dr Jana Bogdanowicza i mecenasa Leona Mireckiego). Była ona organizacją środowiskową. Skupiała początkowo głównie studentów, potomków przedwojennej szlachty, działaczy narodowych i funkcjonariuszy państwowych II Rzeczypospolitej, zwłaszcza wojskowych.

Wzorem dawnej Ligi Narodowej – do której tradycji nawiązywała – miała strukturę, której kolejne szczeble organizacyjne miały formę stopni wtajemniczenia, przy czym członkowie niższego stopnia nie mieli prawa wiedzieć o istnieniu stopni wyższych – z wyższym stopniem miała kontakt i wiedziała o jego istnieniu tylko osoba kierująca danym stopniem niższym, zaś o działalności stopni niższych wiedzieli tylko członkowie kierownictwa danego stopnia. Tego typu struktura została opracowana przez działaczy narodowych pod zaborami i wykorzystywana była również w czasie rządów sanacji. Jako podstawę doktryny LND przyjęto naukę o cywilizacjach Feliksa Konecznego.
Cytat z programu Ligi:
Quote
"Będziemy dążyć do odrodzenia moralnego narodu, przez zwalczanie neomaltuzjanizmu, pijaństwa, seksualizmu, nieuczciwości, prywaty i nieodpowiedzialności. Poprawę bytu narodu należy uzyskać przez zmianę ustroju gospodarczego i politycznego. [...] cywilizacja polska, zgodnie z nauką Feliksa Konecznego, musi być cywilizacją łacińską".

Cytat z programu Ligi w zakresie zadań LND w pierwszym etapie jej działalności[1]:
Quote
"a/ Kształtowanie kadry działaczy politycznych, zdolnych do samodzielnego realizowania programu Ligi w każdych warunkach, w jakich się znaleźli.
b/ Rozbudowa sieci organizacyjnej opartej na kolejnych stopniach hierarchii.
c/ Studia nad sytuacją polityczną oraz praca nad dostosowaniem polskiej myśli politycznej do zmienionych warunków.
d/ Stopniowe przenikanie do wszystkich organizacji jawnie działających i do aparatu państwowego.
e/ W etapie I-szym wszelkie wystąpienia na zewnątrz muszą być wykluczone i wszystkich członków obowiązuje bezwzględne zachowanie tajemnicy co do szczegółów działalności Ligi".

Wśród organizatorów poszczególnych oddziałów i komórek Ligi byli m.in. Przemysław Górny, Józef Kossecki i Walery Majdański. Kossecki działał głównie w Polsce południowej. 7 maja 1960 r. SB aresztowała kilku członków organizacji, zaś w sierpniu dwóch działaczy narodowych nie należących do Ligi. Po ponad 9 miesięcznym śledztwie i po ponad roku od aresztowania, 29 maja 1961 r. zakończył się tajny proces całej grupy. Kosseckiego i Górnego skazano na 2 lata więzienia, Krzyżewskiego i Klatę na 10 miesięcy, Barańskiego[2] i Kwietnia na 6 miesięcy, a Bogdanowicza i Mireckiego uniewinniono.

Po procesie dalsza działalność Ligi była początkowo zahamowana. Działacze ujawnieni w trakcie procesu musieli na kilka lat zawiesić swoje związki z Ligą, ze względu na ewentualną kontrolę ze strony SB. Organizacja została uznana za rozbitą.

LND była pierwszą i jedyną organizacją narodową, która swą doktrynę oparła na nauce o cywilizacjach Konecznego.

Po tym jak wiosną 1990 r. polski Sejm uchwalił ustawę o partiach politycznych kierownictwo Ligi Narodowo-Demokratycznej uznało, że nie ma już konieczności działania w konspiracji i zawiesiło działalność organizacji. Wezwało jednocześnie byłych członków, w miarę ich chęci i możliwości, do realizacji z własnej inicjatywy programu Ligi w administracji państwowej oraz w legalnych partiach i organizacjach.

W dniu 19 lutego 1992 roku przed Sądem Najwyższym w Warszawie odbył się proces rehabilitacyjny członków Ligi Narodowo-Demokratycznej skazanych w 1961 roku[3].

Przemysław Górny[4] został odznaczony w 2006 r. przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za działalność opozycyjną.

Przypisy

1.    ↑ Cyt. wg.: Akta sprawy Józefa Kosseckiego i innych, Archiwum Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy, sygn. IV K. 51/61, str. 624.
2.    ↑ O działalności opozycyjnej Mariana Barańskiego patrz m.in.: J. Kossecki, Nurt neoendecki. [w:] Wojsko Ludowe, nr 6 (385), 1982, s. 18-22. Por.: J. Kossecki, Komitet Samoobrony Polskiej. [w:] Geografia opozycji politycznej w Polsce w latach 1976-1981. Wyd. MON, Warszawa 1983, s. 157-172. Por.: J. Kossecki, Korzenie polityki. Wyd. RON, Warszawa 1992, s. 157-172.
3.    ↑ Por.: Jan Ordyński, Józef Kossecki uniewinniony. [w:] Rzeczpospolita, nr 44 (3082), 21 lutego 1992 r., s. 2. Por. również: Winni służby narodowi. [w:] „Nowy Świat”, 20 lutego 1992.
4.    ↑ O działalności opozycyjnej Przemysława Górnego patrz m.in.: Wojciech Jerzy Muszyński, „Niepokorny”. [w:] Biuletyn IPN, nr 1-2, 2006.

Zobacz też

*    Związek Młodych Demokratów

Bibliografia

*    Friszke A., Opozycja polityczna w PRL 1945-1980. Wyd. Aneks, Londyn 1994. ISBN 1-897962-03-7
*    Kossecki J., Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL. Wyd. b.d., Kielce 1999.
 *   Winni służby narodowi. [w:] „Nowy Świat”, 20 lutego 1992.
*    Król Z., Liga Narodowo - Demokratyczna 1958 - 1960. Maszynopis pracy licencjackiej. Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Wydział Nauk Historycznych i Społecznych, Warszawa 2007, ss. 32.
*    Akta sprawy Józefa Kosseckiego i innych, Archiwum Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy, sygn. IV K. 51/61.
*    Wyrok Izby Karnej Sądu Najwyższego w Warszawie, z dnia 26 maja 1964 r. w sprawie Józefa Kosseckiego i innych, Archiwum Sądu Najwyższego sygn. akt I K. 1063/61. (z pierwszego procesu rehabilitacyjnego członków LND).
*    Akta Sądu Najwyższego w Warszawie, sygn. II KRN 360/91. (z drugiego procesu rehabilitacyjnego członków LND).
*    Archiwum Ligi Narodowo-Demokratycznej.

Źródło: http://twx.bloog.pl/id,3936044,title,LIGA-NARODOWO-DEMOKRATYCZNA-PRZED-OCENZUROWANIEM-NA-WIKIPEDII,index.html?smoybbtticaid=6151f3


-------------------------

OTO TREŚĆ DYSKUSJI W OBECNYM (26.11.2008r. godz: 15:01) BIOGRAMIE LIGII NARODOWO-DEMOKRATYCZNEJ W WIKIPEDII

https://pl.wikipedia.org/wiki/Dyskusja:Liga_Narodowo-Demokratyczna

Dyskusja:Liga Narodowo-Demokratyczna

Z artykułu wynika, że była to jedna z bardziej aktywnych i wpływowych organizacji opozycyjnych w PRL. Tymczasem w książce, na którą autor się powołuje w bibliografii- Andrzej Friszke "Opozycja polityczna w PRL" nie ma wzmianki o Lidze Narodowo-Demokratycznej. Być może ktoś przecenił tu rolę tej organizacji.

Spis treści

    1 Kuriozum
        1.1 ===================================================
        1.2 ===================================================
    2 Źródła o LND
    3 Zanim rozkaz zostanie spełniony
    4 Taka drobna uwaga
    5 Ciąg dalszy

Kuriozum

Ostatnie trzy paragrafy głównej części tego artykułu stanowią kuriozum, które nadaje się do natychmiastowego usunięcia. Pan Józef Kossecki raczył nas tu osobiście poinformować, że to on przede wszystkim obalił komunizm "programując" naukowo PZPR i dokonująć różnych cudów swoim atykułami w Trybunie Ludu itp. Z jednej strony to jest nawet zabawne, ale z drugiej kompromitujące dla wikipedii. --Foma 09:16, 18 sie 2007 (CEST)

Dokładnie! Kompromitacja dla Wikipedii. Dzieciaki ze szkół, dla których wikipedia często jest pierwszym źródłem,zobaczą sobie kto tak naprawdę obalił komunizm- Liga Narodowo- Demokratyczna przez swoje dywersanckie działania i rozwalanie systemu od środka. Czt ktoś wogóle kontroluje co się tutaj dzieje? Ania

Aniu, chyba nikt tu nie twierdził ani nie twierdzi niczego takiego... Na rozpad ZSRR miały wpływ różne wydarzenia, różne osoby... Na przykład prezydent Reagan... Ale Polska też swój niemały wpływ miała. A w Polsce - różne organizacje, w tym pewnie też i LND... Miała na pewno swój jakiś wpływ, może mały, może duży, ja nie podejmuję się oceniać, ale nie należy chyba tak histerycznie na to reagować ;) Pozdrawiam!

___________________

Szczególnie kuriozalna jest działalność tego pana w "Grunwaldzie" i pisywanie do "Rzeczywistości". Ja zastanowiłbym się, czy aby bezpieka nie kierowała poczynaniami człowieka, powiedzmy - naiwnego. Tym bardziej, że endeckie sympatie mogły się podobać ludziom władzy spod znaku narodowego komunizmu. Warto jeszcze raz zredagować ten tekst. (r)

===================================================

USUNĄĆ TO HASŁO! To hasło powinno zostać usunięte decyzją adminów bo kompromituje Wikipedię! Jest ono konfabulacją, podobnie jak cała część o politycznej działalności Józefa Kosseckiego, która też powinna zostać usunięta. Taka organizacja nie istniała, nie ma o niej śladu, to jest zdanie historyków. Proszę o spytanie Andrzeja Friszke, na którego autor wpisu się tu powołuje. Józef Kossecki to wieloletni agent SB. Zwerbowany w roku 1963 pracował do roku 1989 pod pseudonimami "X" a potem "Rybak". W latach 60-tych najważniejszy agent SB śledzący warszawską opozycję demokratyczną, przede wszystkim Adama Michnika. W IPN jest 14 tomów, głównie jego donosów. Jest on opisany w ostatnio wydanym przez IPN tomie dokumentów z okazji 40 rocznicy Marca. Te dwa hasła to kompromitacja Wiki! Waldemar Kuczyński w@kuczyn.com

===================================================

Panie Waldemarze Kuczyński! Proszę zatem o odpowiedź na następujące pytania dotyczące Pana przeszłości:

1. Niech się przyzna dlaczego w 1968 roku, kiedy aresztowano i skazano na wieloletnie wyroki Jacka Kuronia, Karola Modzelewskiego, Adama Michnika i wielu studentów, Pan Panie Waldemarze posiedział tylko w śledztwie kilka miesięcy i nie tylko wyszedł na wolność, ale w ogóle nie został o nic oskarżony? Otrzymał też Pan pracę i wbrew temu co teraz wypisuje nikt go nie niepokoił.

2. Dlaczego po internowaniu w stanie wojennym, gdy takim ludziom jak Adam Michnik wytaczano procesy, Pan Panie Waldemarze został szybko zwolniony z "internatu", dostał paszport i mógł spokojnie wyjechać za granicę?

3. Kto uplasował Pana w redakcji "Kultury" paryskiej i redakcji Radia Wolna Europa (wiadomo, że były penetrowane przez wywiad PRL i nie tylko)?

4. Z czyjej poręki zaraz po powrocie do Polski w 1989 roku, otrzymał Pan stanowisko ministra w rządzie, w którym ministrem spraw wewnętrznych i wicepremierem był gen. Kiszczak i organizował Ministerstwo Przekształceń Własnościowych, które patronowało procesom rozgrabiania majątku narodowego i uwłaszczania się na nim starej i nowej nomenklatury?

5. Czy wie Pan ile przestępstw popełniono w trakcie tzw. procesów prywatyzacji?

6. Jak to się stało, że Pan Panie Waldemarze, jako biedny młody człowiek z Kalisza - jak sam siebie przedstawia Pan w swoim blogu - został asystentem na Uniwersytecie Warszawskim u prof. Brusa (nota bene męża osławionej prokurator Wolińskiej, której ekstradycji domaga się bezskutecznie IPN-owska prokuratura)???

Czy wystarczy Panu odwagi by szczerze odpowiedzieć na zadane powyżej pytania? Odpowiedź zamieścimy także na blogu: http://twx.boog.pl o czym Pana zapewniamy. Chyba Pan wie Panie Waldziu, co my wiemy o Panu i Pana otoczeniu. Sukcesywnie będziemy obserwować rozwój wypadków i pisać, pisać oraz publikować. Źróło: http://twx.bloog.pl

Admin bloogu TWX

Źródła o LND

Głównym źródłem podawanych w tej części informacji jest wymieniona w bibliografii książka Kosseckiego pt. "Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL" (1999). Jest to praca naukowa powstała w 40 rocznicę założenia Ligi Narodowo-Demokratycznej i dedykowana jej działaczom i współpracownikom. Ponieważ żadne wydawnictwo nie chciało jej wydać Kossecki zrobił to sam na własny koszt. Jak sam Kossecki pisze w przedmowie:

"przedstawiam te elementy toczącej się totalnej wojny informacyjnej między dwoma wielkimi blokami, walczącymi w okresie 1945-1990 r. o dominację nad światem, które miały wpływ na losy PRL - stanowią one tło, na którym staram się ukazać ostrą, bezwzględną walkę informacyjną o władzę, która toczyła się wewnątrz naszego kraju, rolę jaką w tej walce odgrywały służby specjalne i propaganda, a także opozycja."

W ramach działań opozycji Kossecki ujawnia niektóre działania Ligi Narodowo-Demokratycznej oraz swoje, stosownie do ich roli i znaczenia. Podaje zarówno niektóre sukcesy jak i porażki Ligi, od wpadki w 1960 roku poczynając. Ze względu na "życie pozagrobowe organów walki informacyjnej PRL" opis kończy się na początku roku 1999.

Zainteresowanych działalnością Ligi odsyłam również do podanych w bibliografii akt rozpraw sądowych oraz do pracy licencjackiej na temat historycznych początków działalności tej organizacji, w tym Kosseckiego.

Notę bibliograficzą do książki prof. Friszke podali wcześniejsi edytorzy hasła, czerpiąc z niej informacje o Lidze. Może trzeba przejrzeć ją na spokojnie, zwłaszcza opis lat 1959-1960. Wypowiedzi prof. Friszke są kompetentne w sprawie Ligi Narodowo-Demokratycznej o tyle o ile zna on źródła jej dotyczące. Dokumenty z pierwszego tajnego procesu zapewne zna, ale co poza tym? Czy zna dokumenty z rozprawy rehabilitacyjnej członków Ligi w Sądzie Najwyższym, na której Kossecki i inni członkowie Ligi po raz pierwszy przedstawili publicznie nieco informacji o jej działalności i publikacje prasowe o tym - to pierwsze źródło. Do tego wspomniana książka, dokumenty z epoki, w tym kilkaset artykułów prasowych i z materiałów typu biuletyny organizacji - napisanych przez Kosseckiego w czasach PRL. Relacje członków Ligi, przynajmniej kilku jest ujawnionych, a kilku kolejnych jest wspomnianych w książce "Wpływ totalnej ...". Do tego uczestnicy wydarzeń historycznych, związanych z działaniami Ligi. Na czym opierane są twierdzenia o braku działalności Ligi, skoro była to organizacja odmienna od innych, najczęściej otwartych dla wielu chętnych (dlatego m.in. znanych), stąd podatnych na inwigilację przez SB. Liga by się przed tym zabezpieczyć była organizacją zamkniętą, do której dokoptowywano członków po starannym sprawdzeniu. Na zewnątrz występowali oni tylko w swoim własnym imieniu, i jeżeli pozyskiwali współpracowników, to nie informowali ich o istnieniu organizacji. Sympatycy pomagali człowiekowi lub sprawie do której byli przekonani w ten czy inny sposób. Tak był do rozwiązania Ligi w 1990 roku, a potem jej byli członkowie nie robili sobie reklamy z faktu swojego istnienia i działania w przeszłości.

Ja staram się redagować hasło na podstawie konkretnych, wymienionych w bibliografii źródeł. Dbam też, by robili to inni włączający się w redagowanie hasła.

    Wikipedysta:Marek Banach (dyskusja) 00:52, 6 marca 2008 (CET)

        Problem w tym, że ta "praca naukowa" jest bardzo mało wiarygodna. Została wydana własnym sumptem autora i nie została poddana procesowi recenzji naukowej. Inne źródła podane na stronie - typu praca licencjacka w trakcie tworzenia, czy też akta sądowe, które nie są do publicznego wglądu - też nie są dobrymi źródłami, bo nie ma jak do nich dotrzeć. Jedyne porządne źródło to książka Andrzej Friszke - z tymże trzeba by sprawdzić czy rzeczywiście w tej książce są jakieś informacje o tej organizacji. Polimerek (dyskusja) 11:10, 6 mar 2008 (CET)

Dodałem do hasła kilka weryfikowalnych źródeł o działalności Ligi i jej członków. Dodany kolejny cytat z programu jest bardzo ważny, gdyż wskazuje, że jej członkowie od początku nastawiali się na długotrwałe działanie (pierwszy etap miał trwać co najmniej kilkanaście lat) i od początku nastawiali się na kształcenie takich działaczy, którzy samodzielnie będą w stanie realizować program Ligi w swoim własnym imieniu, od początku tworzyli hierarchiczną strukturę Ligi opartą o stopnie wtajemniczenia, od początku planowali przenikanie do innych organizacji (tajnych i jawnych) i od początku zachowywali swoje istnienie w tajemnicy. To dlatego do dziś o Lidze mało wiadomo, a gdy jakaś informacja się ukaże, to wielu nie może w nią uwierzyć, gdyż tak odbiega od utartych schematów myślowych! Szukam kolejnych źródeł.

    Wikipedysta:Marek Banach (dyskusja) 20:12, 17 marca 2008 (CET)

Trafiłem na sporo ciekawych szczegółów, których wcześniej chyba tu nie było: http://www.radiopomost.com/index.php?option=com_content&view=article&id=1472 Szanowni Państwo, Te wszystkie spory i niedookreślenia wynikają w faktu, że przez wiele lat źródłem informacji na temat LND byli ludzie, którzy albo coś słyszeli ale nie uczestniczyli w tym ruchu, albo... no nie chcieli by fakty były powszechnie znane. Sami uczestnicy tych działań (a znam dwóch z nich osobiście) nigdy nie chwalili się swoimi poczynaniami, choć mieli czym i mieli ku temu wiele okazji, choćby podczas tworzenia NSZZ Solidarność (nadmieniam, że LND na terenie Polski już nie działała). Aby wiedzę pogłębić i na kartach Wikipedii napisać rzetelną informację radzę udać się do IPN. Informuję ponadto, że w dniu 26 stycznia 2013 roku w oddziale IPN w Warszawie na ulicy Marszałkowskiej 21/25 odbyło się Sympozjum poświęcone założycielom, działaczom, ich losom i losom Ligi Narodowo Demokratycznej. A o panu Kosseckim lepiej milczeć.

Zanim rozkaz zostanie spełniony

Usuwam stąd swoją wypowiedź zaczynającą się od nagłówka "Pan Kuczyński ponad wszelką...", a kończącą się słowami: "...a od razu staje się niefajny i należy go usunąć? W."

Ten sam wpis (z wyjątkiem nagłówka) znajduje się na stronie dyskusji dotyczącej artykułu o Józefie Kosseckim - [1].

Nagłówek pozostawiłem, ponieważ do dodanych wcześniej wpisów, w tym także do rozkazu, jaki wydał Pan Kuczyński, odniosę się wkrótce. W.

Ohydna nagonka na Doc. Kosseckiego przez lewice laicka, ktora teraz probuje przejac kontrole nad Wikipedia. Jak mozna cenzurowac zyciorys zasluzonego polskiego naukowca emeryta? Jesli tak jest to Wikipedia nie bedzie wiarygodna - bedzie tylko nikczemnym narzedziem brudnej walki politycznej o wladze.

Szanowni Administratorzy Wikipedii, zauważam, że w dalszym ciagu rozbudowywane jest przez Wikipedyste podpisujacego sie Marek Banach hasło błędne, nie chcę mówic ostrzej, i ta rozbudowa nie przybliża go do prawdy lecz oddala. Są dowody na istnienie LND, jako małej grupy odwaznych ludzi, zasługujących na uznanie, którzy stworzyli taka właśnie grupę, zwaną inaczej grupa Górnego. Nie ma żadnych zweryfikowanych dowodów, że LND była czyms wiecej niz takim właśnie kółkiem. Program który cytuje Banach nie jest dowodem, że LND była rozgałęziona dużą organizacja konspiracyjną, co sugeruje. Moim zdaniem haslo powinno zostac zredukowane do tak zwanej grupy Górnego i zablokowane do dalszej edycji, chyba, że Banach, lub ktokolwiek inny dostarczy świadectwa, że bylo inaczej. Pozdrawiam Waldemar Kuczyński

Weryfikacja źródeł i szukanie zewnętrznych wobec Ligi świadków ich działalności trwa, zaś hasło ma dwa szablony zalążkowe wzywające do uzupełnienia podanych tam informacji. Takie poszukiwanie i weryfikacja są czasochłonne. Dlatego proszę wszystkich niecierpliwych o cierpliwość. Gdy okaże się, że dostępne obecnie weryfikowalne źródła nie oddają pełnego charakteru jej działalności (co jest bardzo prawdopodobne), to znajdzie to wyraz w treści hasła. Ale myślę, że powinna się wtedy pojawić weryfikowalna w źródłach informacja o tym, że niektórzy jej członkowie publicznie podawali informacje o szerszym zakresie działalności Ligi. Gdyby Pan Kuczyński zechciał porównywać treść hasła LND ze źródłami, a nie swoimi wyobrażeniami o Lidze, to w książce z której korzystał ("Marzec 1968 w dokumentach MSW") robiąc wpis-cytat o działalności Kosseckiego wg historyków IPN (tradycyjnie dla siebie z drobnymi błędami, z których część oczywistych już poprawiłem) znalazłby na stronie 366 informacje o tym, że Górny, Kwiecień i Klata byli obecni na jednej z dyskusji w Uniwersytecie Warszawskim. To dowód na to, że przynajmniej niektórzy działacze Ligi po wyroku nie zaniechali działalności politycznej. Wynika to również z przypisów - krótkich biografii tych osób na podanej stronie. Jest to jednocześnie przykład ich udziału w obserwacji uczestniczącej po "uznaniu organizacji za rozbitą". W artykule Pani Narbutt w "Rzeczpospolitej" Kossecki podaje, że Ligę rozpracowywał jako konsultant Adam Humer. Wiem skąd posiada tą informację, i czynię starania by uzyskać jej potwierdzenie. Według niej Humer uznał w swojej opinii, że organizacja nie została w pełni "rozpracowania", a do wyższych stopni w ogóle nie dotarto. Znany fakt, że nie aresztowano Walentego Majdańskiego jest tego pośrednim potwierdzeniem. Inna sprawa, czy szefowie SB uznali argumenty Humera. Po potwierdzeniu tej informacji w źródłach lub u wiarygodnych, zewnętrznych świadków (weryfikujących informacje na kilka sposobów) wprowadzę ją do hasła. Charakter działalności Ligi był taki, że bez solidnych źródłowych badań historycznych na pewno nie będzie można go w pełni oddać. Ale stać się tak może dopiero za wiele lat i to pod warunkiem podjęcia takich badań. Pisząc książkę "Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL" Kossecki przyjął, że będzie podawał tylko nazwiska tych członków Ligi którzy zostali już ujawnieni lub którzy się na to zgodzili. Wymienia np. znanego artystę, którego biogram z informacjami o działalności opozycyjnej o charakterze pronarodowym jest w Wikipedii. Nie precyzuje jednak czy był on członkiem Ligi, czy tylko jej nieświadomym współpracownikiem. A działał on w większym kręgu osób ze środowiska artystycznego. Dlatego nie podałem dotychczas jego nazwiska w haśle ani na tej stronie. Takich osób jest zapewne znacznie więcej. Nazwisko jednego z członków komórki dezinformacyjnej Ligi podała w ubiegłym roku prasa z treścią dezinformacji którą wówczas rozpowszechniał. To wciąż mało, ale nie nic! O członkach Ligi pojawiają się informacje również w innych publikacjach IPN. Trzeba to sprawdzić, ocenić i uwzględnić w opisie Ligi. Upływ czasu i pewien rozgłos wokół Ligi w ostatnim czasie powoduje, że niektórzy nie ujawnieni dotychczas członkowie tej organizacji mogą potwierdzić swoją w niej działalność. To by znacząco ułatwiło poszukiwanie kolejnych weryfikowalnych źródeł dotyczących jej działalności. Mam nadzieję, że jedynym źródłem weryfikacji informacji w tym haśle nie staną się wyobrażenia Pana Kuczyńskiego.
Dla zainteresowanych. W punkcie "b" drugiego cytatu jest mowa o stopniach "hierarchii" Ligi. Jest to rodzaj socjotechnicznej manipulacji założycieli Ligi wobec jej szeregowych członków, którzy musieli poznać ten program. Pisząc o hierarchii w rzeczywistości mieli na myśli kolejne stopnie "wtajemniczenia". To przykład używania niemal od początku działalności Ligi opracowanego przez jej członków sposobu "kodowania" ważnych informacji.

    Wikipedysta:Marek Banach (dyskusja) 9:02, 20 marca 2008 (CET)

Szanowni Administratorzy, powtarzam, haslo to jest skrajnie nieobiektywne. I wpis Pana podpisujacego sie Banach niczego nie zmienia. Z tego, ze Gorny i dwóch jego kolegow bylo na jakiejs dyskusji na UW po wyjsciu z więzienia nie wynika nic co by dotyczyło LND. Nic. Postuluje wiec, zeby to haslo objac szczegolnym nadzorem adminow, i obiektywnych wikipedystow. Pan Banach z jakiegos powodu ewidentnie obiektywny nie jest. Nie mam nic przeciwko LND, jako wielkiej organizacji. Pod warunkiem, ze była! Jak dotad nic o tym nie świadczy. Waldemar Kuczyński

Taka drobna uwaga

Od jakiegoś czasu z pewnym zainteresowaniem śledzę rozwój tego hasła (nieregularnie, ale jednak)...

Chciałbym tylko zauważyć, że pan Kuczyński jest emocjonalnie zaangażowany (http://www.rp.pl/artykul/100259.html), przez co bycie obiektywnym może mu przychodzić z nieco większym trudem...

Pozdrawiam wszystkich!
“Zacznij tam gdzie jesteś, użyj tego co masz, zrób co możesz”
Nie negocjuje na rozsądnych warunkach z ludźmi, którzy zamierzają mnie pozbawić rozsądku.


Jeśli widzisz uszkodzony post - kliknij "Zgłoś do moderatora". Dziekuje

Offline BladyMamut

  • Administrator
  • WyBudzony
  • *
  • Posts: 2 554
  • Reputacja: +12/-0
Odp: Liga Narodowo Demokratyczna, ZP Grunwald
« Reply #2 on: (Sat) 27.06.2015, 21:44:09 »
ZAKŁAMANA KONFERENCJA IPN-u "Nurt Narodowy Opozycji Demokratycznej w PRL (1955-1990)"


JÓZEF KOSSECKI
          Jest to historia pewnego człowieka żyjącego można by rzec zarówno w XX jak i obecnie w XXI wieku, w stosunku do którego stosuje się metody postępowania żywcem zaczerpnięte z powieści Kafki. Jest to dokumentowana historia człowieka szkalowanego przez środowiska trockistowskie przy użyciu instytucji ważnych dla Patriotów i Narodowców, m.in Instytutu Pamięci Narodowej. Działania takie mają miejsce w pseudodemokratycznym kraju - w Polsce, ku uciesze mocodawców i nadgorliwości wykonawców politycznego wyroku. Wykorzystując głupote ludzi żądnych pieniędzy, splendoru, stanowisk i tytułów uwiarygadnia się kłamstwa i fałszerstwa powagą państwowych pieczęci, wypacza się opinię społeczną powołując się na wątpliwe autorytety naukowe i moralne.
           Sukcesywnie będziemy uzupełniać historię krzywdzonych i szykanowanych ludzi zarówno w PRL-u, III RP, IV RP. Dostrzegamy, że zmianiają się tylko etykiety - gnębiciele nadal cieszą się swą mocą socjologiczną... Jak długo? Wszystko co ziemskie ma swój kres...

Historię zorganizowania konferencji Nurt Narodowy Opozycji Demokratycznej w PRL (1955-1990) dodamy w najbliższym czasie.

W Dodatku Specjalnym IPN do „Niezależnej Gazety Polskiej" z dnia 7 listopada 2008 r. opublikowano poniższe sprostowanie i repliki nt. sprawy TW „X", „Rybak":


Sprostowanie

W dodatku specjalnym IPN do „Niezależnej Gazety Polskiej" nr 10 (32) z 3 października 2008 r. został zamieszczony tekst Pawła Tomasika pt. „Działalność TW  „X", „Rybak" w świetle własnych doniesień". Redakcja dodatku informuje, że pierwsze zdanie i ostatnie dwa zdania artykułu oraz tekst w ramce pochodzą od redakcji i zostały włączone do artykułu bez wiedzy i zgody autora.

Redakcja Dodatku Specjalnego IPN Do „Niezależnej Gazety Polskiej"

Replika Józefa Kosseckiego

            Artykuł Pawła Tomasika pt. „Działalność TW „X", „Rybak" w świetle własnych doniesień" („Niezależna Gazeta Polska" 3.10.08) zawiera nieprawdziwą informację jakobym był zarejestrowany w dzienniku rejestracyjnym MSW w dniu 7.I.1963 r. pod numerem 4863 jako TW ps. „X". Informacja ta jest fałszywa, a wpis został sfałszowany, co już zostało udowodnione - patrz odsyłacz dyskusja w moim biogramie w Wikipedii.
            14 teczek moich rzekomych „donosów" to w rzeczywistości materiały z inwigilacji mojej osoby, prowadzonej przez organy MSW, przy użyciu zarówno osobowych jak i technicznych środków. Potwierdzają to daty podane w artykule P. Tomasika - 7.I.1963 r. inwigilację mojej osoby przejęła warszawska centrala MSW, gdyż w listopadzie 1962 roku rozpocząłem studia doktoranckie w IPPT PAN, zaś placówki PAN były w zainteresowaniu centrali MSW. Inwigilację mojej osoby zakończono w styczniu 1990 r., gdyż wtedy rozpoczęły się przygotowania do likwidacji SB.
            Nie wiem kto dokonał fałszerstwa wpisu w dzienniku rejestracyjnym, którym posługuje się P. Tomasik - czy jeszcze SB, czy UOP w okresie jego działalności skierowanej przeciw Stanisławowi Tymińskiemu i Partii „X", czy wreszcie zostało ono dokonane w okresie gdy dokumenty te znajdowały się w IPN.
            P. Tomasik nie zwrócił się do mnie celem weryfikacji posiadanych na mój temat informacji - co jest elementarnym wymogiem uczciwości badacza, który rozpracowuje osobę żyjącą. Gdyby zwrócił się do mnie, to być może udałoby się nam wspólnie ustalić prawdę obiektywną. Uniknąłby też podawania w swym artykule takich nonsensów, że np. rzekomo informowałem MSW o poglądach takich osób jak red. Ochalski, który - podobnie jak ja - był członkiem PZPR o przekonaniach patriotycznych i swoje poglądy otwarcie wyrażał w swych publikowanych oficjalnie artykułach.

Józef Kossecki

Replika Pawła Tomasika

            Opublikowany w dodatku specjalnym do „NGP" nr 10 (32) z 3 października 2008 r. mój tekst pt. „Działalność TW ps. „X", „Rybak" w świetle własnych doniesień" jest abstraktem wystąpienia przygotowywanego przeze mnie na konferencję naukową  „Nurt Narodowy Opozycji Demokratycznej w PRL (1955-1990)", która odbędzie się 25 października 2008 r. Stąd wybitnie syntetyczne ujęcie wielu wątków. Z doc. Józefem Kosseckim nie spotkałem się, ponieważ obecnie przedmiotem mojego zainteresowania nie jest, skądinąd barwna, jego biografia polityczna. Jako pracownik pionu archiwalnego IPN chcę jedynie sumiennie i rzetelnie przedstawić informacje zawarte w pomocach ewidencyjnych SB na temat TW ps. „X", „Rybak" i konsultanta ps. „Rybak" oraz zreferować zawartość jego teczki pracy.

Paweł Tomasik

Na tym kończymy zajmowanie się sprawą p. Kosseckiego na łamach naszego dodatku
Redakcja Dodatku IPN do „Niezależnej Gazety Polskiej"


GDY BRAK JEST ARGUMENTÓW I NIE MA DOWODÓW NA GŁOSZONE TWIERDZENIA - NIEDOPUSZCZA SIĘ DO GŁOSÓW POMAWIANYCH (czytaj: ZWALCZANYCH) PATRIOTÓW

IPN knebluje usta
https://www.youtube.com/watch?v=wASFKwnQ8Nw

OFIARA IPN JOZEF KOSSECKI KONTRATAKUJE (1)
https://www.youtube.com/watch?v=W9MjnrNweck

OFIARA IPN JOZEF KOSSECKI KONTRATAKUJE (2)
https://www.youtube.com/watch?v=EoZO0GI5aAw

OFIARA IPN JOZEF KOSSECKI KONTRATAKUJE (3)
https://www.youtube.com/watch?v=BNNQEgpANY0

25-go pazdziernika 2008 bylismy swiadkami usilowan urzednikow panstwowych IPN, ktorzy chcieli zniszczyc docenta Jozefa Kosseckiego. W sposob skandaliczny zorganizowano konferencje o Ruchu Narodowym w czasach PRL w Galerii Porczynskich w Warszawie, nie dopuszczajac do glosu dzialaczy Ligi Narodowo-Demokratycznej tajnej organizacji endekow, ktorzy za czasow komunistycznych przetrwali w Kraju i realizowali misje poszerzania wplywow polskich w aparacie wladzy.
Wiedza i doswiadczenie Kosseckiego do dzis niepokoja Grupe Trzymajaca Wladze, szczegolnie bojaca sie wyplyniecia wiedzy o wplywach trockistowskich we wladzach krajowych wtedy i dzisiaj. Stanowcza obrona Docenta Kosseckiego daje do myslenia - wskazuje ze Instytut Pamieci Narodowej staje sie policja mysli, manipulujaca informacjami, krzywdzaca Polakow. Docent stanowczo domaga sie udostępnienia dokumentów Bezpieki społeczeństwu. TELEWIZJA NARODOWA skwapliwie udostępniła Docentowi Józefowi Kosseckiemu możliwość wypowiedzenia sie.

TELEWIZJA_NARODOWA - inicjatywa działaczy narodowo-demokratycznych szczebla podstawowego polegajaca na umieszczaniu prezentacji multimedialnych (filmow) o tematyce endeckiej w internecie. Autoryzowane wypowiedzi Eugeniusza Sendeckiego, inicjatora TELEWIZJI NARODOWEJ - na forach; Fronda.pl, ProPolonia.pl i Michalkiewicz.pl. Uwazam te trzy strony internetowe za istotne dla politycznego informowania się Polakow o pogladach takich jak moje.

POLECAM_RÓWNIEŻ_stronę_Grzegorza_Wysoka; http://grzegorzwysok.blogspot.com/

Z_FRONTU_WALKI O POLSKI PRZEPLYW INFORMACJI: Wielkim uchybieniem i zaniedbaniem misji jest niezrobienie dotad uczciwych forow, na ktorych kazdy by sie mogl swobodnie wypowiedziec na stronach internetowych Radia Maryja, Telewizji TRWAM i Naszego Dziennika. Uwazam, ze powinnismy sie wstrzymac od finansowania przedsiewziec Ojca Rydzyka dopoki takie fora nie beda zorganizowane. Rozmowy Niedokonczone to za malo, zbyt wiele waznych informacji jest cenzurowanych przez Sluzby Kardynala Tarcisio Bertone ze szkoda dla naszych interesow narodowych, zbyt wielu pojawia sie tam politykow WASP-owskich i promuje antypolonizm. To sie musi skonczyc. TARCISIO_BERTONE_SUBITO_DYMISSIONE!

Sprostowanie w Niezależnej Gazecie Polskiej
https://www.youtube.com/watch?v=r6D6QWZjHPM

Sprostowania na temat oskarżeń o współpracę z SB zamieszczone w "Niezależnej Gazecie Polskiej".

Biogram z Wikipedii przed ocenzurowaniem !

Z Wikipedii:
To jest stara wersja tego artykułu, edytowana przez Marek Banach (dyskusja | edycje) o 17:36, 1 mar 2008. Może się ona znacząco różnić od aktualnej wersji.
Wersja z dnia 17:36, 1 mar 2008; Marek Banach (dyskusja | edycje)
(różn) ←poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn) | następna wersja → (różn)
Skocz do: nawigacji, szukaj



Józef Kossecki w czasie wykładu w Kielcach, 5 stycznia 2007 r.
Józef Kossecki (ur. 18 stycznia 1936 r. w Kaliszu) - polski inżynier, politolog i cybernetyk społeczny, współtwórca polskiej szkoły cybernetycznej. Działacz opozycyjny, dziennikarz i polityk, podejrzewany o współpracę z SB i KGB jako agent X.

Spis treści
1 Życie i działalność naukowa
2 Działalność opozycyjna i polityczna
3 Prognozy polityczne w oparciu o teorię Kosseckiego
4 Kontrowersje wokół działalności Józefa Kosseckiego
5 Przypisy
6 Ważniejsze publikacje
6.1 Książki
6.2 Artykuły
7 Publikacje o dorobku naukowym Józefa Kosseckiego
8 Bibliografia
9 Zobacz też
10 Linki zewnętrzne

Życie i działalność naukowa

Jego właściwe nazwisko brzmi Józef Maria Stefan Ferdynand Kossecki. Pochodzi ze starej szlacheckiej rodziny Kosseckich herbu Rawicz (dawniej używana była nazwa Rawa). Jego ojciec, Stefan Kossecki był oficerem Wojska Polskiego, który we wrześniu 1939 roku dowodził 18 Dywizją Piechoty. Po kampanii wrześniowej został najprawdopodobniej zamordowany przez NKWD. Przez Naczelnego Wodza PSZ został w 1964 roku pośmiertnie awansowany do stopnia generała brygady, w 2004 roku ten awans uznał Prezydent RP. Jego matką była Jadwiga z domu Zaremba herbu Zaremba, następnie Twardowska, ostatecznie Kossecka.
          W czasie wojny Józef Kossecki mieszkał wraz z matką w Łańcucie. W latach 50. studiował w Politechnice Śląskiej w Gliwicach, w Wydziale Budownictwa Przemysłowego i Ogólnego. Po ukończeniu tych studiów w 1958 roku został zatrudniony w macierzystej jednostce jako asystent, a następnie jako starszy asystent. Był tam zatrudniony do 1960 roku. Jako współzałożyciel i działacz opozycyjnej Ligi Narodowo-Demokratycznej (LND), został aresztowany przez SB 7 maja 1960 roku w Warszawie wraz z kilkoma współpracownikami. 29 maja 1961 roku w tajnym procesie został skazany na 2 lata pozbawienia wolności. W więzieniu, przebywał do 19 grudnia 1961 roku.
          Po wyjściu na wolność krótko pracował w biurze projektów "Separator" w Gliwicach. Następnie zdał na studia doktoranckie, prowadzone przez Instytut Podstawowych Problemów Techniki PAN w Warszawie. W rozmowie z kierownikiem tej placówki przedstawił mu informację o swoim aresztowaniu i procesie. Mimo to został przyjęty na studia. W 1967 roku obronił tam pracę doktorską pt. "Jednowymiarowy ruch dyslokacji". W IPPT PAN pracował jako adiunkt do 1973 roku. Opublikował w tym czasie kilkanaście artykułów naukowych z zakresu mechaniki teoretycznej. Przygotowując się do egzaminu doktoranckiego z filozofii zainteresował się dorobkiem cybernetycznym Mariana Mazura, zwłaszcza teorią systemów autonomicznych, co miało decydujący wpływ na jego dalszą działalność naukową. Zmienił dyscyplinę naukową z nauk technicznych na nauki społeczne. Jego zainteresowania cybernetyką społeczną miały podwójną motywację: naukową oraz polityczną, bowiem znajomość cybernetyki umożliwiła mu opracowywanie nowych metod walki informacyjnej, których jeszcze nie znali przeciwnicy. Teorie Mazura znacząco rozwinął i uogólnił opracowując m.in. ogólną jakościową teorię informacji, oraz teorię procesu cybernetycznego.
           W latach 50. zainteresował się pracami Feliksa Konecznego, zwłaszcza jego teorią cywilizacji. W 1969 r. wykorzystał teorię cywilizacji Konecznego oraz teorię systemów autonomicznych Mazura do opracowania maszynopisu własnej teorii cywilizacji, wydanej oficjalnie prawie 30 lat później jako "Podstawy nauki porównawczej o cywilizacjach" (1996). W dalszej działalności naukowej wielokrotnie odwoływał się do teorii cywilizacji Konecznego. Wykorzystał metodę socjologiczno-psychologiczną Leona Petrażyckiego, zwłaszcza zaś teorię norm społecznych Petrażyckiego i jego ucznia Henryka Piętki, do głębszego ujęcia mechanizmu funkcjonowania cywilizacji. W szczególności wyjaśnił mechanizm asymilacji religii i ideologii przez społeczeństwa o różnych typach cywilizacji, którego Koneczny nie był w stanie zadowalająco wytłumaczyć. Szerokie omówienie nauki porównawczej o cywilizacjach Feliksa Konecznego w języku cybernetyki społecznej zawarł Kossecki w książkach "Podstawy nauki porównawczej o cywilizacjach" (1996) oraz "Podstawy nowoczesnej nauki porównawczej o cywilizacjach. Socjologia porównawcza cywilizacji" (2003).
           W 1973 roku, mieszkając w Warszawie, jako docent został pracownikiem naukowym w Międzywydziałowym Instytucie Nauk Społeczno-Politycznych WSP w Kielcach, w późniejszym czasie przekształconym w Instytut Nauk Politycznych, Wydziału Zarządzania i Administracji Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach, później Akademii Świętokrzyskiej, a obecnie Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego. Kierował tam Zakładem Cybernetyki Społecznej i Metodologii Nauk Społecznych (jedynym takim w kraju), który został zlikwidowany w czasie stanu wojennego. 19 grudnia 1974 roku rozpoczęło się tam pierwsze i jedyne w Polsce seminarium doktoranckie z cybernetyki społecznej. W latach 70. propagował cybernetykę społeczną m.in. w ramach fakultatywnych wykładów objazdowych w głównych ośrodkach akademickich kraju. Począwszy od 1972 roku wykładał cybernetykę społeczną w Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Początkowo jako przedmiot fakultatywny (tylko wykład), zaś od 1973 roku jako przedmiot obowiązkowy wprowadzony programem ministerialnym zarówno dla dziennikarzy jak i politologów, w wymiarze 30 godz. wykładów i 30 godz. ćwiczeń na studiach dziennych oraz w wymiarze 10 godz. wykładów na dziennikarskich studiach zaocznych. Na studiach dziennych zajęcia prowadził do początku lat 80. (w stanie wojennym przedmiot zlikwidowano), a na studiach zaocznych dla dziennikarzy zajęcia te prowadził do roku akademickiego 1986/87. Przez jeden rok w latach 70. wykładał też cybernetykę społeczną dla politologów w Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
            Po likwidacji Zakładu Cybernetyki Kossecki był pracownikiem Zakładu Socjologii INP WSP w Kielcach. W pierwszej połowie lat 80. z powodu działalności politycznej był przez 4 lata na bezpłatnym urlopie w macierzystej uczelni. W 1982 roku prowadził wykłady zlecone nt. wojny informacyjnej w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR. Później miał również prelekcje w Wojskowej Akademii Politycznej i Akademii Sztabu Generalnego.
           Jako pracę awansową napisał książkę "Cybernetyka społeczna", wydaną w części w 1973 roku, zaś w całości 2 lata później. Na podstawie specjalnej procedury obowiązującej wówczas dla tzw. nauk niedysertablnych (takich, dla których nie było rady kompetentnej do nadawania habilitacji z danej dziedziny), przyznano mu tytuł docenta. Recenzentem jego dorobku naukowego dla Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej był Marian Mazur. Początkowo Kossecki był docentem kontraktowym, zaś od 1977 r. docentem mianowanym przez ministra.
           Zajmuje się politologią, a zwłaszcza teorią sterowania społecznego (cybernetyką społeczną). Od połowy lat 90. dużo uwagi poświęca metacybernetyce. W Kielcach pracował do przeniesienia na emeryturę w 2001 roku. Później przez 2 lata pracował jeszcze na cząstce etatu kończąc rozpoczęte prace magisterskie i doktorskie. W ostatnich latach współpracuje z naukowcami z Ukrainy oraz udziela wykładów popularyzujących cybernetykę społeczną oraz wiedzę o totalnej wojnie informacyjnej w której sam częściowo uczestniczył. Wykłady te odbywają się w Warszawie, Kaliszu i innych miastach Polski.[1]
           Józef Kossecki był promotorem jednej pracy doktorskiej, recenzentem kolejnej w Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego oraz recenzentem jednej pracy doktorskiej w Wojskowej Akademii Politycznej. Pod jego kierunkiem wykonano ponad 100 prac dyplomowych i magisterskich z cybernetyki społecznej oraz ponad 200 z innych pokrewnych nauk społecznych (marketing, historia systemów walki informacyjnej, problemy organizacji i kierowania itp.) w Kielcach w WSP, potem Akademii Świętokrzyskiej, oraz w Uniwersytecie Warszawskim.
            Józef Kossecki wszystkie swoje publikacje naukowe z zakresu teorii sterowania społecznego napisał w języku polskim i nigdy nie zgodził się na ich tłumaczenie. Zrobił to, mimo iż dobrze zna kilka języków obcych, w których opublikował niemal wszystkie swoje prace z zakresu mechaniki teoretycznej. Zrobił tak, gdyż uważa, że tego typu wiedza powinna w pierwszym rzędzie służyć krajowi z którego pochodzi dany naukowiec. Kolejny czynnik ograniczający popularność jego dokonań naukowych, to ścisły, precyzyjny i konkretny język publikacji, do którego używania (a nawet rozumienia) nie przywykli przedstawiciele tradycyjnych nurtów badawczych w naukach społecznych. Z kolei duże zaangażowanie w działalność polityczną i jej skutki ograniczały mu czas i możliwości wychowania i wdrożenia do pracy naukowej większej liczby naśladowców. Z tego powodu jego teorie są słabo rozpowszechnione i niektórzy naukowcy kierujący się ogólnie przyjętą w środowisku naukowym praktyką szerokiego propagowania efektów swojej pracy krytykowali go za to.
            W 1965 roku Józef Kossecki ożenił się z Elżbietą z domu Sulimierską herbu Stary Koń. Jest ona profesorem zatrudnionym w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki PAN. Mają razem 5 dzieci: Annę (1965), Marię (1969), Stefana (1972), Pawła (1976), oraz Jadwigę (1982).
           Józef Kossecki za swoją działalność naukową był wyróżniany nagrodami Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Cybernetycznego, w jego ramach w połowie lat 80. prowadził m.in. kurs cybernetyki społecznej w Sekcji Psychocybernetyki PTC. Jest członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy RP.

Działalność opozycyjna i polityczna

W sierpniu 1957 roku Józef Kossecki brał udział w duszpasterstwie turystycznym na Rusinowej Polanie w Tatrach, prowadzonym przez ojca Leona Szeląga. Poznał tam Przemysława Górnego, wraz z którym podjął decyzję o stworzeniu tajnej niepodległościowej organizacji narodowej. Powstała ona w 1958 roku jako Liga Narodowo-Demokratyczna. Kossecki organizował działalność Ligi głównie w Polsce południowej. Korzystał przy tym z wcześniejszych doświadczeń nabytych podczas współpracy z dr Janem Bogdanowiczem[2] i mecenasem Leonem Mireckim. Jego działaniami kierował wówczas przywódca Ligi - Walenty Majdański. Kossecki wspólnie z Górnym założyli Oddział Warszawski Ligi. Sam Kossecki w Gliwicach przeniknął do duszpasterstwa akademickiego, PAX-u, drużyny starszoharcerskiej w Politechnice Śląskiej, a nawet zorganizował kanały wpływu w POP PZPR w tej uczelni. W 1959 roku został wyrzucony z harcerstwa za "klerykalno-nacjonalistyczne odchylenie". Jednak w ramach działalności w PAX-ie opracował program szkolenia kadry młodzieżowej i prowadził prelekcje z zakresu zakazanej i utajnianej wówczas przez władze tematyki, czyli nauki o cywilizacjach (Konecznego), problemów demograficznych kraju i historii ruchu narodowego. Oprócz Gliwic Kossecki działał aktywnie w Krakowie i Zakopanym.

             Józef Kossecki dojeżdżał ze Śląska do Warszawy na zebrania Ligi. Jego działalność, polegająca na rzekomym namawianiu do wstąpienia do legalnego PAXu, była kamuflażem dla działalności grupy. Kossecki pełnił wówczas ważną rolę łącznika pomiędzy niektórymi osobami funkcyjnymi i grupami Ligi. Okręg Warszawski Ligi, który bardzo szybko się rozwinął (liczył wówczas kilkadziesiąt osób), z tego powodu został rozpracowany przez SB, która 7 maja 1960 roku w pokoju 409 w akademiku przy placu Narutowicza w Warszawie aresztowała kilku jej członków, m.in. Józefa Kosseckiego. Po ponad 9 miesięcznym śledztwie, na utajnionym procesie, który zakończył się 29 maja 1961, sześciu członków Ligi zostało skazanych, w tym Józef Kossecki. Uniewinniono Jana Bogdanowicza i Leona Mireckiego. Podczas śledztwa i procesu Kossecki zastosował obronę polegającą na wykorzystaniu pewnych metod kontrwywiadu defensywnego, czego elementem była bardzo dobrze opracowana legenda. Niektóre elementy tej fałszywej legendy do dziś pojawiają się w publikacjach odwołujących się do jego osoby. Podczas śledztwa na polecenie komórki kontrwywiadowczej Ligi Kossecki złożył zeznania obciążające siebie (za utworzenie Ligi i napisanie jej programu) oraz Bogdanowicza i Mireckiego, działaczy narodowych nie należących do Ligi, a jedynie czasem kontaktujących się z jej członkami i nie znających rzeczywistego charakteru działalności aresztowanych członków Ligi. Bodganowicz i Mirecki zostali oczyszczeni w procesie z zarzutów i nie mieli później pretensji do Kosseckiego za te zeznania. Informacje podane przez Kosseckiego sprowadziły śledztwo na jałowy boczny tor. Celem było odsunięcie wszelkich podejrzeń od rzeczywistego przywódcy Ligi Walentego Majdańskiego i innych członków wyższych szczebli organizacji. Cel ten został osiągnięty. SB uznała organizację za rozbitą, co ułatwiło jej dalszą opozycyjną działalność. W wyniku procesu "spalone" zostały tylko kanały wpływu Ligi w PAXie oraz tekst jej programu. Kossecki został skazany na 2 lata pozbawienia wolności. W więzieniu, przebywał do 19 grudnia 1961 roku, gdyż na poczet kary uwzględniono czas aresztowania. Po procesie wszyscy oskarżeni wyszli natychmiast na wolność, w więzieniu pozostał jedynie Kossecki. Ten fakt oraz wysokość wyroku dla niego nie satysfakcjonowała jednak SB, dlatego poleciała ona swoim tajnym współpracownikom szerzenie dezinformacji jakoby Kossecki "wszystko wysypał w śledztwie". Po wyjściu na wolność Kossecki musiał na kilka lat zaprzestać działalności szkoleniowej w Lidze, ze względu na ewentualną inwigilację przez SB. Wyjątek zrobił jedynie w dwóch sprawach. W 1962 roku skontaktował się z komórką kontrwywiadowczą wyższego szczebla Ligi w celu wykrycia donosiciela, który doprowadził do aresztowania jej działaczy (agent ten został zidentyfikowany i wydalony z organizacji, po czym wkrótce popełnił samobójstwo) oraz w celu przejścia przeszkolenia teoretycznego i praktycznego z zakresu kontrwywiadu ofensywnego w zakresie penetracji struktur przeciwnika, czyli aparatu władzy PRL. Po tym okresie przystąpił do "odmrażania" nie namierzonych przez SB elementów struktury LND oraz do ich rozbudowy.

            W drugiej połowie lat 60. działacze Ligi, także Kossecki, skupiali się głównie na indywidualnym kształceniu członków i sympatyków (lub najwyżej w grupach 2 osobowych), w trudno uchwytny dla SB sposób. Obserwowali i oceniali działania polityczne władz. Starali się również wytypować przedstawicieli władz i dysydentów[3] podatnych na idee narodowe. Pod koniec lat 60. działacze Ligi Narodowo-Demokratycznej starali się docierać do wybranych działaczy i intelektualistów partyjno-państwowych, by kontaktując się z nimi indywidualnie wpływać na nich w myśl programu Ligi. W ramach tej działalności Kossecki dotarł m.in. do pułkownika Zbigniewa Załuskiego oraz redaktora Ryszarda Gontarza. Działania te znalazły pewien oddźwięk np. w szczegółach oceny przez władze wydarzeń marca 1968 zainicjowanych przez odchodzących od trockizmu tzw. "komandosów"[4]. Po wypadkach 1968 roku znacząco poszerzyły się możliwości szkolenia (w małych grupach) członków i sympatyków Ligi. Jej członkowie mogli też już głosić oficjalnie część swego programu. Kossecki opracował program stopniowej indoktrynacji narodowej członków PZPR i aparatu władzy PRL. Zmierzał on do zmiany antynatalistycznej polityki państwa na pronatalistyczną (czyli zmierzającą do zwiększenia wskaźnika urodzeń) oraz ograniczenia wrogich dla Kościoła katolickiego działań na rzecz przeciwstawienia się ideologii liberalno-wolnomularskiej. Tego rodzaju hasła były bliskie frakcji moczarowców w PZPR. Przystąpiono do realizacji tego programu przekształcając w latach 70. frakcję moczarowców we frakcję nacjonalizujacą.

            Dzięki współpracownikom z Ligi Narodowo-Demokratycznej w latach 50. Kossecki zainteresował się pracami Feliksa Konecznego, zwłaszcza jego teorią cywilizacji. Wprowadził tę naukę jako podstawę doktryny LND, choć pierwotna inspiracja wyszła od Walentego Majdańskiego. W 1969 r. wykorzystał teorię cywilizacji Konecznego oraz teorię systemów autonomicznych Mazura, którą poznał nieco wcześniej podczas przygotowań do egzaminu doktorskiego, do opracowania maszynopisu własnej teorii cywilizacji, wydanej oficjalnie prawie 30 lat później jako "Podstawy nauki porównawczej o cywilizacjach" (1996). Wykładał tą teorię członkom Ligi i propagował jej wykorzystywanie do realizacji celów statutowych tej organizacji. Wykorzystanie cybernetyki społecznej umożliwiało mu opracowywanie nowych metod walki informacyjnej, których jeszcze nie znali przeciwnicy.

           Najwyżej po kilku latach od powstania organizacji wyższy szczebel kontrwywiadu Ligi zaczął wprowadzać swoich ludzi do różnych struktur MSW. Po tym jak pod koniec lat 60. LND wprowadziła swoją pierwszą "wtyczkę" do archiwum MSW, stwierdziła, że na podstawie materiałów Biura "C" tylko oficer prowadzący i jego szef mogą stwierdzić kto jest tajnym współpracownikiem SB, a kto tylko rozpracowywanym "figurantem". Dlatego Kossecki przy pomocy metod cybernetyki społecznej opracował metody namierzania agentury SB oraz obcych wywiadów i kanałów wpływu w Polsce[5].

           Na początku lat 70. Kossecki przekonał do swoich koncepcji ówczesnego zastępcę kierownika Wydziału Prasy KC PZPR. Dzięki temu mógł opublikować szereg artykułów propagujących elementy programu Ligi w tygodnikach Walka Młodych i Prawo i Życie oraz w dzienniku Trybuna Ludu. W latach 1971-1972 występował z nimi również w Telewizji Polskiej.

             Na początku lat 70. kontrwywiad Ligi Narodowo-Demokratycznej ustalił, iż władze PZPR postawiły na masowy rozwój szeregów organizacji, dlatego zabroniły organom partii sprawdzania kandydatów na jej członków w teczkach SB. Gierkowi chodziło przy tym o to, by Służba Bezpieczeństwa nie decydowała o tym, kogo partia będzie przyjmować w swe szeregi. Ewentualną kryminalną przeszłość kandydata sprawdzano w Centralnym Rejestrze Skazanych, a nie w teczkach SB. Dlatego po zatarciu wyroku pod koniec 1974 r. Kossecki wstąpił do PZPR, w WSP w Kielcach, by skuteczniej realizować cele statutowe Ligi. Z czasem stał się nieoficjalnym głównym ideologiem nacjonalizującego skrzydła w PZPR. Był członkiem tej partii do jej końca w 1990 roku.

            Infiltracja różnych organów PZPR przez członków i sympatyków LND i ich wpływ na pronarodową część członków KC tej partii umożliwiły publikację książek Kosseckiego pt. "Tajemnice mafii politycznych" (1978) oraz "Granice manipulacji" (1984). Zwłaszcza publikacja pierwszej z nich miała duże znaczenie. Pozornie poświęcona prezentacji historycznej działalności tajnych stowarzyszeń (zwłaszcza masonerii) oraz policji politycznej, zwłaszcza carskiej, w rzeczywistości powstała głównie po to, by móc ukazać (zakamuflowane opracowanym przez Ligę sposobem kodowania) metody działania służb specjalnych PRL w zakresie walki z organizacjami nielegalnymi. Było to możliwe, ponieważ polskie tajne służby przejęły metody pracy służb radzieckich, a te wykorzystywały nieco zmodyfikowane metody carskiej Ochrany. SB ze względu na ówczesne relacje partia-służby nie mogła zapobiec tym publikacjom, ale znając ich potencjalną wagę dla działaczy opozycyjnych oraz wykorzystując oficjalnie znane przejawy działalności Kosseckiego w PZPR, poleciła swoim agentom w środowiskach opozycyjnych rozpowszechnianie fałszywych opinii, np. że Kossecki to "komuch", "beton partyjny", "jego książki to komunistyczna propaganda" i dlatego nie należy ich czytać. Osiągnęła w tym zakresie duży sukces. Kossecki natomiast z powodu ich publikacji był bardzo często zapraszany do terenowych i zakładowych organizacji partyjnych PZPR, przybliżając ich członkom i osobom zainteresowanym treści tych książek, najczęściej znacznie je poszerzając o treści na których druk nie zgodziłaby się cenzura (np. podając nazwiska osób prowadzących mafijno-agenturalną działalność). Wykorzystywano je również do szkolenia członków Ligi, niejednokrotnie w lokalach PZPR. Podczas tych prezentacji Kossecki mógł lepiej poznać sytuację w kraju oraz przejawy działań SB wobec robotników, różnych organizacji i ujawniającej się opozycji, w tym przejawy i przykłady wprowadzania do nich agentów. Jego spostrzeżenia przyczyniły się do tego, że Liga podjęła decyzję o nie włączaniu się w działania NSZZ "Solidarność" lecz obserwowała jego działania z boku i częściowo od wewnątrz za pośrednictwem nielicznych "posterunków kadrowych".

              W 1980 r. kontrwywiad ofensywny LND ustalił, że w najbliższym czasie realna jest interwencja wojsk krajów Układu Warszawskiego w Polsce. Dlatego kierownictwo Ligi postanowiło zamontować swe kanały rozpoznawczo-inspiracyjne w środowiskach tzw. betonu partyjnego, uznając, że pozwoli to na lepszą obserwację sytuacji na linii Warszawa-Moskwa. Realizując tą decyzję Kossecki w roku 1980 rozpoczął działania w zorganizowanym pod patronatem Komitetu Warszawskiego PZPR Klubie Partyjnej Inteligencji Twórczej "Warszawa 80". W latach 1980-1981 publikował w "Biuletynie" Komitetu Warszawskiego PZPR. Działalność publicystyczna w powstałym z inicjatywy Klubu Partyjnej Inteligencji Twórczej "Warszawa 80" tygodniku Rzeczywistość miała na celu zaostrzenie walki wewnętrznej w PZPR, wzmocnienie w niej tendencji narodowych oraz zdobycie wpływu na środowiska partyjnych fachowców, m.in. poprzez utworzone z inspiracji redakcji tygodnika Stowarzyszenie Klubów Wiedzy Społeczno-Politycznej "Rzeczywistość".

           Od końca lat 70. co najmniej do końca lat 80. Kossecki był prezesem "Towarzystwa Kultury Moralnej", walczącego z przerywaniem ciąży. Towarzystwo wydawało własny biuletyn informacyjny, występowało również z różnymi inicjatywami do władz.

            Po wprowadzeniu stanu wojennego środowiska polskich narodowców w PZPR sterowane przez LND podjęły próbę zdominowania polskich mediów[6]. Kossecki, od pierwszych dni stanu wojennego, wielokrotnie występował na antenie Polskiego Radia, pisał artykuły do Trybuny Ludu i innych gazet. W ramach tej kampanii na antenie TVP w wystąpieniu w Dzienniku Telewizyjnym 8 stycznia 1982 r. o godzinie 22.30 (powtórzonym przez telewizję następnego dnia rano), zaatakował, nie podając nazwisk, osoby z kierownictwa PZPR i państwa, które jego zdaniem (a właściwie według ustaleń kontrwywiadu ofensywnego LND) były związane z zagranicznymi ośrodkami prowadzącymi działalność mafijną o charakterze masońskim w powiązaniu z lożą "Kopernik" oraz dywersję antypolską. W kolejnym programie miał podać nazwiska, ale mu to uniemożliwiono. Spotkały go za te i następne wystąpienia szykany ze strony zaatakowanych prominentów[7]. Doprowadzono do rozwiązania kierowanego przez niego Zakładu Cybernetyki Społecznej i Metodologii Nauk Społecznych. Ówczesny rektor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach doprowadził do zwolnienia go z pracy w tej uczelni. Po interwencji współpracowników Kosseckiego z Wydziału Informacji KC PZPR został zawarty kompromis polegający na tym, że poprosił on o urlop bezpłatny (najpierw na rok, potem na dalsze trzy lata), na który zamieniono zwolnienie dyscyplinarne. Nie został wyrzucony z PZPR tylko dlatego, że szybko wziął przeniesienie z organizacji partyjnej w WSP w Kielcach do Warszawy, a tam nie zgłaszał się do żadnej z organizacji, aż opadną emocje. Współpracownicy wybronili go też przed aresztowaniem. Po pewnym czasie przeniósł się do organizacji partyjnej w Zjednoczeniu Patriotycznym "Grunwald", skupiającym członków PZPR o poglądach narodowych i oddziałującym na innych członków tej partii. Po roku, w maju 1983, został sekretarzem ds. propagandy ZP "Grunwald", był również I sekretarzem POP PZPR w stowarzyszeniu. Zorganizował tam Zespół do Badania Historii Polskiej Myśli Patriotycznej i Działalności Antypolskiej, który stał się przykrywką dla działalności komórki kontrwywiadu ofensywnego LND. Komórka ta starała się namierzać, rozpracowywać i w miarę swych ograniczonych możliwości zwalczać agentów obcych państw (w tym agentów wpływu) w strukturach kierowniczych PZPR i państwa. Rozwinięto wówczas również zagraniczne kanały wpływu Ligi w USA i ZSRR. Kossecki kontynuował intensywną działalność prelekcyjną, aż do opublikowania w lipcowo-sierpniowym numerze 1983 r. paryskiej "Kultury" artykułu Adama Michnika pt. "Analiza i perspektywy". W artykule tym Michnik zręcznie przedstawił go jednocześnie jako przedstawiciela betonu partyjnego i obsesyjnego antykomunistę. Celem było jednoczesne skompromitowanie go wobec przedstawicieli opozycji i władz. Władze partyjne wszczęły postępowanie wyjaśniające, które zamknęło mu drogę do wszelkich oficjalnych mediów poza Biuletynem Informacyjnym ZP "Grunwald".

           Podczas zawieszenia w dotychczasowym miejscu pracy w 1982 roku starał się o pracę w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR, jednak po donosie na niego i rozmowie wyjaśniającej z jej rektorem, generałem Michtą, otrzymał jedynie wykłady zlecone nt. wojny informacyjnej. Po zmianie rektora tej uczelni zlikwidowano wspomniane wykłady. Miał również prelekcje w Wojskowej Akademii Politycznej, Akademii Sztabu Generalnego i samym Sztabie Generalnym WP[8]. W tym czasie, mając zablokowane wystąpienia w mediach publicznych, opublikował dwie serie złożone z kilkunastu artykułów zamieszczonych w branżowym miesięczniku oficerów Ludowego Wojska Polskiego "Wojsko Ludowe". Zbiór artykułów z jednej z tych serii został wydany w zmienionej wersji w 1983 roku jako książka pt. "Geografia opozycji politycznej w Polsce w latach 1976-1981"[9]. Artykuły z drugiej serii, dotyczące białych plam w historii Polski, zostały włączone do drugiego wydania "Tajemnic mafii politycznych" (1991).

           W połowie lat 80. w ocenie członków Ligi Narodowo-Demokratycznej aparat władzy PRL uległ dezorganizacji i zmierzał do kryzysu, w wyniku którego zmaleje rola PZPR a wzrośnie rola aparatu państwowego, czyli administracji. Aby uzyskać dostęp do tego ostatniego wykorzystano organizację ORMO. Kossecki dzięki pomocy swego byłego studenta Adama Hempla został członkiem tej formacji w 1985 roku, a po roku został szefem szkolenia w dzielnicy Warszawa - Śródmieście. Wybór był nieprzypadkowy. Tam miały swoje siedziby wszystkie ministerstwa, a w nich działały organizacje ORMO mające wielu członków. ORMO wówczas faktycznie spełniała funkcję swego rodzaju policji partyjnej PZPR, używanej przez tą partię m.in. do kontrolowania Milicji Obywatelskiej. Wynikało to z podległości służbowej jej członków sekretarzom organizacyjnym odpowiednich komitetów PZPR. Dlatego była słabo kontrolowana kontrwywiadowczo, brakowało jej również koncepcji szkolenia członków. Taki program stworzył Kossecki, zawierając w nim przedmioty czysto policyjne oraz część treści narodowych w myśl programu LND. W latach 1986-1988 prowadził szkolenia dla członków tej formacji w praktycznie wszystkich ministerstwach.

           Trudniej przedstawiała się sprawa infiltracji MSW, którego funkcjonariusze nie należeli do ORMO. Dlatego w 1986 roku Kossecki podjął również próbę infiltrowania Akademii Spraw Wewnętrznych. Jego zatrudnienie w tej uczelni zablokował rektor Tadeusz Walichnowski, po sprawdzeniu przeszłości Kosseckiego w dokumentach SB[10].

            Atak na prominentów z PZPR oskarżanych przez Kosseckiego o współpracę z zachodnioniemieckim wywiadem BND oraz takie wydarzenia jak zabójstwo księdza Jerzego Popiełuszki i odbywający się potem proces sprawców, podczas którego pojawiły się informacje o możliwych związkach zabójców ze służbami specjalnymi RFN sprawiły, iż w połowie lat 80. kontrwywiad Ligi Narodowo-Demokratycznej uznał, iż Kossecki może być zagrożony przez SB, będącą na usługach prominentnych agentów wpływu zidentyfikowanych przez Ligę[11]. Aby go chronić przed takim zagrożeniem uaktywniono komórkę dezinformacyjną LND, której członkowie rozpowiadali, że Kossecki jest agentem KGB. W różnej formie czynił to również Kossecki[12]. Informacje te dotarły do SB i znalazły się w materiałach archiwalnych dotyczących Józefa Kosseckiego. Po latach są wykorzystywane przez niektórych historyków z IPN w publikacjach naukowych i popularnonaukowych[13].

            W przełomie lat 70. i 80. Józef Kossecki dokonał analizy systemu sterowania społecznego w Polsce, którą opublikował omijając cenzurę w 1981 roku w niskonakładowej książce "Refleksje o reformie systemu sterowania społecznego w Polsce"[14]. Przewidział tam, że pod koniec lat 80. ze względu na trendy demograficzne dojdzie do kryzysu sterowania ekstensywną gospodarką, a tym samym państwem. Przewidywany kryzys nastąpił w 1988 roku. Wzmocniła go ówczesna polityka władz, dążących do urynkowienia cen, czyli ich wzrostu. W maju 1988 r. doszło do fali strajków. Zanosiło się na kolejne strajki i ich eskalację. Ponieważ LND miała wówczas rozbudowane za sprawą działalności Kosseckiego kanały wpływu w aparacie partyjnym i państwowym postanowiono je wykorzystać. Rozpoznanie charakteru generała Jaruzelskiego przez Kosseckiego (w skrócie: silne pragnienie władzy) pozwoliło stwierdzić, że najłatwiej i najskuteczniej zdopinguje go do działania możliwość utraty władzy. Dlatego opracowano informację o możliwości odsunięcia go od władzy przez grono generałów. Członkowie Ligi wybrali wiarygodne źródło i kanał przesyłu tej wiadomości, w którym znajdował się zaufany współpracownik Jaruzelskiego, prawdopodobnie Czesław Kiszczak. Spreparowana przez członków Ligi informacja w maju 1988 r. dotarła do adresatów, a dalszy rozwój wypadków potwierdza, że odegrała ona istotną rolę w zainicjowaniu procesu pokojowego przekazywania władzy przez PZPR dla opozycji. W sierpniu i wrześniu 1988 r. Czesław Kiszczak zaproponował opozycji dialog i rozmowy przy okrągłym stole[15].
            Józef Kossecki od lat 70. publikował dużo artykułów prasowych, początkowo w prasie PRL-owskiej (np. Trybuna Ludu, Walka Młodych, Prawo i Życie, Rzeczywistość, Żołnierz Wolności, Wojsko Ludowe), a także w biuletynach informacyjnych KW PZPR, Zjednoczenia "Grunwald" oraz "Towarzystwa Kultury Moralnej", od lat 90. głównie w organie prasowym Partii X oraz prasie o charakterze narodowym.
            Po przejęciu władzy przez opozycję jesienią 1989 roku w MSW kierowanym dalej przez Czesława Kiszczaka trwało niszczenie akt i oczekiwanie na reorganizację. W tej sytuacji Liga Narodowo-Demokratyczna podjęła próbę zdobycia przyczółka w tym resorcie do dalszych działań. Kossecki zaproponował prowadzenie wykładów z okrojonej wersji cybernetyki społecznej w Akademi Spraw Wewnętrznych dla przyszłych policjantów. Rektorem tej uczelni był wciąż Tadeusz Walichnowski, który ponownie nie dopuścił do zatrudnienia go w tej uczelni. Jednak kierownictwo zamiejscowego Wydziału Bezpieczeństwa Publicznego tej uczelni w Legionowie zatrudniło go w roku akademickim 1989/1990 na umowę zlecenie jako wykładowcę cybernetyki społecznej i statystyki. Wiosną 1990 opracował program specjalnego kursu dla wybranych oficerów policji, który zrealizował w Legionowie w okresie od lipca do września 1990. Następny kurs miał się odbyć w zimie i być poświęcony wykorzystaniu cybernetyki społecznej i psychocybernetyki do zwalczania przestępczości mafijnej. Opanowanie przez policjantów wiedzy z tego zakresu znacznie ułatwiłaby im walkę z gangami przestępczymi o charakterze mafijnym, które rozwinęły się w latach 90. w Polsce. Planowany kurs nie odbył się jednak, gdyż po publikacji serii artykułów w Gazecie Wyborczej atakującej dr Adama Hempla, byłego członka ORMO, doradcy ministra spraw wewnętrznych Krzysztofa Kozłowskiego, został on usunięty ze stanowiska. W ten sposób Kossecki stracił polityczno-administracyjne poparcie, a z jego wiedzy nie chciała później korzystać żadna instytucja państwowa należąca do służb specjalnych. Jedynym wyjątkiem byli oficerowie policji, którzy indywidualnie podejmowali decyzje pisania u niego prac magisterskich w Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach[16]. Dla nich Kossecki napisał skrypt pt. "Elementy nowoczesnej wiedzy o sterowaniu ludźmi. Socjotechnika, socjocybernetyka, psychocybernetyka" (2001), który zawiera skrót materiału wykładanego na kursie w 1990 roku.
            Po tym jak wiosną 1990 r. Parlament uchwalił ustawę o partiach politycznych kierownictwo Ligi Narodowo-Demokratycznej uznało, że nie ma już konieczności działania w konspiracji i zawiesiło działalność Ligi. Wezwało jednocześnie byłych członków, w miarę ich chęci i możliwości, do realizacji z własnej inicjatywy programu Ligi w administracji państwowej oraz w legalnych partiach i organizacjach.
           Od przełomu lat 80. i 90. Kossecki dalej zajmował się polityką, w szczególności był członkiem ścisłego kierownictwa Partii X[17] Stanisława Tymińskiego. W 1991 roku był członkiem Reprezentacji Krajowej Partii X. Mimo, iż nie odpowiadał za stronę administracyjną nieudolnie prowadzonych przygotowań partii do wyborów parlamentarnych w październiku tego roku, był za to ostro atakowany. Jednym z głównych organizatorów nagonek na niego był człowiek zwany „Maksiem", który chwalił się, iż jest byłym oficerem SB i ma kontakty z UOPem, czym straszył innych członków partii. Zaatakowano go zwłaszcza na Kongresie Krajowym Partii X 14 grudnia 1991. Po wyjaśnieniu Kosseckiego jaki był rzeczywisty charakter jego działalności w PZPR został wybrany członkiem Reprezentacji Krajowej, a 16 grudnia 1991 roku został zastępcą Tymińskiego. Wkrótce potem powołano Rząd Jana Olszewskiego, w którym ministrem spraw wewnętrznych został Antoni Macierewicz, a szefem UOP Piotr Naimski. „Maksio" i inni prowodyrzy wewnętrznych rozrób w partii wycofali się z niej. Co sugeruje, że mogli oni być nasłani przez tą służbę. Od 1995 r. do momentu rozwiązania Partii X w 1999 roku Kossecki był jej przewodniczącym.
            Jako wiceprzewodniczący Partii X w Biuletynie Informacyjnym Partii "X" nr 6 z czerwca 1994 r. Kossecki wskazał na bezprawność realizowanej w Polsce prywatyzacji i wyliczył artykuły kodeksu karnego, które zostały naruszone w trakcie tego procesu. Zwołał wówczas konferencję prasową, na której przedstawił ten problem. Przyczynił się tym prawdopodobnie do tego, że na początku 1996 r. odbyło się referendum w sprawie prywatyzacji, które miało eks post zalegalizować prywatyzację. Z powodu zbyt małej frekwencji nie było jednak wiążące.
           W dniu 19 lutego 1992 roku przed Sądem Najwyższym w Warszawie odbył się proces rehabilitacyjny członków Ligi Narodowo-Demokratycznej skazanych w 1961 roku. W trakcie tego procesu Józef Kossecki po raz pierwszy przedstawił oficjalnie wiele szczegółów z działalności LND w latach 1958-1990. Osobom zrehabilitowanym przysługiwało prawo do ubiegania się o wysokie odszkodowanie. Kossecki zrezygnował z tego prawa, uważając za nieetyczne obciążanie współczesnego podatnika obowiązkiem płacenia za przestępstwa i zbrodnie popełnione przez funkcjonariuszy dawnego reżimu.

Prognozy polityczne w oparciu o teorię Kosseckiego

Józef Kossecki opracował i wydał oryginalną teorię umożliwiającą odtwarzanie przeszłych i prognozowanie przyszłych stosunków międzynarodowych, opartą na danych o produkcji surówki żelaza i stali. Opublikował ją w książkach "Wzajemne oddziaływania sterownicze państw jako układów samodzielnych" (1980) oraz "Cybernetyka społeczna" (1981). Ze względu na działalność cenzury w PRL nie mógł publikować wynikających z niej prognoz, a analizę przeszłych wydarzeń kończył na roku 1945. Przedstawiał je jednak na konferencjach naukowych i w wielu prelekcjach publicznych dla zainteresowanych słuchaczy. Analizę stosunków międzynarodowych do 2003 roku opartą o tą teorię opublikował ostatnio w książce "Metacybernetyka" (2005). Zawarte tam prognozy sprawdziły się z dokładnością do roku. Nie zaktualizowana interaktywna wersja analiz wynikających z tej teorii, obejmująca dane z lat 1776-1945, znajduje się również w serwisie "Wirtualna Historia" firmy Tytan.

            Ze zaktualizowanej prognozy wynika, że w 2008 roku[18] stosunki międzynarodowe osiągnęły podwójny krytyczny punkt, grożący nawet wybuchem III wojny światowej. Stany Zjednoczone powoli tracą swój status jedynego supermocarstwa. Z kolei Chiny posiadają już potencjał gospodarczy, który pozwala im przeciwstawić się USA, zwłaszcza gdyby udało im się pozyskać do sojuszu Rosję. W tej sytuacji musi nastąpić wzrost napięcia międzynarodowego, do którego od kilku lat przygotowywało się wiele służb specjalnych. Dotyczy to zwłaszcza służb odpowiadających za realizację wojny informacyjnej (będącej prowadzeniem wojny w czasie pokoju) w najważniejszych państwach świata. Zadaniem dyplomacji i służb specjalnych USA w tej sytuacji jest pozyskanie jak największej liczby sojuszników i użytecznych informacji, którzy wzmocnią siłę bloku politycznego pod przywództwem USA i będą mogli przeważyć szalę konfliktu na rzecz tego kraju. W związku z tym spodziewać się można wzmożonych kontaktów i akcji dyplomatycznych amerykańskich polityków i dyplomatów wśród ewentualnych sojuszników tego kraju, a w razie oporów włączenia do akcji służb walki informacyjnej i służb specjalnych. Ich celem będzie pozyskanie jak największej liczby sojuszników oraz neutralizacja lub nawet wyeliminowanie np. przez wywołanie afer, tych polityków i niezależnych organizacji politycznych, które mogłyby się temu przeciwstawiać. Ze względu na stawkę narastającego konfliktu nie można wykluczyć żadnych działań.

             Ważną rolę w zbliżającym się konflikcie powinna odegrać Polska. Dlatego operujące w naszym kraju obce służby specjalne wzmogły aktywność. Jej przejawem może być faktyczny demontaż służb specjalnych Rzeczypospolitej, który obecnie zachodzi. Mniejszą rolę mogą mieć działania polegające na kompromitowaniu konkretnych osób i organizacji niezależnych od tych służb przy pomocy spreparowanych i zmanipulowanych informacji. Stąd być może wynikają pojawiające się coraz częściej informacje jakoby Kossecki był TW "X" (Tajnym Współpracownikiem "X"[19]) oraz przygotowywane przez media informacje oczerniające Ligę Narodowo-Demokratyczną, która posiadała kiedyś jedyny sprawny (choć mało liczny) i szczelny kontrwywiad w Polsce.[20]

            W odniesieniu do obecnych władz Polski istotne dla przebiegu wojny informacyjnej w naszym kraju będzie m.in. stanowisko rządu Donalda Tuska wobec planów instalacji w Polsce elementów amerykańskiej tarczy antyrakietowej. Jeżeli ewentualnie rząd nie zgodzi się na ten projekt, można się spodziewać wybuchu afer oczerniających kluczowych ministrów tego rządu (zwłaszcza ministrów spraw zagranicznych, wewnętrznych i obrony), a nawet Premiera. W skrajnym przypadku może to być nawet próba obalenia rządu.

           Oficjalne sygnały napływające z Chin i Rosji napawają na razie w związku z przedstawioną sytuacją pewnym optymizmem. Władze Chin włożyły dużo wysiłków i środków w przygotowanie Letnich Igrzysk Olimpijskich 2008 w Pekinie, które odbędą się w sierpniu 2008 roku. Do tego czasu nie będą więc zbyt zainteresowane wybuchem ewentualnego konfliktu. Z kolei w Rosji zaplanowano na 2 marca 2008 roku wybory prezydenckie, po których Prezydentem najprawdopodobniej zostanie liberalnie i przyjaźnie do zachodu (jak na tamtejsze warunki) nastawiony Dmitrij Miedwiediew. Niestety, takie działania jak ogłoszenie przez Kosowo niepodległości i poparcie jej przez większość krajów Unii Europejskiej wzmagają poziom napięcia międzynarodowego. Skłoniły USA do poparcia Kosowa, zaś Rosję do poparcia Serbii. Po tym mogą nastąpić kolejne wynikające stąd działania. Następnym pretekstem do wzrostu napięcia międzynarodowego może być np. czas i sposób rozstrzygnięcia projektu budowy radaru w Czechach i elementów tarczy antyrakietowej w Polsce. Im więcej tego typu wydarzeń i inicjatyw odbieranych w Rosji jako skierowane przeciwko niej się pojawi, tym bardziej będą skłaniały jej władze do przeciwstawienia się im, a nawet szukania poparcia w Chinach. Jeżeli władze tego ostatniego kraju będą mieć własne, związane ze swoją racją stanu, powody polityczne (np. kolejne próby uniezależnienia się Tajwanu od Chin przy poparciu Stanów Zjednoczonych), to po Olimpiadzie w Pekinie mogą się zdecydować w sojuszu z Rosją na konfrontację ze Stanami Zjednoczonymi. Może to być nawet konfrontacja zbrojna.
           Pewne pocieszenie stanowi fakt, że zgodnie z obserwacjami Kosseckiego prezentowanymi na prowadzonych przez niego wykładach współczesne konflikty stopniowo przekształcają się z konfliktów energomaterialnych (klasycznych wojen) w konflikty informacyjne (burze polityczno-medialne). Stąd narastający konflikt polegać będzie prawdopodobnie przede wszystkim na moralnym rozkładaniu przeciwnika i generowaniu u niego konfliktów wewnętrznych.

Kontrowersje wokół działalności Józefa Kosseckiego

 W ostatnim okresie pojawiają się publikacje informujące o tym, że w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej znajduje się 14 tomów materiałów dotyczących Józefa Kosseckiego. Według zawartych tam informacji miał on być w latach 1963-1988 tajnym współpracownikiem SB o pseudonimie "X", zaś w latach 1988-1989 tajnym współpracownikiem "Rybak".[21]

Przypisy

↑ W lutym 2008 roku do jednego ze słuchaczy takich wykładów (być może również do kilku innych) zgłosił się człowiek przedstawiający się jako dziennikarz jednego z mniej poczytnych polskich dzienników. Wypytywał go o Ligę Narodowo-Demokratyczną. Po odesłaniu do Kosseckiego nie zgłosił się do niego. Może tu chodzić o bardzo wstępną fazę powstawania artykułu, w której dziennikarz sam chce zebrać jak najszerszy materiał zanim poprosi o rozmowę, lub co bardziej prawdopodobne o chęć napisania nieobiektywnej publikacji o tej organizacji i o działalności w niej Kosseckiego.
↑ W latach 30. był on asystentem prof. Stanisława Grabskiego, a zarazem szefem wewnętrznej tajnej struktury obozu narodowego w Lwowie. Miał więc duże doświadczenie w metodach działalności konspiracyjnej.
↑ Kontakty tego rodzaju były niebezpieczne. Przykładowo w 1965 roku Kossecki przypadkowo był z wizytą u Ludwika Hassa. W tym samym czasie pojawił się tam śledzony przez SB Jacek Kuroń z maszynopisem napisanego przez siebie i Karola Modzelewskiego "Listu otwartego do partii". W związku z tym spotkaniem J. Kossecki był potem przesłuchiwany przez SB i zrobiono u niego rewizję.
↑ Prof. Andrzej Friszke w artykule "Desant Komandosów. Zanim doszło do marca ‘68" zamieszczonym w Pomocniku Historycznym nr 1 (10) z lutego 2008, s. 6-10, stanowiącym bezpłatny dodatek do tygodnika Polityka, nr 8 (2642) z 23 lutego 2008 r. określa Józefa Kosseckiego jako jednego z dwóch najważniejszych w tym czasie informatorów SB o życiu środowiska "komandosów". Podaje nawet jego rzekomy kryptonim - tajny współpracownik X. Nie podaje jednak żadnych szczegółów tej domniemanej współpracy, poza kilkoma informacjami o wypowiedziach Michnika rzekomo przez niego przekazanych SB. Prof. Friszke nigdy również nie rozmawiał z Kosseckim w celu wyjaśnienia sprawy. W świetle późniejszej działalności Kosseckiego z połowy lat 80. oraz przełomu lat 80. i 90. może tu chodzić o próbę jego dyskredytacji realizowaną na podobnej zasadzie jak "lojalka" Jarosława Kaczyńskiego.
↑ Korzystając z tych metod kontrwywiad zewnętrzny LND w czasie całej swej działalności namierzył i uprawdopodobnił agenturalną działalność około 300 agentów SB i obcych wywiadów, włącznie z najgroźniejszymi dla państwa agentami wpływu.
↑ Było to możliwe dzięki nieudolnej, polegającej m.in. na wielokrotnym powtarzaniu długich i nudnych przemówień, kampanii propagandowej stanu wojennego prowadzonej przez władze, którą kierował Mieczysław Rakowski oraz dzięki współpracownikom Ligi w mediach. Byli to najczęściej dawni studenci Kosseckiego z Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Nie wszyscy oni mieli świadomość o rzeczywistym charakterze działalności Kosseckiego.
↑ Po tej audycji Kossecki był jednak zapraszany z prelekcjami do setek podstawowych i terenowych organizacji partyjnych, a przede wszystkim do jednostek wojskowych.
↑ Funkcjonariusze instytucji wojskowych byli wówczas przychylnie nastawieni do idei narodowych, które umacniał Kossecki. Gorsza sytuacja była w MSW. Nieliczni funkcjonariusze tego ostatniego resortu czasem pojawiali się na zebraniach organizacji partyjnych lub organizowanych przez PZPR, gdzie występował Kossecki.
↑ Ma ona charakter antologii oryginalnych tekstów różnych ugrupowań opozycyjnych (zwłaszcza o charakterze narodowym i trockistowskim), demaskującej różne mafijne manipulacje pewnych ówczesnych kręgów władzy i opozycji. Po zorientowaniu się w tym, władze podjęły decyzję o wycofaniu jej z trwającej już sprzedaży, zaś pułkownik WP odpowiedzialny za jej druk został wydalony z wojska. Kolejne wydanie tej książki, różniące się tylko wstępem i tytułem ukazało się jako "Korzenie polityki" (1992).
↑ Nieco później Walichnowski opublikował w tygodniku "Za Wolność i Lud" (nr 47, z 22 listopada 1986 r.) artykuł o opozycji antysocjalistycznej, w którym pisał m.in. o LND, jako organizacji, która miała dokładnie opracowany program - w odróżnieniu od innych organizacji antysocjalistycznych. Nie wymienił jednak żadnych nazwisk, tym samym nie złożył na Kosseckiego publicznego donosu do MSW.
↑ Dla zrozumienia przyczyn tego rodzaju działań ważna jest ówczesna świadomość członków LND poparta analizą, obserwacją i obserwacją uczestniczącą. Uprawdopodobniały one taką możliwość. To czy oskarżani politycy rzeczywiście byli (lub nie) agentami obcych służb jest kwestią dowodów, zwłaszcza operacyjnych, i ma znaczenie głównie dla historii Polski i oceny sprawności służb specjalnych PRL.
↑ Na przykład rozpowiadając, że "byli u niego niedawno znajomi z Mińska ze szkoły KGB". Rozpowiadał takie informacje, mimo iż jego wiedza o Mińsku pochodziła jedynie od zaufanego uczestnika partyjnego szkolenia pracowników aparatu ideologicznego PZPR. Ponadto ZP "Grunwald" nawiązało współpracę z jednym naukowcem z Mińska, który zajmował się badaniami nad masonerią. Współpraca polegała na wymianie literatury na ten temat.
Wybór KGB przez członków Ligi był tu nieprzypadkowy. Przedstawiciele polskich władz wypytujący swoich radzieckich odpowiedników o osobę podejrzaną o współpracę z KGB sami staliby się dla towarzyszy radzieckich podejrzani o prowadzenie kontrwywiadu przeciwradzieckiego, dlatego bali się to sprawdzać. Kontrakcja polityczna byłaby dużo większa po zamordowaniu prawdziwego agenta KGB i wykryciu dowodów o udziale w tym polskich służb, co było bardzo prawdopodobne ze względu na ich oficjalne i ukryte zinfiltrowanie przez agentów radzieckich. W ten sposób Kossecki był doskonale jak na ówczesne warunki chroniony.
Przykładem opisywanej działalności komórki dezinformacji LND jest relacja jednego z ormowców ze szkolenia prowadzonego przez Kosseckiego: "Piotr Górski przedstawił nam Kosseckiego jako docenta współpracującego z KGB". Patrz: Wojciech Cieśla, "Ormowiec w ministerstwie", dziennik Polska The Times, 29.12.2007 r., aktualizacja: 29.12.2007, 00:15, Cześć 1, Część 2 [Dostęp: 11.02.2008 r.].
Z powstaniem tego artykułu wiąże się osobna historia. W 1990 roku redaktor Jachowicz z Gazety Wyborczej zaatakował dr Adama Hempla, doradcę ministra spraw wewnętrznych Krzysztofa Kozłowskiego, w serii artykułów. Hempel stracił pracę w ministerstwie. Wytoczył on proces Gazecie Wyborczej, ale gdy już był bliski wygrania go zaproponowano mu ugodę, polegającą na tym, że wycofa sprawę z sądu, a Gazeta Wyborcza zobowiąże się nigdy więcej go nie atakować. Kossecki odradzał Hemplowi taką ugodę, gdyż wskazywał na możliwość wykonania ataku przez inną gazetę. Hempel poszedł jednak na tą ugodę, a atak powtórzył się po latach z użyciem podobnych, skompromitowanych w przywołanym procesie materiałów. Istnieje możliwość, że rzeczywistym obiektem ataku nie był wówczas Hempel, tylko Kossecki, któremu chciano zamknąć możliwość szkolenia polskich służb specjalnych. Bez pomocy Hempla okazało się to niemożliwe.
Motywy działania ewentualnych inspiratorów tych publikacji ze służb specjalnych mogły być patriotyczne, gdyż opierając się na zmanipulowanych przez Ligę Narodowo-Demokratyczną materiałach zgromadzonych na Kosseckiego przez SB mogli sądzić, że w ten sposób zamykają drogę działania rzeczywistemu radzieckiemu szpiegowi. Materiały te, oparte na pogłoskach, nie pozwalały jednak go aresztować i postawić przed sądem. Mogły one później również motywować oficerów służb specjalnych do zwalczania Kosseckiego w czasie jego działalności w Partii X, a nawet samej tej partii jako potencjalnego rosyjskiego kanału wpływu w Polsce.
↑ Przykładem jest podanie jej przez Sławomira Cenckiewicza w artykule "Narodowa esbecja", Wprost, nr 32/33 z 12-19 sierpnia 2007, s. 74-76. [Dostęp: 11.02.2008 r.; opisywany fragment znajduje się w końcowej części artykułu] Autor użył jej do dopełnienia tezy, że Jędrzej Giertych stworzył system poglądów, który zaprowadził wielu działaczy narodowych w czasach PRL do współpracy z bezpieką. Przykład Kosseckiego miał wskazać, że niektórzy z nich byli nawet z tego powodu współpracownikami radzieckich tajnych służb. Wspomniany historyk nie zna jednak najprawdopodobniej książki Kosseckiego "Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL", gdyż nie odnosi się do przedstawionego tam tła historycznego znalezienia się tej informacji w archiwach SB. Nigdy również nie odbył rozmowy z Kosseckim w celu wyjaśnienia okoliczności tej sprawy.
↑ W 1984 roku ukazała się ona w ocenzurowanej wersji pt. "Jak sterować społeczeństwem". Wycięto z niej dwa kluczowe podrozdziały z prognozami dla Polski.
Kolejnym czynnikiem który motywował wówczas Kosseckiego do działania była opracowana przez niego analiza przyszłych stosunków międzynarodowych, z której wynikało, że jeżeli blok państw komunistycznych tworzących Układ Warszawski pod przewodem ZSRR się nie rozpadnie, to w 1993 roku (z odchyleniem +/- 3 lata) znajdzie się on w konflikcie z państwami NATO pod wodzą USA. Ze względu na cenzurę nie mógł jej publikować w czasach PRL, przedstawiał ją jednak na konferencjach naukowych. W wolnej Polsce opublikował te prognozy w książce "Metacybernetyka" (2005).
↑ Gdyby zainspirowana informacja nie dotarła do Jaruzelskiego i Kiszczaka mogliby się oni zdecydować na konfrontację ze społeczeństwem mając pewność posłuszeństwa w wojsku. To zaś wobec narastającego kryzysu mogło doprowadzić do destabilizacji kraju i rozlewu krwi. Po jej uzyskaniu zdecydowali się jednak na przeciąganie sprawy przez długotrwałe obrady Okrągłego Stołu i kompromis w Magdalence, dogadując się jedynie z wybranymi przez siebie przedstawicielami opozycji, np. dawnymi członkami Konserwatorium Doświadczenie i Przyszłość.
↑ Po likwidacji Akademii Spraw Wewnętrznych nie ma w Polsce uczelni wyższej kształcącej fachowe kadry dla policji na poziomie wyższym, magisterskim. Są jedynie uczelnie kształcące na poziomie pomaturalnym, licencjackim bądź w formie krótkich kursów. Umowa Komendy Głównej Policji z Akademią Świętokrzyską umożliwiała policjantom kształcenie fachowe w zakresie zbliżonym do ich potrzeb na poziomie magisterskim. Kształcenie to było możliwe m.in. dzięki zatrudnieniu na wspomnianej uczelni Józefa Koseckiego, prowadzącego część zajęć.
↑ Ze względu na doświadczenie z kierowania niektórymi działaniami kontrwywiadu Ligi Narodowo-Demokratycznej szybko wykrył w otoczeniu Tymińskiego dwóch agentów służb specjalnych. Doprowadził do ich wyrzucenia z partii. Przeszli oni później do Porozumienia Centrum i tam kontynuowali działalność. Kossecki ostrzegł Jarosława Kaczyńskiego o swoich podejrzeniach co do nich, jednak ten nie pozbył się agentów. Afera z szafą Lesiaka ukazała, że Kossecki miał co do nich rację.
↑ Rozkład odchyłek czasów rzeczywistych od czasów teoretycznych, dla okresu po II wojnie światowej, stanowi rozkład normalny o odchyleniu standardowym ponad 3 lata, przy czym im większe odchylenie tym mniejsze prawdopodobieństwo jego wystąpienia, a poza zakresem dopuszczalnego odchylenia prawdopodobieństwo wystąpienia zbliża się do 0%. W tym przypadku odchylenie będzie jednak najprawdopodobniej znacznie mniejsze od maksymalnego.
↑ W latach 90. w książce "Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL" (1999) Kossecki zwracał uwagę na zachodzące wówczas procesy fabrykowania teczek na niewygodnych polityków przez dawnych pracowników SB, a wówczas UOP, opisywane przez prasę (Porównaj np. M. Bratek, "Jak rozmnażają się szpicle". „NIE", z 6 sierpnia 1998 r.) oraz na procesy "formowania" ich akt, polegające na dodawaniu do ich teczek materiałów z teczek prawdziwych agentów SB (np. raportów) lub rozpracowywanych figurantów (np. z nielegalnych podsłuchów zamienianych przez oficerów prowadzących na raporty agentów). Na ukrytych wcześniej oryginalnych blankietach SB uzupełniane były informacje ewidencyjne mające potwierdzać długoletnią agenturalną działalność oczernianej osoby. Nie potwierdzone w pełni informacje sugerują, że proceder ten dotyczył również czołowych działaczy Partii X, w tym Stanisława Tymińskiego i Józefa Kosseckiego. Tak opracowywane materiały mają być podrzucane do IPN przez przekupionych lub zastraszonych archiwistów tej instytucji. Proceder ten trwa prawdopodobnie do dnia dzisiejszego. Świadczy o tym m.in. ciągle zwiększająca się liczba materiałów "cudownie" odnajdowanych w archiwach IPN. Jeżeli to prawda, to w przypadku Kosseckiego ze względu na jego jawną szeroką działalność szkoleniową względnie łatwo będzie można dowieść ich nieprawdziwości. Polegać może ona np. na tym, że nie mógł jednocześnie prowadzić otwartego wykładu czy szkolenia dla kilkudziesięciu czy kilkuset osób (świadków) w terenie (daleko od Warszawy) i dokładnie w tym samym czasie spotykać się z oficerem prowadzącym w kawiarni w Warszawie, co potwierdzić mogą jedynie słowa tego oficera i wytworzone przez niego materiały.
↑ Tylko ludzie odpowiednio przeszkoleni i znający dorobek bardzo sprawnych służb specjalnych II Rzeczpospolitej i takich organizacji jak LND mogą być zdolni do prowadzenia nowoczesnej polskiej działalności wywiadowczej i kontrwywiadowczej, ale np. z wiedzy fachowej Józefa Kosseckiego żadna polska instytucja państwowa do dziś nie korzysta. Mimo, że prowadzone przez niego seminaria z cybernetyki społecznej są ogólnodostępne, podobnie jak publikacje z zakresu politologii, cybernetyki społecznej i teorii cywilizacji. Co najmniej w ograniczonym zakresie (np. kryteria doboru kadr) dorobek polskiej szkoły cybernetyki społecznej wykorzystują jednak "resortowe" instytucje niemieckie.
↑ Porównaj np. Maja Narbutt, "Pan minister i pan X", Rzeczpospolita, nr 52 (7953), z 1-2 marca 2008, s. A14-A15. Aktualizacja: 01-03-2008, 00:22, [Dostęp: 1.03.2008 r.]

Ważniejsze publikacje
*Książki

Cybernetyka społeczna, t. I. Wyd. Centralny Ośrodek Metodyczny Studiów Nauk Politycznych, Warszawa 1973.
Cybernetyka kultury. Wyd. PIW, Warszawa 1974. Seria: Biblioteka Myśli Współczesnej.
Cybernetyka społeczna. PWN, Warszawa 1975.
Kossecki J., (red.) 1976, Cybernetyka społeczna. Wyd. WSP w Kielcach, Kielce.
Tajemnice mafii politycznych. Wyd. Iskry, Warszawa 1978.
Wzajemne oddziaływania sterownicze państw jako układów samodzielnych. Wyd. WSP, Kielce 1980.
Problemy sterowania społecznego. Wyd. PZGraf. RSW, Warszawa 1980.
Cybernetyka społeczna. Wyd. 2 rozsz., PWN, Warszawa 1981. ISBN 83-01-02314-7
Gry sił i interesów w historii. Wyd. Iskry, Warszawa 1981. ISBN 83-207-0287-9
Refleksje o reformie systemu sterowania społecznego w Polsce. Wydawnictwa Rady Uczelnianej SZSP UW, Warszawa 1981.
Geografia opozycji politycznej w Polsce w latach 1976-1981. Wyd. MON, Warszawa 1983. Seria: Ideologia Polityka Obronność. ISBN 83-11-07019-9
Tajniki sterowania ludźmi. Wyd. KAW, Warszawa 1984. ISBN 83-03-00422-0
Granice manipulacji. Wyd. MAW, Warszawa 1984. ISBN 83-203-1280-9
Jak sterować społeczeństwem. Wyd. MAW, Warszawa 1984. ISBN 82-203-1799-1
Elementy historii trockizmu. Biuletyn A-Z, nr 1-2. Wyd. Wydział Organizacyjny ZG ZSMP, Zespół Informacji, Warszawa 1985.
Tajemnice mafii politycznych. Wyd. 2 rozsz., Wyd. Szumacher, Kielce 1991.
Korzenie polityki. Wyd. RON, Warszawa 1992.
Kossecki J., Tymiński S., Plan „X". Polska potrzebuje gospodarza!. Wyd. b.d., Warszawa, 1992.
Podstawy nauki porównawczej o cywilizacjach. Wyd. WZiA WSP, Kielce 1996.
Cybernetyczna analiza systemów i procesów społecznych. Wyd. WZiA WSP, Kielce 1996.
Totalna wojna informacyjna XX wieku a II RP [Rzeczpospolita Polska]. Wyd. WSP, Kielce 1997.
Historia systemu sterowania społecznego Kościoła Katolickiego. Wyd. Pomorskie Towarzystwo Edukacyjne FAMA, Bydgoszcz 1999. ISBN 83-910680-1-3
Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL. Wyd. b.d., Kielce 1999.
Elementy nowoczesnej wiedzy o sterowaniu ludźmi. Socjotechnika, socjocybernetyka, psychocybernetyka. Skrypt dla oficerów policji. Wyd. WZiA Akademii Świętokrzyskiej, Kielce 2001. ISBN 83-87798-18-5
Podstawy nowoczesnej nauki porównawczej o cywilizacjach. Socjologia porównawcza cywilizacji. Wyd. Śląsk Sp. z o.o. Wydawnictwo Naukowe, Katowice 2003. ISBN 83-7164-387-X
Metacybernetyka. Wyd. b.d., Kielce-Warszawa 2005.

* Artykuły

Socjodynamiczna analiza prognoz demograficznych Polski do roku 1980. Ruch Prawniczy Ekonomiczny i Socjologiczny, tom XXXIII, nr 2, 1971, s. 147-167.
Socjodynamiczna metoda badania procesów demograficznych. Polska 2000, nr 3, 1971, s. 436-496. Głos w dyskusji, s. 316-322.
Zastosowanie cybernetyki społecznej do przewidywania skutków polityki ludnościowej. Studia Demograficzne, nr 29, 1972, s. 3-24.
Socjotechnika propagandy politycznej. Zeszyty Prasoznawcze, nr 3 (53), R. XIII, 1972, s. 15-26.
Zastosowanie cybernetycznej teorii układów samodzielnych do opracowywania prognoz demograficznych. Materiały z Seminariów Problemowych, Polskie Towarzystwo Cybernetyczne, Warszawa 1972, s. 83-114.
Proces produkcji informacji i jego wpływ na aktywność społeczną. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, tom XXXV, nr 4, 1973, s. 215-232.
Cybernetyczna metoda optymalizacji schematów zarządzania. [w:] Wybrane zagadnienia z teorii polityki. Centralny Ośrodek Metodyczny Studiów Nauk Politycznych, Warszawa 1973, s. 1-24.
Cybernetyczna analiza zasad propagandy w środkach masowego przekazu - na przykładzie filmu. Film na Świecie, nr 7 (191), 1974, s. 16-28.
Optymalizacja modelu rodziny z punktu widzenia skutków społeczno-ekonomicznych. Zeszyty Naukowe Stowarzyszenia PAX, nr 5, 1974, s. 18-24.
Integracyjna funkcja cybernetyki społecznej. Studia Filozoficzne, nr 9 (106), 1974, s. 103-112.
Optymalizacja struktury awansów a sterowanie wydajnością układu społecznego. [w:] Prace Zespołu Marksistowskiej Teorii Polityki Centralnego Ośrodka Metodycznego Studiów Nauk Politycznych, COMSNP, Warszawa 1974, s. 167-184.
Cybernetyczny model dyfuzji norm społecznych. Studia Filozoficzne, nr 4 (113), 1975, s. 57-66.
Seminarium doktoranckie z cybernetyki społecznej. Studia Filozoficzne, nr 4 (113), 1975, s. 197.
Rzymski czy bizantyjski? Zarządzanie, rok 3, nr 10 (31), 1975, s. 34-37.
Wstęp. [w:] Cybernetyka społeczna, red. J. Kossecki, Wyd. WSP w Kielcach, Kielce 1976, s. 5-12.
Wpływ oddziaływań międzygrupowych na procesy sterowania społecznego. [w:] Cybernetyka społeczna, red. J. Kossecki, WSP w Kielcach, Kielce 1976, s. 42-56.
Cybernetyczna metoda identyfikacji związków przyczynowych w procesach społecznych. Studia Filozoficzne, nr 2 (123), 1976, s. 121-129.
Znaczenie czasu decyzyjnego dla struktury organizacyjnej społeczeństwa. Zarządzanie, R. 4, nr 1 (34), 1976, s. 20-23.
Procesy sterowania społecznego w zakresie norm zdrowotnych oraz ich wpływ na całkowitą moc społeczną. Studia Demograficzne, nr 45, 1976, s. 105-110.
Socjo-cybernetyczna analiza nauki. [w:] Problemy postępu naukowo-technicznego, pod red. L. Zachera. PWN, Warszawa 1977, s. 131-148.
Społeczno-sterownicze znaczenie programowania ideologicznego. [w:] Światopoglądowe problemy w procesie dydaktyczno-wychowawczym Wyższej Szkoły Pedagogicznej. Wyd. WSP w Kielcach, Kielce 1977, s. 111-113.
Cybernetyka a kultury narodowe. Studia Filozoficzne, nr 11 (156), 1978, s. 25-37.
Cybernetyka społeczna część I problemy ogólne. [w:] Badania Studia Przyczynki, Materiały Informacyjne Centrum Informacji Naukowej, Technicznej i Ekonomicznej, nr 5, 1980, s. 23-44.
Kossecki J., Zacher L., Problemy sterowania cywilizacyjnym potencjałem wytwarzania informacji w okresie rewolucji naukowo-technicznej. [w:] Zagadnienia informacji oraz działalności innowacyjnej. PAN, Ośrodek Informacji Naukowej i Instytut Filozofii i Socjologii, Warszawa 1980, s. 56-81.
Cybernetyka społeczna - oddziaływanie na procesy rewolucji naukowo-technicznej. Nauka - Technika - Społeczeństwo, Ossolineum, Wrocław 1981, s. 225-232.
Sztuka nowoczesna a kultura narodowa. [w:] Film Sztuka i Ideologia. Studia Filmoznawcze II. Pod red. J. Trzynadlowskiego. Instytut Filologii Polskiej Zakład Teorii Literatury - Pracownia Filmoznawcza, Uniwersytet Wrocławski, Wrocław 1981, s. 61-72.
Cybernetyka społeczna część II Informacja a procesy sterowania społecznego. [w:] Badania Studia Przyczynki. Materiały Informacyjne Centrum Informacji Naukowej, Technicznej i Ekonomicznej, Warszawa 1981, s. 52-78.
Ogólna panorama opozycji politycznej. [w:] Wojsko Ludowe, nr 2 (381), R. XXXIII, 1982, s. 22-24.
„Białe plamy" w historii Polski. [w:] Wojsko Ludowe, nr 3 (382), R. XXXIII, 1982, s. 48-52.
Nurt trockistowski. Geografia opozycji politycznej w Polsce. [w:] Wojsko Ludowe, nr 4 (383), R. XXXIII, 1982, s. 33-38.
Endecja i piłsudczyzna przed pierwszą wojną światową. „Białe plamy" w historii Polski (2). [w:] Wojsko Ludowe, nr 5 (384), R. XXXIII, 1982, s. 14-21.
Nurt neoendecki. Geografia opozycji politycznej w Polsce. [w:] Wojsko Ludowe, nr 6 (385), R. XXXIII, 1982, s. 18-25.
Endecja i piłsudczyzna podczas pierwszej wojny światowej. „Białe plamy" w historii Polski (3). [w:] Wojsko Ludowe, nr 7 (386), R. XXXIII, 1982, s. 36-42.
Nurt liberalno-wolnomularski (I). Geografia opozycji politycznej w Polsce. [w:] Wojsko Ludowe, nr 8 (387), R. XXXIII, 1982, s. 17-23.
Endecja i piłsudczyzna w pierwszych latach niepodległości. „Białe plamy" w historii Polski (4). [w:] Wojsko Ludowe, nr 9 (388), R. XXXIII, 1982, s. 31-36.
Wojna polsko-radziecka 1919-1920. „Białe plamy" w historii Polski (5). [w:] Wojsko Ludowe, nr 10 (389), R. XXXIII, 1982, s. 42-47.
Nurt liberalno-wolnomularski (II). Geografia opozycji politycznej w Polsce. [w:] Wojsko Ludowe, nr 11 (390), R. XXXIII, 1982, s. 41-46.
Endecja, piłsudczyzna i wolnomularstwo w okresie przedmajowym. „Białe plamy" w historii Polski (6). [w:] Wojsko Ludowe, nr 12 (391), R. XXXIII, 1982, s. 69-74.
Nurt liberalno-wolnomularski (III). Geografia opozycji politycznej w Polsce. [w:] Wojsko Ludowe, nr 1 (392), R. XXXIV, 1983, s. 65-70.
Endecja, piłsudczyzna i wolnomularstwo w pierwszych latach po zamachu majowym. „Białe plamy" w historii Polski (7). [w:] Wojsko Ludowe, nr 2 (393), R. XXXIV, 1983, s. 29-34.
Nurt neopiłsudczykowski. Geografia opozycji politycznej w Polsce. [w:] Wojsko Ludowe, nr 3 (394), R. XXXIV, 1993, s. 24-29.
Endecja, piłsudczyzna i wolnomularstwo w ostatnich latach życia Piłsudskiego. „Białe plamy" w historii Polski (8). [w:] Wojsko Ludowe, nr 5 (396), R. XXXIV, 1983, s. 24-28.
Geografia opozycji politycznej w Polsce (Dokończenie). [w:] Wojsko Ludowe, nr 6 (397), R. XXXIV, 1983, s. 29-33.
Endecja, piłsudczyzna i wolnomularstwo w przededniu II wojny światowej. „Białe plamy" w historii Polski (9). [w:] Wojsko Ludowe, nr 8 (399), R. XXXIV, 1983, s. 33-36.
Oświata a homeostaza w różnych systemach sterowania społecznego. [w:] Procesy samoregulacji w oświacie. Problemy homeostazy społecznej, pod red. M. Pęcherskiego i J. Tudreja. Wyd. Instytut Kształcenia Nauczycieli, Warszawa 1983, s. 150-160.
Cybernetyczna analiza procesów sterowania międzynarodowego. [w:] Acta Universitatis Wratislaviensis, No 619. Prace Pedagogiczne, 32. Rozwój człowieka i społeczeństwa w warunkach współczesnej cywilizacji, pod red. R. Łukasiewicza i L. Zachera. Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1984, s. 9-26.
Czynnik ludzki w procesie eksploatacji systemów technicznych. [w:] Efektywność eksploatacji systemów technicznych, II Szkoła Podstaw Eksploatacji. Warszawa-Poznań 1985, s. 184-203.
Czynnik ludzki w procesach tworzenia, przetwarzania i wdrażania innowacji w systemach eksploatacji. [w:] Efektywność Eksploatacji Systemów Technicznych, III Szkoła Eksploatacji Systemów Technicznych. Szklarska Poręba 1987, s. 36-45.
Wykorzystanie cybernetyki społecznej w procesie humanizacji pracy. [w:] Udział inżynierów i techników w procesie humanizacji warunków pracy. Częstochowa 1987, s. 38-45.
Metacybernetyka i jej rola w nowoczesnej nauce. Phaenomena T. 1, Wyd. WSP Kielce, Kielce 1995, s. 55-74.
Wzmocnienie społecznej pozycji biurokracji w trakcie przemian dokonujących się w Polsce po 1989 roku. [w:] Kieleckie Studia Społeczne, T. 3, Transformacja w Europie Środkowo-Wschodniej (ze szczególnym uwzględnieniem Polski). Red. K. B. Janowski. Wyd. WZiA WSP w Kielcach, Kielce 1996, s. 161-167.
Socjocybernetyczne podłoże aktualnego kryzysu transformacji ustrojowej w Polsce. Phaenomena T. 2, Wyd. WSP Kielce, Kielce 1996, s. 81-92.
Znaczenie prawa i etyki dla procesów sterowania społecznego w niektórych cywilizacjach. „Miscellanea Methodologicae", Studia i Materiały, WZiA WSP w Kielcach, No 1, Kielce 1997, s. 99-117.
Pierwiastki łacińskie i bizantyńskie w rozwoju gospodarki polskiej przed i po 1989 roku. „Miscellanea Oeconomicae", Studia i Materiały, rok 1, No 2. Red. nauk. Cz. Szczepańczyk, H. Pałaszewski. WZiA WSP w Kielcach, Kielce 1997, s. 63-69.
Demokracja - bizantyjskie państwo prawa czy łacińskie państwo etyki. [w:] Phaenomena, Tom IV-V, Demokracja - trudne początki. Red. B. Burlikowski, L. Zakrzewski. Wyd. WSP Kielce, Kielce 1997 s. 179-185.
Metacybernetyczna teoria poznania. „Miscellanea Philosophica", Rok 2, No 3, 5/1998, Kielce, s. 195-207.
Człowiek jako proces autonomiczny. [w:] The Peculiarity of Man vol. 4. Wyd. WZiA WSP w Kielcach, Warszawa-Kielce 1999, s. 91-94.
Zastosowanie teorii procesów autonomicznych do analizy procesu normotwórczego w etyce. [w:] The Peculiarity of Man vol. 5. Wyd. WZiA WSP w Kielcach, Warszawa-Kielce 2000, s. 245-250.
Rozwój człowieka i społeczeństwa jako procesy autonomiczne. [w:] The Peculiarity of Man vol. 5. Wyd. WZiA WSP w Kielcach, Warszawa-Kielce 2000, s. 395-406.
Współczesne państwo prawa czy etyki. [w:] Wyzwania moralne XXI wieku, pod red. M. Michalika. Wyd. PWSBiA, Warszawa 2000, s. 318-331. Seria: Konferencje i Seminaria PWSBiA nr 9.
Relacja prawda - fałsz w ilościowej i jakościowej teorii informacji. [w:] The Peculiarity of Man vol. 6. Wyd. WZiA Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach, Warszawa-Kielce 2001, s. 349-386.
Socjocybernetyczne funkcjonowanie kategorii piękna i brzydoty w różnych systemach sterowania społecznego. [w:] The Peculiarity of Man vol. 7. Wyd. WZiA AŚ w Kielcach, Warszawa-Kielce 2002, s. 371-389.
Porządek i bezład w ujęciu metacybernetycznym. [w:] The Peculiarity of Man vol. 8. Wyd. WZiA AŚ w Kielcach, Warszawa-Kielce 2003, s. 245-256.
Czas w metacybernetyce. [w:] The Peculiarity of Man vol. 9. Wyd. WZiA AŚ w Kielcach, Warszawa-Kielce 2004, s. 425-434.
Metajęzyk nauki w świetle cybernetyki. [w:] Studia Methodologica, No 14, Tarnopol 2004, s. 10-19.
Brak filozofii jako podstawowy element manipulacji. [w:] Filozofia w Szkole, VI, Współczesne dylematy i wyzwania etyczne, pod red. B. Burlikowskiego i W. Rechlewicza. Wyd. Akademia Świętokrzyska, Zakład Historii Filozofii INP WZiA, Polskie Towarzystwo Filozoficzne Oddział Kielecki, Kielce 2005, s. 35-41.
Progres, regres, stagnacja w cybernetyce społecznej. [w:] The Peculiarity of Man vol. 10. Wyd. WZiA AŚ w Kielcach, Kielce-Warszawa 2005, s. 131-137.
Subiektywne i obiektywne metody oceny prawdziwości informacji w ujęciu socjocybernetyki. [w:] Slawisticzni Zapiski, No 1 (5), Tarnopol 2006, s. 33-47.
Znaczenie relacji prawdy do ideologii dla społecznych procesów poznawczych. [w:] Studia Methodologica, Wipusk 17, Tarnopol 2006, s. 4-9.
Metacybernetyka. [w:] Filozofia w Szkole, VII, Współczesne kierunki filozoficzne, pod red. W. Rechlewicza. Akademia Świętokrzyska, Pracownia Filozofii Polityki INP WZiA, Polskie Towarzystwo Filozoficzne Oddział Kielecki, Kielce 2006, s. 213-218.
Cybernetyka społeczna w świetle poprawności politycznej dawniej i dziś. [w:] The Peculiarity of Man vol. 11. Wyd. WZiA AŚ w Kielcach, Warszawa-Kielce 2006.
Elementy wojny informacyjnej. [w:] Manipulacja intelektualna. Pod red. D. Kaparuka. Wyd. Klub Myśli Narodowej Calisia, Kalisz 2006.
Cybernetyka społeczna w świetle poprawności politycznej dawniej i dziś. [w:] The Peculiarity of Man vol. 11. Tom 1. Poprawność polityczna - wolność czy równość? Pod red. R. Stefańskiego. Wyd. WZiA Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach, Toruń-Kielce 2007, s. 226-231.
Relacje abstrakcyjne - idealne czy realne. [w:] "Studia Methodologica ", wipusk 20, Ternopil 2007, s. 21-24.

Publikacje o dorobku naukowym Józefa Kosseckiego
Nowakowska E., Społeczne funkcjonowanie norm etycznych w ujęciu twórców Polskiej Szkoły Cybernetycznej. [w:] The Peculiarity of Man vol. 5, Wyd. WZiA WSP w Kielcach, Warszawa-Kielce 2000.
Nowakowska E., Geneza polskiej szkoły cybernetyki społecznej. [w:] The Peculiarity of Man vol. 7, Wyd. WZiA AŚ w Kielcach, Warszawa-Kielce 2002.
Piotrowski R., O metacybernetyce metanaukowo. [w:] The Peculiarity of Man vol. 11. Tom 1. Poprawność polityczna - wolność czy równość? Pod red. R. Stefańskiego. Wyd. WZiA Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach, Toruń-Kielce 2007, s. 232-241.

Bibliografia

Friszke A., Opozycja polityczna w PRL 1945-1980. Wyd. Aneks, Londyn 1994. ISBN 1-897962-03-7
Kossecki J., Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL. Wyd. b.d., Kielce 1999, ss. 524.
Winni służby narodowi. [w:] „Nowy Świat", 20 lutego 1992.
Akta sprawy Józefa Kosseckiego i innych, Archiwum Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy, sygn. IV K. 51/61.
Akta Sądu Najwyższego, sygn. II KRN 360/91 (z procesu rehabilitacyjnego członków Ligi Narodowo-Demokratycznej).
Archiwum Ligi Narodowo-Demokratycznej.
Król Z., Liga Narodowo - Demokratyczna 1958 - 1960. Maszynopis pracy licencjackiej. Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Wydział Nauk Historycznych i Społecznych, Warszawa 2007, ss. 32. (przygotowywana do druku)

Zobacz też
Cybernetyka społeczna
Feliks Koneczny
Leon Petrażycki
Liga Narodowo-Demokratyczna
Marian Mazur
Metacybernetyka
Partia X
Polskie Towarzystwo Cybernetyczne
Stanisław Tymiński

Linki zewnętrzne
http://www.autonom.edu.pl/ - serwis zwolenników polskiej szkoły psychocybernetyki i cybernetyki społecznej.
Publikacje Józefa Kosseckiego w serwisie Autonom
Józef Kossecki w portalu Nauka Polska
Fragmenty książki Totalna wojna informacyjna XX wieku a II RP
Fragmenty książki Tajniki sterowania ludźmi
Interaktywna Historia Wirtualna autorstwa Janusza Kucika na bazie teorii Józefa Kosseckiego
Dobór partnerski autorstwa Janusza Kucika na podstawie teorii Józefa Kosseckiego
Źródło: "http://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zef_Kossecki"
Kategorie: Polscy cybernetycy • Polscy inżynierowie • Polscy politolodzy • Działacze Zjednoczenia Patriotycznego "Grunwald" • Działacze PZPR • Ludzie związani z Warszawą • Urodzeni w 1936
DYSKUSJA W WIKIPEDII UKAZUJĄCA SPOSÓB NISZCZENIA OPONENTÓW
- W TYM KONKRETNYM PRZYPADKU
CZŁONKA LIGII NARODOWO DEMOKRATYCZNEJ
(informacje pobrano w dniu 24.11.2008r. z WIKIPEDII - Wolnej Encyklopedii)
Dyskusja:Józef Kossecki
Z Wikipedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Usunąłem treści ze względu na możliwe wojny między zwolennikami i przeciwnikami opisywanej osoby. Dyskusja w mniejszym stopniu dotyczyła hasła. Problemy związane z podaniem źródeł częściowo zostały już rozwiązane. Nadal brak przypisów do części związanej z życiorysem, działalnością naukową i opozycyjną. Stronę dyskusji zabezpieczam ze względu na możliwość dalszych wojen edycyjnych. Strona biogramu także została z tego względu zabezpieczona. Przykuta (dyskusja) 06:53, 12 mar 2008 (CET)

Bibliografia, źródła o Kosseckim i ich weryfikacja

Przejrzałem już kilka publikacji i źródeł związanych z działalnością Kosseckiego i nasuwają mi się m.in. takie uwagi:
1) nie każdy TW "X" oraz TW lub konsultant "Rybak" występujący w dokumentach SB to Józef Kossecki. Przykładem informacje o TW "X" zawarte w artykule i dokumentach Cenckiewicza „Endekoesbecja...", s. 414. W załączonym dokumencie nr 9 jest krótka charakterystyka TW "X" pod kątem przydatności w sprawie operacyjnego rozpracowania kryptonim „Mrowisko":

"17. t.w. ps. „X" - pracownik kierownictwa redakcji „Ład", posiada liczne kontakty w środowisku PZKS, utrzymuje bliskie stosunki z J. Matłachowskim I kilkoma innymi aktywistami tzw. ruchu narodowo-patriotycznego. Może realizować nasze zadania wprowadzania odpowiednich ludzi do PZKS. Pozostaje na łączności Dep. I MSW. Korzystnym dla sprawy byłoby przejęcie go na kontakt przez Wydział V Dep. III MSW."

Józef Kossecki nigdy nie pracował w czasopiśmie „Ład" ani tam nie publikował. Dr Cenckiewicz nie podaje w całym artykule danych osobowych tego TW "X", jednak wymienia kilka razy nazwisko Kosseckiego, gdyby więc to o niego chodziło pewnie by to podał!

Przypominam, że podobna sytuacja z wielością TW wystąpiła m.in. w procesie lustracyjnym wicepremier Gilowskiej, gdzie dochodzono ile było TW "Beata" i którą z nich mogła być lub nie być Gilowska.

Zgodnie z informacją ze źródła opisanego w punkcie 2 Kossecki nie był w latach 80. TW "X", ale nie zmienia to konieczności ścisłego sprawdzania z życiorysem!
2) w opublikowanych przez IPN i udostępnionych w Internecie przez osoby prywatne materiałach dotyczących Józefa Kosseckiego brak dokumentów rejestracyjnych. Znajdują się one jednak w archiwum IPN i opublikowano co najmniej jedną, krótką ich charakterystykę. Znajduje się ona w publikacji "Marzec 1968 w dokumentach MSW. Tom 1. Niepokorni" (2008) pod redakcją naukową F. Dąbrowskiego, P. Gontarczyka i P. Tomasika. W opisie zamieszczonego tam dokumentu Nr 121 na stronie 464 w przypisie 1 znajduje się m.in. taka charakterystyka dokumentu rejestracyjnego:
"Pod numerem 4863 został zarejestrowany w dzienniku rejestracyjnym MSW przez Wydział IV Departamentu III MSW Józef Stefan (Stefan Józef) Kossecki s. Stefana, ur. 18 stycznia 1936 r., jako TW o ps. „X" (7 stycznia 1963), następnie „Rybak" (od maja 1969), zmieniono kategorię współpracy na konsultanta. Zmiana kategorii współpracy była zapewne związana ze wstąpieniem Kosseckiego do PZPR (1974)." Po czym następuje wyliczenie jednostek MSW z którymi "pozostawał na kontakcie", zaś następnie pojawia się następująca charakterystyka:
"Kossecki Józef Maria Stefan Ferdynand (ur. 1936). Politolog, dr. Absolwent PŚ (1958), asystent PŚ (1958-1960), skazany przez Sąd Wojewódzki w Warszawie z art. 36 MKK za działalność w LN-D na 2 lata więzienia (29 maja 1961), zwolniony (grudzień 1961), pracownik biura projektów „Separator" w Gliwicach, wykładowca WSP w Kielcach (od 1973). Wystąpił w filmie „Szarża" w reżyserii K. Wojciechowskiego (1981); członek PZPR (1974), ZP Grunwald, Partii „X". AIPN, 00170/646, t. 1-14."
Długi cytat, ale konieczny. Pierwsze pytanie dotyczy źródła informacji o imionach Koseckiego wykorzystanych do wypełnienia dokumentów rejestracyjnych. Gdyby wykorzystano do tego dane Urzędu Stanu Cywilnego (co chyba było działaniem rutynowym zalecanym w instrukcjach służbowych), który podlegał MSW, to powinna się tam znaleźć informacja o dwóch pierwszych imionach: Józef, Maria. Tak samo by było gdyby te dokumenty wypełniano na podstawie jego dowodu osobistego. Tymczasem pracownik IPN podaje, że w dokumentach rejestracyjnych jest imię pierwsze - Józef oraz 3 - Stefan. Ponieważ osoba wpisująca nie byłą pewna kolejności, więc w nawiasie podała kolejność mniej prawdopodobną: imię 3, imię 1. Czyni to po tym jak Kossecki został półtora roku wcześniej skazany, do procesu przygotowano dokumentację łącznie z jego danymi osobowymi! Dlaczego? Trzeba wiedzieć, że rodzina i znajomi często nazywają Józefa Kosseckiego Stefanem. Ktoś, kto zna go w taki sposób, może nie być pewny jaka kolejność imion jest właściwa. Zna przy tym imiona pierwsze i trzecie, a nie zna drugiego jako nie używanego. Ale informacji o trzecim (i czwartym) imieniu nie mógł posiąść z dokumentów USC lub dowodu osobistego. Czyżby osoba wypełniająca te dokumenty znała Kosseckiego, ale nie korzystała z proceduralnej drogi uzupełniania akt i zostawiała po sobie takie błędy, świadczące raczej o wypełnianiu na chybcika, na przykład podczas fałszowania akt? Czy w dokumentach rejestracyjnych innych osób poza Kosseckim można spotkać takie kuriozalne zapisy?

Kolejna część autorstwa prawdopodobnie pracownika IPN sprawia wrażenie opracowania powstałego na podstawie informacji "wygooglanych" z Internetu, głównie z hasła "Józef Kossecki" w Wikipedii. Pracownik ten nawet starał się weryfikować niektóre informacje, gdyż stopień naukowy podał za serwisem "Nauka Polska", a nazwę filmu za serwisem filmpolski.pl podał w wersji maksymalnie skróconej. W czasie przygotowywania omawianej publikacji do druku znajdowały się tam prawie wszystkie informacje, z tym, że niedawno uzupełniłem dzień zwolnienia Kosseckiego z więzienia. Po zapewne w ten sposób stworzonej biografii podane są numery akt w archiwum IPN. Dzięki temu całość sugeruje, że charakterystyka powstała tylko na podstawie danych IPN! A wygląda na to, że jest to jednak złożenie materiałów z IPN i Internetu. Nie jest to pierwszy i jedyny przypadek, gdy spotykam w opisach materiałów z IPN umieszczanych w przypisach przekłamania. Te przekłamania stają się jednak weryfikowalnym źródłem, popartym dodatkowo autorytetem instytucji państwowej! Czy nie warto uczynić jakiegoś komentarza w opisie zasad weryfikowalności w Wikipedii, że przypisy w materiałach IPN mogą zawierać błędy powstałe na zasadzie "goebbelsowskiego" kłamstwa, które powtarzane wiele razy staje się prawdą? Podane w przypadku Kosseckiego nieścisłości są drobne, ale spotkałem co najmniej jeden przykład, który jeśli potwierdzę w dokumentach naprawdę pierwotnie źródłowych, będzie błędem zasadniczym! Czy informacje w hasłach w Wikipedii bez podanych żadnych źródeł ich pochodzenia po opublikowaniu w materiałach IPN mogą za swoje źródło wykorzystywać publikację IPN? Czyli klasyczny dylemat, co było pierwsze kura, czy jajko?

    Wikipedysta:Marek Banach (dyskusja) 23:50, 20 marca 2008 (CET)

Na Commons została utworzona galeria "Józef Kossecki", a do hasła dodany link odsyłający do niej. Znajują się tam fotokopie dwóch publikacji Kosseckiego. Obie istotne dla jego działalności politycznej, a być może również zawartości teczek poesbeckich i późniejszych ataków byłych trockistów. Kompletuję wykaz publikacji Kosseckiego dotyczący trockistów. Niektórzy z nich zwalczali go za to na łamach "Kultury" paryskiej, w "Radiu Wolna Europa" ukazała się z tego powodu co najmniej jedna audycja podająca fałszywe informacje o jego działalości (rzekomo miał być pracownikiem Akademii Spraw Wewnętrznych), zaś po 1989 roku mieli dostęp do archiwum SB-UOP i przyjacielskie stosunki z jego politycznymi zwierzchnikami. Według informacji które posiadam wkrótce ukaże się pełna bibliografia publikacji Kosseckiego. Ułatwi to przśledzenie i ocenę jego działalności.

Marek Banach (dyskusja) 09:36, 23 kwi 2008 (CEST)

Ze zgłoś błąd

Szanowni Państwo, nie pierwszy raz piszę w sprawie hasła dotyczącego Józefa Kosseckiego, a także hasła o Lidze Narodowo Demokratycznej. Hasło Kosseckiego nie ma nic wspólnego z hasłem encyklopedycznym. Jest to hagiografia, natrętnie wprowadzana przez skrajnie nierzetelnego Wikipedystę Banacha(ostatnie z końca października). Doprowadziłem do tego, w korespondencji z Panem "Przykuta", że haslo zostało nieco skrócone i weszła do niego, w postaci cytatu z ksiażki IPN o marcu, informacja o Kosseckim, jako wieloletnim agencie SB pseudonim "X" a nastepnie "Rybak"(14 tomów donosów i wychodzą dalsze). Przez pewien czas była informacja, że haslo może zawierać twórczość własna i ono zniknęlo. Hasło bylo też zablokowane do edycji i zostało odblokowane dając okazję do skandalicznych poprawek Banacha, ktore maja na celu stopniowe zamydlenie przeszlości Kosseckiego.

Bardzo proszę o przekazanie tego hasła do redakcji bezstronnnemu wikipedyście i pozbawienie mozliwości wypaczania go przez Banacha, oraz do czasu poprawienia przywrócenie ostrzeżenia o tworczości własnej i zablokowanie hasła do dalszej edycji. Wikipedia nie może słuzyć do rehabilitacji szpicli.
Zgłoszone: 14:41, 31 paź 2008 (CET)

Szanowni Państwo,

Hasło Kosseckiego nie ma nic wspólnego z hasłem encyklopedycznym. Jest to hagiografia, natrętnie wprowadzana przez skrajnie nierzetelnego Wikipedystę Banacha(ostatnie z końca października). Doprowadziłem do tego, w korespondencji z Panem "Przykuta", że haslo zostało nieco skrócone i weszła do niego, w postaci cytatu z ksiażki IPN o marcu, informacja o Kosseckim, jako wieloletnim agencie SB pseudonim "X" a nastepnie "Rybak"(14 tomów donosów i wychodzą dalsze). Przez pewien czas była informacja, że haslo może zawierać twórczość własna i ono zniknęlo. Hasło bylo też zablokowane do edycji i zostało odblokowane. Bardzo proszę o przekazanie tego hasła do redakcji bezstronnnemu wikipedyście i pozbawienie mozliwości wypaczania go przez Banacha, oraz do czasu poprawienia przywrócenie ostrzeżenia o tworczości własnej i zablokowanie hasła do dalszej edycji. Wikipedia nie może słuzyć do rehabilitacji szpicli.
Zgłoszone: 14:53, 31 paź 2008 (CET)
Odpowiedź: Szkoda że osoba zgłaszająca nie miała odwagi podać swojego nazwiska lub nicka internetowego. Z treści wpisu można wnioskować że zrobił to, jako nie zalogowany użytkownik, Pan Waldemar Kuczyński.
Jak się komuś zarzuca nierzetelność to warto by było podać jakieś argumenty! Tymczasem Pana uwagi wskazują na nieznajomość zasad i mechanizmów obowiązujących w Wikipedii. Ze względu na emocjonalne i niemerytoryczne wpisy hasło i strona dyskusji zostały zablokowane do edycji dla nie zalogowanych użytkowników Wikipedii. Nigdy nie były blokowane dla użytkowników zalogowanych! Szablon "Twórczość własna" usunąłem z hasła opisując to w swoim przedostatnim wpisie. Szablon ten pojawił się w haśle wiosną tego roku po tym jak jakiś niezalogowany użytkownik zamieścił tam obszerny rozdział poświęcony prognozom politycznym na bazie teorii Kosseckiego. Tego rodzaju wpis, mimo iż poprawny merytorycznie, był niewłaściwy w haśle biograficznym, gdyż był bardzo luźno związany z jego treścią. Jeżeli ktoś uważa, że w haśle mogą być inne informacje nie oparte na źródłach tylko stanowiące twórczość własną to łatwo może przywrócić ten szablon. Dobrze by było by przy tym podał uzasadnienie na stronie dyskusji hasła!

Czy przejawem mojej rzekomej nierzetelności, jest to, że nie tylko nie usunąłem zawierającego błędy cytatu z publikacji IPN, który wprowadził Pan Kuczyński, ale go poprawiłem a później uzupełniłem o inne istotne informacje związane z zagadnieniem? Czy przejawem nierzetelności jest odesłanie do publikacji w Niezależnej Gazecie Polskiej, która podaje nowe informacje na temat TW "X" i "Rybak" w zasobach IPN? Czy przejawem nierzetelności jest podanie informacji, że Pan dr Tomasik jest trzecim pracownikiem IPN, który pisze o Kosseckim nie konsultując i nie weryfikując z nim w ogóle materiałów IPN-owskich (mimo iż wcześniej weryfikowali z nim informacje do artykułu o Przemysławie Górnym)? Czy przejawem nierzetelności będzie dodanie informacji o sprostowaniu jakie do tej ostatniej publikacji zamierza dać Pan dr Tomasik (ponieważ do jego tekstu w NGP dodano informacje bez jego wiedzy i zgody!) oraz repliki Józefa Kosseckiego? Czy przejawem nierzetelności będzie dodanie informacji do i z publikacji IPN, która ukaże się za kilka miesięcy jako pokłosie konferencji IPN, która odbyła się w Warszawie 25 października br. (na konferencję przygotowano krótkie streszczenia będące w moim posiadaniu)?
W ostatnim okresie w prasie ukazało się kilka informacji o tym, że niektóre osoby figurujące w materiałach IPN jako agenci, w rzeczywistości nimi nie byli (SBecy sfabrykowali sobie agenta - artykuł z Gazety Wyborczej), to samo ustaliła kościelna komisja naukowa w odniesieniu do jednego biskupa, wśród sfałszowanych przez SB-UOP materiałów znalazła się m.in. "lojalka" Jarosława Kaczyńskiego. Takie rzeczy się działy i to nie tylko w czasach PRL! Trzeba pamiętać, że w pierwszej połowie lat 90. dezintegracja prawicy przez UOP (który był wówczas głównym dysponentem obecnych materiałów z archiwów IPN) obejmowała nie tylko Porozumienie Centrum, ale również Partię X, której Kossecki był wiceszefem, a później szefem. Wyrzucił z tej partii dwóch agentów tej służby, ale późniejsze ubieganie pomysłów jej kierownictwa przez inną partię istniejącą do dziś i zajęcie potem przez tą partię siedziby Partii X wskazują, że nie byli to wszyscy agenci! To jeden z kilku możliwych okresów i scenariuszy ewentualnego fałszerstwa materiałów z teczek Kosseckiego. Publikacje naukowe dotyczące jego ewentualnej współpracy z SB powinny rozwiewać związane z tym wątpliwości a nie je mnożyć. Tu chodzi nie tylko o osobę Kosseckiego, ale o mechanizmy organizacji państwa i życia publicznego. Czy chcemy żyć w państwie urządzanym stale przez polskie, obce lub polsko-obce (zinfiltrowane) służby? Jeżeli publikacje w tej sprawie mają istotne wady merytoryczne, to będę temu dawał świadectwo na stronie dyskusji hasła, wskazując jak można by taką weryfikację przeprowadzić lepiej. Dotarłem również do części materiałów zewnętrznych (głównie publikacji z epoki) potwierdzających fakty podawane przez Kosseckiego o sobie i jego rywalizacji politycznej z przedstawicielami innych opcji politycznych. Szukam innych. Zamierzam je stopniowo wprowadzać do hasła podając źródła w bibliografii lub przypisach. To samo zrobię z nowymi istotnymi źródłami dotyczącymi historii Ligi ND. Przypominam, że zgodnie z obowiązującym prawem człowieka uważa się w Polsce za niewinnego do czasu udowodnienia mu winy. Józef Kossecki nie jest osobą, która tylko czemuś zaprzecza, ma swoją działalność bogato udokumentowaną: w publikacjach swoich i innych osób (w tym jego przeciwników politycznych z Mieczysławem Rakowskim i Adamem Michnikiem na czele), w archiwum domowym, archiwum Ligi Narodowo-Demokratycznej, świadectwach znajomych i współpracowników itp. Te materiały i świadectwa też powinny być uwzględniane.
O tym do czego może doprowadzić ich pomijanie, świadczy fakt, że "pracownik IPN na etacie naukowym" (uzasadnienie nazwy podam na stronie dyskusji hasła Kossecki) korzystając z hasła w Wikipedii i związanych z nim linków nie potrafił m.in. poprawnie policzyć liczby książek przez niego opublikowanych. Jak to wróży dla informacji podawanych przez niego z około 4000 kart archiwalnych, w bardzo dużej części pisanych odręcznie? Przy okazji dyskusji kuluarowej na podanej powyżej konferencji wyszło, że moja teza iż pracownicy IPN korzystają z Wikipedii do redagowania krótkich notek biograficznych osób opisywanych w publikacjach IPN, nawet jeżeli te opatrzone są szablonami wskazującymi na konieczność weryfikacji podanych tam informacji, nie podają przy tym źródła!
jest prawdziwa. Fakt ten należy uwzględnić w zasadach weryfikowalności informacji obowiązujących w Wikipedii! Jeżeli się tego nie zrobi, to nieprawdziwa informacji podana w Wikipedii może zostać podana w publikacji IPN i jako taka, uzupełniona autorytetem tej instytucji, stać się źródłem poprawek treści haseł w których błędy wyeliminowano lub utrzymywania ich w błędnej postaci! Bardzo możliwe, że część informacji dostępnych w Wikipedii jest już w ten sposób skażona.
Obecna treść hasła "Józef Kossecki" najprawdopodobniej odbiega od wyobrażeń i oczekiwań Pana Kuczyńskiego, ale nie jest ona jeszcze ostateczna. Czy ma ona być dalej doskonalona i jak najbardziej obiektywna, czy jedynie zgodna z wolą Pana Kuczyńskiego?

Marek Banach (dyskusja) 18:00, 31 paź 2008 (CET)
“Zacznij tam gdzie jesteś, użyj tego co masz, zrób co możesz”
Nie negocjuje na rozsądnych warunkach z ludźmi, którzy zamierzają mnie pozbawić rozsądku.


Jeśli widzisz uszkodzony post - kliknij "Zgłoś do moderatora". Dziekuje

Offline BladyMamut

  • Administrator
  • WyBudzony
  • *
  • Posts: 2 554
  • Reputacja: +12/-0
Odp: Liga Narodowo Demokratyczna, ZP Grunwald
« Reply #3 on: (Sat) 27.06.2015, 21:44:40 »
WYKAZ PUBLIKACJI JÓZEFA KOSSECKIEGO

1) On cetrtain problem of  plane linear viscoelasticity,

Bulletin de l'Acadmie Polonaise des Sciences, Srie des sciences technicques, vol. XII, No.1 - 1964, s. 39-43.

2) Uogólniony płaski stan naprężenia w wirującym lepkosprężystym dysku ze sprężystym pierścieniem,

Rozprawy Inżynierskie, tom 12, nr 2, 1964, s. 297-307.

3) The influence of edge displacements on the dynamic deflection of plate,

Bulletin de l'Acadmie Polonaise des Sciences, Srie des sciences technicques, vol. XIII, No.4 - 1965, s. 201-209.

4) Dynamic deflection of a plate produced by edge stresses,

Bulletin de l'Acadmie Polonaise des Sciences, Srie des sciences technicques, vol. XIII, No.7 - 1965, s. 385-391.

5) One dimensional motion of a dislocation in the field produced by another dislocation,

Archiwum Mechaniki Stosowanej, vol. 20, No. 1, 1968, s. 67-85.

6) One dimensional motion of a dislocation in the field of concentrated forces,

Archiwum Mechaniki Stosowanej, vol. 20, No. 2, 1968, s. 123-142.

7) Wspólnie z Elżbietą Kossecką, The equations of motion of concentrated dislocation,

Archiwum Mechaniki Stosowanej, vol. 20, No. 4, 1968, s. 403-419.

8) Edge dislocation in a visco-elastic medium,

Bulletin de l'Acadmie Polonaise des Sciences, Srie des sciences technicques, vol. XVII, No.3 - 1969, s. 173-177.

9) The motion of a concentrated dislocation within the field of dislocation with finite surface,

Bulletin de l'Acadmie Polonaise des Sciences, Srie des sciences technicques, vol. XVII, No.3 - 1969, s. 179-185.

10) The Green tensor and the displacement and stress fields due to a dislocation in anisotropic medium,

Archiwum Mechaniki Stosowanej, vol. 22, No. 5, 1970, s. 497-513.

11) Socjodynamiczna analiza prognoz demograficznych Polski do roku 1980,

Ruch Prawniczy Ekonomiczny i Socjologiczny, tom XXXIII, nr 2, 1971, s. 147-167.

12) Socjodynamiczna metoda badania procesów demograficznych,

Polska 2000, nr 3, 1971, s. 436-496; głos w dyskusji s. 316-322.

13./ Prognoza naukowa czy..., Prawo i Życie, rok 16, nr 24, 1971, s. 3.

14) The problem of  two dislocations in anisotropic medium,

Archiwum Mechaniki Stosowanej, vol. 24, No. 1, 1972, s. 105-115.

15) Zastosowanie cybernetyki społecznej do przewidywania skutków polityki ludnościowej,

Studia Demograficzne, nr 29, 1972, s. 3-24.

16) Socjotechnika propagandy politycznej,

Zeszyty Prasoznawcze, rocznik 13, nr 3, 1972, s. 15-26.

17./ Czy można wpływać na zachowanie społeczeństwa,

Miesięcznik Literacki, r. 7, nr 2, 1972, s. 107-112.

18) Zastosowanie cybernetycznej teorii układów samodzielnych do opracowywania prognoz demograficznych,

Materiały z Seminariów Problemowych, Polskie Towarzystwo Cybernetyczne, Warszawa 1972, s. 83-114.

19.\ Jedno, dwoje czy troje,

Walka Młodych, nr 4, 1972, s. 4-5.

20.\ Nie balast, a nadzieja...,

Walka Młodych, nr 6, 1972, s. 4

21.\ Ideologia kultura seks,

Walka Młodych, nr 9, 1972, s. 4.

22./ Czym jest cybernetyka społeczna,

Walka Młodych, nr 14, 1972, s. 4.

23./ Mechanizmy wokół człowieka,

Walka Młodych, nr 16, 1972, s. 4.
24./ Jest taki klucz,

Walka Młodych, nr 19, 1972, s. 4.

25.\ A więc jedno?,

Walka Młodych, nr 20, 1972, s. 5.

26./ Sterowanie,

Walka Młodych, nr 22, 1972, s. 5.

27./ Prawda jest własnością społeczną,

Walka Młodych, nr 23, 1972, s. 5.

28./ Krytyka nie tylko naukowa,

Prawo i Życie, rok 17, nr 10, 1972, s. 7.

29./ Telewizja instrumentem wychowania,

Ekran, rok 16, nr 24, 1972, s. 16-17.

30.\ Żelazne racje,

Fakty i Myśli, rok. 15, nr 15, 1972, s. 9.

31) Cybernetyka społeczna, Tom I,

Centralny Ośrodek Metodyczny Studiów Nauk Politycznych, Warszawa 1973, stron 300.

32) Proces produkcji informacji i jego wpływ na aktywność społeczną,

Ruch Prawniczy Ekonomiczny i Socjologiczny, tom XXXV, nr 4, 1973, s. 215-232.

33) Cybernetyczna metoda optymalizacji schematów zarządzania,

Wybrane zagadnienia z teorii polityki, Centralny Ośrodek Metodyczny Studiów Nauk Politycznych, Warszawa 1973, s. 1-24.

34) Głos w dyskusji,

W kierunku optymalnego rozwoju ludności, Stowarzyszenie PAX Studium Społeczno-Ekonomiczne, 1973, s. 57-61.

35./ Cybernetyka społeczna - do czego służy?,

Widnokręgi, nr 1, 1973, s. 90-94.

36./ Co może wyjaśnić cybernetyka społeczna,

Opole, rok 4, nr 7, 1973, s. 23-24.

37.\ Popularyzacja nowoczesnej wiedzy naukowej, czy muzeum nauki?,

Ekran, rok 17, nr 49, 1973, s. 3-5.

38./ Czego należy oczekiwać od nowoczesnych prognoz demograficznych,

Życie i Myśl, rok 23, nr 8/9, 1973, s. 105-109.

39) Cybernetyka kultury,

Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1974, stron 299.

40) Integracyjna funkcja cybernetyki społecznej,

Studia Filozoficzne, nr 9, 1974, s. 103-112.

41) Optymalizacja modelu rodziny z punktu widzenia skutków społeczno-ekonomicznych,

Zeszyty Naukowe Stowarzyszenia PAX, nr 5, 1974, s. 18-24.

42) Optymalizacja struktury awansów a sterowanie wydajnością układu społecznego,

Prace Zespołu Marksistowskiej Teorii Polityki Centralnego Ośrodka Metodycznego Studiów Nauk Politycznych, Warszawa 1974, s. 167-184.

43./ Niepokoje demografów,

Życie i Myśl, rok 24, nr 5, 1974, s. 49-55.

44) Two-dimensional Green Tensor in an infinite anisotropic elastic medium,

Bulletin de l'Acadmie Polonaise des Sciences, Srie des sciences technicques, vol. XXII, No.1 - 1974, s. 21-26.

45) Interactions of screw dislocations and concentrated defects in an infinite elastic medium with a regular symmetry,

Bulletin de l'Acadmie Polonaise des Sciences, Srie des sciences technicques, vol. XXII, No.2 - 1974, s. 53-62.

46./ Cybernetyczna analiza zasad propagandy w środkach masowego przekazu na przykładzie filmu,

Film na Świecie, nr 7, 1974, s. 16-28.

47.\ Rodzina optymalna,

Biuletyn Towarzystwa Kultury Moralnej, nr 29, 1974, s. 40-42.

48.\ Dla kogo ten cały kurs? Informatyka na cenzurowanym,

Ekran, rok 18, nr 1, 1974, s. 9.

49) Cybernetyka społeczna,

Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1975, stron 440.

50) Cybernetyczny model dyfuzji norm społecznych,

Studia Filozoficzne, nr 4, 1975, s. 57-66.

51./ Cybernetyczna analiza zjawisk społecznych,

Fakty 75, nr 32, 1975, s. 3.

52) Rzymski czy bizantyjski?,

Zarządzanie, rok 3, nr 10, 1975, s. 34-37.

53) Wspólnie z Barbarą Janowicz, Zarys metod statystycznych,

Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Kielcach, Kielce 1975, strony 4-17.

54./ Raport rzymski czy bizantyjski?,

Razem, t. 1, nr 2, 1975, s. 28-29.

55) Wpływ oddziaływań międzygrupowych na procesy sterowania społecznego,

Cybernetyka społeczna - J. Kossecki (red.), Wyższa Szkoła Pedagogiczna  w Kielcach, Kielce 1976, s. 42-56; oraz Wstęp, s. 5-12.

56) Cybernetyczna metoda identyfikacji związków przyczynowych w procesach społecznych,

Studia Filozoficzne, nr 2, 1976, s. 121-129.

57) Znaczenie czasu decyzyjnego dla struktury organizacyjnej społeczeństwa,

Zarządzanie, r. 4, nr 1, 1976, s. 20-23.

58./ Sterowanie rozwoju ludności Polski,

Życie i Nowoczesność, nr. 335, 1976, s. 3.

59) Procesy sterowania społecznego w zakresie norm zdrowotnych oraz ich wpływ na całkowitą moc społeczną,

Studia Demograficzne, nr 45, 1976, s. 105-110.

60.\ Cybernetykę trzeba rozumieć,

Życie Gospodarcze, r. 31, nr 51/52, 1976, s. 9.

61) Socjocybernetyczna analiza nauki,

Problemy postępu naukowo-technicznego, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1977, s. 131-148.

62) Społeczno-sterownicze znaczenie programowania ideologicznego,

Światopoglądowe problemy w procesie dydaktyczno-wychowawczym Wyższej Szkoły Pedagogicznej, Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Kielcach, Kielce 1977, s. 111-113.

63./ Postęp rzymski czy bizantyński,

Życie Warszawy, nr 170, 20 lipca 1977, s. 3.

64./ Historia naturalna naszych prognoz demograficznych,

Przemiany, r. 8, nr 3, 1977, s. 13.

65.\ Czy ludzie chcą być sterowani,

Ekran, r. 20, nr 50, 1977, s. 3-5.

66) Cybernetyka a kultury narodowe,

Studia Filozoficzne, nr 11, 1978, s. 25-37.

67./ Charakter i małżeństwo,

Trybuna Ludu, r. 30, nr 12, 1978, s. 6.

68./ Rozwój ludności,

Trybuna Ludu, r. 30, nr 42, 1978, s. 5.

69.\ Relikt przeszłości? Rodziny wielodzietne,

Trybuna Ludu, r. 30, nr 130, 1978, s. 6.

70.\ Jedno, dwoje, troje... Modele rodziny,

Trybuna Ludu, r. 30, nr 154, 1978, s. 6.

71.\ Czy stać nas na zwiększenie liczby mieszkańców? Rozwój kraju a model rodziny,

Trybuna Ludu, r. 30, nr 197, 1978, s. 3.

72./ Cybernetycznie i diabolicznie,

Przegląd Techniczny Innowacje, nr 34, 1978, s. 22-24.

73./ Informacja i postęp,

Życie i Nowoczesność, nr 403, 1978, s. 3.

74./ Demograficzna pseudoinformacja,

Życie i Nowoczesność, nr 411, 1978, s. 1-3.

75./ Sztuka nowoczesna a kultura narodowa,

Ekran, r. 22, nr 42, 1978, s. 3-7.

76) Tajemnice mafii politycznych,

Państwowe Wydawnictwo Iskry, Warszawa 1978, stron 184.

77./ W sprawie oceny działań 18 dp we wrześniu 1939 r.,

Baniamin Chapnicki, List do redakcji,

Wojskowy Przegląd Historyczny, nr 1(83), rocznik XXIII, styczeń - marzec 1978 r., Warszawa, s. 373-375.

78.\ Aspekty moralne życia rodzinnego,

Biuletyn Towarzystwa Kultury Moralnej, nr 56/57, 1978/79, s. 29-33.

79.\ Rodziny wielodzietne,

Trybuna Ludu, r. 31, nr 91, 1979, s. 6.

80.\ Wymarzone zajęcie,

Trybuna Ludu, r. 31, nr 163, 1979, s. 6.

81) Wzajemne oddziaływania sterownicze państw jako układów samodzielnych,

Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Kielcach, Kielce 1980, stron 164.

82) Problemy sterowania społecznego,

Warszawa 1980, stron 175.

83) Cybernetyka społeczna część I problemy ogólne,

Badania Studia Przyczynki, Materiały Informacyjne Centrum Informacji Naukowej, Technicznej i Ekonomicznej, nr 5, 1980, s. 23-44.

84) Wspólnie z Lechem Zacherem, Problemy sterowania cywilizacyjnym potencjałem wytwarzania informacji w okresie rewolucji naukowo-technicznej,

Zagadnienia informacji oraz dziłalności innowacyjnej, Polska Akademia Nauk Ośrodek Informacji Naukowej i Instytut Filozofii i Socjologii, Warszawa 1980, s. 56-81.

85.\ Wspólnie z Wojciechem Lamentowiczem i Lechem Zacherem, Zawodowcy i outsiderzy,

Przegląd Techniczny Innowacje, nr 42, 1980, s. 12-16.

86./ Bizancjum naukowe,

Przegląd Techniczny Innowacje, nr 46, 1980, s. 16-17.

87.\ Punkty widzenia,

Słowo Powszechne, r. 34, nr 235, 1980, s. 1-2.

88) Cybernetyka społeczna (II wydanie),

Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1981, stron 585.

89) Gry sił i interesów w historii,

Państwowe Wydawnictwo Iskry, Warszawa 1981, stron 243.

90) Reforma systemu sterowania społecznego w Polsce,

Wydawnictwa Rady Uczelnianej SZSP Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1981, stron 86.

91) Cybernetyka społeczna - oddziaływanie na procesy rewolucji naukowo-technicznej,

Nauka - Technika - Społeczeństwo, Ossolineum, Wrocław 1981, s. 225-232.

92) Sztuka nowoczesna a kultura narodowa,

Film Sztuka i Ideologia, J. Trzynadlowski (red), Instytut Filologii Polskiej Zakład Teorii Literatury - Pracownia Filmoznawcza, Uniwersytet Wrocławski, Materiały sesji naukowych 3 listopada 1977, 15-17 września 1978; Wrocław 1981, s. 61-72.

93) Cybernetyka społeczna część II Informacja a procesy sterowania społecznego,

Badania Studia Przyczynki, Materiały Informacyjne Centrum Informacji Naukowej, Technicznej i Ekonomicznej, Warszawa 1981, s. 52-78.

94./ Socjotechnika działania KSS - KOR,

Ideologia i Polityka, nr 5/6, 1981, s. 52-60.

95.\ W przejściu,

itd (Tygodnik Studencki), nr 28, 1981, s. 18-19.

96./ Socjotechnika działania KSS - KOR,

Biblioteka Lektora i Wykładowcy, nr 13, 1981, s. 61-72.

97./ Od czego zależy przyszłość Polski,

Echo Dnia relaks, r. 11, nr 71, 1981, s. 5.

98.\ Przede wszystkim dialog,

Życie Warszawy, nr 51, 1981, s. 1-2.

99./ Siedem lat chudych,

Zielony Sztandar, nr 1/2, 1981, s. 8.

100.\ Prasa partyjna musi być wiarygodna,

Głos Wybrzeża, nr 227, 1981, s. 4.

101./ Trudna sztuka manipulacji,

Sztandar Młodych, nr 277/278, 1981, s. 4.

102./ Informacja a neokolonializm,

Rzeczywistość, r. 1, nr 5, 1981, s. 5.

103.\ Jak można zdezorganizować gospodarkę i życie kraju?,

Rzeczywistość, r. 1, nr 7, 1981, s. 4-8.

104.\ Zniszczyć człowieka - jak można zdezorganizować gospodarkę i życie kraju (II),

Rzeczywistość, r. 1, nr 9, 1981, s. 5.

105.\ Propozycja kompleksowej reformy życia społeczno-gospodarczego Polski,

Rzeczywistość, r. 1, nr 9, 1981, s. 7-8.

106./ Jak niszczono naukę poską,

Rzeczywistość, r. 1, nr 10, 1981, s. 6-15.

107.\ Propozycja kompleksowej reformy życia społeczno-politycznego Polski,

Rzeczywistość, r. 1, nr 21, 1981, s. 6.

108.\ Propozycja kompleksowej reformy życia społeczno-politycznego Polski - Informacja,

Rzeczywistość, r. 1, nr 23, 1981, s. 7.

109.\ Propozycja kompeksowej reformy życia społeczno-politycznego Polski - Problem cen,

Rzeczywistość, r. 1, nr 25, 1981, s. 7.

110.\ Problem struktury procesów sterowania społecznego - Propozycja kompelsowej reformy życia społeczno-politycznego Polski,

Rzeczywistość, r. 1, nr 27, 1981, s. 7.

111.\ Scenariusze, (podpisany inicjałami JK - podobnie jak prawie wszystkie wymienione niżej artykuły w Biuletynie KW PZPR),

Biuletyn Komitetu Warszawskiego PZPR, nr 16, 1981, s. 1-2.

112.\ Scenariusze - Elementy geografii politycznej tzw. opozycji demokratycznej działającej w Polsce,

Biuletyn Komitetu Warszawskiego PZPR, nr 18, 1981, s. 1-3.

113.\ Neopiłsudczycy,

Biuletyn Komitetu Warszawskiego PZPR, nr 19, 1981, s. 3-4.

114.\ Scenariusze Formacja Narodowa (neoendecka),

Biuletyn Komitetu Warszawskiego PZPR, nr 21, 1981, s. 1-3.

115.\ Scenariusze - Trockiści,

Biuletyn Komitetu Warszawskiego PZPR, nr 24, 1981, s. 1-3.

116.\ Manipulacje neokolonialne,

Biuletyn Komitetu Warszawskiego PZPR, nr 50, 1981, s. 1-3.

117.\ Jak można zdezorganizować gospodarkę i życie kraju,

Biuletyn Komitetu Warszawskiego PZPR, nr 56, 1981, s. 1-2.

118.\ Nasz głos o zasługach KSS - KOR,

Biuletyn Komitetu Warszawskiego PZPR, nr 71, 1981, s. 1-3.

119.\ O co tu naprawdę chodzi?,

Biuletyn Komitetu Warszawskiego PZPR, nr 75, 1981, s. 7.

120.\ Warto przypomnieć,

Biuletyn Komitetu Warszawskiego PZPR, nr 76, 1981, s. 7.

121./ Elementy socjotechniki propagandy,

Wydział Informacji KC PZPR, Warszawa (1982), stron 32.

122./ Socjotechniczne problemy propagandy,

Teoria i praktyka propagandy politycznej, Wydział Informacji KC PZPR Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR, Warszawa 1982, s. 63-74.

123./ Kryzysy systemu sterowania społecznego PRL,

Pokolenia, r. 20, nr 2, 1982, s. 56-68.

124./ Ogólna panorama opozycji politycznej,

Wojsko Ludowe, r. 33, nr 2, 1982, s. 22-24.

125./ Białe plamy w historii Polski,

Wojsko Ludowe, r. 33, nr 3, 1982, s. 48-52.

126./ Geografia opozycji politycznej w Polsce  Nurt Trockistowski,

Wojsko Ludowe, r. 33, nr 4, 1982, s. 33-38.

127./ Białe plamy w historii Polski (2) Endecja i piłsudczyzna przed pierwszą wojną światową,

Wojsko Ludowe, r. 33, nr 5, 1982, s. 14-21.

128./ Geografia opozycji politycznej w Polsce  Nurt neoendecki,

Wojsko Ludowe, r. 33, nr 6, 1982, s. 18-25.

129./ Białe plamy w historii Polski (3) Endecja i piłsudczyzna podczas pierwszej wojny światowej,

Wojsko Ludowe, r. 33, nr 7, 1982, s. 36-42.

130./ Geografia opozycji politycznej w Polsce  Nurt liberalno-wolnomularski (I),

Wojsko Ludowe, r. 33, nr 8, 1982, s. 17-23.

131./ Białe plamy w historii Polski (4) Endecja i piłsudczyzna w pierwszych latach niepodległości,

Wojsko Ludowe, r. 33, nr 9, 1982, s. 31-36.

132./ Białe plamy w historii Polski (5) Wojna polsko-radziecka 1919-1920,

Wojsko Ludowe, r. 33, nr 10, 1982, s. 42-47.

133./ Geografia opozycji politycznej w Polsce  Nurt liberalno-wolnomularski (II),

Wojsko Ludowe, r. 33, nr 11, 1982, s. 41-46.

134./ Białe plamy w historii Polski (6) Endecja, piłsudczyzna i wolnomularstwo w okresie przedmajowym,

Wojsko Ludowe, r. 33, nr 12, 1982, s. 69-74.

135./ Geografia opozycji politycznej  Trockiści 1),

Trybuna Ludu, r. 35, nr 50, 1982, s. 5.

136./ Geografia opozycji politycznej  Trockiści 2),

Trybuna Ludu, r. 35, nr 51, 1982, s. 5.

137.\ Nieuzasadniony zarzut,

Trybuna Ludu, r. 35, nr 62, 1982, s. 4.

138.\ Metody działania KSS - KOR,

Trybuna Ludu, r. 35, nr 96, 1982, s. 7.

139.\ Solidarność - program z drugiej ręki,

Trybuna Ludu, r. 35, nr 120, 1982, s. 6.

140.\ Wokół programu Solidarności raz jeszcze,

Trybuna Ludu, r. 35, nr 162, 1982, s. 6.

141./ Sterowanie w wielkich systemach religijnych,

Argumenty, nr 20, 1982, s. 4.

142./ Kilka słów o historii (1) Czym jest walka informacyjna,

Kurier Polski, r. 25, nr 20, 1982, s. 4.

143./ Kilka słów o historii walki informacyjnej (2) Aliancka czarna propaganda,

Kurier Polski, r. 25, nr 25, 1982, s. 4.

144.\ Wolna amerykanka w goebbelsowskim rodowodem,

Trybuna Robotnicza, nr 75, 1982, s. 4-5.

145.\ Redaktor zamiast hrabiego i co z tego wynika,

Wieczór, r. 37, nr 57, 1982, s. 5.

146.\ Scenariusze,

Żołnierz Wolności, r. 33, nr 69, 1982, s. 3.

147.\ Amerykańskie metody walki informacyjnej,

Żołnierz Wolności, r. 33, nr 119, 1982, s. 4.

148.\ Zdzisław Najder i mafijna organizacja PPN,

Za Wolność i Lud, nr 15, 1982, s. 7-9.

149./ Z dziejów walki informacyjnej  Propaganda jako oręż,

Perspektywy, r. 14, nr 39, 1982, s. 22-23.

150) Geografia opozycji politycznej w Polsce w latach 1976-1981,

Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1983, stron 222.

151./ Białe plamy w historii Polski, część I,

Wydział Informacji Politycznej KW PZPR, Szczecin - sierpień 1983, stron 49.

152./ Panorama opozycji politycznej,

Wydział Informacji Politycznej KW PZPR, Szczecin - sierpień 1983, stron 47.

153./ Geografia opozycji politycznej w Polsce  Nurt liberalno-wolnomularski (III),

Wojsko Ludowe, r. 34, nr 1, 1983, s. 65-70.

154./ Białe plamy w historii Polski (7) Endecja, piłsudczyzna i wolnomularstwo w pierwszych latach po zamachu majowym,

Wojsko Ludowe, r. 34, nr 2, 1983, s. 29-34.

155./ Geografia opozycji politycznej w Polsce  Nurt neopiłsudczykowski,

Wojsko Ludowe, r. 34, nr 3, 1983, s. 24-29.

156./ Białe plamy w historii Polski (8) Endecja, piłsudczyzna i wolnomularstwo w ostatnich latach życia Piłsudskiego,

Wojsko Ludowe, r. 34, nr 5, 1983, s. 24-28.

157./ Geografia opozycji politycznej w Polsce (Dokończenie),

Wojsko Ludowe, r. 34, nr 6, 1983, s. 29-33.

158./ Białe plamy w historii Polski (9) Endecja, piłsudczyzna i wolnomularstwo w przededniu II wojny światowej,

Wojsko Ludowe, r. 34, nr 8, 1983, s. 33-36.

159) Oświata a homeostaza w różnych systemach sterowania społecznego,

Procesy samoregulacji w oświacie, Problemy homeostazy społecznej, Mieczysław Pęcherski, Jerzy Tudrej (red.), Warszawa 1983, s. 150-160.

160) Przedmowa,

Borys W. Biriukow, Jefim S. Geller, Cybernetyka w naukach humanistycznych, Ossolineum, Wrocław - Warszawa - Kraków - Gdańsk - Łódź  1983, s. 5-6.

161.\ Zdzisław Najder w dwóch osobach,

Za Wolność i Lud, nr 7, 1983, s. 3-4.

162.\ Organizacja PPN a opozycja polityczna w Polsce,

Żołnierz Wolności, r. 34, nr 88, 1983, s. 4.

163.\ Opozycja jawna czy tajna?,

Żołnierz Wolności, r. 34, nr 120, 1983, s. 3.

164.\ Temat w Gogola i Dygata,

Polityka, r. 27, nr 35, 1983, s. 5.

165.\ Rzeczywistość w 152 - wspólnie z Witem Gawrakiem, Wacławem Przelaskowskim i Władysławem Trylińskim,

Tu i Teraz, r. 2, nr 31, 1983, s. 2.

166.\ Cynicy i 152 - wspólnie z Witem Gawrakiem, Wacławem Przelaskowskim i Władysławem Trylińskim,

Tu i Teraz, r. 2, nr 35, 1983, s. 2.

167./ Jak powstawała współczesna opozycja antysocjalistyczna w Polsce,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 1, nr 2, 1983, s. 22-26.

168./ Białe plamy w historii Polski,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 1, nr 3, 1983, s. 25-30.

169./ Bizancjum naukowe, Jak niszczono naukę polską,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 1, nr 4, 1983, s. 24-31.

170./ Endecja i piłsudczyzna przed pierwszą wojną światową,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 1, nr 5, 1983, s. 13-20.

171) Tajniki sterowania ludźmi,

Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1984, stron 286.

172) Jak sterować społeczeństwem,

Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1984, stron 100.

173) Granice manipulacji,

Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1984, stron 324.

174./ Prowokatory za rabotoj,

Nieobjawlennaja wojna protiw Polszi, Izdatielstwo Politiczeskoj Literatury, Moskwa 1984, s. 136-144.

175) Oświata a homeostaza w różnych systemach sterowania społecznego,

Procesy samoregulacji w oświacie, Materiały z Konferencji Naukowej zorganizowanej przez Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Sulejówku w dniach 16-17 czerwca 1983, Instytut Kształcenia Nauczycieli, Warszawa 1984, s. 53-59.

176.\ Społeczne implikacje tytułomanii,

Przegląd Tygodniowy, r. 3, nr 34, 1984, s. 14.

177./ Endecja i piłsudczyzna podczas pierwszej wojny światowej,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 2, nr 7 1984, s. 14-22.

178.\ Głos w dyskusji,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 2, nr 9, 1984, s. 4-7.

179) Elementy historii trockizmu,

Biuletyn A - Z, Wydział Organizacyjny ZG ZSMP Zespół Informacji, Warszawa 1985, stron 99.

180.\ Młodzi w nauce polskiej,

Konfrontacje Akademickie, nr 1, 1985, s. 6-8.

181.\ Młodzi w nauce (2),

Konfrontacje Akademickie, nr 5, 1985, s. 12.

182.\ Recenzja książki Mieczysława Trzeciaka Podstawy nauki o pracy, Wyższa Szkoła Inżynierska, Radom 1985,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 3, nr 6, 1985, s. 24-25.

183.\ Głos w dyskusji,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 3, nr 8, 1985, s. 7-8.

184.\ Głos w dyskusji,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 3, nr 9, 1985, s. 13-14.

185./ Socjotechniczne problemy walki ideologicznej,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 3, nr 11, 1985, s. 2-8.

186) Czynnik ludzki w procesie eksploatacji systemów technicznych,

Efektywność eksploatacji systemów technicznych, II Szkoła Podstaw Eksploatacji, Warszawa - Poznań, 11-13 kwietnia 1985, s. 184-203.

187./ Manipulacje pruskie wokół powstania styczniowego,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 4, nr 1, 1986, s. 11-12.

188./ Doradcy,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 4, nr 2, 1986, s. 26-28.

189.\ Głos w dyskusji,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 4, nr 4, 1986, s. 4-5.

190./ Kto programował Piłsudskiego?,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 4, nr 5, 1986, s. 22-24.

191./ Mity...,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 4, nr 5, 1986, s. 20-22.

192./ Polityka Sipo i SD wobec polskiego podziemia,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 4, nr 7-8, 1986, s. 11-14.

193./ Współczesna wojna psychologiczna,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 4, nr 12, 1986, s. 13-14.

194.\ Śmiało po nazwiskach,

Polityka, r. 30, nr 21, 1986, s. 10.

195./ Mit Józefa Piłsudskiego jako zwycięskiego wodza,

Za Wolność i Lud, nr 46, 1986, s. 4-7.

196./ Jeszcze o micie Józefa Piłsudskiego,

Za Wolność i Lud, nr 50, 1986, s. 8.

197.\ Nieporozumienie,

Przegląd Tygodniowy, r. 5, nr 42, 1986, s. 14.

198) Czynnik ludzki w procesach tworzenia, przetwarzania i wdrażania innowacji w systemach eksploatacji,

Efektywność Eksploatacji Systemów Technicznych, III Szkoła Eksploatacji Systemów Technicznych, Szklarska Poręba 1987, s. 36-45.

199) Wykorzystanie cybernetyki społecznej w procesie humanizacji pracy,

Udział inżynierów i techników w procesie humanizacji warunków pracy, Materiały konferencyjne, Częstochowa 1987, s. 38-45.

200./ Scenariusze rozmiękczania

W Służbie Narodu, nr 13, 1987, s. 5-11.

201./ Kłamstwa w wielkim stylu,

W Służbie Narodu, nr 23, 1987, s. 8.

202.\ Krzyżówki i Krzyżacy,

Polityka, r. 31, nr 28, 1987, s. 4.

203./ Rola stereotypów w walce informacyjnej,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 5, nr 1, 1987, s. 5-6.

204.\ Patriotyczny Ruch Odrodzenia Narodowego - Istotnym elementem pluralizmu socjalistycznego,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 5, nr 4, 1987, s. 2-3.

205./ Masoneria Kościół Komunizm,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 5, nr 5/6, 1987, s. 18-20.

206./ Wojna polsko-radziecka 1920 r.,

Odrodzenie, r. V, nr 45 (210), 7 listopada 1987 r., s. 7.

207./ Wokół Piłsudskiego,

Polityka, r. XXXI, nr 49 (1596), 5 grudnia 1987 r., s. 10.

208./ Scenariusz rozmiękczania,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 5, nr 9 (43), 1987, s. 4-6.

209.\ Nauka polska się starzeje,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 5, nr 10-11 (46-47), 1987, s. 4-5.

210.\ W dobrym towarzystwie,

Polityka, r. XXXII, nr 20, 14 maja 1988 r., s. 2.

211.\ Wilno w promieniach jesiennego słońca,

The World Polish Community, No XI (1, 1988), Rockville, USA, s. 57-58.

212./ Roman Dmowski - spadkobierca tradycji grunwaldzkich,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 6, nr 7 (55), 1988, s. 3-6.

213./ Dlaczego Stalin nie lubił KPP?,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 6, nr 9 (57), 1988, s. 3-6.

214.\ Co nam grozi?,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 6, nr 12 (60), 1988, s. 23-24.

215./ O nauce, Jak niszczono naukę polską,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 7, nr 3 (63), 1989, s. 20-22.

216.\ Pamyat,

The World Polish Community, No XIV  (4/89 - 8/89), 1989, Rockville, USA, s. 74.

217./ Dalszy ciąg Niszczenia nauki polskiej,

Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald, r. 7, nr 9 (69), 1989, s. 18-20.

218.\ Stanowisko w sprawie projektu nowej ustawy o stopniach i tytule naukowym oraz o szkolnictwie wyższym, ZG TKM,

Gazeta Młodych, nr 5 (816), 4 lutego 1990 r., s. 8.

219. Czy Balcerowicz kocha ludzi?, (podpisany Wanda Bulicz),

List X, r. I, nr 1, marzec '91, s. 4.

220) Elementy wiedzy o sterowaniu ludźmi. Socjotechnika, socjocybernetyka, psychocybernetyka. Skrypt dla oficerów policji,

Komenda Stołeczna Policji, Warszawa 1991, stron 218, nakład 60 szt.

221. Syfonowanie gospodarki i ludzkich głów, (podpisany Wanda Bulicz),

List X, r. I, nr 2, kwiecień '91, s. 5.

222. Kto niszczy polską wieś?,

List X, r. I, nr 3, maj '91, s. 9.

223. Ignorancja,

List X, r. I, nr 3, maj '91, s. 11.

224. Nomenklatura nieuków,

List X, r. I, nr 4, czerwiec - lipiec '91, s. 6.

225. Gospodarka rabunkowa,

List X, r. I, nr 5, lipiec - sierpień '91, s. 3.

226. Prezydentowi pod rozwagę,

List X, r. I, nr 5, lipiec - sierpień '91, s. 4.

227. Chyba znowu komputer się pomylił, (podpisany Bronisława Kowalska),

List X, r. I, nr 5, lipiec - sierpień '91, s. 4.

228. Co się kryje za X? Fakty, Opinie, Przewidywania, Wywiad wraz z Wojciechem Stańczakiem, Józefem Ciurusiem,

Gazeta Polska, r. II, nr 34 (41), 24 sierpnia 1991 r., USA, Canada, s. 10-11.

229. Istota Planu X,

List X, r. I, nr 6, sierpień - wrzesień '91, s. 3.

230. List otwarty do Redaktora Adama Michnika,

List X, r. I, nr 6, sierpień - wrzesień '91, s. 5.

231. Minc do Nobla nie Balcerowicz, (podpisany Stefan Rawicz),

List X, r. I, nr 6, sierpień - wrzesień '91, s. 4.

232. Uchwała II Nadzwyczajnego Kongresu Krajowego Partii X

W sprawie ruiny finansowej RP oraz rządowego programu powszechnej prywatyzacji,

List X, r. I, nr 6, sierpień - wrzesień '91, s. 2.

233.\ Wybory i życie, Werdykt opinii publicznej i ekspertów, wypowiedź Józef Kossecki,

Życie Warszawy, nr 109 (14229), 6 września 1991 r., s. 3.

234. Wielkie kłamstwo,

List X, r. I, nr 7, wrzesień - październik '91, s. 5.

235.\ Oświadczenie, Reprezentacji Lokalnej Partii X w Kielcach w sprawie protestu lidera Partii X Stanisława Tymińskiego, (podpisane Ryszard Kowalski),

Gazeta Kielecka, r. III, nr 194 (373), 08.10.1991 r., s. 2.

236.\ Trzeba pójść na skróty - wywiad z J. Kosseckim,

Gazeta Kielecka, r. III, nr 194 (373), 18-20.10.1991 r., s. 3.

237. Wybory w dziesięciu procentach demokratyczne,

List X, r. I, nr 8, październik - listopad '91, s. 8.

238.\ Oświadczenie dyrektora d/s prawnych Partii X, Łamanie przepisów i statutu, na końcu moje krótkie Oświadczenie,

Życie Warszawy, nr 249 (14359), 23 października 1991 r., wyd. 2.

239. Po wyborach, przed powołaniem rządu stanowisko sił politycznych,

wg. PAP, Życie Warszawy, nr 256 (14366/7), 31 października - 1 listopada 1991 r., wyd. 2, s. 2.

240) Tajemnice mafii politycznych, wydanie II,

Wydawnictwo Szumacher, Kielce 1991, stron 263.

241. Partia X przeciw rządom prezydenckim,

Polska Agencja Prasowa, 30.10.1991, Wiadomości Krajowe, s. 19.

242. Powrót Stana,

Gazeta Wyborcza, nr 281 (750) (w), 3.12.1991, s. 1; wg PAP, 2.12.1991 r.

Partia X zwołuje kongres,

Trybuna, nr 280 (546), wydanie 3, s. 3; wg PAP, 2.12.1991 r.

Dziennik Łódzki, r. XLVI, nr 281 (13619), 3.12.1991 r., s. 2; wg PAP, 2.12.1991 r.

243. Partia X - Partia 60 procent,

91/12/04 Powsz. Agencja Informacyjna 8/SERVIS Z 91/12/04.

244. Jakie są rezultaty roku rządów ekipy premiera J. K. Bieleckiego - przemówienie sejmowe posła Partii X Antoniego Czajki (napisane przez J. Kosseckiego),

przedruk fragmentów Gazeta Wyborcza, nr 284 A, 6 grudnia 1991 r., s. 3;

Gazeta Pomorska - magazyn, 6 grudnia 1991 r., s. 1-2.

245. Partia X szansą 16 milionów Polaków,

List X, r. I, nr 9, listopad - grudzień '91, s. 2.

246. Czy władze RP będą realizować program Komunistycznej Partii Polski w sprawie Śląska i Pomorza?,

List X, r. I, nr 9, listopad - grudzień '91, s. 10.

247. Wystąpienie posła Partii X Antoniego Czajki na posiedzeniu Sejmu w dniu 5 grudnia 1991 r., (faktycznie napisał J. Kossecki),

List X, r. I, nr 9, listopad - grudzień '91, s. 12.

248. Partia X dochodzi swego,

Glob 24, nr 89, wyd. 1, piątek-niedziela, 6-8 grudnia 1991 r., s. 3.

249. List do Prezydenta Wałęsy,

Trybuna, r. II, nr 295 (561), wydanie 1, 20 grudnia 1991, s. 3.

250. Oświadczenie (w sprawie Frakcji Polskiej Partii X), z 30.XII.1991 r.,

wg Biuletynu PAP, Rzeczpospolita, r. X, nr 303 (3038), wyd. 2, 31 grudnia 1991 r., s. 2.

251.\ Oświadczenie z 31.XII.1991 r. w sprawie podwyżek cen prądu, gazu i ofrzewania,

wg Biuletynu PAP z 31.XII.1991, Życie Warszawy, nr 1 (14146), wyd. 2, 2 stycznia 1992, s. 1;

Trybuna, r. III, nr 1 (569), wyd. 3, 2 stycznia 1992 r., s. 3.

252. Oświadczenie Partii X odnośnie podwyżek cen z 31.12.1991 r.,

List X, nr 10, grudzień '91 - styczeń '92, s. 1.

253. Uchwały III (Nadzwyczajnego) Kongresu Partii X Dn. 14.12.1991 R. - O aktualnej sytuacji Polski stanowisko Partii X, (redagował J. Kossecki),

List X, nr 10, grudzień '91 - styczeń '92, s. 2.

254. Oświadczenie, W-wa 16.12.1991,

List X, nr 10, grudzień '91 - styczeń '92, s. 3.

255. Dokumenty: Prezydent RP Lech Wałęsa Warszawa, List z dnia 1991.12.18,

List X, nr 10, grudzień '91 - styczeń '92, s. 3.

256. Polska Agencja Prasowa Warszawa, Oświadczenie z dnia 1992.01.06,

List X, nr 10, grudzień '91 - styczeń '92, s. 3.

257. Aktualna sytuacja geopolityczna Polski, - publicystyka (artykuł),

List X, nr 10, grudzień '91 - styczeń '92, s. 8.

258. Wystąpienie Posła Partii X Antoniego Czajki w Sejmie dnia 1992.01.04, (współautor J. Kossecki),

List X, nr 10, grudzień '91 - styczeń '92, s. 11.

259.\ W sprawie Listu Do członków Partii X, Ryszard Kowalski Przewodniczący Reprezentacji Lokalnej Partii X w Kielcach (faktycznie napisał J. Kossecki),

Słowo Ludu, wydanie kieleckie, Kielce-Radom, wyd. 1, r. XLIII, nr 17 (12816), 21 stycznia 1992 r., s. 5.

260. Plan X - ogólne założenia pogramowe, (maszynopis powielany),

Warszawa marzec 1992 r., stron 10, nakład 30 egz.

261. List otwarty do ministra spraw wewnętrznych,

Tygodnik Popularny Związkowiec, nr 9, 1.III.1992, s. 15.

262. Uchwała Kongresu Regionalnego w Łodzi w dniu 1992.02.15,

List X, nr 12, 15 marzec '92, s. 4.

263. Oświadczenie do Lecha Wałęsy z dn. 17.04.1992 r.,

opublikowane pt. Partia X przeciwko stanowi (wojennemu), w:

Rzeczpospolita, r. XI, wyd. 3, nr 93 (3131), 18.04. 1992 r., s. 2.

264. Reprezentacje lokalne Partii X,

List X, nr 12, 15 marzec '92, s. 5.

265. Komunikat oraz Petycja do Wałęsy 11 maja 1992 r.,

fragmenty opublikowały: Nowy Świat, r. II, wyd. W, nr 111 (136), 12 maja 1992 r., s. 2; Gazeta Wyborcza, nr 111 (883)W, 12 maja 1992 r., s. 2; Życie Warszawy, wyd. 2, nr 111 (14250), 12 maja 1992 r.

266. PLAN X - Polska potrzebuje gospodarza - wspólnie ze Stanisławem Tymińskim L., Warszawa - Toronto, marzec - kwiecień 1992 r., stron 34 (moja część s. 21-33; II wydanie podczas kampanii wyborczej w lecie 1993 r.

267. Tymiński w akcji, na podstawie mego komunikatu dla PAP z 13.V.1992 r.,

Nowy Świat, r. II, wyd. W, nr 114 (139), 15 maja 1992 r., s. 2.

268. Konferencja prasowa 27.V.1992 r., relacje:

S. Tymiński wraca, Głos Wielkopolski, wyd. 2, nr 125 (14635), 28 maja 1992 r., s. 2;

Stan Tymiński przyjedzie do Polski, Słowo Ludu, r. XLIII, wyd. 2, nr 124 (12923), 28.V.1992 r., s. 2;

Zbawiciel przybywa, Trybuna, r. III, wyd. 3, nr 124 (692), 28.V.1992 r., s. 3;

Plany Partii X, Życie Warszawy, wyd. 2, nr 125 (14264), 28.V.1992 r., s. 2;

 269.\ Józef Kossecki wyjaśnia,

Gazeta Towarzyska, 1992, s. 3.

270. List St. Tymińskiego do Lecha Wałęsy, Toronto 8.VI.1992 r., współredagowany przez J. Kosseckiego,

został odczytany w Interpressie 9.VI.1992 r. przez J. Kosseckiego w imieniu S. Tymińskiego, jego fragmenty opublikowały pod następującymi tytułami:

Czarna teczka Tymińskiego,

Glob 24 (dziennik), wyd. 2, nr 113 (216), 10.VI.1992, s. 3;

W Partii X, Rewelacje, dewiacje...,

Trybuna, r. III, wyd. 3, nr 135 (703), 10.VI.11992 r., s. 1;

Powrót czarnej teczki,

Gazeta Wyborcza, nr 136 (908) W, 10.VI.1992 r., s. 2;

Czarna teczka wróciła, Tymiński wyjechał,

Nowy Świat, r. II, wyd. W, nr 136 (161), 10.VI.1992 r., s. 3;

Wyjazd Tymińskiego - powrót czrnej teczki,

Rzeczpospolita, r. XI, wyd. 3, nr 136 (3174), 10.VI.1992 r., s. 2;

Odlot Stana Tymiński grozi czarną teczką,

Życie Warszawy, wyd. 2, nr 136 (14275), środa 10 czerwca 1992 r., s. 2;

 Stan Tymiński - stan obronny DEMAGOGIA BEZ GRANIC,

Polityka, r. XXXVI, nr 24 (1832), 13.VI.1992 r., s. 5.

271. Kossecki zdziwiony oskarżeniem  Wyrwać serce hudrze (wywiad),

SM gazeta prywatna, wyd. 4, nr 114 (12233), czwartek 11 czerwca 1992 r., s. 3.

272. Konferencja prasowa Józefa Kosseckiego 30 czerwca 1992 r., relacje z niej opublikowały:

Kto odważny ten dostanie Bolka,

Nowy Świat, r. II, wyd. W, nr 153 (178), 1.VII.1992 r., s. 2;

Tymiński gotów pokazać, co ma w teczce,

Rzeczpospolita, r. XI, wyd. 3, nr 153 (3191), 1.VII.1992 r., s. 2;

SM zajrzał do czarnej teczki Tymińskiego,

SM gazeta prywatna, wyd. 4, nr 127 (12246), środa 1.VII.1992 r., s. 2;

Tymiński proponuje ujawnienie zawartości czarnej teczki,      Niebezpieczni podwójni agenci,

Nowa Europa Dziennik Niezależny, nr 105/92, wyd. 2, czwartek 2 lipca 1992 r., s. 2;

Iksy mają Bolka w teczce,

Express Wieczorny, 1.07.1992 r.

Teczki a mafie polityczne - Konferencja prasowa wicelidera Partii X,

Dziennik Chicagowski, 4-5 lipca 1992 r.

273. Konferencja prasowa Staniśława Tymińskiego w Warszawie, - dwie wypowiedzi J. Kosseckiego,

List X, nr 13, kwiecień - maj 1992 r., s. 2.

274. Konferencja prasowa Zastępcy Lidera Józefa Kosseckiego w dniu 9.06.92 R.,

List X, nr 13, kwiecień - maj 1992 r., s. 4.

275. Minął pierwszy rok walki o dobro Ojczyzny,

List X, nr 13, kwiecień - maj 1992 r., s. 5.

276. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Wałęsa, Oświadczenie,

List X, nr 13, kwiecień - maj 1992 r., s. 5.

277. Związek Zawodowy Rolników Samoobrona Warszawa ul. Nowy Świat 14, Oświadczamy, 13.04.92 r.,

List X, nr 13, kwiecień - maj 1992 r., s. 5.

278.\ Jest gorzej niż za komuny,

Echo Dnia  Relaks, Kielce - Radom, nr 134 (4902), 10-12 lipca 1992 r., s. 4.

279) Korzenie polityki, (z przedmową Stanisława Tymińskiego),

Warszawa 1992, stron 222.

280.\ Partia X popiera załogę Mielca (Oświadczenie z dnia16 listopada 1992 r.),

24 godziny Weekend, Kielce, środa 18 listopada 1992 r.

281. Konferencja prasowa w Interpressie w Warszawie 8 grudnia 1992 r. z S. Tymińskim i J. Kosseckim, relacje zamieściły:

Bój Tymińskiego,

Gazeta Wyborcza, nr 289 (1062) W, 9.XII.1992 r., s. 3;

Gospodarka według Tymińskiego,

Rzeczpospolita, wyd. 3, r. XI, wkładka Ekonomia i Rynek, s. I, dział "Gospodarka na świecie";

Partia X Komputery pracują dla Tymińskiego,

Życie Warszawy, wyd. II, nr 292, 9.XII.1992 r., s. 5.

Tymiński zapowiada krwawą rewolucję  Partia X szczerzy kły,

SM gazeta prywatna, wyd. 4, nr 241 (12360), środa 9 grudnia 1992 r., s. 2;

Świat wg Tymińskiego,

Dziennik Zachodni, 9.XII.1992 r.;

Zamulone głowy,

Trybuna Śląska, 9.XII.1992 r.;

Tymiński Strikes Again, Party X Ready for Battle,

The Warsaw Voice, Polish and Central European Review, No 51-55 (217-218), December 20-27, 1992, s. 5.

282. Jerzy Morawski, Negocjacje w czwartym wymiarze, Kokietowanie kondora, (na podstawie rozmowy z J. Kosseckim),

SPOTKANIA, NR 52-53 (103-104), 24 grudnia '92 - 6 stycznia '93, s. 70.

283. Jacek Wilczyński, Marek Sławiński, Iwona Roszkowska, Political wishes for the new year - More, Less And Everything In - between, (na podstawie rozmowy z J. Kosseckim), zamieszczone pod tytułem New President,

The Warsaw Voice, Polish and Central European Review, No 1 (219), January 3, 1993, s. 7.

284. Stan bez posła Czajki - X równa się socjalnacjonaliści, (według słów J. Kosseckiego notował Jacek Dobkowski),

Nowości Dziennik Toruński, r. XXVI, nr 18 (7001),27 stycznia 1993 r., s. 1,11.

285. J. Kossecki, S. Tymiński, Oświadczenie 19 grudnia 1992 r.,

Partia X - Biuletyn Informacyjny, Biuro Lokalne Partii X Koszalin, grudzień 92 - styczeń 93, s. 1.

286. Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 1/92, Warszawa 18 stycznia 1993 r., s. 1-4.

287.\ Ścisły Pan K., list J. Kosseckiego do redakcji,

Gazeta Lokalna - Bezpłatny dodatek do Gazety Wyborczej, Kielce Tarnobrzeg, Nr 41/93 AKK, czwartek 18 lutego 1993 r.

288./ W atmosferze szpiegomanii najlepiej czują się prawdziwi agenci - z Józefem Kosseckim rozmawia Andrzej T. Jermakowski,

Dziennik Chicagowski, Polish Daily Etnic News (Nowojorski I) r. IV, nr 40 (809), 26-28.02.93, s. 10.

289. Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 2/92, Warszawa 28 lutego 1993 r., s. 1-4.

290. Redakcja I Programu TVP W-wa, pismo, zrelacjonowała:

Rzeczpospolita, wyd. 3, r. XII, nr 58 (3402), 10 marca 1993 r., s. 2.

291.\ Tymiński grozi czarną teczką - Niespodzianka z BOLKIEM - wywiad z Józefem Kosseckim, Super EXPRESS, wyd. K, nr 49 (619), 11 marca 1993 r., s. 3.

292. Spotkanie z doc. J. Kosseckim - (Uczestnik),

Przełom, r. IV, nr 3 (60), Toronto, 15 marca 1993 r., s. 5.

293.\ NIEWIADOME PARTII X - Od Grunwaldu do Partii X - z liderami Partii X Stanisławem Tymińskim i Józefem Kosseckim rozmawiają Zbigniew Bełz i Andrzej Kumor,

Gazeta, nr 41 (741), Toronto, Wielkanoc 1993, (9-12 Kwietnia 93), s. 11-14 (1),

Gazeta, nr 43 (743), Toronto, 16-18 kwietnia 1993 r., , s. 24-25 (2)

294.\ Partia X - G.S. (wypowiedzi ze spotkania z J. Kosseckim),

Ziemia Przasnyska, nr 4 (10), kwiecień 1993 r., s. 2.

295. Partia X ściga agentów Program powszechnej mobilizacji,

Nowości - Dziennik Toruński (Gazeta Pomorza i Kujaw), r. XXVI,nr 76 (7060), 20 kwietnia 1993 r., s. 10.

296. Oświadczenie (w sprawie budżetu),

Akcja Narodowa, r. I, nr 3, kwiecień - maj 1993, s. 8.

297. Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 4/93, Warszawa 22 czerwca 1993 r., s. 1-4.

298. PLAN PARTII X - Jak uratować Polskę przed nędzą i bezrobociem, (ulotka na wybory parlamentarne 1993 r.), 1 strona, ponownie wydrukowana na s. 35, II wydania PLANU X.

299. Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 5/93, Warszawa 29 września 1993 r., s. 1, 2, 3.

300. Hasło Kossecki Józef [w:] Kto kest kim w polityce polskiej,

Polska Agencja Informacyjna, Warszawa wrzesień 1993, s. 143.

301.Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 6/93, Warszawa 1 grudnia 1993 r., s. 1-4.

302. Komunikat 6.XII.1993 r., fragment opublikowany w:

Gazeta Pomorska, Bydgoszcz - Toruń - Włocławek, r. XLVI, nr 287 (13779), czwartek 9 grudnia 1993 r., s. 1.

303.Józef Kossecki SPRAWOZDANIE FINANSOWE Reprezentacji Krajowej Partii X, Warszawa 14 grudnia 1993 r. (...w wyborach do Sejmu i Senatu... 19.09.1993 r.),

SM gazeta prywatna, wyd. 4, nr 244 (12617), 16 grudnia 1993 r. (czwartek), s. 10.

304. Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 1/94, Warszawa 6 stycznia 1994 r., s. 1-4.

305. Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 2/94, Warszawa luty 1994 r., s. 1-4.

306. Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 3/94, Warszawa marzec 1994 r., s. 1-4, (z wyjątkiem informacji o rozprawie S. Tymińskiego przeciw TVP oraz rubryki Z żałobnej karty).

307. Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 4/94, Warszawa kwiecień 1994 r., s. 1-4, (z wyjątkiem tekstu ulotki na dole strony 2, oraz artykułu Walka z kim? na dole strony 4).

308. Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 5/94, Warszawa maj 1994 r., s. 1-4, (z wyjątkiem listu do redakcji na stronie 4).

309. Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 6/94, Warszawa czerwiec 1994 r., s. 1-4.

310. Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 7/94, Warszawa lipiec 1994 r., s. 1, 2 całość, s. 3 z wyjątkiem komentarza Lidera, str. 4 z wyjątkiem listów do redakcji.

311. Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 8/94, Warszawa sierpień 1994 r., s. 3 i 4.

312. Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 9/94, Warszawa sierpień 1994 r., s. 1-4, z wyjątkiem listów do redakcji.

313) Wzmocnienie społecznej pozycji biurokracji w trakcie przemian dokonujących się w Polsce po 1989 roku,

[w:] Materiały Konferencji Naukowej Transformacja w krajach Europy Środkowo-Wschodniej (ze szczególnym uwzględnieniem Polski), Kielce 14-15. IX. 1994 r.

314. Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 10/94, Warszawa wrzesień 1994 r., s. 1 i 2, z wyjątkiem listów do redakcji.

315. Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 11/94, Warszawa październik 1994 r., s. 1 i 2.

316. Lewica pokazuje swą prawdziwą twarz,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 12/94, Warszawa listopad 1994 r., s. 1- 2.

317. Co może nas czekać w przyszłym roku,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 13/94, Warszawa grudzień 1994 r., s. 2-3.

318. Przykład godny naśladowania,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 13/94, Warszawa grudzień 1994 r., s. 2.

319. Od Redakcji,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 13/94, Warszawa grudzień 1994 r., s. 4.

320. Tylko prezydentura Stanisława Tymińskiego może zapewnić stabilizację państwa polskiego,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 1/95, Warszawa styczeń 1995 r., s. 1-2

321. Władająca Polską oligarchia biurokratyczna zrzuca ostatnie maski,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 2/95, Warszawa luty 1995 r., s. 1.

322. Od Redakcji,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 2/95, Warszawa luty 1995 r., s. 4.

323. Polska potrzebuje Stanisława Tymińskiego jako prezydenta,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 4/95, Warszawa kwiecień 1995 r., s. 1.

324) Socjocybernetyczne podłoże aktualnego kryzysu transformacji ustrojowej w Polsce,

Materiały Seminarium Katedry Ekonomii i Statystyki WZiA WSP w Kielcach nt. Warunki rozwoju gospodarczego i społecznego w okresie przekształceń ustrojowych, Kielce 27 kwietnia 1995 r., stron 16 (maszynopis powielany).

325. Tylko Plan X Stanisława Tymińskiego może uratować Polskę przed dalszym rozkładem,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 5/95, Warszawa maj 1995 r., s. 1-2.

326. Niebezpieczne manipulacje, które przerwać może tylko Stanisław Tymiński jako prezydent RP,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 6/95, Warszawa czerwiec 1995 r., s. 1-2.

327. UWAGA  oraz Komunikat,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 6/95, Warszawa czerwiec 1995 r., s. 2.

328. Z życia Partii X,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 6/95, Warszawa czerwiec 1995 r., s. 3.

329. Z ŻYCIA PARTII X,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 7/95, Warszawa lipiec 1995 r., s. 3-4.

330./ Europa idzie w dół - wywiad,

Gazeta Ostrowiecka, n2 32, 09.08.95 r., s. 24.

331. Stanisław Tymiński ponownie będzie kandydować na prezydenta, wywiad w J. Kosseckim,

Słowo Ludu, nr 184, 10.VIII.95, s. 3.

332. Od nas zależy czy Stanisław Tymiński zostanie prezydentem RP,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 8/95, Warszawa sierpień 1995 r., s. 1-2.

333. Z życia Partii X,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 8/95, Warszawa sierpień 1995 r., s. 3.

334.\ X, Y, Z Dziennik rozmawia z Józefem Kosseckim wiceliderem Partii X,

Dziennik Łódzki, 14-15 sierpnia 1995 r.

335. Tymiński płaci po rejestracji,

Rzeczpospolita, wyd. 3, nr 209 (4162), 9-10 września 1995 r., s. 2.

336. Podpisy na każde wybowy, Wałęsa, Korwin - Mikke, Tymiński - po raz drugi w kampanii, - fragment telefonicznego wywiadu ze mną,

Sztandar SM Sztandar Młodych, wyd. 3, nr 206 (13086), 16-17 września 1995 r., s. 3.

337. Ogłoszenie (końcówka),

Sztandar SM Sztandar Młodych, wyd. 3, nr 206 (13086), 16-17 września 1995 r., s. 13.

338. Komunikat  28.IX.95 r.,

Ekspress Wieczorny, Warszawa 30.09 - 1.10. 1995 r., s. 1.

339./ Gen. Stefan Kossecki Bohater Września, Rozmowa z synem generała doc. dr Józefem Kosseckim,

Polska Zbrojna, r. VII, nr 1 (1316), Warszawa, wtorek 2 stycznia 1996 r., s. 9.

340) Metacybernetyka i jej rola w nowoczesnej nauce,

PHAENOMENA - Zeszyty Naukowe Wydziału Zarządzania i Administracji WSP im. J. Kochanowskiego, Tom I, Kielce 1995, s. 55-74.

341) Podstawy nauki porównawczej o cywilizacjach,

Wydział Zarządzania i Administracji Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. J. Kochanowskiego w Kielcach, Kielce 1996, 144 strony.

342. Prywatyzacja czy dalsza grabież majątku narodowego,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 1/96, Warszawa styczeń/luty 1996 r., s. 1-3.

343. Kossecki zastąpił Tymińskiego,

TRYBUNA, wyd. III, r. VII, Warszawa 27 marca 1996 r., Nr 72 (1855), s. 3.

344. Partia X,

Poniedziałek 25 marca 1996, Nr 72. 2062 WAW, s. 3.

345. Lepper ponad kapitałem, streszczenie mego wystąpienia na konferencji prasowej w Krakowie,

Dziennik Polski, Kraków, 4 marca 1996 r., s. 7.

346. Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 2/96, Warszawa marzec/kwiecień 1996 r., s. 1-4.

347.\ Uniwersytet Partii X - artykuł Andrzeja Kaczyńskiego nt. naszego studium i mojego wykładu w Łodzi,

Rzeczpospolita, wyd. 3, nr 110 (4364), Warszawa, poniedziałek 13 maja 1996 r., s. 3.

348) Pierwiastki łacińskie i bizantyńskie w rozwoju gospodarki polskiej przed i po 1989 r., referat,

materiały Konferencji Naukowej zorganizowanej w dniach 16-18.V.96 r. w Borkowie przez WZiA WSP w Kielcach, 10 stron.

349. Partia X oskarża, relacja z mojej konferencji prasowej,

Życie Warszawy, wyd. II, nr 142, 19.VI,96 e., s. 2.

350. Bezprawie w państwie,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 3/96, Warszawa maj/czerwiec 1996 r., s. 1-4.

351. Z życia Partii X,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 3/96, Warszawa maj/czerwiec 1996 r., s. 4.

352.\ Partia X powraca na scenę - Tajemniczy sojusznik - relacja z konferencji prasowej J. Kosseckiego,

Express Wieczorny, 19.06.1996 r.

353) Wzmocnienie społecznej pozycji biurokracji w trakcie przemian dokonujących się w Polsce po 1989 roku,

Kieleckie Studia Społeczne, 3, Kielce 1996 - Transformacja w Europie Środkowo-Wschodniej ze szczególnym uwzględnieniem Polski, Materiały Konferencji zorganizowanej przez WZiA WSP w Kielcach, 14-15 września 1994 r., s. 161-167.

354. Prywatyzacja czy rujnowanie sektora publicznego,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 4/96, Warszawa lipiec/sierpień 1996 r., s. 1-2.

355) Demokracja - bizantyńskie państwo prawa czy łacińskie państwo etyki,

referat w materiałach na Międzynarodową Konferencję - DEMOKRACJA - TRUDNE POCZĄTKI, WSP Kielce - Ameliówka, 18-19.09.1996 r., 10 stron.

PHAENOMENA - Zeszyty Naukowe WZiA WSP w Kiecach, Tom IV - V, Kielce 1997, s. 179-186.

356) Socjocybernetyczne podłoże aktualnego kryzysu transformacji ustrojowej w Polsce,

PHAENOMENA - Zeszyty Naukowe WZiA WSP w Kiecach, Tom II, 1996, s. 81-92.

357. Czy Polska może się wyludnić,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 5/96, Warszawa wrzesień/październik 1996 r., s. 1-3.

358. Z życia Partii X,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 5/96, Warszawa wrzesień/październik 1996 r., s. 4.

359. Czy Polska może się wyludnić,

numer specjalny Biuletynu Informacyjnego Partii "X" przygotowany na konferencję prasową w Warszawie 12.XI.1996 r., s. 1-4.

360. Konferencja prasowa 12.XI.96 r.

Dziennik Zachodni, wyd. 1, nr 226, 13 listopada 1996 r., Katowice, Bielsko-Biała, Częstochowa, Opole, s. 2.

361) Cybernetyczna analiza systemów i procesów społecznych,

Wydział Zarządzania i Administracji Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach, Kielce 1996, stron 249.

362. Plan Partii X, Z życia Partii X,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 6/96, Warszawa listopad/grudzień 1996 r., s. 1-3.

363. Dalszy ciąg katastrofy budownictwa mieszkaniowego,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 1/97, Warszawa styczeń/luty 1997 r., s. 1-2.

364. Z życia Partii X,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 1/97, Warszawa styczeń/luty 1997 r., s. 3.

365./ Jeśli nie zostanie zmieniona polityka demograficzna państwa POLSCE GROZI WYLUDNIENIE,

Ojczyzna, Nr 2 (131), 15 stycznia 1997, s. 16.

366. Czy nowa Konstytucja może być przygotowaniem do nowego rozbioru Polski?,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 2/97, Warszawa marzec 1997 r., s. 1-2.

367. Z życia Partii X,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 2/97, Warszawa marzec 1997 r., s. 2,3.

368) Znaczenie prawa i etyki dla procesów sterowania społecznego w niektórych cywilizacjach,

Miscellanea Methodologicae, STUDIA I MATERIAŁY, Wydział Zarządzania i Administracji Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Jana Kochanowskiego w Kielcach, No 1, 1997, Kielce 1997, s. 99-117.

369. Do czego prowadzi polityka mieszkaniowa oligarchii biurokratycznej władającej Polską,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 3/97, Warszawa kwiecień 1997 r., s. 1-2.

370. Z życia Partii X,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 3/97, Warszawa kwiecień 1997 r., s. 2,3,4.

371) Pierwiastki łacińskie i bizantyńskie w rozwoju gospodarki polskiej przed i po 1989 roku,

Miscellenea Oeconomicae, STUDIA I MATERIAŁY, rok 1, No 2, 2/1997, Wydział Zarządzania i Administracji Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Jana Kochanowskiego w Kielcach, Kielce 1997, s. 63-69.

372) Czynnik demograficzny w procesach integracji gospodarki polskiej z europejską,

Materiały Konferencji Naukowej zorganizowanej przez WZiA WSP w Kielcach, Borków 21-22 maja 1997 r., stron 6.

373. Wybory za pasem,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 4/97, Warszawa czerwiec 1997 r., s. 1-2.

374. Z życia Partii X,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 4/97, Warszawa czerwiec 1997 r., s. 2-3.

375. Partia X przystępuje do wyborów,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 5/97, Warszawa lipiec 1997 r., s. 1-3.

376. PLAN PARTII X,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 5/97, Warszawa lipiec 1997 r., s. 4.

377. OŚWIADCZENIE, Warszawa, 15 lipca 1997 r.,

odbite w 450 egz. i rozsesłane.

378. KOMUNIKAT, Warszawa, 19 lipca 1997 r.,

odbite w 450 egz. i rozzesłany.

379. Panie Prezydencie Kwaśniewski, Warszawa, 20 lipca 1997 r.,

odbito w 450 egz. i rozesłano.

380.\ Apel o przełożenie wyborów (Józefa Kosseckiego),

Tygodnik Płocki, 5.08.97, s. 9.

381. Nie ma na kogo głosować,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 6/97, Warszawa wrzesień 1997 r., s. 1.

382. Z życia Partii X,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 6/97, Warszawa wrzesień 1997 r., s. 2.

383. Partia X przypomniała o swoim istnieniu,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 7/97, Warszawa październik 1997 r., s. 1-3.

384. Z życia Partii X,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 7/97, Warszawa październik 1997 r., s. 3.

385) Totalna wojna informacyjna XX wieku a II RP,

Wydział Zarządzania i Administracji WSP w Kielcach, Kielce 1997, stron 176.

386. Komunikat,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 8/97, Warszawa grudzień 1997 r., s. 1-3.

387. UWAGA,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 8/97, Warszawa grudzień 1997 r., s. 4.

388. Komunikat,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 1/98, Warszawa styczeń/luty 1998 r., s. 1,2.

389. Z życia Partii X,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 1/98, Warszawa styczeń/luty 1998 r., s. 2,3.

390. Od Redakcji,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 1/98, Warszawa styczeń/luty 1998 r., s. 4.

391./ Informacje Biograficzne o Gen. bryg. Stefanie Kosseckim,

RZECZPOSPOLITA PODCHORĄŻACKA - Kwartalnik Koła Przyjaciół S.P.P. w Komorowie, nr 1 (VIII), 1998, s. 22-24.

392. KOMUNIKAT,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 2/98, Warszawa , marzec 1998 r., s. 1.

393. Reforma administracji czy przygotowanie nowego rozbioru?,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 2/98, Warszawa , marzec 1998 r., s. 2-4.

394. KOMUNIKAT,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 3/98, Warszawa , kwiecień 1998 r., s. 1,2.

395. Reforma administracji - szansa czy zagrożenie,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 3/98, Warszawa , kwiecień 1998 r., s. ,2-4.

396. Partia X zmieniła nazwę,

98/04/19 16:42 PAP/Redakcja Naczelna - Wiadomość AO 1359.

397. Nadchodzą wybory samorządowe, a być może parlamentarne,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 4/98, Warszawa , maj/czerwiec 1998 r., s. 1,2.

398. Z życia Partii X PP,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 4/98, Warszawa , maj/czerwiec 1998 r., s. 3.

399. Rozpoczęły się przygotowania do wyborów samorządowych,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 5/98, Warszawa , lipiec/sierpień 1998 r., s. 1,2.

400. W dniu 11 października 1998 roku przystępujemy do wyborów samorządowych,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 6/98, Warszawa , wrzesień/październik 1998 r., s. 2-3.

401. Wstąpienie do Unii Europejskiej może być dla Polski groźne, jeżeli nasze elity nie będą konsekwentnie bronić naszych interesów!,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 6/98, Warszawa , wrzesień/październik 1998 r., s. 3-4.

402. Refleksje powyborcze,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 7/98, Warszawa , listopad/grudzień 1998 r., s. 1-4.

403.  Z życia Partii X,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 7/98, Warszawa , listopad/grudzień 1998 r., s. 4.

404) Aktualne perspektywy globalnego rozwoju demograficznego,

THE PECULARITY OF MAN, Vol. 3, Warszawa - Kielce 1998, s. 215-220.

405) Metacybernetyczna teoria poznania,

Miscellanea Philosophica, STUDIA I MATERIAŁY, rok 2, No. 3, 5/1998, s. 195-208.

406. Oświadczenie, W-wa, 27.01.1999 (plus komentarz),

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 1/99, Warszawa , styczeń/luty 1999 r., s. 1,2.

407. Dokąd zmierza Polska,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 1/99, Warszawa , styczeń/luty 1999 r., s. 3-5.

408./ Demograficzne zagrożenie przyszłej siły państw NATO, podpisane Stefan Zaremba,

EMAUS 2000, MARZEC A.D. 1999, NR 3 (4), Rok II, s. 8.

409./ Czy Polska ma ulec wyludnieniu, podpisane Stefan Zaremba,

EMAUS 2000, KWIECIEŃ A.D. 1999, NR 4 (5), Rok II, s. 11-12.

ąrtykuł ten został w całości przedrukowany w: Kwartalnik Narodowy, Nr 2/99, listopad-grudzień 1999, s. 29.

410./ Europie grozi demograficzna zapaść, podpisane Mikołaj Kłos,

EMAUS 2000, CZERWIEC-LIPIEC A.D. 1999, NR 6-7 (7-8), Rok II, s. 14-15.

411./ Od redakcji, WYDARZENIA   3 (Wynika z tego, że Polska już wymiera,

EMAUS 2000, CZERWIEC-LIPIEC A.D. 1999, NR 6-7 (7-8), Rok II, s. 1.

412. Polska zmierza ku zagładzie,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 2/99, Warszawa , lipiec 1999 r., s. 1-3.

413. Władze przystąpiły do działań zmierzających do likwidacji Partii X,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 2/99, Warszawa , lipiec 1999 r., s. 3.

414. Od Redakcji,

Biuletyn Informacyjny Partii "X" , Nr 2/99, Warszawa , lipiec 1999 r., s. 4.

415./ Droga do niepodległości - rozmowa Pawła Kosseckiego z gen Ostrowskim (współdziałał J. Kossecki),

Nasz Dziennik, 22 lipca 1999, s. 9.

416./ Kto finansował państwa, które wywołały II wojnę światową, podpisane Stefan Zaremba,

EMAUS 2000, sierpień - wrzesień A.D. 1999, NR 8-9 (9-10), Rok II, s. 9-10.

417) Człowiek jako proces autonomiczny,

THE PECULARITY OF MAN, Vol. 4, Warszawa - Kielce 1999, s. 91-94.

418./ Państwo prawa czy etyki, podpisane Stefan Zaremba,

EMAUS 2000, Październik A.D. 1999, NR 10 (11), Rok II, s. 10-11.

419) Historia systemu sterowania społecznego Kościoła katolickiego,

Bydgoszcz 1999, Pomorskie Towarzystwo Edukacyjne FAMA Sp. z o.o., stron 171.

420) Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL,

Kielce 1999, stron 524.

421) Współczesne państwo prawa czy etyki,

Mieczysław Michalik (red.) - Międzynarodowa Konferencja Naukowa w Prywatnej Wyższej Szkole Biznesu i Administracji, 10-11 września 1999 r. Wydawnictwo PWSBiA, Warszawa 2000, s. 253-258.

422) Zastosowanie teorii procesów autonomicznych do analizy procesu normotwórczego w etyce,

THE PECULARITY OF MAN, Vol. 5, Warszawa - Kielce 2000, s. 245-251.

423) Rozwój człowieka i społeczeństwa jako procesy autonomiczne,

THE PECULARITY OF MAN, Vol. 5, Warszawa - Kielce 2000, s. 395-406.

424) Społeczne funkcjonowanie norm etycznych w ujęciu twórców Polskiej Szkoły Cybernetycznej, podpisane Ewa Nowakowska,

THE PECULARITY OF MAN, Vol. 5, Warszawa - Kielce 2000, s. 253-258.

425) Elementy nowoczesnej wiedzy o sterowaniu ludźmi - Socjotechnika, socjocybernetyka, psychocybernetyka, Skrypt dla oficerów policji,

Wydział Zarządzania i Administracji Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach, Kielce 2001, stron 211.

426) Relacja prawda-fałsz w ilościowej i jakościowej teorii informacji,

THE PECULARITY OF MAN, Vol. 6, Warszawa - Kielce 2001, s. 349-386.

427) Socjocybernetyczne funkcjonowanie kategorii piękna i brzydoty w różnych systemach sterowania społecznego,

THE PECULARITY OF MAN, Vol. 7, Warszawa - Kielce 2002, s. 371-389.

428. Biogram Józef Kossecki,

WOREYD ALMANACH, Warszawa 2000, Warszawa 2001, s. 210.

429. Biogram Józef Kossecki,

KTO JEST KIM W POLSCE, Warszawa 2001, s. 427-428.

430. Biogram Józef Kossecki,

International Directory of Distinguished Leadership, Millnnim Edition, 2000, oraz 2001, Americen Biographical Institute Inc., Releigh USA.

431. Biogram Józef Kossecki,

Dictionary of International Biography, 2000, International Biographical Centre Cambridge England.

432. Biogram Józef Kossecki,

[w:] Maciej Roman Bombicki, Encyklopedia Actus Purus KTO JEST KIM w Polsce Nowego Millenium (2000-2002), Polska Narodowa Oficyna Wydawnicza, Poznań 2002, s. 269.

433) Podstawy nowoczesnej nauki porównawczej o cywilizacjach. Socjologia porównawcza cywilizacji. Katowice 2003, Śląsk Sp. z o.o. Wydawnictwo Naukowe, stron 210.

434) Dotychczasowy rozwój a perspektywy demograficzne Polskki i Unii Europejskiej, ROCZNIK POLITOLOGICZNY, Nr 1/2003, Kielce 2003, Akademia Świętokrzyska im. Jana Kochanowskiego w Kielcach Wydział Zarządzania i Administracji Instytut Nauk Politycznych, s. 183-189.

435) "Porządek" i "bezład" w ujęciu metacybernetycznym,

THE PECULARITY OF MAN, Vol. 8, Warszawa - Kielce 2003, s. 245-256.

436./ Moja znajomość z profesorem Andrzejem Wiercińskim, [w:]

"MIĘDZY DRZEWEM ŻYCIA A DRZEWEM POZNANIA", Księga ku czci profesora Andrzeja Wiercińskiego pod redakcją Mariusza S. Ziółkowskiego i Arkadiusza Sołtysiaka, Warszawa - Kielce 2003, s. 151-152.

437) Zderzenie cywilizacji łacińskiej i orientu w świetle nauki porównawczej o cywilizacjach i społecznej cybernetyki, referat na seminarium "Zderzenie cywilizacji łacińskiej i orientu" Ruchu Obrony Rodziny i Jednostki w Lublinie 20 maja 2004 r., pełny tekst opublikowany na stronie internetowej RORiJ http://rorij.free.ngo.pl/Zderzenie&cywilizacji.doc . Publikacja streszczona w artykule pt. "Cywilizacja łacińska a orient" Adam Kruczek, Lublin, w "Naszym Dzienniku" 21 maja 2004 r. s. 2. Obszerne streszczenie w "KONSERWATYSTA", ŚRODA, 04 PAŹDZIERNIKA 2006.

438) Metajęzyk nauki w świetle cybernetyki, "STUDIA METHODOLOGICA",

No 14, Ternopol 2004, s. 10-19.

439) Czas w metacybernetyce, THE PECULARITY OF MAN, Vol. 9, Kielce-Warszawa 2004, s. 425-434.

440) Metacybernetyka, Kielce - Warszawa 2005, stron 304.

441) Brak filozofii jako podstawowy element manipulacji, FOLOZOFIA W SZKOLE VI, Wspólczesne dylematy i wyzwania etyczne, Kielce, 24-25 września 2004, pod redakcją naukową Bronisława Burlikowskiego i Wojciecha Rechlewicza, Akademia Świętokrzyska Zakład Historii Filozofii INP WZiA, Polskie Towarzystwo Filozoficzne Oddział Kielecki, Kielce 2005, s. 35-41.

442. UWAGA AGRESJA DEMOGRAFICZNA, "RODZINA POLSKA" Ogólnopolski Biuletyn Stowarzyszenia "Rodzina Polska", Nr 13 (1/2005), s. 10; MYŚL - MIESIĘCZNIK NARODOWY, Październik 2005, NR 18 (11) ROK II, Wałbrzych - Krosno, Kontynuacja BIULETYNU, s. 14-15, (tekst anonimowy, bez odsyłaczy).

443. AGRESJA DEMOGRAFICZNA DAWNIEJ I DZIŚ, MYŚL! - MIESIĘCZNIK NARODOWY, Listopad 2005, NR 19 (12) ROK II, Wałbrzych - Krosno, s. 13-14. (Tekst bez odsyłaczy).

444. Posłowie do książki: Grzegorz Rossa, Żydzi, Polacy, dialog, ze wstępem Stanisława Michalkiewicza, Wydawnictwo ANTYK, Warszawa 2005, s. 143-150.

445) Progres, regres, stagnacja w cybernetyce społecznej, THE PECULARITY OF MAN, Vol. 10, Warszawa - Kielce 2005, s. 131-137.

446) Subiektywne i obiektywne metody oceny prawdziwości informacji w ujęciu socjocybernetyki, Slawisticzni Zapiski, No 1 (5), Ternopil 2006, s. 33-47.

447) Znaczenie relacji prawdy do ideologii dla społecznych procesów poznawczych, STUDIA METHODOLOGICA, Wipusk 17, Ternopil 2006, s. 4-9.

448) Metacybernetyka, FOLOZOFIA W SZKOLE VII, Wspólczesne kierunki filozoficzne, Kielce, 23-24 września 2005, pod redakcją naukową Wojciecha Rechlewicza, Akademia Świętokrzyska Pracownia Filozofii Polityki INP WZiA, Polskie Towarzystwo Filozoficzne Oddział Kielceki, Kielce 2006, s. 213-218.

449./ O PEWNYCH MOŻLIWOŚCIACH WYKORZYSTYWANIA DZIAŁALNOŚCI SEKT W DEZINFORMACJI I DEZINTEGRACJI NARODU POLSKIEGO ; opublikowany www. andrzejwronka.com , Archiwum 2006, Wojna Informacyjna; Manipulacja, dezinformacja.

450./ środa, 20 czerwc 2007

obce agentury walczą o władzę nad Polką - zostaną ukarani, a mienie społeczne bezprawnie rozgrabione zostanie odebrane. Tekst opublikowany w internecie <SOWA - frankfurt@yahoogroups.de> 21 czerwca 2007.

451) Relacje abstrakcyjne - idealne czy relne, STUDIA METHODOLOGICA, Wipusk 20, Ternopil 2007, s. 21-22..

452) Cybernetyka społeczna w świetle poprawności politycznej dawiej i dziś - [w:] "Poprawność polityczna - równość czy wolność?", pod redakcją Ryszarda Stefańskiego, Toruń - Kielce 2007, Pierwszy tom serii "The pecularity of man", 1(11), s. 226-231.

453) Integracja nauki i całego ludzkiego poznania, - wykład wygłoszony w Rychłocicach w 2003 roku, opublikowany w 2007 roku na stronie www.autonom.edu.pl , stron 9.

454. Łamanie prawa - List do Stanisława Tymińskiego z 20 czerwca 2007 r. ukazał się pod nagłówkiem: obce agentury walczą o władzę nad Polską - zostaną ukarani, a mienie społeczne bezprawnie zagrabione zostanie odebrane, na stronie: Stanisław Tymiński - Polski Komitet Narodowy  http://pkn.blox.pl/html/1310721,262146,21,html?297480.

455. Seminarium doktoranckie z cybernetyki społecznej, „Studia Filozoficzne", nr 4 (113), 1975, s. 197.

456.\ List do Redakcji, „Szpilki", nr 26 (1610), R XXXVIII, 25.06.1972, s. 2.

457) Analiza funkcji socjoznaczenia pewnego terminu kluczowego dla badania struktury systemów sterowania społecznego, „STUDIA METHODOLOGICA", Wipusk 23, Termopil 2008, s. 123-127.

WYKAZ OPUBLIKOWANYCH KSIĄŻEK

 1) Cybernetyka społeczna, Tom I,
Centralny Ośrodek Metodyczny Studiów Nauk Politycznych, Warszawa 1973, stron 300.
2) Cybernetyka kultury,
Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1974, stron 299.
3) Cybernetyka społeczna,
Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1975, stron 440.
II wydanie Warszawa 1981, stron 585.
4) Tajemnice mafii politycznych,
Państwowe Wydawnictwo Iskry, Warszawa 1978, stron 184.
II wydanie Wydawnictwo Szumacher Kielce 1981 stron 263.
5) Wzajemne oddziaływania sterownicze państw jako układów samodzielnych,
Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Kielcach, Kielce 1980, stron 164.
6) Problemy sterowania społecznego,
Warszawa 1980, stron 175.
7) Gry sił i interesów w historii,
Państwowe Wydawnictwo Iskry, Warszawa 1981, stron 243.
8) Reforma systemu sterowania społecznego w Polsce,
Wydawnictwa Rady Uczelnianej SZSP Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1981, stron 86.
9) Geografia opozycji politycznej w Polsce w latach 1976-1981,
Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1983, stron 222.
10) Tajniki sterowania ludźmi,
Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1984, stron 286.
11) Jak sterować społeczeństwem,
Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1984, stron 100.
12) Granice manipulacji,
Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1984, stron 324.
13) Elementy historii trockizmu,
Biuletyn A - Z, Wydział Organizacyjny ZG ZSMP Zespół Informacji, Warszawa 1985, stron 99.
14) Elementy wiedzy o sterowaniu ludźmi. Socjotechnika, socjocybernetyka, psychocybernetyka. Skrypt dla oficerów policji,
Komenda Stołeczna Policji, Warszawa 1991, stron 218, nakład 60 szt.
15) Korzenie polityki, (z przedmową Stanisława Tymińskiego),
Warszawa 1992, stron 222.
16) Podstawy nauki porównawczej o cywilizacjach,
Wydział Zarządzania i Administracji Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. J. Kochanowskiego w Kielcach, Kielce 1996, 144 strony.
17) Cybernetyczna analiza systemów i procesów społecznych,
Wydział Zarządzania i Administracji Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach, Kielce 1996, stron 249.
18) Totalna wojna informacyjna XX wieku a II RP,
Wydział Zarządzania i Administracji WSP w Kielcach, Kielce 1997, stron 176.
19) Historia systemu sterowania społecznego Kościoła katolickiego,
Bydgoszcz 1999, Pomorskie Towarzystwo Edukacyjne FAMA Sp. z o.o., stron 171.
20) Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL,
Kielce 1999, stron 524.
21) Elementy nowoczesnej wiedzy o sterowaniu ludźmi - Socjotechnika, socjocybernetyka, psychocybernetyka, Skrypt dla oficerów policji,

Wydział Zarządzania i Administracji Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach, Kielce 2001, stron 211.
22) Podstawy nowoczesnej nauki porównawczej o cywilizacjach. Socjologia porównawcza cywilizacji. Katowice 2003, Śląsk Sp. z o.o. Wydawnictwo Naukowe, stron 210.
23) Metacybernetyka, Kielce - Warszawa 2005, stron 304.

WYKAZ ATRYKUŁÓW NAUKOWYCH

1) On cetrtain problem of  plane linear viscoelasticity,
Bulletin de l'Acadmie Polonaise des Sciences, Srie des sciences technicques, vol. XII, No.1 - 1964, s. 39-43.
2) Uogólniony płaski stan naprężenia w wirującym lepkosprężystym dysku ze sprężystym pierścieniem,
Rozprawy Inżynierskie, tom 12, nr 2, 1964, s. 297-307.
3) The influence of edge displacements on the dynamic deflection of plate,
Bulletin de l'Acadmie Polonaise des Sciences, Srie des sciences technicques, vol. XIII, No.4 - 1965, s. 201-209.
4) Dynamic deflection of a plate produced by edge stresses,
Bulletin de l'Acadmie Polonaise des Sciences, Srie des sciences technicques, vol. XIII, No.7 - 1965, s. 385-391.
5) One dimensional motion of a dislocation in the field produced by another dislocation,
Archiwum Mechaniki Stosowanej, vol. 20, No. 1, 1968, s. 67-85.
6) One dimensional motion of a dislocation in the field of concentrated forces,
Archiwum Mechaniki Stosowanej, vol. 20, No. 2, 1968, s. 123-142.
7) Wspólnie z Elżbietą Kossecką, The equations of motion of concentrated dislocation,
Archiwum Mechaniki Stosowanej, vol. 20, No. 4, 1968, s. 403-419.
8) Edge dislocation in a visco-elastic medium,
Bulletin de l'Acadmie Polonaise des Sciences, Srie des sciences technicques, vol. XVII, No.3 - 1969, s. 173-177.
9) The motion of a concentrated dislocation within the field of dislocation with finite surface,
Bulletin de l'Acadmie Polonaise des Sciences, Srie des sciences technicques, vol. XVII, No.3 - 1969, s. 179-185.
10) The Green tensor and the displacement and stress fields due to a dislocation in anisotropic medium,
Archiwum Mechaniki Stosowanej, vol. 22, No. 5, 1970, s. 497-513.
11) Socjodynamiczna analiza prognoz demograficznych Polski do roku 1980,
Ruch Prawniczy Ekonomiczny i Socjologiczny, tom XXXIII, nr 2, 1971, s. 147-167.
12) Socjodynamiczna metoda badania procesów demograficznych,
Polska 2000, nr 3, 1971, s. 436-496; głos w dyskusji s. 316-322.
13) The problem of  two dislocations in anisotropic medium,
Archiwum Mechaniki Stosowanej, vol. 24, No. 1, 1972, s. 105-115.
14) Zastosowanie cybernetyki społecznej do przewidywania skutków polityki ludnościowej,
Studia Demograficzne, nr 29, 1972, s. 3-24.
15) Socjotechnika propagandy politycznej,
Zeszyty Prasoznawcze, rocznik 13, nr 3, 1972, s. 15-26.
16) Zastosowanie cybernetycznej teorii układów samodzielnych do opracowywania prognoz demograficznych,
Materiały z Seminariów Problemowych, Polskie Towarzystwo Cybernetyczne, Warszawa 1972, s. 83-114.
17) Proces produkcji informacji i jego wpływ na aktywność społeczną,
Ruch Prawniczy Ekonomiczny i Socjologiczny, tom XXXV, nr 4, 1973, s. 215-232.
18) Cybernetyczna metoda optymalizacji schematów zarządzania,
Wybrane zagadnienia z teorii polityki, Centralny Ośrodek Metodyczny Studiów Nauk Politycznych, Warszawa 1973, s. 1-24.
19) Głos w dyskusji,
W kierunku optymalnego rozwoju ludności, Stowarzyszenie PAX Studium Społeczno-Ekonomiczne, 1973, s. 57-61.
20) Integracyjna funkcja cybernetyki społecznej,
Studia Filozoficzne, nr 9, 1974, s. 103-112.
21) Optymalizacja modelu rodziny z punktu widzenia skutków społeczno-ekonomicznych,
Zeszyty Naukowe Stowarzyszenia PAX, nr 5, 1974, s. 18-24.
22) Optymalizacja struktury awansów a sterowanie wydajnością układu społecznego,
Prace Zespołu Marksistowskiej Teorii Polityki Centralnego Ośrodka Metodycznego Studiów Nauk Politycznych, Warszawa 1974, s. 167-184.
23) Two-dimensional Green Tensor in an infinite anisotropic elastic medium,
Bulletin de l'Acadmie Polonaise des Sciences, Srie des sciences technicques, vol. XXII, No.1 - 1974, s. 21-26.
24) Interactions of screw dislocations and concentrated defects in an infinite elastic medium with a regular symmetry,
Bulletin de l'Acadmie Polonaise des Sciences, Srie des sciences technicques, vol. XXII, No.2 - 1974, s. 53-62.
25) Cybernetyczny model dyfuzji norm społecznych,
Studia Filozoficzne, nr 4, 1975, s. 57-66.
26) Rzymski czy bizantyjski?,
Zarządzanie, rok 3, nr 10, 1975, s. 34-37.
27) Wpływ oddziaływań międzygrupowych na procesy sterowania społecznego,
Cybernetyka społeczna - J. Kossecki (red.), Wyższa Szkoła Pedagogiczna  w Kielcach, Kielce 1976, s. 42-56; oraz Wstęp, s. 5-12.
28) Cybernetyczna metoda identyfikacji związków przyczynowych w procesach społecznych,
Studia Filozoficzne, nr 2, 1976, s. 121-129.
29) Znaczenie czasu decyzyjnego dla struktury organizacyjnej społeczeństwa,
Zarządzanie, r. 4, nr 1, 1976, s. 20-23.
30) Procesy sterowania społecznego w zakresie norm zdrowotnych oraz ich wpływ na całkowitą moc społeczną,
Studia Demograficzne, nr 45, 1976, s. 105-110.
31) Socjocybernetyczna analiza nauki,
Problemy postępu naukowo-technicznego, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1977, s. 131-148.
32) Społeczno-sterownicze znaczenie programowania ideologicznego,
Światopoglądowe problemy w procesie dydaktyczno-wychowawczym Wyższej Szkoły Pedagogicznej, Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Kielcach, Kielce 1977, s. 111-113.
33) Cybernetyka a kultury narodowe,
Studia Filozoficzne, nr 11, 1978, s. 25-37.
34) Cybernetyka społeczna część I problemy ogólne,
Badania Studia Przyczynki, Materiały Informacyjne Centrum Informacji Naukowej, Technicznej i Ekonomicznej, nr 5, 1980, s. 23-44.
35) Wspólnie z Lechem Zacherem, Problemy sterowania cywilizacyjnym potencjałem wytwarzania informacji w okresie rewolucji naukowo-technicznej,
Zagadnienia informacji oraz dziłalności innowacyjnej, Polska Akademia Nauk Ośrodek Informacji Naukowej i Instytut Filozofii i Socjologii, Warszawa 1980, s. 56-81.
36) Cybernetyka społeczna - oddziaływanie na procesy rewolucji naukowo-technicznej,
Nauka - Technika - Społeczeństwo, Ossolineum, Wrocław 1981, s. 225-232.
37) Sztuka nowoczesna a kultura narodowa,
Film Sztuka i Ideologia, J. Trzynadlowski (red), Instytut Filologii Polskiej Zakład Teorii Literatury - Pracownia Filmoznawcza, Uniwersytet Wrocławski, Materiały sesji naukowych 3 listopada 1977, 15-17 września 1978; Wrocław 1981, s. 61-72.
38) Cybernetyka społeczna część II Informacja a procesy sterowania społecznego,
Badania Studia Przyczynki, Materiały Informacyjne Centrum Informacji Naukowej, Technicznej i Ekonomicznej, Warszawa 1981, s. 52-78.
39) Oświata a homeostaza w różnych systemach sterowania społecznego,
Procesy samoregulacji w oświacie, Materiały z Konferencji Naukowej zorganizowanej przez Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Sulejówku w dniach 16-17 czerwca 1983, Instytut Kształcenia Nauczycieli, Warszawa 1984, s. 53-59.
40) Czynnik ludzki w procesie eksploatacji systemów technicznych,
Efektywność eksploatacji systemów technicznych, II Szkoła Podstaw Eksploatacji, Warszawa - Poznań, 11-13 kwietnia 1985, s. 184-203.
41) Czynnik ludzki w procesach tworzenia, przetwarzania i wdrażania innowacji w systemach eksploatacji,
Efektywność Eksploatacji Systemów Technicznych, III Szkoła Eksploatacji Systemów Technicznych, Szklarska Poręba 1987, s. 36-45.
42) Wykorzystanie cybernetyki społecznej w procesie humanizacji pracy,
Udział inżynierów i techników w procesie humanizacji warunków pracy, Materiały konferencyjne, Częstochowa 1987, s. 38-45.
43) Metacybernetyka i jej rola w nowoczesnej nauce,
PHAENOMENA - Zeszyty Naukowe Wydziału Zarządzania i Administracji WSP im. J. Kochanowskiego, Tom I, Kielce 1995, s. 55-74.
44) Wzmocnienie społecznej pozycji biurokracji w trakcie przemian dokonujących się w Polsce po 1989 roku,
Kieleckie Studia Społeczne, 3, Kielce 1996 - Transformacja w Europie Środkowo-Wschodniej ze szczególnym uwzględnieniem Polski, Materiały Konferencji zorganizowanej przez WZiA WSP w Kielcach, 14-15 września 1994 r., s. 161-167.
45) Demokracja - bizantyńskie państwo prawa czy łacińskie państwo etyki,
referat w materiałach na Międzynarodową Konferencję - DEMOKRACJA - TRUDNE POCZĄTKI, WSP Kielce - Ameliówka, 18-19.09.1996 r., 10 stron.
PHAENOMENA - Zeszyty Naukowe WZiA WSP w Kiecach, Tom IV - V, Kielce 1997, s. 179-186.
46) Socjocybernetyczne podłoże aktualnego kryzysu transformacji ustrojowej w Polsce,
PHAENOMENA - Zeszyty Naukowe WZiA WSP w Kiecach, Tom II, 1996, s. 81-92.
47) Znaczenie prawa i etyki dla procesów sterowania społecznego w niektórych cywilizacjach,
Miscellanea Methodologicae, STUDIA I MATERIAŁY, Wydział Zarządzania i Administracji Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Jana Kochanowskiego w Kielcach, No 1, 1997, Kielce 1997, s. 99-117.
48) Pierwiastki łacińskie i bizantyńskie w rozwoju gospodarki polskiej przed i po 1989 roku,
Miscellenea Oeconomicae, STUDIA I MATERIAŁY, rok 1, No 2, 2/1997, Wydział Zarządzania i Administracji Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Jana Kochanowskiego w Kielcach, Kielce 1997, s. 63-69.
49) Czynnik demograficzny w procesach integracji gospodarki polskiej z europejską,
Materiały Konferencji Naukowej zorganizowanej przez WZiA WSP w Kielcach, Borków 21-22 maja 1997 r., stron 6.
50) Aktualne perspektywy globalnego rozwoju demograficznego,
THE PECULARITY OF MAN, Vol. 3, Warszawa - Kielce 1998, s. 215-220.
51) Metacybernetyczna teoria poznania,
Miscellanea Philosophica, STUDIA I MATERIAŁY, rok 2, No. 3, 5/1998, s. 195-208.
52) Człowiek jako proces autonomiczny,
THE PECULARITY OF MAN, Vol. 4, Warszawa - Kielce 1999, s. 91-94.
53) Współczesne państwo prawa czy etyki,
Mieczysław Michalik (red.) - Międzynarodowa Konferencja Naukowa w Prywatnej Wyższej Szkole Biznesu i Administracji, 10-11 września 1999 r. Wydawnictwo PWSBiA, Warszawa 2000, s. 253-258.
54) Zastosowanie teorii procesów autonomicznych do analizy procesu normotwórczego w etyce,
THE PECULARITY OF MAN, Vol. 5, Warszawa - Kielce 2000, s. 245-251.
55) Rozwój człowieka i społeczeństwa jako procesy autonomiczne,
THE PECULARITY OF MAN, Vol. 5, Warszawa - Kielce 2000, s. 395-406.
56) Relacja prawda-fałsz w ilościowej i jakościowej teorii informacji,
THE PECULARITY OF MAN, Vol. 6, Warszawa - Kielce 2001, s. 349-386.
57) Socjocybernetyczne funkcjonowanie kategorii piękna i brzydoty w różnych systemach sterowania społecznego,
THE PECULARITY OF MAN, Vol. 7, Warszawa - Kielce 2002, s. 371-389.
58) Dotychczasowy rozwój a perspektywy demograficzne Polskki i Unii Europejskiej, ROCZNIK POLITOLOGICZNY, Nr 1/2003, Kielce 2003, Akademia Świętokrzyska im. Jana Kochanowskiego w Kielcach Wydział Zarządzania i Administracji Instytut Nauk Politycznych, s. 183-189.
59) "Porządek" i "bezład" w ujęciu metacybernetycznym,
THE PECULARITY OF MAN, Vol. 8, Warszawa - Kielce 2003, s. 245-256.
60) Metajęzyk nauki w świetle cybernetyki, "STUDIA METHODOLOGICA",
No 14, Ternopol 2004, s. 10-19.
61) Czas w metacybernetyce, THE PECULARITY OF MAN, Vol. 9, Kielce-Warszawa 2004, s. 425-434.
62) Zderzenie cywilizacji łacińskiej i orientu w świetle nauki porównawczej o cywilizacjach i społecznej cybernetyki, referat na seminarium "Zderzenie cywilizacji łacińskiej i orientu" Ruchu Obrony Rodziny i Jednostki w Lublinie 20 maja 2004 r., pełny tekst opublikowany na stronie internetowej RORiJ http://rorij.free.ngo.pl/Zderzenie&cywilizacji.doc . Publikacja streszczona w artykule pt. "Cywilizacja łacińska a orient" Adam Kruczek, Lublin, w "Naszym Dzienniku" 21 maja 2004 r. s. 2. Obszerne streszczenie w "KONSERWATYSTA", ŚRODA, 04 PAŹDZIERNIKA 2006.
63) Brak filozofii jako podstawowy element manipulacji, FOLOZOFIA W SZKOLE VI, Wspólczesne dylematy i wyzwania etyczne, Kielce, 24-25 września 2004, pod redakcją naukową Bronisława Burlikowskiego i Wojciecha Rechlewicza, Akademia Świętokrzyska Zakład Historii Filozofii INP WZiA, Polskie Towarzystwo Filozoficzne Oddział Kielceki, Kielce 2005, s. 35-41.
64) Progres, regres, stagnacja w cybernetyce społecznej, THE PECULARITY OF MAN, Vol. 10, Warszawa - Kielce 2005, s. 131-137.
65) Subiektywne i obiektywne metody oceny prawdziwości informacji w ujęciu socjocybernetyki, Slawisticzni Zapiski, No 1 (5), Ternopil 2006, s. 33-47.
66) Znaczenie relacji prawdy do ideologii dla społecznych procesów poznawczych, STUDIA METHODOLOGICA, Wipusk 17, Ternopil 2006, s. 4-9.
67) Metacybernetyka, FOLOZOFIA W SZKOLE VII, Wspólczesne kierunki filozoficzne, Kielce, 23-24 września 2005, pod redakcją naukową Wojciecha Rechlewicza, Akademia Świętokrzyska Pracownia Filozofii Polityki INP WZiA, Polskie Towarzystwo Filozoficzne Oddział Kielceki, Kielce 2006, s. 213-218.
68) Relacje abstrakcyjne - idealne czy relne, STUDIA METHODOLOGICA, Wipusk 20, Ternopil 2007, s. 21-22.
69) Cybernetyka społeczna w świetle poprawności politycznej dawiej i dziś - [w:] "Poprawność polityczna - równość czy wolność?", pod redakcją Ryszarda Stefańskiego, Toruń - Kielce 2007, Pierwszy tom serii "The pecularity of man", 1(11), s. 226-231.
70) Integracja nauki i całego ludzkiego poznania, - wykład wygłoszony w Rychłocicach w 2003 roku, opublikowany w 2007 roku na stronie www.autonom.edu.pl , stron 9.
71) Analiza funkcji socjoznaczenia pewnego terminu kluczowego dla badania struktury systemów sterowania społecznego, „STUDIA METHODOLOGICA", Wipusk 23, Termopil 2008, s. 123-127.

BROSZURY

1) Wspólnie z Barbarą Janowicz, Zarys metod statystycznych,
Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Kielcach, Kielce 1975, strony 4-17.
2./ Elementy socjotechniki propagandy,
Wydział Informacji KC PZPR, Warszawa (1982), stron 32.
3./ Białe plamy w historii Polski, część I,
Wydział Informacji Politycznej KW PZPR, Szczecin - sierpień 1983, stron 49.
4./ Panorama opozycji politycznej,
Wydział Informacji Politycznej KW PZPR, Szczecin - sierpień 1983, stron 47.
5.\ PLAN X - Polska potrzebuje gospodarza - wspólnie ze Stanisławem Tymińskim L., Warszawa - Toronto, marzec - kwiecień 1992 r., stron 34 (moja część s. 21-33; II wydanie podczas kampanii wyborczej w lecie 1993 r.

--------------------------

[1] Numeracja z nawiasami to artykuły naukowe, zaś z kropkami to artykyły popularno-naukowe i publicystyczne, natomiast tłuste czcionki numerów z nawiasami to książki naukowe, zaś kursywa tłusta z nawiasem to broszura naukowa (skrypt), a kursywa z kropką to broszura publicystyczna. Artykuły popularno-naukowe i publicystyczne w czasopismach publicznych zaznaczono: popularno-naukowe kreską /, zaś publicystyczne \ , po kropce.

W wykazie nie podano artykułu pt. Bizancjum naukowe, opublikowanego w Biuletynie TKM w 1980 roku, będącego przedrukiem takiegoż artykułu opublikowanego w Przeglądzie Technicznym w 1980 roku, który został w niniejszym wykazie podany. Zaś w osobnym wykazie publikacji naukowych opuszczono te prace publikowane w materiałach konferencyjnych, które potem zostały opublikowane w wydawnictwach zwartych pod tymi samymi tytułami wymienionymi we wspomnianym osobnym wykazie.

Źródło: http://twx.bloog.pl/id,3930592,title,ZAKLAMANA-KONFERENCJA-IPN-u-Nurt-Narodowy-Opozycji-Demokratycznej-w-PRL-1955-1990,index.html
“Zacznij tam gdzie jesteś, użyj tego co masz, zrób co możesz”
Nie negocjuje na rozsądnych warunkach z ludźmi, którzy zamierzają mnie pozbawić rozsądku.


Jeśli widzisz uszkodzony post - kliknij "Zgłoś do moderatora". Dziekuje

Offline BladyMamut

  • Administrator
  • WyBudzony
  • *
  • Posts: 2 554
  • Reputacja: +12/-0
Odp: Liga Narodowo Demokratyczna, ZP Grunwald
« Reply #4 on: (Sun) 22.11.2015, 02:51:39 »
Kuczyński na rozdrożach kłamstw !

Ministerstwo Przekształceń Własnościowych - resort zajmujący się procesami przekształceń przedsiębiorstw skarbu państwa, którego ministrem był Waldemar Kuczyński ( 14 września 1990 do 14 grudnia 1990). Od wielu lat przemilczana jest działalość Pana Kuczyńskiego, wobec grabieży majątku dokonanego za jego rządów w ministerstwie. Doc. Kossecki, publicznie piętnował ochoczą sprzedaż majątku narodowego dokonywaną ręką Pana Kuczyńskiego. Publikacje w Biutelynie Partii "X", ujawniały przebieg dokonywanych przestępstw. Za swoją jawną działalość Doc. Kossecki został zaatakowany przez Pana Kuczyńskiego za pośrednictwem IPN. Jest to mroczna tajmnica III RP. Polecam zapoznać się z poniższym przedrukiem z blogu:



"Widzieć świat niesteotypowo".

















Źródło: http://mrocznekulisy3rp.bloog.pl/id,329984220,title,Kuczuynski-na-rozdrozach-klamstw-,index.html?smoybbtticaid=615fc2
“Zacznij tam gdzie jesteś, użyj tego co masz, zrób co możesz”
Nie negocjuje na rozsądnych warunkach z ludźmi, którzy zamierzają mnie pozbawić rozsądku.


Jeśli widzisz uszkodzony post - kliknij "Zgłoś do moderatora". Dziekuje

Offline BladyMamut

  • Administrator
  • WyBudzony
  • *
  • Posts: 2 554
  • Reputacja: +12/-0
Odp: Liga Narodowo Demokratyczna, ZP Grunwald
« Reply #5 on: (Mon) 30.11.2015, 23:22:14 »
Etyka i Prawo w Polsce


Polacy powinni stworzyć prawo, który im będzie służyć. Inaczej prawo narzucone przez obcą kulturę stworzy ludzi, którzy będą niewolnikami zasad sprzecznych ze swoją etyką.

Kiedyś mój prawnik w Peru, były premier i senator Javier Maximiliano Alfredo Hipolito Valle Riestra Gonzalez Olaechea,  powiedział mi, że jedyne co muszę wiedzieć o prawie to to, że kara jest współmierna do winy. Wiele lat pózniej, kiedy poznałem naukowe publikacje Doc. Józefa Kosseckiego zrozumiałem, że prawo w Peru jest oparte na kulturze łacińskiej. Zdecydowany wpływ na taki stan rzeczy miała Hiszpania, która podbiła cywilizację imperium Inków i skolonizowała Peru na okres kilkuset lat. Nawet dzisiaj kilkadziesiąt rodzin z hiszpańskim rodowodem stanowi elitę gospodarczą tego kraju, który de-facto jest krajem Metysów.
 
Obecnie na emeryturze, doc. Kossecki, inżynier, cybernetyk społeczny, dziennikarz, publicysta, nauczyciel akademicki i polityk, jest kontynuatorem prac  śp. prof. Konecznego i śp. prof. Mazura, ktorego żona przekazała mu wszystkie jego archiwa. Napisał on ponad 30 książek. Jego seminaria szkoleniowe w postaci video mozna zobaczyć na YouTube.com.
 
Poznałem Doc. Kosseckiego na początku 1991 roku, w czasie jednego z zebrań informacyjnych Partii X w Warszawie. Powiedział mi, że należał w przeszłości do PZPR i nigdy więcej nie chce być członkiem żadnej partii politycznej. Już w czasie pierwszej rozmowy po rodzaju zadawanych pytań, rozpoznałem w nim wartościowego człowieka. Na moją usilną prośbę po długim zastanowieniu, Doc. Kossecki został członkiem Partii X, a wrótce potem na pierwszym krajowym zjeżdzie wybrano go jednym z jej dziesięciu dyrektorów. Niedługo potem został vice-liderem Partii X, a w roku 1995 jej liderem. To stanowisko pełnił  aż do jej całkowitego rozwiązania w 1999 roku.
 
Obecność Doc. Kosseckiego w Partii X dała mi możliwość szczegółowego poznania „kto kim był” przed zmianą ustroju w Polsce w 1989 roku. Jako naukowiec jest on świetnym strategiem i często korzystałem z jego porad w trudnych czasach dla Partii X, kiedy zmowa ludzi „okrągłego stołu” niemoralnymi i niezgodnymi z prawem metodami blokowała nasze wejście do Sejmu. Jego wartość w 1994 roku podkreślił lider SLD Leszek Miller, kiedy zapraszał mnie do współpracy ale tylko bez "Kosseckiego".
 
Doc. Kossecki jest stale atakowany przez medialne „prastytutki” za to, że w swojej przeszłości był rzecznikiem antysyjonistycznej organizacji „Grunwald” oraz za to, że był oficerem ORMO. Co do mnie, to nie mam najmniejszej wątpliwości, że jest on naszym narodowym patriotą i tym samym ofiarą ataków niecnych ludzi, którzy nienawidzą nas Polaków . Kilka lat temu pisałem listy w obronie Doc. Kosseckiego do dyrekcji WIKIPEDIA w USA, ponieważ żydowscy autorzy jej polskojęzycznej wersji twierdzili, że był on agentem KGB i SB. Udało mi się usunąć referencje do farsy jego agentury KGB ale do tej pory jest on oskarżany o współpracę z SB na osobiste życzenie byłego ministra ds przekształceń własnościowych w rządzie Mazowieckiego, Waldemara Kuczyńskiego z domu Pecold, odznaczonego Krzyżem Komandorskim Odrodzenia Polski - Polonia Prostituta, w 2011 roku.
 
Bezpodstawne oskarżenia doc. Kosseckiego o agentury KGB i SB przez WIKIPEDIA.PL są dowodem działania ludzi obcej cywilizacji przeciw interesom Polaków. Nasza cywilizacja łacińska jest oparta na poszukiwaniu prawdy – etyka jest wyższa od prawa. Dla prawego Polaka, nie do pomyślenia jest możliwość obrzucania innych ludzi kłamstwem. Być może doc. Kossecki przesadził z przynależnością do ORMO ale on wtedy uważał, że szkolił Polaków do walki przed zaborczymi Chazarami z trockistowskim odchyleniem i chciał dobrze dla ojczyzny. Każdy może poznać jego życiorys aby wyrobić sobie opinię o tym zacnym i poczciwym człowieku pod hasłem w Google: Józef Kossecki życiorys
 
Kultura danego kraju nigdy nie jest w 100% czysta. Konflikty polityczne w Polsce powstają z powodu starcia się trzech podstawowych kultur: łacińskiej, bizantyjskiej i żydowskiej. Z pracy naukowej doc. Kosseckiego wynika, że głównym powodem odmiennego stylu działalności tych grup są różne pojęcia etyki i prawa. Kultura łacińska stawia etykę powyżej prawa, kultura bizantyjska stawia prawo ponad etyką a kultura żydowska nie uznaje etyki tylko prawo, które zależnie od okoliczności jest naginane dla korzyści samych Żydów.
 
Proszę teraz popatrzeć na Polskę z tego punktu widzenia. Gołym okiem widać, że w naszej ojczyznie najważniejsze jest prawo. To jest kraj bez etyki i troski o ludzi, gdzie się karze chorych emerytów należnością 50 Zł. za ścięcie w państwowym lesie małego drzewka. Jednocześnie wielcy złodzieje i aferzyści są całkowicie bezkarni. Jak w takiej Polsce może się czuć Polak wychowany w duchu etyki łacińskiej?
 
Polskojęzyczne media sa odbiciem obecnie dominującej kultury w Polsce. Wszelkie wydarzenia nie są ocenianie przez dziennikarzy z punktu widzenia etyki łacińskiej ale ich ocena jest naginana do okoliczności. Kto się  z tego chóru wyłamie, to automatycznie traci mozliwość pracy w tym zawodzie. Dlatego dziennikarze, znani jako „prastytutki” są praktycznie zmuszeni do zaniechania etyki w swojej codziennej działalności. Nie dziwota więc, że wielu dziennikarzy takich jak Mieczysław Rakowski czy Radosław Sikorski zajeli prominente pozycje w polityce. W czasie wyborów prezydenckich w 90 roku, kiedy  młoda ale bardzo napastliwa dziennikarka Monika Olejnik po konferencji prasowej doszła za mną aż do zaparkowanego samochodu, zadałem jej pytanie: „Dlaczego Pani Polka  jest tak agresywna, przecież Pani wie o co idzie walka w tych wyborach”. Nie odpowiedziała mi na to pytanie.
 
Dla uważnego czytelnika wpływ kultury żydowskiej jest Polsce ewidentny w mediach.  Jest  to wszechobecne przeinaczanie wydarzeń. Gołym okiem można rozpoznać dziennikarski bełkot podobny do języka z żydowskiego targu.
 
Przykładem takiego dziennikarstwa są wypowiedzi dziennikarki Applebaum-Sikorski, która bezczelnie ignoruje etykę na korzyść promocji ideologii neokonserwatywnych instytucji w Waszyngtonie. Tych ludzi cechuje wściekła nienawiść i stałe dążenie do wojny z Rosją. Z tego powodu jest ona całkowicie przewidywalna. Applebaum tak jak i jej mąż Sikorski zbudowali swoje kariery na promocji ideologii amerykańskich neokonserwatystów  i nigdy nie będą zdolni do etycznego postępowania zgodnego z naszą cywilizacją łacińską.
 
Kilka dni temu, jadąc do pracy,  słyszałem w amerykańskim programie Radia FOX stwierdzenie młodej dziennikarki żydowskiego pochodzenia , że Putin to rasista. Kiedy gospodarz tego programu zapytał, czy ona ma na to dowody, odpowiedziała, ze rasizm nie jest jednak głównym grzechem Putina i szybko zmieniła temat. Takie zachowanie bez honoru jest całkowicie sprzeczne z zasadami cywilizacji łacińskiej.
 
Jaskrawym przykładem łąmania wszelkich zasad etyki i naginania  prawa jest obecny zamęt na Ukrainie, gdzie grupa terrorystów, mając poparcie krajów Zachodnich obaliła konstytucyjnie wybrany rząd i zmusiła prezydenta do ucieczki za granicę. Takie niemoralne postępowanie jest typowe dla łamiących prawo piratów i rozbójników. Czy można teraz oczekiwać, że nowy ukraiński rząd będzie postępował zgodnie z etyką łacińską? Z powodu składu tego rządu nie wydaje mi się, że będzie to  państwo etyczne. Myślę, że będzie to państwo prawa, interpretowanego na korzyść żydowskiej mniejszości narodowej, tak jak to się stało w Polsce. Trudno oczekiwać, że tylko poprzez dostęp do EU Ukraina nagle zmieni swoją bizantyjsko-żydowską kulturę. Z tego punktu widzenia przystąpienie Ukrainy do EU wydaje się nierealne i dla Polski bardzo niebezpieczne.
 
Podłożem wszelkich poczynań danego kraju jest jego kultura, co ma odzwierciedlenie w jego Konstytucji. Kultura to etyka, która odsłania moralność działąnia danej nacji. Dopiero na bazie etyki powstaje prawo określone przez dokument zasadniczy, czyli Konstytucję. Jest to o tyle ważne, że to Polacy  powinni stworzyć prawo, który im będzie służyć. Inaczej prawo narzucone przez obcą kulturę stworzy ludzi, którzy będą niewolnikami zasad  sprzecznych  ze swoją etyką.
 
Nie dziwota więc, że obecnie w 2014 roku 8 na 10 Polaków chce wyjechać ze swego kraju. Nie tyle w ucieczce przed biedą, ile przed kulturą prawa bez etyki narzuconego przez wspieranych przez Amerykę rodzimych Chazarów. W obliczu gwałtu swojej kultury Polacy zamiast walczyć, wolą uciekać od tej zmory.

Źródło: http://rzeczpospolita.neon24.pl/post/107572,etyka-i-prawo-w-polsce



Walka informacyjna w okresie stanu wojennego.
 
              Generał Jaruzelski naciskany z jednej strony przez władze ZSRR, a z drugiej przez rodzimy tzw. Beton partyjny (którego zakulisowym inspiratorem był odpowiedzialny za wojsko i MSW sekretarz KC i członek Biura politycznego M. Milewski), podjął decyzję o wprowadzeniu z dniem 13 grudnia 1981r. stanu wojennego w Polsce. W nocy z 12 na 13 grudnia 1981r. Rada Państwa uchwaliła dekret o wprowadzeniu stanu wojennego na całym terytorium kraju. Jednocześnie ukonstytuowała się pod przewodnictwem gen. Jaruzelskiego Wojskowa Rada Ocalenia Narodowego (WRON).
             Już o północy w dniu 13 grudnia dokonano internowania kilku tysięcy przywódców i aktywistów „Solidarności" oraz różnych ugrupowań opozycji politycznej. W następnych dniach kontynuowano tę akcję. Liczbę internowanych, według danych podanych w dniu 20  stycznia 1982r. przez generała Kiszczaka wyniosła 6249 osób (por.: H. Dominiczak, Organy bezpieczeństwa PRL 1944-1990, W-wa 1997, s.354).
               Doprowadziło to do rozbicia zasadniczych struktur „Solidarności". Potwierdziły się posiadane przez kierownictwo Ligii Narodowo-Demokratycznej informacje, że MSW dokładnie rozpracowało (a w wielu przypadkach wręcz kontrolowało) struktury opozycji demokratycznej i „Solidarności". Trzymanie się od tych struktur z dala pozwoliło działaczom i współpracownikom LND uniknąć internowania (z nielicznymi wyjątkami).
         
    Wprawdzie H. Dominiczak w swojej monografii stwierdził: „Mimo precyzyjnie przeprowadzonej akcji i zaskoczenia „Solidarności", wielu jej przywódcom udało się uchronić przed internowaniem, co uniemożliwiło im przejście do działalności konspiracyjnej, rozwijając nadal ruch „Solidarność" w podziemiu. Na czele tego ruchu stanął Zbigniew Bujak, dotychczasowy przewodniczący „Solidarności" regionu Mazowsze. (...)" (źródło: H. Dominiczak, Organy bezpieczeństwa PRL..., s. 351).
         
   W świetle jednak tego co wiemy dziś o skali penetracji i kontroli podziemnej „Solidarności" przez SB, pozostaje otwarty problem: na ile ci działacze związku, którzy uniknęli aresztowań po wprowadzeniu stanu wojennego, faktycznie skutecznie ukrywali się przed władzami, a na ile byli to tajni współpracownicy PRL-owskich tajnych służb lub ludzie przez tychże tajnych współpracowników „obstawieni" (nawet nie wiedząc o tym) i zostawienie niejako „na zarybek".
             
   „Działania resortu spraw wewnętrznych z chwilą wprowadzenia stanu wojennego składały się z kilku wcześniej przygotowanych i prowadzonych równocześnie operacji: „Azalia" - zabezpieczenie najważniejszych obiektów; „Jodła" - internowanie wcześniej wytypowanych osób uznanych za niebezpieczne; „Klon" - rozbijanie zwartości opozycji i jej zastraszanie przez rozmowy „profilaktyczno-ostrzegawcze" itd.
           
     W operacji występującej pod kryptonimem „Azalia" zabezpieczono w całym kraju 451 najważniejszych obiektów, w tym radia, telewizji oraz blokady łączności (...). W operacji występujące pod kryptonimem „Jodła"  już w pierwszych godzinach internowano 3173 osób, tj. około 70% ogólnej liczby przewidywanych do internowania, a w dniach następnych pomyślnie kontynuowano tę operację (...). W czasie realizacji operacji pod kryptonimem „Klon" funkcjonariusze SB przeprowadzili ba 4500 zakładanych 18000 rozmów profilaktyczno-ostrzegawczych, głównie z członkami KOR, KPN i tymi działaczami „Solidarności", którzy nie zostali internowani. Jak podano, tylko około 14% odmówiło podpisania deklaracji zobowiązującej do zaniechania „szkodliwej działalności" (nie podano ilu wśród nich udało się zwerbować jako tajnych współpracowników SB).
             
  W drugiej fazie pierwszego etapu stanu wojennego główne wysiłki resortu spraw wewnętrznych i armii, ściśle ze sobą współpracujących, skierowane były na likwidację i neutralizowanie strajków oraz zbiorowych zakłóceń porządku publicznego. Trzeba podkreślić, że było tego nie mało. W pierwszych dniach stanu wojennego SB odnotowywała akcje strajkowe, bądź próby zorganizowania strajków w 199 zakładach i przedsiębiorstwach. Wszystkie one miały charakter lokalny, uczestniczyło w nich około 10%, a w wyjątkowych przypadkach do 20% załogi (źródło: H. Dominiczak, Organy..., s. 354-355). Najpoważniejszy opór stawiali górnicy w kopalni „Wujek", gdzie doszło do walk, w wyniku których zginęło 7 górników, a 30 zostało rannych, po stronie MO doliczono się 41 rannych.
             
   Jak na działania związku, który miał około 10 milionów członków, strajków i demonstracji było stosunkowo mało, a te które doszły do skutku były dziełem aktywu terenowego i miały tylko znaczenie lokalne. Nawet uwzględniając czynnik psychologiczny - jakim była obawa, że w wypadku ostrzejszego sporu może nastąpić interwencja wojsk Układu Warszawskiego - świadczy to o głębokiej i skutecznej penetracji tajnych służb PRL w struktury opozycji, a zwłaszcza „Solidarności".
                „Wśród internowanych w ośrodkach odosobnienia Służba Bezpieczeństwa prowadziła intensywną pracę operacyjną. (...) Drogą operacyjnych przedsięwzięć, nacisku i obiecanek (np. wcześniejszego uwolnienia) werbowano pospiesznie agentów" (źródło: H. Dominiczak, Organy..., s. 352).
               
  Strona policyjna całej operacji wprowadzenia stanu wojennego została dobrze przygotowana i przeprowadzona. Kierownictwo „Solidarności" i masy członków Związku (który wszak według oficjalnych danych liczył około 10 milionów członków, a w tym około 1 miliona członków PZPR) zostały zaskoczone. Opozycja demokratyczna wraz z „Solidarnością", jak na razie przestały się liczyć jako siła polityczna.
             
    Ale zaskoczone też zostały masy członków PZPR - analogicznie jak cała ludność Polski. Zaufanemu aktywowi PZPR wydano broń krótką, strasząc go przy tym, że bojówki „Solidarności" przygotowują akcje przeciwko działaczom partyjnym i ich rodzinom, jak również kadry wojskowej i MSW. Była to typowa agitacja manipulacyjna.
           
     16 grudnia 1981r. „Trybuna Ludu" (która obok „Żołnierza Wolności" była jedynym pismem ukazującym się wówczas w Polsce) podała do publicznej wiadomości wykaz internowanych osób, które w poprzednim okresie zajmowały kierownicze stanowiska partyjne - z samym Edwardem Gierkiem na czele.
           
    W nowej sytuacji - gdy uniknęło zagrożenie ze strony „Solidarności" - rozpoczęła się ostra walka o władzę wewnątrz aparatu partyjno-państwowego między partią, wojskiem i MSW.
           
     W pierwszych tygodniach stanu wojennego wojsko usiłowało przejąć władzę, w oparciu o sieć komisarzy wojennych wyznaczonych dla różnych instytucji. Okazało się jednak, że w terenie nie jest ono zdolne do efektywnego sprawowania władzy, a ponadto gen. Jaruzelski nie zdecydował się na rozprawę a aparatem partyjnym, nie mówiąc już o aparacie policyjnym. Podejmowane na początku stanu wojennego próby wyznaczania komisarzy wojennych niektórym komitetom partyjnym zostały zaniechane, gdyż sekretarze opierali się temu (np. Kociołek w Warszawie). Analogicznie fiaskiem skończyły się próby narzucania komisarzy wojennych Ministerstwu Spraw Wewnętrznych (były one zresztą dość nieudolne - np. na komisarza wojennego do MSW wyznaczono profesora filozofii z Wojskowej Akademii Politycznej, którego ludzie z SB traktowali jak ignoranta i nie chcieli go dopuścić do archiwów resortu). Skończyło się na przeniesieniu do MSW niektórych oficerów z wojskowych służb specjalnych, którzy jednak nie znając realiów cywilnych tajnych służb, niejednokrotnie dezorganizowali ich działalność. Szczególnie nielubiany był w MSW sam nowy minister gen. Kiszczczak który już w lecie 1981 r. przyszedł z wojska i zawsze podkreślał swą przynależność do niego, nie decydując się ani razu na włożenie munduru milicyjnego, co bardzo denerwowało jego milicyjno-esbowskich podwładnych. Wielu wojskowych zajęło stanowiska (łącznie z ministerialnymi) w różnych dziedzinach administracji cywilnej.  Nie oznaczało to jednak efektywnego przejęcia władzy przez wojsko.
           
    Gen. Jaruzelski nigdy nie ufał zarówno partii jak i MSW. Już w pierwszych miesiącach stanu wojennego konsekwentnie uderzał w ideową partyjną lewicę. Najpierw po zawieszeniu tygodnika „Rzeczywistość" oddał go w ręce zupełnie innej redakcji -  obsadzając dziennikarzami z dawnej redakcji „Płomieni". Tygodnik „Rzeczywistość" przestał więc być organem Klubów „Rzeczywistość". Następnie już na wiosnę 1982r. rozwiązany został Klub Partyjnej Inteligencji Twórczej „Warszawa 80". Rozwiązano też Komunistyczny Związek Młodzieży Polskiej (posłużono się przy tym klasyczną metodą prowokacji). Na przełomie 1982 i 1983 roku rozwiązano Stowarzyszenie Klubów Wiedzy Społeczno-Politycznej „Rzeczywistość". Dawne - działające w 1981r. - struktury poziome funkcjonujące wewnątrz PZPR przestały istnieć w momencie wprowadzenia stanu wojennego. Zawieszono też wówczas, a potem rozwiązano wraz z „Solidarnością", związane z partią związki zawodowe. W rezultacie gen. Jaruzelski zlikwidował wszystkie ideowe struktury działające w partii i z nią związane, skazując ją na całkowitą biurokratyzację.
             
   Kierownictwo Ligi Narodowo-Demokratycznej było doskonale zorientowane w tej walce (która rozpoczęła się zresztą już na długo przed wprowadzeniem stanu wojennego), uznało też, że należy ją wykorzystać dla zorganizowania silnego narodowego polskiego skrzydła w aparacie władzy, które mogłoby zająć miejsce rozbijanego przez generała Jaruzelskiego skrzydła ideowo-komunistycznego.
             
   Liga posiadała już w tym okresie przyczółki zarówno w partii, jak w MSW i przede wszystkim w wojsku. Wśród komisarzy wojennych w centralnej TVP znalazł się cichy współpracownik LND ppłk B. Ś. Kontakt z J. Kosseckim nawiązał on poprzez Ryszarda Filipskiego, jeszcze w okresie, gdy grał on rolę mjr Hubala w znanym sztandarowym filmie Bogdana Poręby. Potem w 1981 r. uczestniczył w posiedzeniach zespołu kierowanego przez J. Kosseckiego, który obradował w pomieszczeniu Komitetu Warszawskiego PZPR (o którym była mowa wyżej). Zwrócił on uwagę J. Koseckiemu, że pod względem propagandowym stan wojenny nie został odpowiednio przygotowany wytworzyła się tu luka, w którą można spróbować wejść z programem narodowym. Sam ppłk B. Ś. jako komisarz wojenny spełniał zarazem w pierwszych dniach stanu wojennego rolę cenzora i gotów był takie programy przepuścić.
             
  Ppłk B. Ś. miał całkowitą rację. Mieczysław Rakowski, który jako wicepremier i bliski współpracownik gen. Jaruzelskiego był odpowiedzialny za propagandę, wykazał w tym okresie całkowitą nieudolność propagandową. 13 grudnia 1981 r. Polskie Radio i TVP nadawały wielokrotnie drętwe przemówienie generała Jaruzelskiego, a ponadto w radiu wystąpił prymas Glemp, który nawoływał do spokoju, przestrzegając, że opór ze strony społeczeństwa może doprowadzić do groźnych konsekwencji. Wszyscy obawiali się wówczas, że w razie oporu społecznego może dojść do interwencji wojsk Układu Warszawskiego. Nawet Liga Narodowo-Demokratyczna miała takie obawy i w momencie wprowadzania stanu wojennego przeniosła niektórych swych działaczy do lokali konspiracyjnych.
           
   Kierownictwo Ligi Narodowo-Demokratycznej uznało argumenty ppłk B. Ś. i postanowiło spróbować zrealizować przedstawiony przez niego plan. Głównym realizatorem tych działań został J. Kossecki, który już na kilka tygodni przed stanem wojennym występował kilkakrotnie w Polskim Radiu (audycje te organizował współpracownik LND pracujący w Radiu) opowiadając o programach różnych ugrupowań opozycyjnych i popularyzując liczne elementy programu Komitetu Samoobrony Polskiej oraz innych ugrupowań narodowych (źródło: Archiwum Ligii Narodowo-Demokratycznej, Zespół propagandy, 1981).
             
  Akurat 12 grudnia 1981 r. wieczorem J. Kossecki nagrał kolejne audycje radiowe na temat opozycji politycznej w Polsce oraz na tematy historyczno-geopolityczne. Te nagrania okazały się zresztą jedynymi „zapasami informacyjnymi" przygotowanymi przez Radio na okres stanu wojennego. Stały się więc one bardzo dobrym punktem wyjścia do realizacji opisanego wyżej planu. Nadawanie tych audycji (które zdecydowanie kontrastowały z drętwotą innych programów nadawanych w tym czasie przez RTV) rozpoczęło Polskie Radio już w dniu 14 grudnia 1981 r.
           
     Najpierw 14 grudnia nadano audycję omawiającą ogólną panoramę opozycji, potem zaś w dniu 15 grudnia 1981 r. nadana została o 23:30 audycja na temat neoendeckiego nurtu opozycji - chodziło głównie o Komitet Samoobrony Polskiej - która wywołała wielkie echo w skali międzynarodowej (źródło: Archiwum Ligii Narodowo-Demokratycznej, Zespół propagandy, 1981).
           
     We wspomnianej - nadanej 15 grudnia 1981 r. - audycji, J. Kossecki przytoczył m. in. następujący cytat z numeru 13 „Samoobrony Polskiej" (z 31 grudnia 1980 r.):
„(...) szowinizm żydowski w świecie wyraźnie wzmocnił swoje pozycje. Według zagranicznych publikacji kontroluje on m. in. 80% zachodniego przemysłu i finansów, dominuje w propagandzie, nauce i kulturze, steruje tzw. opinią publiczną. Toteż  rządy państw zachodnich reprezentują, bo muszą pod groźbą obalenia, interesy żydo-masońskie. Obóz sowiecki bez względu na to, co sądzimy o jego systemie, stanowi dla szowinizmu żydowskiego zaporę w planach opanowania świata (...)" - ostatnie zdanie przytoczonego cytatu stanowiło zaporę przeciwko ewentualnym atakom ze strony tzw. Betonu partyjnego oraz ewentualnym donosom składanym do władz radzieckich. (źródło: O faktyczną niezależność nowych związków zawodowych, „Samoobrona Polska, 31 grudnia 1980r., Nr 13. Zapis audycji radiowej z dnia 15 grudnia 1981r. i jej odgłosów prasowych; Archiwum Ligii Narodowo-Demokratycznej, Zespół propagandy, 1981)
Ponadto we wspomnianej audycji cytowane były ataki „Samoobrony Polskiej" na KOR oraz na B. Geremka. Cytowany fragment „Samoóbrony Polskiej" zawierał informację, że B. Geremek jest synem żydowskiego nauczyciela szkoły wyznaniowej - Borysa Lewartowa; przypominał też, że B. Geremek zajmuje się historią prostytucji w Średniowiecznej Francji. Przytoczony został również cytat z „Samoobrony Polskiej", który przestrzegał, że wywołaniem w Polsce antysowieckich zaburzeń zainteresowani są Niemcy dążący do zjednoczenia i do zagarnięcia polskich Ziem Zachodnich „(...) oraz międzynarodówka szowinistów żydowskich, zainteresowana w przechwyceniu władzy w bloku wschodnim. (...)" (źródło: Apel do delegatów na I Krajowy Zjazd NSZZ „Solidarność", Warszawa, 21 września 1981; Zapis audycji radiowej z dnia 15 grudnia 1981r. i jej odgłosów prasowych; Archiwum Ligii Narodowo-Demokratycznej, Zespół propaganda, 1981).
           
   Komitet Żydów Amerykańskich przetłumaczył tę audycję i 23 grudnia 1981 r. zorganizował protest przeciw rzekomo antysemickiej audycji, przed ambasadą PRL w Waszyngtonie. Władze polskie zapewniły, że o żadnej antysemickiej polityce w Polsce nie ma mowy (źródło: Zapis audycji radiowej z dnia 15 grudnia 1981r. i jej odgłosów prasowych; Archiwum Ligii Narodowo-Demokratycznej, Zespół propagandy, 1981).
         
      Amerykański publicysta Bernard D. Nossiter w noworocznym numerze czasopisma „The New York Times" opublikował artykuł pt. "Anti-Semitic Broadcasts" w którym omawiał i cytował wspomnianą audycję J. Kosseckiego (przytoczony wyżej cytat z „Samoobrony Polskiej"), stwierdził przy tym, że Kossecki uniknął antysemityzmu cytując „Samoobronę Polską" i nie podając odnośnych tekstów od siebie (źródło: B.D. Nossiter, Anti-Semitic Broadcasts, „The New York Times", 1 stycznia1982).
       
     J. Kossecki wystąpił też w dniu 18 grudnia 1981 r. po DTV o godzinie 19:30,  przedstawiając naukową ocenę sytuacji, w której znalazła się Polska, posługiwał się przy tym egzemplarzem swojej książki pt. „Cybernetyka społeczna" (źródło: Zapis audycji telewizyjnej z dnia 18 grudnia 1981r.; Archiwum Ligii Narodowo-Demokratycznej, Zespół propagandy, 1981).
       
      W pierwszych tygodniach stanu wojennego środowiska polskich narodowców sterowane bezpośrednio lub pośrednio przez LND, posiadające wpływy w aparacie partyjnym, MSW i przede wszystkim w wojsku, podjęły próbę zdominowania polskich publikatorów. J. Kossecki prowadził w tym zakresie „rozpoznanie bojem", występował wielokrotnie w radiu i telewizji, publikował artykuły w „Trybunie Ludu" i w innych gazetach.
     
      Mówił przy tym o wielu sprawach bytu Polski naświetlając je z pozycji narodowych, w jednej z audycji powiedział również o prowadzonej przez siebie w ramach Towarzystwa Kultury Moralnej (którego był prezesem) walce z przerywaniem ciąży.
     
      Krytycznym punktem w tej kampanii była audycja J. Kosseckiego, na ramach DTV w dniu 8 stycznia 1982 r. o godzinie 22:30 i powtórzona 9 stycznia 1981r. w DTV o godzinie 10:00 (dop.: dwukrotną emisję tej audycji umożliwił odpowiedzialny z tym dniu za DTV dziennikarz współpracujacy skrycie od pewnego czasu z J. Kosseckim, a będący jego dawnym studentem z Instytutu Dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Po emisji został on szybko wysłany za granicę)
       
        W audycji tej J. Kossecki pokazał list znanego niemieckiego wydawcy Axela Springera do Lecha Wałęsy z listopada 1980 r., w którym stwierdzał on, że przyświecają mu takie idee jak pojednanie Niemców i Żydów, zjednoczenie Niemiec z zachowaniem wolności, zwalczanie lewicowego i prawicowego ekstremizmu oraz popieranie gospodarki rynkowej.
         
      Zwracając się do L. Wałęsy Axel Springer stwierdził:
„Należę do tych Niemców, którzy śledzą szlachetne dążenia Pana i działającego pod przewodnictwem Pana związku zawodowego „Solidarność" z wielką życzliwości, życząc, aby poczynania te uwieńczone zostały sukcesem" (źródło: Axel Springer, List do Lecha Wałęsy, listopad 1980r., kserokopia w Zbiorach Archiwum Ligii Narodowo-Demokratycznej).
         
      J. Kossecki stwierdził następnie, że - jak wynika z posiadanych przez niego dokumentów - zarówno kierownictwo „Solidarności", jak i aparat  partyjno-rządowy, świat nauki, kultury itd., były penetrowane przez strukturę mafijną, posiadającą swą centralę za granicą, powiązaną z masońską lożą „Kopernik"; zapowiedział, że w następnych audycjach poda konkretne nazwiska. Do następnych audycji J. Kosseckiego jednak nie doszło, wielu ludzi na wysokich stanowiskach partyjnych i państwowych stało się wrogami J. Kosseckiego, starając się blokować jego działania (źródło: Zapis audycji telewizyjnej z dnia 8/9 stycznia 1982r. i jej odgłosów prasowych; Archiwum Ligii Narodowo-Demokratycznej, Zespół propagandy, 1982).
         
      Po tej audycji J. Kossecki był zapraszany z prelekcjami do setek organizacji partyjnych, a przede wszystkim do wojska. Prowadził opracowane przez siebie zgodnie z programem LND wykłady zlecone w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR (starał się tam nawet dostać etat, ale jej ówczesny rektor gen. Michta dowiedziawszy się na podstawie donosu, że Kossecki był kiedyś karany za przynależność do tajnej organizacji nie odważył się go zatrudnić na etacie i ograniczył się do zlecenia mu wykładów - co i tak było w owym czasie aktem odwagi z jego strony). Miał prelekcje w Wojskowej Akademii Politycznej, Akademii Sztabu Generalnego i samym Sztabie Generalnym WP, a także wielu jednostkach liniowych. Na podstawie tych zaproszeń można było zrobić mapę wpływów narodowych w partii i Wojsku. Były całe województwa i całe instytucje, które go w ogóle nie zapraszały, lub zapraszały bardzo niewiele, a były takie, gdzie zaproszeń było bardzo dużo (do tych drugich instytucji należało wojsko, nie należało zaś MSW, ludzie z MSW woleli raczej słuchać prelekcji J. Kosseckiego na zebraniach partyjnych lub przez partię organizowanych, prawdopodobnie dlatego żeby nie narażać siebie i swojej instytucji na gniew ludzi wpływowych skupionych wokół wicepremiera M. F. Rakowskiego).
         
      W 1982 r. J. Kossecki i współpracujący z nim ludzie rozpowszechnili szeroko spis uczestników posiedzenia Konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość". J. Kossecki w licznych prelekcjach - wygłaszanych zarówno na zebraniach organizacji partyjnych w różnych instytucjach, jak w wojsku, i licznych organizacjach społecznych -mówił wyraźnie, operując nazwiskami (wśród nich naczelne miejsce zajmowało nazwisko ówczesnego wicepremiera w rządzie gen. Jaruzelskiego - M. F. Rakowskiego), o szkodliwej działalności grona osób zajmujących kluczowe pozycje po obu stronach barykady. Podkreślał, że zasadnicza linia podziału przebiega nie pomiędzy PZPR  i „Solidarnością", lecz pomiędzy ludźmi działającymi na szkodę  Polski i tymi, którzy interesów Polski bronią - a jednych i drugich można znaleźć zarówno w PZPR jak i w „Solidarności". Oczywiście na J. Kosseckiego spływały lawiny donosów do różnych instancji partyjnych i państwowych, starano się go też „opluskwiać" po obu stronach: w kręgach partyjno-państwowych przedstawiano go jako człowieka, który wbija nóż w plecy polityce kierownictwa politycznego PRL, zaś w kręgach opozycji i „Solidarności" jako niebezpiecznego przedstawiciela lub sojusznika tzw. betonu partyjnego.
         
      Na Vll Plenum KC PZPR, które obradowało w Warszawie w dniach 24 i 25 lutego 1982 r. wicepremier M. F. Rakowski (prawdopodobnie na podstawie donosów, które do niego dotarły) zaatakował imiennie J. Kosseckiego (który formalnie był zaledwie zwykłym szeregowym członkiem PZPR), stwierdzając m. in.:
„(...) Kursuje po Polsce niejaki docent Józef Kossecki, kiedyś PAX-owiec, obecnie członek partii. Na jednym z zebrań partyjnych w Warszawie powiedział on, dodam, że nie znam w ogóle człowieka, nigdy go w życiu nie widziałem, że nagrał liczne audycje na temat działalności kontrrewolucji (w rzeczywistości J. Kossecki mówił o działalności antynarodowej, antypolskiej nie zaś „kontrrewolucyjnej"), ale z uwagi na jej powiązania z przedstawicielami najwyższej hierarchii władzy puszczono mu w telewizji tylko jedną. Za główną postać tych powiązań uznał „gangstera politycznego" wicepremiera Rakowskiego, (...). Oceniał, że analiza przyczyn i przebiegu kryzysu nie została zakończona, gdyż nie zostały ujawnione elementy spisku zorganizowanego wewnątrz partii i władzy. Uznał, że owi spiskowcy wywierają szczególnie wielki wpływ na rząd, w którym zajmują wiele ważnych stanowisk. Jako dowód podał operację cenową, która wyraża chęć przerzucenia kosztów kryzysu na barki mas pracujących, co stanowi kolejne rozwiązanie technokratyczne, świadczące, że polityka ekipy Gierka de facto nie uległa zmianie. Twierdził, że w planach wymienionych powyżej i innych nie nazwanych spiskowców, decyzja cenowa ma stać się detonatorem kolejnego krwawego wybuchu społecznego. (...)
(...) Krąży po Warszawie lista uczestników posiedzeń i prac konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość" . Na tej liście oczywiście Rakowski Mieczysław, redaktor naczelny „Polityki", wicepremier i jest doborowe towarzystwo: Rurarz Zdzisław, Strzelecki Jan - działacz KOR. (...) Co oznacza puszczanie takiej listy? Towarzysze pytają tutaj, co się dzieje, kto prowadzi tę frakcyjną robotę? Nie wiem kto, wiem tylko, że jest to sugerowanie, że to wicepremier w rządzie generała Jaruzelskiego jest członkiem DiP i pracował przy raportach, które zwłaszcza w ostatnim okresie podważały całkowicie naszą politykę" (źródło: Nowe Drogi, nr 3, 1982, s. 193).- (dod.: J.Kossecki już dawniej demaskował M.F. Rakowskiego. W 1980 roku Biuletyn Towarzystwa Kultury Moralnej (którego był preesem) opublikował List Otwarty do redaktora naczelnego „Polityki" mieczysława F. Rakowskiego, którego autor Wit Gawrak, wykazywał, że ref. M.F. Rakowski komentując debatę ratyfikacyjną w parlamencie zachodnioniemieckim w 1972r. dotyczącą Układu o podstawach narmalizacji wzajemnych stosunków, podpisanego 7 grudnia 1970r. między PRL i RFN, poinformował polską opinie publiczną, że „Wejście w życie układu oznacza bezapelacyjne zamknięcie trwającej od 27 lat walki naszego państwa i narodu... o ostateczne uznanie granicy na Odrze i Nysie" [patrz „Polityka" nr 22/1972.] Tymczasem jest to nieprawda, gdyż w trakcie debaty ratyfikacyjnej ówczesny minister spraw zagranicznych RFN Walter Scheel, stwierdził wyraźnie: „Osobliwe jest tylko to, że Układy nigdzie o uznaniu (granic) nie mówią" [-patrz: Das Parlament, nr 12/1972, s.10] => Por. Towarzystwo Kultury Moralnej, Biuletyn nr 60-61, 1980.)
       
       Po tym ataku M. F. Rakowskiego, chciano wyrzucić z partii i aresztować J. Kosseckiego, który jednak prędko wziął sobie przeniesienie z organizacji partyjnej w WSP w Kielcach do Warszawy i przez pewien czas się nie zgłaszał do żadnej organizacji partyjnej, zachowując nadal członkostwo, gdyż nie było POP, która mogłaby go wyrzucić zgodnie ze statutem. Wyrzucono go jednak z pracy na Uczelni. Ponadto przez pewien czas ukrywał się przebywając w konspiracyjnym lokalu LND przygotowanym na okres stanu wojennego.
         
      Nie trwało to jednak długo, gdyż skrzydło narodowe w partii i wojsku udzieliło mu pomocy. Wybroniło go przed aresztowaniem. Mógł się przenieść do organizacji partyjnej przy Zjednoczeniu Patriotycznym „Grunwald" (która powstała dzięki patriotom pracującym w KD PZPR Warszawa - Śródmieście), zaś współpracujący z nim ludzie z aparatu partyjnego załatwili mu przynajmniej cofnięcie wyrzucenia z Uczelni, ale musiał przejść na bezpłatny urlop, nie miał więc w tym okresie pensji, ale przynajmniej zachował formalną ciągłość pracy.
         
       Po roku - w maju 1983 r. - J. Kossecki został sekretarzem ds. propagandy ZP „Grunwald", gdzie zorganizował Zespół do Badania Historii Polskiej  Myśli Patriotycznej i Działalności Antypolskiej. Zespół stał się doskonałą przykrywką dla działalności komórki kontrwywiadu Ligi Narodowo-Demokratycznej. Komórka ta zajmowała się m. in. namierzaniem, a w miarę możliwości również zwalczaniem (choć to było w warunkach PRL o wiele trudniejsze), obcych agentów prowadzących działalność antypolską uplasowanych na najwyższych stanowiskach w aparacie partyjnym i państwowym.
         
     Działalność w „Grunwaldzie" stanowiła znakomite ułatwienie dla zewnętrznego oddziaływania LND, był to bowiem oficjalny szyld. Istnienie zaś POP PZPR przy ZP „G", umożliwiało oficjalne zapraszanie z prelekcjami, przez organizacje partyjne, J. Kosseckiego i niektórych jego współpracowników.
           
      „Biuletyn Informacyjny Zjednoczenia Patriotycznego „Grunwald" stał się tubą propagandową, przez którą można było oficjalnie upowszechniać pewne treści narodowe, zaś wydawnictwo ZP „G" wydało legalnie po raz pierwszy po wojnie „Myśli nowoczesnego Polaka" R. Dmowskiego.
         
        Stanowisko sekretarza propagandy ZP „G" zajmowane przez J. Kosseckiego bardzo ułatwiło rozbudowę zagranicznych kanałów wpływu LND, które w tym okresie rozwinęły działalność zarówno w ZSRR jak i USA - a więc w dwu najważniejszych mocarstwach ówczesnego świata.
         
       W okresie 1982-1987 r. sam J. Kossecki miał setki zaproszeń z prelekcjami zarówno do organizacji partyjnych, jak i do różnych organizacji społeczno- politycznych, a także do wojska i instytucji administracji państwowej.
       
          Po ataku M. F. Rakowskiego na J. Kosseckiego wpływ narodowców na publikatory - zwłaszcza zaś na RTV - był systematycznie ograniczany. J. Kossecki mógł jeszcze przez pewien czas publikować w prasie wojskowej: w „Żołnierzu Wolności" i głównie „Wojsku Ludowym". Zbiór jego artykułów opublikowanych w latach 1982-1983r. w „Wojsku Ludowym" został wydany w  1983 r. przez Wydawnictwo MON jako książka pt.: „Geografia opozycji politycznej w Polsce w latach 1976-1981" (Warszawa 1983).
       
         Władze zorientowały się, że książka ta jest właściwie antologią oryginalnych tekstów różnych ugrupowań opozycyjnych (zwłaszcza narodowców i trockistów), demaskującą mafijne manipulacje pewnych kręgów władzy i opozycji. Wycofano ją ze sprzedaży, „(...) a pułkownik WP odpowiedzialny za jej druk został wydalony z wojska" [dop. Książka ta po 9 latach została wydana bez żadnych zmian - gdyż zupełnie nie straciła na aktualności pod tytułem „Korzenie polityki"] (źródło: J.Kossecki, Korzenie polityki, Warszawa 1992, s.5)

Źródło: http://twx.bloog.pl/id,3997998,title,Walka-informacyjna-w-okresie-stanu-wojennego,index.html
« Last Edit: (Mon) 30.11.2015, 23:25:54 by BladyMamut »
“Zacznij tam gdzie jesteś, użyj tego co masz, zrób co możesz”
Nie negocjuje na rozsądnych warunkach z ludźmi, którzy zamierzają mnie pozbawić rozsądku.


Jeśli widzisz uszkodzony post - kliknij "Zgłoś do moderatora". Dziekuje