Author Topic: Anglo- Amerykański establishment.  (Read 850 times)

Offline BladyMamut

  • Administrator
  • WyBudzony
  • *
  • Posts: 2 554
  • Reputacja: +12/-0
Anglo- Amerykański establishment.
« on: (Mon) 17.08.2015, 15:32:53 »
Anglo- Amerykański establishment. #1



W XIX wieku jeden z najbogatszych ludzi w Wielkiej Brytani nazywał się Cecil Rhodes.



Anglo- Amerykański establishment. #1

W XIX wieku jeden z najbogatszych ludzi w Wielkiej Brytani nazywał się Cecil Rhodes.

Rhodes zbił swój majątek na wydobyciu i handlu diamentami (na tamte czasy około 90% handlu było w jego rękach). Pod koroną królewską, we współpracy z Nathanem Rothschildem zbudował monopol (De Beers company.) handlujący tymi półszlachetnymi kamieniami. Był również twórcą Kompanii Południowo Afrykańskiej w 1889 (ang.the British South Africa Company). Pomiędzy 1874–1880 przejął kontrolę nad większością kopalń w Kimberley w Afryce Południowej. Był główną osobą budującą afrykańską część Brytyjskiego imperium skutecznie przejmując niemalże całą jej wschodnią część. Rhodes był także założycielem państwa Rodezja (nazwa wzięta od jego nazwiska), która później zmieniła swoją nazwę na Zambię i Zimbabwe.



Budował potężny blok afrykański próbując zunifikować setki szczepów afrykańskich pod protektoratem Londynu. Jednak jego ambicje nie zatrzymały się na budowie kolonialnej afryki, jego marzeniem było światowe imperium, nowe światowe imperium pod kontrolą świata zachodniego reprezentowanego przez Wielką Brytanię i resztę anglosaskiego świata. W swojej ostatniej woli poświęcił cały swój majątek na stworzenie tajnego stowarzyszenia mającego urzeczywistnić ten cel.

W niniejszym artykule postaramy się przekazać ponad 100 lat działania tajnego stowarzyszenia cytatami z książek Carrolla Quigleya, który był oficjalnym historykiem zatrudnionym do spisania historii właśnie tej organizacji. Książki które są rezultatem jego badań to “The Anglo-American Estabishment” i “Tragedy and Hope. A History of the World in Our Time.”, niezwykle ważne pozycje dla zrozumienia systemu post-kolonialnego, neo-feudalnego ogarniającego większość świata w obecnych czasach, jego systemy kontroli i finalny cel- Nowy Porządek Świata.

Wywiad z autorem w Royal Institute of International Affairs RIIA i CFR z roku 1974: Plik MP3.

Dla celów skrótowych w artykule “The Anglo-American Estabishment” będzie funkcjonować pod skrótem TAAE a “Tragedy and Hope. A History of the World in Our Time.” jako TAH.

Tajne stowarzyszenie Cecila Rhodesa.

TAAE  Str. 3. Pewnego zimowego popołudnia w lutym 1891 roku, trzej mężczyźni spotkali się w Londynie aby dyskutować. Z tych rozmów wynikły postanowienia mające nie tylko wpływ na Imperium Brytyjskie ale i cały świat. Ci mężczyźni zorganizowali tajne stowarzyszenie które przez ponad 100 lat było największą siłą formułującą kierunki i działania Imperium Brytyjskiego i jego polityki zagranicznej...Liderem był Cecil Rhodes, niesamowicie bogaty budowniczy imperium i najważniejsza osoba w Afryce Południowej. Drugim był William T. Stead (należał do ruchu Teozoficznego), najbardziej znany i najprawdopodobniej najbardziej sensacyjny dziennikarz swoich czasów. Trzecią osobą był Reginald Baliol Brett, później znany jako Lord Esher, przyjaciel i powiernik królowej Wiktorii VII i króla Jerzego V...Plan organizacji wymagał stworzenia wewnętrznego kręgu “Stowarzyszenie Wybranych” (ang. “The Society of the Elect”), oraz zewnętrznego kręgu, znanego jako “Stowarzyszenie Pomocników” (ang “The Association of Helpers”). Wewnątrz stowarzyszenia władza miała być realizowana przez lidera i “Radę Trzech”. Liderem miał być Rhodes, a do rady mieli należeć Stead, Brett i Alfred Milner.

4. Przez okres prawie 60 lat, to stowarzyszenie było różnie nazywane. Przez pierwszą dekadę mówiło się o “Tajnym stowarzyszeniu Cecila Rhodesa” albo “marzenie Cecila Rhodesa”. W drugiej i trzeciej dekadzie działanie grupy było znane pod nazwą “Przedszkole Milnera” i jako “Grupa Okrągłego Stołu”. Od 1920 grupa miała kilka nazw...”grupa Timesa”, “grupa Rhodesa”, “grupa Chatham House”,”grupa Wszystkich dusz” i “koteria z Cliveden” (ang. “Cliveden set”).

31. Jednym z trwałych tworów Bloku Cecila było “Stowarzyszenie do Badań Parapsychologicznych” (ang. Society for Psychical Research), które ma podobną pozycję w histori jak Królewski Instytut Spraw Międzynarodowych (ang Royal Institute of International  Affairs) grupy Milnera.

Stowarzyszenie do Badań Parapsychologicznych (SPR) jest organizacją non-profit w Wielkiej Brytanii. Jego celem jest, zrozumienie "wydarzeń i możliwości powszechnie opisywanych jako psychiczne lub paranormalne oraz propagowanie i wspieranie ważnych badań w tej dziedzinie" jak również "badanie rzekomo zjawisk paranormalnych w sposób naukowy i bezstronny." Towarzystwo to zajmowało się m.in. mezmeryzmem, komunikacją myślami, nawiedzeniami, opętaniami, fenomenem Reichenbacha, seansami itp. Oznacza to że Cecil Rhodes oraz jego grupa byli głęboko zainteresowani okultyzmem.
Obecni i byli znaczący członkowie SPR: Henry Sidgwick, Frederick Myers, Alfred Russel Wallace, W.B.Yeats, C.G.Jung, William James, Arthur Balfour, Archie Roy, Rupert Sheldrake, Richard Wiseman, Susan Blackmore, Dean Radin, Alastair Sim, Peter Underwood and Charles Tart.Arthur Conan Doyle. Link do strony SPR: LINK.

33. O tajnym stowarzyszeniu Cecila Rhodesa jest mowa w pierwszych pięciu z siedmiu jego testamentów. W piątym zostało ono uzupełnione przez ideę uczelni ze stypendiami, w których absolwenci będą ze sobą złączeni wspólnymi ideałami, ideałami Rhodesa [...] Ale Rhodes miał nadal na myśli te same ideały i ciągle wierzył, że mogą być przeprowadzane najlepiej przez tajne stowarzyszenie ludzi poświęconych wspólnej sprawie. Stypendia były jedynie fasadą, aby ukryć tajne stowarzyszenie, lub, bardziej dokładnie, miały być jednym z instrumentów, za pomocą których członkowie tajnego stowarzyszenia mogą zrealizować swoje cele. Cel ten, został wyrażony w pierwszej woli (1877), i brzmiał: "Rozszerzenie brytyjskich rządów na całym świecie, doskonalenie systemu emigracji z Wielkiej Brytanii i kolonizacji przez Brytyjskich subiektów we wszystkich krajach, gdzie środki do życia są możliwe do osiągnięcia w dziedzinie energii, pracy i przedsiębiorczości. . . ostateczne odzyskanie Stanów Zjednoczonych Ameryki jako integralnej część Imperium Brytyjskiego, konsolidacji całego Imperium, inauguracja systemu Kolonialnego przedstawicielstwa w Imperialnym Parlamencie, który może mieć moc do spajania rozdzielonych członków Imperium i wreszcie powstania tak wielkiej potęgi, aby dalsze tworzenie wojen było niemożliwe i aby promować dobro ludzkości."

Odniesienie do Jezuitów jako modelu jego tajnego stowarzyszenia znajduje się w "Confession of Faitch", którą Rhodes napisał dwa lata wcześniej (1875) i które zawierały się w jego woli. Trzynaście lat później, w liście do powiernika jego trzeciej woli, Rhodes powiedział, jak ukształtować tajne stowarzyszenie, mówiąc: "W tej kwestii proponuję rozważenie podjęcia Konstytucji jezuitów i jeśli to możliwe zamiast “Religii Rzymsko Katolickiej” umieścić "Angielskie Imperium" [...] Ma to być swego rodzaju bractwo religijne, jak Jezuici, "Kościół dla rozszerzenia Imperium Brytyjskiego".

36. W swojej książce Rhodes pisał w jednym miejscu:. "Pan Rhodes był więcej niż założycielem Dynastii. On chciał być twórcą jednego z tych rozległych częściowo-religijnych, quasi-politycznych stowarzyszeń, które podobnie jak społeczeństwo Jezusowe, będzie odgrywało potężną rolę w historii świata. Mówiąc bardziej ściśle, chciał założyć Zakon jako instrument woli Dynastii, a kiedy żył marzył o tym, że będzie jego Cezarem i jego Loyolą."



38. Tajne stowarzyszenie, po wstępnych rozmowach, przyjęło swoją formę w 1891 roku, w tym samym roku, w którym Rhodes sporządził swoją czwartą wolę i wskazał Steada oraz Lorda Rothschilda jako powierników jego majątku. Jest to całkowicie jasne, że oczekiwał od Rothschilda obsługi finansowej inwestycji związanych z powiernictwem, a Stead miał mieć pełną swobodę co do metod, za pomocą których środki zostaną wykorzystane [...] na początku dyskutowano nad celami, i uzgodniono, że jeśli będzie możliwe uzyskanie Anglo-Amerykańskiej wspólnoty, Brytania powinna przyłączyć się do USA.

49. Wraz ze śmiercią Rhodesa w 1902 roku, Milner uzyskał kontrolę nad pieniędzmi Rhodesa i był w stanie ich użyć do rozwinięcia funkcjonowania jego machiny propagandowej. To jest dokładnie to, czego chciał Rhodes i zamierzał. Milner był dziedzicem Rhodesa, i obaj o tym wiedzieli.


Anglo- Amerykański establishment. #2

Przedszkole Milnera 1897-1910
Po śmierci Cecila Rhodesa pieczę nad tajnym stowarzyszeniem przejął Alfred Milner, mając pod sobą potężną grupę wpływowych ludzi.

Milner był dyrektorem kilku banków publicznych, głównie w Londynie Joint Stock Bank, który był prekursorem Midland Bank. Millner stał się jedną z największych potęg politycznych i finansowych w Anglii, z uczniami strategicznie rozmieszczonymi na terenie całej Anglii w znaczących miejscach, takich jak redakcji The Times, The Observer, w kierownictwie zarządzającym Lazard Brothers, różnych stanowiskach administracyjnych, oraz nawet stanowiskach rządowych.



TAAE 57. Od 1915 roku większość członków grupy zaczęła wierzyć, że federacja nie była możliwa, a jako kompromis, obrali za cel to co dziś znamy jako Wspólnotę Narodów, czyli grupę krajów, połączonych przez wspólne ideały i lojalność, a nie przez stałe organizacje polityczne.

60. Rola Roberta Branda (później Lorda Branda) w Grupie Milnera po 1910 jest zbyt duża, aby ją odpowiednio tutaj opisać. Wystarczy powiedzieć, że był on uważany za ekonomistę Grupy Okrągłego Stołu i został partnerem i dyrektorem zarządzającym Lazard Brothers and Company, dyrektorem Banku Lloyd's, dyrektorem The Times, odchodząc na emeryturę z tych stanowisk w 1944 i 1945 [...] Był członkiem komitetu ekspertów ds. stabilizacji marki niemieckiej w 1923 roku, komisja, która utorowała drogę dla planu Dawesa [...] W ostatniej misji jaką pełnił miał wiele do czynienia z negocjacjami dla ogromnego amerykańskiego kredytu dla Wielkiej Brytanii na powojenną odbudowę.

64. Lionel Curtis jest jednym z najważniejszych członków grupy Milnera, i jako członek grupy mówił o sobie iż jest on “fons et Origo”(łac. źródłem i przyczyną). To może brzmieć ekstrawagancko, ale można skutecznie usprawiedliwić to twierdzenie, ponieważ ​​to co wg Curtisa należało zrobić z Imperium Brytyjskim, to właśnie stało się w kolejnym pokoleniu. Podam tu tylko dwa ostatnie przykłady[...] W 1911 roku Curtis zdecydował, że ​​nazwa Dominiów Jego Królewskiej Mości musi być zmieniona z "Imperium Brytyjskiego" na "Wspólnotę Narodów". Stało się tak oficjalnie w 1948 roku. Znowu w 1911 Curtis zdecydował, że ​​Indiom musi być oddana pełna samorządność, tak szybko jak warunki na to pozwolą. Dokonano tego w 1947 roku... (Curtis) Nie wierzył, że pełna i natychmiastowa wolność i demokracja mogą być oddane poszczególnym częściom imperialnego systemu, ale czuł, że mogły by być one przedłużone zgodnie z ich zdolnością do rozwoju do poziomu, gdzie były by one zdolne do właściwego realizowania takiego przywileju.

65. (Wg. Curtisa) Narody Indii i Egiptu, nie mniej niż Wyspy Brytyjskie i Dominia, należy stopniowo szkolić do zarządzania ich sprawami [...] Nie wystarczy, że wolne społeczności powinny przedłożyć swoje stosunki dla państwa prawa. Dopóki ci ludzie nie kontrolują zasad, zgodnie z którym istnieje wspólnota narodów są niespełnieni/ nie gotowi. Zadanie przygotowania ras do wolności, w szczególności tych które nie mogą jeszcze same sobą rządzić jest najwyższym obowiązkiem tych ras, które mogą. Jest to duchowy cel, dla którego “Wspólnota Narodów” istnieje a materialny porządek jest niczym innym jak środkiem dla jej istnienia.

Curtis walczył w II wojnie Burskiej. Cecil Rhodes W 1895 roku poparł niesławny Jameson Raid przeciw Transwalii. Było to jedno z pierwszych machinacji tajnego stowarzyszenia Rhodesa (poprzez The Times opinia publiczna Imperium była przygotowana do wojny, którą następnie rozpoczęły służby brytyjskie).  Brytyjczycy przegrali, ale ta potyczka ostatecznie doprowadziła do wybuchu II wojny Matabele i II wojny burskiej. W czasie II wojny burskiej, Imperium Brytyjskie prowadziło politykę aresztowania i izolowania Burskiej ludności cywilnej w obozach koncentracyjnych. Było to jedno z pierwszych zastosowań tej metody przez nowoczesne państwo. Żony i dzieci partyzantów Burskich zostały przesłane do tych obozów w których brakowało zasad higieny oraz żywności. Większość dzieci w tych obozach śmierci zmarła, podobnie jak duża część dorosłych. Jest to bardzo istotne wydarzenie, ponieważ model ten został później wykorzystany przez Adolfa Hitlera.


W 1910 roku grupie Milnera udało się ustanowić Unię Południowo Afrykańską (Związek Południowej Afryki). Ten eksperyment budowania w nowy, nieformalny sposób Imperium Brytyjskiego, poprzez stowarzyszenia elit i ludzi władzy postanowiono przenieść na resztę dominiów.

82. Udane przedsięwzięcie utworzenia Unii Południowo Afrykańskiej w 1910 roku nie oznaczało jednak końca “Przedszkola”. Wręcz przeciwnie, to co udało się dokonać w Południowej Afryce, postanowiono realizować na scenie imperium. W tym nowym projekcie inspiracje były dokładnie takie same (Milner), personel był ten sam (Przedszkole), metody były te same (Grupy Okrągłego Stołu zamiast “Stowarzyszeń Bliższej Unii” (ang. "Closer Union Groups") oraz Okrągły Stół zastępujący system państwa).

66. (L. Curtis) W 1906 roku zrezygnował z oficjalnego stanowiska w organizacji “Stowarzyszeń Bliższej Unii” agitujących za federacją Afryki Północnej... W 1910-1912, i innych okresach, podróżował po świecie, organizując “Grupy Okrągłego Stołu” w dominiach i Indiach. [...] W roku 1919 został jednym z głównych, jeśli nie głównym, założycielem Królewskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych (znanym obecnie jako Chatham House), w 1920 roku dzieląc swą uwagę pomiędzy tą organizacją i Ligą Narodów, w żadnym jednak przypadku, w sposób który miałby przyciągnąć uwagę opinii publicznej.

Link do strony Chatham House: http://www.chathamhouse.org/


Pierwszym przewodniczącym RIIA/Chatham House był Robert Cecil, a Lionel Curtis był honorowym sekretarzem. Arnold Toynbee J. później został dyrektorem.

W 1915 Grupy Okrągłego Stołu istniały w siedmiu krajach, w tym Anglii, RPA, Kanadzie, Australii, Nowej Zelandii, Indiach i w Stanach Zjednoczonych (CFR). CFR Council on Foreign Relations, jest amerykańską odnogą instytutu i została założona w 1921.

Wsparcie finansowe dla Grup Okrągłego Stołu dla szeroko rozgałęzionej działalność tej organizacji pochodziły od współpracowników i zwolenników Cecila Rhodesa, głównie z samego Rhodes Trust, jak również od bogatych współpracowników, takich jak bracia Beit od Sir Abe Baileya (córka Alice Ann Bailey była najważniejszą okultystyczną pisarką Teozoficzną po M. Blavatsky, i wydawała swoje materiały w wydawnictwie Lucifer Publishing House, obecnie Lucis Trust. Ruch teozoficzny jest prekursorem ruchu New Age.), i (po 1915) z rodziny Astor.

Od 1925 roku odnotowano znaczący wkład ze strony osób zamożnych, fundacji i firm związanych z międzynarodową wspólnotą bankową, szczególnie w Carnegie United Kingdom Trust i innych organizacji związanych z JP Morgan (CFR było politycznym frontem interesów JP Morgan), rodzin Rockefeller i Whitney oraz współpracowników Lazard Brothers i Morgan Grenfell, and Company.

Od 1925 po śmierci Milnera, Lionel Curtis został liderem Przedszkola Milnera i był nim aż do własnej śmierci w 1955 roku. Jego doświadczenia doprowadziły go do konceptualizacji jego wersji Federalnego Rządu Światowego, który stał się jego dziełem życia. W dążeniu do tego celu, założył (1910) kwartalnik Okrągłego Stołu. Został mianowany (1912) wykładowcą Beit historii kolonialnej w Oxford University i członkiem All Souls College.

Anglo- Amerykański establishment. #3

TAAE 82. "Do końca 1913 Okrągły Stół działał w dwóch aspektach. Z jednej strony, publikował kwartalny przegląd. [...] Z drugiej strony stanowił grupę ludzi mających na celu wsparcie zasad wolności i działających wspólnie, poprzez metody grupowych badań, nad tym jak mogłyby być one utrzymane i rozszerzone w warunkach ówczesnego świata. W swoim wezwaniu do przygotowań wobec niemieckiego zagrożenia (jak to miało miejsce od samego początku) Okrągły Stół nie działał tylko, a nawet przede wszystkim, mając za swój cel troskę o Brytyjską skórę. Chodziło o obronię przed despotyzmem państwa, to co zaczęto nazywać "zasadą wspólnoty." (ang. the principle of the commonwealth) [...] Główną zasadą Okrągłego Stołu pozostała wolność. “rząd rządzony przez ludzi”  dlatego żądano, aby w Imperium ta zasada była stale realizowana i wyrażana poprzez instytucje. Z tego powodu grupa była przeciwna próbom powojennych represji wobec irlandzkich żądań do samostanowienia wyrażanych przez bezwzględną przemoc po stuleciu nieudanej Unii z Brytanią. Grupa miała swój udział w realizacji Traktatu z Irlandią, a także przy rozstrzyganiu spraw innych Dominiów. W granicach możliwości walczyła o ideał wspólnotowy w Indiach...Okrągły Stół, przy jednoczesnym wspieraniu formułowania wolności narodowej w postaci autonomii Dominiów, nigdy nie stracił z oczu swojego ostatecznego ideału- organicznej i wyartykułowanej Wspólnoty Narodów. Celem decentralizacji nie jest skierowanie wolności do punktu udzielania na nią pozwolenia, ale na przygotowanie ostatecznej podstawy, na której wolność może być zachowana, poprzez rządy prawa ponad wszystkimi. [...] Federalna Unia jest jedynym bezpieczeństwem dla wolności, zarówno jednostki jak i narodu.

118. Trzeba tylko zwrócić uwagę na fakt, że Indie otrzymały pełną samorządność w 1947 roku a Brytyjska Wspólnota Narodów (ang. British Commonwealth) oficjalnie zmieniła nazwę na Wspólnotę Narodów (ang. Commonwealth of Nations) w 1948 roku. Nie może być żadnych wątpliwości, że oba te wydarzenia były w niemałym stopniu tworami Lionela Curtisa i Grupy Milnera, w której był znaczącą postacią.

126. Niechętnie Curtis i inni odroczyli ideę federacyjnego Imperium i oparli się na pomyśle utrzymania razem Imperium poprzez wartości wspólnej kultury i wspólnej perspektywy. To był pierwotnie (w zamierzeniach Rhodesa i Milnera) ekwiwalent dla projektu federacji. To stało się ich głównym problemem, a idea federacji odeszła na drugi plan. Jednocześnie, idea federacji została wchłonięta przez większy system organizacyjny obejmujący w zamierzeniach cały świat a mianowicie w Ligę Narodów. Pomysł ten również funkcjonował w planach Rhodesa i Milnera, ale w zupełnie innej formie. Dla starszego, świat miał być zjednoczony wokół Imperium Brytyjskiego jako centrum. Dla Curtisa, Imperium miało być wchłonięte do światowej organizacji. Ten drugi pomysł był zasadniczo mistyczny. Curtis wierzył: "Umrzyj a narodzisz się na nowo." Szczerze wierzył, że jeśli Imperium Brytyjskie umrze w odpowiedni sposób (poprzez rozprzestrzenianie wolności, braterstwa i sprawiedliwości), to narodzi się na nowo w wyższej formie w społeczności światowej, lub, jak to określił, "Wspólnocie Narodów".

134. Powolne rozprzestrzenianie angielskich instytucji politycznych w Europie oraz Azji w okresie przed pierwszą wojną światową było uważane przez Grupę za dowód zarówno ich wyższości jak i możliwości rozwoju. W Azji i Afryce, w najgorszym wypadku, misja cywilizacyjna Anglii miała być wprowadzona w życie za pomocą siły, jeśli to konieczne, aby "funkcja siły spełniła swoją rolę jako twórcę sytuacji, w której ideały moralne mają czas się zakorzenić."

137. Odnosząc się do paraleli antycznej Grecji, Grupa obawiała się, że wszystkie kultury i cywilizacje upadły z powodu naszej niezdolności do budowania pewnego rodzaju jednostek politycznych większych niż państwo narodowe, podobnie jak grecka kultura i cywilizacje w IV wieku pne upadły z powodu niezdolności Greków do budowania politycznych jednostek większych niż miasta-państwa. To był strach, który animował Rhodesa i był to ten sam strach który poruszał Grupę Milnera w kierunku przekształcenia Imperium Brytyjskiego do Wspólnoty Narodów, a następnie umieszczenia tego systemu w Lidze Narodów.

W grupach okrągłego stołu pracujących dla Grupy Milnera znajdziemy m.in. takie nazwiska jak: L. S. Amery, H. G. Wells, (Lord) Haldane, Sir Edward Grey, (Sir) Michael Sadler, Bernard Shaw (wraz z organizacją Fabiańskiego Socjalizmu (ang. Fabian Society)), J. L. Garvin (redaktor naczelny The Observer), William Pember Reeves (również Fabianista), oraz W. A. S. Hewins (dyrektor London School of Economics), Jerome D. Greene (współpracownik Rockefellera i Morgana).


Jedną z najbardziej wpływowych politycznie organizacji, mimo iż mało kto o niej wie jest Fabiański Socjalizm FS (fabiański od Fabiusa Maximusa generała rzymskiego. Nazwa ta została zaproponowana przez okultystę Franka Podmore członka SPR).



W czasach Grupy Milnera osoby funkcjonujące jako liderzy FS działali również w lub z Grupą Milnera. Te dwie organizacje w pełni się przeplatały. Stowarzyszenie Fabiańskie (ang.Fabian Society), było brytyjskim ruchem socjalistycznym pod kontrolą "Korony", którego celem jest realizacja zasad socjalizmu poprzez stopniowy i reformistyczny ruch, a nie poprzez rewolucyjne środki jak to miało miejsce w Rosji. Grupa ta była odpowiedzialna w dużej mierze za ustanowienie Partii Pracy (ang. Labour Party), a następnie działała w kierunku dekolonizacji brytyjskiego Imperium, zwłaszcza w Indiach. Cele dekolonizacji były dokładnie odzwierciedleniem planów Milnera. Grupa ta reprezentowana była przez takie osoby jak Sidney Webb (Lord Passfield), Graham Wallas, Annie Besant (Po śmierci H.P. Blavatsky. była prominentną Teozofistką, oraz założycielką okultystycznego ruchu International Order of Co-Freemasonry, Le Droit Humain. W latach około 1930 zajmowała się promocją Jiddu Krishnamurti człowieka który miał być liderem, pierwszym władcą świata ustanowionym nad Ligą Narodów), H.G. Wells, Edward R. Pease, Hubert Bland, Sydney Olivier, George Bernard Shaw oraz instytucje Londyńska Szkoła Ekonomiczna (ang. London School of Economics) i Partia Pracy (ang. Labour Party).



Socjaliści fabiańscy opowiadali się za socjalizmem, socjalizmem narodowym (popierali otwarcie Adolfa Hitlera), eugeniką wraz z eksterminacją słabszych, niedorozwiniętych ludzi oraz tych którzy nie potrafią usprawiedliwić swojego istnienia i są obciążeniem dla systemu. Bernard Shaw był promotorem wizji pozbywania się tych ludzi za pomocą “etycznego” gazu zanim jeszcze Faszyści o tym pomyśleli i zrealizowali ten plan w rzeczywistości.

Bernard Shaw:
https://youtu.be/0m-RMLFwjTs


Jednocześnie większość przywódców tej grupy wywodziło się z bogatych grup społecznych, elit, szlachty i reprezentowało “dążenia mas” w kontekście utrzymania ich pod kontrolą monarchii. Fabiański Socjalizm był monarchistycznym frontem, który od przykrywką socjalizmu i równości miał za cel ustanowienie takiego stanu rzeczy dla mas przy jednoczesnym utrzymaniu monarchistycznej klasy rządzącej.

Dziś cała Europa i właściwie reszta świata zachodniego, są pod wpływem tej grupy (z Angielskiego podwórka należą do niej Tony Blair i Gordon Brown). Socjalizm Fabiański ma dokładnie te same cele co socjalizm Marksistowski/komunizm jednak droga ustanowienia tej utopii jest obliczona na dekady powolnych zmian społecznych oraz wyrabianiu akceptacji społecznej dla tych zmian. Jednym słowem ruch ten ma za zadanie stworzenie takiej sytuacji w której ludzie wręcz oczekują tego żeby rządy zajęły się ich całym życiem, oraz każdym jego aspektem. Grupa ta ma za zadanie zbudować socjalizm na świecie i zunifikować populację świata dla Nowego Jorku i Londyńskiego City pod koroną brytyjską.

Anglo- Amerykański establishment. #4

TAAE 142. Milner stał się drugą najważniejszą postacią w rządzie (po Lloydzie Georgeu), zwłaszcza gdy był ministrem bez teki. W 1917 r. udał się z Lloydem Georgem na spotkanie Rady aliantów w Rzymie, a stamtąd na misję do Rosji. Był jednym z sygnatariuszy Traktatu Wersalskiego.

161. Grupa Milnera miała również wpływy na sprawy Wspólnoty przez działania informacyjne/prasowe w olbrzymich ilościach i dobrej jakości. Realizowane to było za pomocą różnych czasopism kontrolowanych przez Grupę, takich jak "Okrągły Stół" (ang. The Round Table), The Times, International Affairs i innych, poprzez literaturę opublikowaną przez Królewski Instytut Spraw Międzynarodowych RIIA oraz poszczególnych członków grupy; poprzez działalność akademicką i uniwersytecką przez mężczyzn takich jak profesor Coupland, profesor Zimmern (główny komunista w Wielkiej Brytanii), profesor Harlow, i innych; przez publiczne i prywatne spotkania dyskusyjne sponsorowane przez Grupy Okrągłego Stołu całej Wspólnoty Narodów, przez Instytut Spraw Międzynarodowych (ang. Institute of International Affairs), przez Instytut Stosunków Pacyfiku (ang. Institute of Pacific Relations - IPR), przez CFR (Radę Spraw Międzynarodowych ang. Council on Foreign Relation), przez Instytut Polityczny Williamstown (ang. Williamstown Institute of Politics), przez grupę stypendiów Rhodesa, oraz przez trzy nieoficjalne konferencje stosunków Brytyjskiej Wspólnoty Narodów zorganizowane przez Grupę od 1933 roku.

190. W większości z tych instytucji Grupa Milnera miała swoich członków w zarządach: Anglo-Iranian Oil Company; Banku Anglii; Barclay's Bank; Baring Brothers; British American Tobacco Company; British South Africa Company; Central Mining and Investment Corporation; Erlangers, Ltd; Ford Motor Company; Hambros' Bank; Imperial Chemical Industries ICI; Lazard Brothers; Lever Brothers (obecnie Unilever); Lloyd's; Lloyd's Bank; Mercantile and General Insurance Company; Midland Bank; Reuters; Rothschild and Sons; Stern Brothers; Vickers-Armstrong; Westminster Bank; Whitehall Securities Corporation, J. P. Morgan and Company.



Wraz z przejęciem potężnej kontroli nad bankami i rozlokowaniem w nich swoich ludzi, koncepcje Grupy Milnera przeniknęły do tej wpływowej grupy społecznej. Nawet jeśli niektóre z koncepcji istniały w świadomości rządzących to poprzez aktywność Grupy Milnera zostały finalnie ukierunkowane.

TAH (Tragedy and Hope: A History of the World in Our Time. 1966, New York: Macmillan)
324. Finansowe Centra dążą do stworzenia światowego systemu kontroli finansowej będącego w prywatnych rękach, który będzie w stanie zdominować każdy naród na Ziemi.
Oprócz pragmatycznych celów, siły finansowego kapitalizmu miały inny daleko idący cel, tj stworzenie światowego systemu kontroli finansowej trzymanego w prywatnych rękach będącego w stanie zdominować system polityczny każdego kraju i gospodarki światowej jako całości. Ten system miał być kontrolowany w feudalny sposób poprzez banki centralne działające wspólnie, poprzez tajne porozumienia przedkładane na częstych prywatnych spotkaniach i konferencjach. Wierzchołkiem systemu miał być Bank Rozrachunków Międzynarodowych BIS w Bazylei, Szwajcarii, prywatny bank będący w posiadaniu i kontrolowany przez światowe banki centralne, które same w sobie były prywatnymi korporacjami.

Każdy bank centralny, w rękach takich ludzi jak Montagu Norman Banku Anglii, Benjamin Strong New York Federal Reserve Bank, Charles Rist Banku Francji, Hjalmar Schacht Banku Rzeszy, starał się zdominować rządy poprzez możliwość kontroli pożyczek dla Skarbu Państwa, manipulowanie rynkiem walutowym by wpłynąć na poziom aktywności gospodarczej kraju, i wywieranie wpływu na polityków poprzez profity płynące ze świata biznesu.

Międzynarodowi bankierzy zawiązują umowy wobec wszystkich głównych problemów finansowych świata.
W każdym kraju potęga banku centralnego w dużej mierze spoczywa na kontroli podaży kredytów i pieniędzy. W świecie jako całości władza bankierów centralnych polegała na kontroli kredytów i przepływu złota. [...] W tym systemie banki centralne były w stanie zmobilizować zasoby do wzajemnego wspierania się poprzez BIS, gdzie płatności pomiędzy bankami centralnymi, mogą być realizowane poprzez korekty księgowe pomiędzy kontami, będącymi własnością banków centralnych na świecie.

BIS jako prywatna instytucja należała do siedmiu głównych banków centralnych i był obsługiwany przez szefów tych, którzy wspólnie tworzyli jego zarząd. Każdy z banków złożył znaczny depozyt w BIS, gdzie okresowo rozliczano płatności między sobą (a więc między głównymi krajami świata) przez księgowanie w celu uniknięcia przesyłania złota. Zarządzający tą instytucją stworzyli umowy dotykające wszystkich głównych problemów finansowych świata, a także wielu problemów ekonomicznych i politycznych, zwłaszcza w odniesieniu do pożyczek, płatności i gospodarczej przyszłości w najważniejszych strefach naszego globu.

451. Cztery ekonomiczne bloki gospodarcze dominują nad korporacyjną Ameryką.
Obliczono, że 200 największych niefinansowych korporacji w Stanach Zjednoczonych, plus pięćdziesiąt największych banków, w połowie 1930 roku, było właścicielem 34 procent aktywów wszystkich korporacji przemysłowych, 48 procent aktywów wszystkich banków komercyjnych, 75 procent aktywów wszystkich obiektów użyteczności publicznej i 95 procent aktywów wszystkich linii kolejowych.

Sumy aktywów we wszystkich czterech klasach to prawie 100 miliardów dolarów, rozłożone niemal równo pomiędzy cztery bloki. Cztery bloki gospodarcze o których już wspomniano (Morgan, Rockefeller, Kuhn, Loeb and Company i Mellon) oraz du Pont oraz trzy lokalne grupy powiązane z nimi w Bostonie, Cleveland i Chicago, razem dominują procentowo następujące sektory 250 korporacji: firm przemysłowych 58 procent ich aktywów, kolei 82 procent, usług 58 procent.

Średnia wartość aktywów kontrolowanych przez te osiem grup finansowych to około 61.205 mln dolarów z wszystkich aktywów wynoszących 198.351 mln dolarów w tych 250 największych korporacjach z końcem 1935 roku.

Anglo- Amerykański establishment. #5

Działania Grupy Milnera obejmowały również “problem” Palestyny. Alfred Milner pracował nad
Deklaracją Balfoura z 1917 r (Uznającą po raz pierwszy Palestynę jako ziemię narodu żydowskiego). W książce C. Quigleya “The Anglo American Establishment” możemy przeczytać:

TAAE 169. Deklaracja ta, która jest znana jako deklaracja Balfoura, powinna być raczej nazywaną "Deklaracją Milnera”, ponieważ Milner był rzeczywistym jej twórcą i głównym zwolennikiem w gabinecie wojny. Fakt ten nie został upubliczniony aż do 21 lipca 1937. W tym czasie Ormsby-Gore, przemawiając w imieniu rządu powiedział: "Projekt pierwotnie przedstawiony przez lorda Balfoura nie był ostatecznym projektem zatwierdzonym przez Gabinet Wojenny.”

170 Generalne nastawienie Grupy Milnera nie było ani pro-arabskie, ani pro-syjonistyczne, choć z tendencją, jeśli w ogóle, w kierunku drugiej niż pierwszej grupy.

172 ...Palestyna wymaga stałego mandatu i pod tym warunkiem może stać się narodowym domem dla żydów, i może przyjąć tyle żydowskich imigrantów ile kraj może ekonomicznie udźwignąć, ale "nigdy nie może stać się żydowskim państwem". Był to punkt widzenia Grupy Milnera i pozostał punktem widzenia rządu brytyjskiego do 1939 roku.”


Kolejną istotną instytucją powołaną przez Grupę Milnera był Instytut Stosunków Rejonu Pacyfiku (ang. Institute of Pacific Relations, IPR):
191. Ściśle związane z Instytutami Spraw Międzynarodowych były różne odgałęzienia Instytutu Stosunków Pacyfiku. Był on pierwotnie założony w Atlantic City we wrześniu 1924 r. jako organizacja prywatna, do badania problemów w basenie Pacyfiku. Zawierał przedstawicieli ośmiu krajów posiadających swoje interesy w regionie. Przedstawiciele z Wielkiej Brytanii, oraz trzech dominiów brytyjskich byli ściśle związani z Grupą Milnera. Pierwotnie każdy kraj miał swoje krajowe przedstawicielstwa, ale w 1939 r., w czterech obszarach Wielkiej Brytanii, lokalne Instytuty Stosunków Rejonu Pacyfiku zostały przyłączone do lokalnych Instytutów Spraw Międzynarodowych...W Stanach Zjednoczonych, Instytut Stosunków Pacyfiku nigdy nie połączył się z Council on Foreign Relations CFR, ale wpływ współpracowników JP Morgan i innych międzynarodowych bankierów pozostał silny w obydwu instytucjach.

Liga Narodów była tworem Okrągłego Stołu pod kontrolą Grupy Milnera i była pierwszą próbą powołania rządu światowego. Po raz pierwszy została ona zaproponowana w grudniowym artykule “The Round Table” 1918 pod tytułem The League of Nations: A Practical Suggestion, napisanym przez Edwarda Mandell Housea (Mandell House był główną osobą w administracji Woodrow Wilsona i F.D. Rooswelta (główny doradca), i miał bardzo duży wpływ na niego, zwłaszcza w sprawach dotyczących polityki zagranicznej. W 1918 House był odpowiedzialny za opracowanie paktu Ligi Narodów. Pracował dla Komisji Ligi Narodów ds mandatów wraz z Lordem Milnerem i Lordem Robertem Cecilem z Wielkiej Brytanii, M. Simonem z Francji, Guglielmo Marconim z Włoch, i George Louisem Beerem. Był współzałożycielem CFR. W dniu 30 maja 1919 House wziął udział w spotkaniu w Paryżu, które było wstępem do utworzenia Rady ds. Stosunków Zagranicznych (CFR). W 1919 roku House wezwał W. Wilsona do współpracy z senatorem Henrym Cabot Lodgem przy ratyfikacji traktatu wersalskiego. Był nieformalnie współtwórcą w 1913 aktu formułującego FED (w trakcie kandydatury W. Wilsona)) i Lionela Curtisa, członka Grupy Milnera. W 1919 po konferencji Paryskiej Liga narodów została utworzona. Mimo iż w 1920 roku Liga Narodów została odrzucona jako instytucja przez amerykański Senat a bez ameryki była dysfunkcjonalnym tworem, Grupa Milnera szybko ekspandowała do ameryki poprzez nieformalne organizacje takie jak CFR założone w 1921r.



191... W Lidze Narodów, gdzie wpływ Grupy Milnera były bardzo duży, Królewski Instytut Spraw Międzynarodowych RIIA był w stanie rozszerzyć swoje wpływ na kraje spoza Wspólnoty. Zostało to zrobione, na przykład poprzez Organizację Współpracy Intelektualnej przy Lidze Narodów. Organizacja ta składała się z dwóch głównych części: (a) Międzynarodowej Komisji Współpracy Intelektualnej, organ doradczy, oraz (b) Międzynarodowego Instytutu Współpracy Intelektualnej, organ wykonawczy z siedzibą w Paryżu.
...Od 1928 w Berlinie, profesor Zimmern (należał do RIIA od 1919 i do Londyńskiej Grupy Okrągłego Stołu) organizował coroczne spotkania dyskusyjne przy okrągłym stole pod auspicjami Międzynarodowego Instytutu Współpracy Intelektualnej. Spotkania te miały nazwę Konferencje Studiów Międzynarodowych (ang. International Studies Conferences) i poświęcone były wysiłkom mającym na celu uzyskanie różnych narodowych punktów widzenia na temat międzynarodowych problemów. 25 organizacji brało czynny udział w tych spotkaniach. Dwadzieścia z nich było Komitetami Koordynacyjnymi stworzonymi w różnych krajach. Pozostałe pięć to następujące organizacje międzynarodowe: Akademii Prawa Międzynarodowego w Hadze; Europejskie Centrum Carnegie Endowment for International Peace, Geneva School of International Studies, Graduate Institute of International Studies w Genewie, Instytut Stosunków Pacyfiku . W dwóch z tych pięciu, wpływ Grupy Milnera i jej sojuszników był przeważający.


Porządek europejski po pierwszej wojnie światowej był daleki od ideału według Grupy Milnera. Przede wszystkim nie gwarantował przewagi strategicznej dla Wielkiej Brytanii. Rosja jak i Francja były problemem przeciwko, którym Grupa postanowiła wzmocnić Niemcy.

234. W podobny sposób, Grupa Milnera wiedziała, że przemysłowcy, Junkers, policja i sędziowie  współpracowali z reakcjonistami, aby usunąć wszelkie elementy oświecone i demokratyczne w Niemczech niosąc pomoc wszystkim siłom "despotyzmu"i"grzechu " (używając słów Curtisa)... Wśród nich istniało przekonanie, że "zamieszki" i niepokoje społeczne mogą być zatrzymane tylko wtedy, gdy dobrobyt zostanie szybko przywrócony na terytoria Niemiec.
...Zgodnie ze starym systemem (równowagi sił), który funkcjonował w Wielkiej Brytanii od 1500 roku, Wielka Brytania powinna wspierać drugie najmocniejsze państwo na kontynencie w kontrze do najsilniejszego rywala, aby powstrzymać tego ostatniego przed uzyskaniem przewagi na kontynencie. Na jeden krótki moment w 1918 roku, Grupa rozpatrywała ideę porzucenia tradycyjnej polityki. Na jeden krótki moment poczuli, że jeśli Europa będzie miała daną możliwość samostanowienia i rządów parlamentarnych, to Wielka Brytania mogła by pozwolić na jakąś formę federacji kontynentu lub przynajmniej współpracy bez zagrożenia dla Wielkiej Brytanii. Ten moment wkrótce odszedł w niepamięć. Jak tylko Grupa powróciła do swojego przekonania o równowadze sił Liga Narodów, która została uznana przez Grupę za miejsce skąd nasiona zjednoczonej Europy mogą wzrosnąć, stała się niczym więcej niż machiną propagandową.

236. ...Grupa zaczęła myśleć, że wpływ, jaki był przez nią organizowany przeciw despotyzmowi pruskiemu od 1907 roku najlepiej może zostać wykorzystany, teraz gdy Prusy już nie istnieją, przeciwko francuskiemu militaryzmowi i bolszewizmowi. A gdzie można znaleźć lepszego sojusznika przeciwko obydwu wrogom na Zachodzie i na Wschodzie jak nie w nowo ochrzczonych Niemczech? Tak więc, prawie nieświadomie, Grupa wpadła z powrotem w stary schemat balansu sił w Europie. Ich cel miał dwa aspekty, pierwszy polegał na utrzymaniu Niemców w zagrodzie odkupionych grzeszników poprzez ustępstwa/koncesje i po drugie wykorzystanie wskrzeszonych i oczyszczonych Niemiec przeciwko Rosji i Francji.
Po trzecie, Grupa w 1918 roku rozpatrywała ideę zintegrowanej Europy, ponieważ w 1918 roku, wierzyła, że stały system współpracy pomiędzy Wielką Brytanią a Stanami Zjednoczonymi był możliwy jako rezultat wojny.

240. Cel Grupy Milnera przez okres 1920/38 był taki sam: utrzymanie równowagi sił w Europie poprzez budowanie Niemiec przeciwko Francji i Rosji, zwiększenie siły Wielkiej Brytanii w tej równowadze poprzez sprzymierzenie ze sobą swoich dominiów i Stanów Zjednoczonych  oraz poprzez rezygnację z jakichkolwiek zobowiązań (w szczególności wszelkich zobowiązania poprzez Ligę Narodów, a przede wszystkim wszelkich zobowiązań do pomocy Francji) niż te istniejące w 1919 roku; poprzez zachowanie Brytyjskiej swobody działania, do kierowania Niemcami na wschód przeciwko Rosji, jeżeli jedno lub obydwa z tych mocarstw staną się zagrożeniem dla pokoju w Europie Zachodniej.



Aby zrozumieć jakie firmy, osoby i instytucje sponsorowały dojście do władzy Hitlera, i pomagały w zbudowaniu jego machiny wojennej proponujemy czytelnikowi przeczytać serię artykułów znajdujących się na naszej stronie:
Wall Street i dojście do władzy Hitlera. #1http://www.prisonplanet.pl/polityka/wall_street_i_dojscie_do,p776728999
Wall Street i dojście do władzy Hitlera. #2http://www.prisonplanet.pl/polityka/wall_street_i_dojscie_do,p99116996
Wall Street i dojście do władzy Hitlera. #3http://www.prisonplanet.pl/polityka/wall_street_i_dojscie_do,p1923652709
Film: Wojna na sprzedaż. Wywiad z A.C. Suttonem.http://www.prisonplanet.pl/multimedia/film_wojna_na_sprzedaz,p378865701

Możemy tutaj wspomnieć, że były to głównie firmy amerykańskie tj:
Banki i instytucje finansowe: FED, JPMorgan, Dillon, Read & Co., Harris, Forbes&Co.,
National City Co., Spyer & Co., Lee, Higginson&Co., Guaranty Co. of NY, Kuhn, Loeb & Co.
Equitable Trust Co., Rockefeller Chase Bank, Warburg Manhattan, Bank of Manhattan
Firmy: General Motors, Ford, General Electric, DuPont, Standard Oil, International Telephone and Telegraph I.T.T. i inne

Hitler był od początku wspierany przez Grupę Milnera oraz powiązane z nią instytucje finansowe, prasowe, i przemysłowe. Głównymi ludźmi w Niemczech należącymi do Grupy byli Helmuth James von Moltke i Adam von Trott zu Solz.

241. Główny wpływ na obydwa plany mające rozwiązać problem reparacji, Plan Dawesa z 1924 r. i Plan Younga z 1929 r., miał JP Morgan and Company (współpracujący z Grupą przez CFR), ale Grupa Milnera miała połowę delegacji brytyjskiej w komisji. Brytyjskimi członkami w Komisji Dawesa  byli: Sir Robert Molesworth (Lord) Kindersley i Sir Josiah (później Lord) Stamp. Pierwszy był przewodniczącym rady dyrektorów Lazard Brothers and Company. W tej firmie, Brand był partnerem i dyrektorem zarządzającym przez wiele lat. Namawianie do utworzenia tej komisji wyszło głównie z sejmowej działalności H.A.L. Fishera i Johna Simona w pierwszych miesiącach 1923 roku.

303. Grupa Milnera odegrała ważną rolę w II wojnie światowej. Nie była ona rozproszona po różnych agencjach związanych z wielką wojną, ale była skoncentrowana w czterech lub pięciu głównych agendach rządowych. Wśród nich były: (1) Badania i Wywiad Departamentu Ministerstwa Spraw Zagranicznych, (2) ambasada brytyjska w Waszyngtonie, (3) Ministerstwo Informacji i (4) agencje zajmujące się aktywizacją ekonomiczną i odbudową gospodarczą...
...Wydział Prasowy Chatham House został wcielony do Działu Badań i Wywiadu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, najpierw nieoficjalnie, a następnie oficjalnie.


Przez okres międzywojenny i zaciśnianie więzi pomiędzy Wielką Brytanią i Amerykańskimi elitami punkt ciężkości w ekspansji polityki Imperialnej Wielkiej Brytanii został przeniesiony na USA. Elity Brytyjskie i Amerykańskie scalone przez nieformalne więzi (m.in. stypendia Rhodesa funkcjonujące do dnia dzisiejszego) postanowiły wspólnie kontynuować ekspansję Imperium mając za cel wspólne marzenie- Rząd Światowy a wraz z nim Nowy Porządek Świata.

Dziś większość świata znajduje się pod okupacją tych elit. Nieformalny rząd światowy cały czas ekspanduje wcielając coraz to nowe terytoria pod swój dyktat. Grupa ta nigdy się nie zatrzyma w realizacji swoich planów, stworzenia pierwszego światowego imperium. Będą podbijać jeden kraj za drugim aż w końcu zrealizują swą utopię, chyba że wyedukowane masy ludzi przeciwstawią się im i zatrzymają ich przed zniszczeniem świata jaki znamy.

Kończąc ten artykuł pozostaje nam zacytować Pana C. Quigleya, który ostrzegł wszystkich przed tą grupą tymi słowami:
“Żaden kraj, który ceni sobie swoje wartości i swoje bezpieczeństwo nie powinien sobie pozwolić na to, co Grupa Milnera dokonała w Wielkiej Brytanii, to znaczy, że niewielka liczba ludzi jest w stanie sprawować taką władzę w administracji i polityce, ma przekazaną niemal pełną kontrolę nad publikacją dokumentów dotyczących własnego działania, ma możliwość korzystania z wpływowych wydawnictw informacyjnych, kreujących opinię publiczną oraz jest w stanie zmonopolizować w pełni nauczanie i publikacje historyczne własnego okresu.”

KONIEC

Źródło: http://www.prisonplanet.pl/polityka/anglo_amerykaski,p392142023
« Last Edit: (Fri) 21.08.2015, 21:38:48 by Split! »
“Zacznij tam gdzie jesteś, użyj tego co masz, zrób co możesz”
Nie negocjuje na rozsądnych warunkach z ludźmi, którzy zamierzają mnie pozbawić rozsądku.


Jeśli widzisz uszkodzony post - kliknij "Zgłoś do moderatora". Dziekuje